Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Όχι υποκρισίες για τους πρόσφυγες

26/6/2020, Αντιρατσιστική διαδήλωση στην Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Η κυβέρνηση και η ΕΕ, εκφράζουν διαρκώς την ανησυχία τους για τους αφγανούς “συνεργάτες” τους που έχουν μείνει πίσω. Η αλήθεια είναι πως, όσοι εγκλωβίστηκαν στο αεροδρόμιο της Καμπούλ και άλλοι που δεν έφτασαν ποτέ, δεν “έμειναν πίσω”. Τους εγκατέλειψαν.

Τους εγκατέλειψαν γιατί δεν τους ήταν πλέον χρήσιμοι και ο μόνος λόγος για τον οποίο κόπτονται να εκκενώσουν μόνο κάποιους από αυτούς είναι γιατί αλλιώς το υποκριτικά ανθρωπιστικό τους αφήγημα θα καταρρεύσει ολοκληρωτικά. Πόσο απάνθρωποι θα φαινόντουσαν οι “ανθρωπιστές” αν εγκατέλειπαν ακόμα και αυτούς που συνεργάστηκαν και πολέμησαν μαζί τους; Ποιος ντόπιος θα τολμούσε ξανά να συνεργαστεί με τις δυνάμεις τους σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου αν, πέρα από την πιθανότητα της ήττας, ήξερε πως στο τέλος θα μείνει εγκαταλειμμένος και εγκλωβισμένος;

Πρόκειται για μια κίνηση που δεν έχει να κάνει σε τίποτα με “ανθρωπισμό”. Άλλωστε αυτός εξαντλείται καθημερινά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Λέσβου, της Ριτσώνας, της Μαλακάσας και αλλού.

Εκεί που η ελευθερία των εγκλωβισμένων δεν έχει καμία αξία κι ας είναι και αυτοί πρόσφυγες που έτρεξαν να ξεφύγουν από καθεστώτα όπως του Ασάντ, του αλ Σίσι ή από εμπόλεμες περιοχές, όπως είναι το Αφγανιστάν εδώ και 20 χρόνια.

Πολλοί από τους φυλακισμένους στα στρατόπεδα είναι Αφγανοί και Αφγανές, από αυτούς που το 2019, ο Άδωνις Γεωργιάδης μας έλεγε πως δεν είναι πρόσφυγες διότι “το Αφγανιστάν δεν είναι χώρα εμπόλεμη... το 93% είναι μη πρόσφυγες, είναι λαθρομετανάστες, έρχονται για οικονομικούς λόγους”.

Γι' αυτούς, οι Ευρωπαίοι ηγέτες όχι απλά δεν πρόκειται να στείλουν αεροπλάνα, αλλά συναινούν ώστε να παραμένουν φυλακισμένοι, με απλές διοικητικές αποφάσεις, για 12, 24 ή και 36 μήνες με μόνη παράβαση την “παράνομη είσοδο στη χώρα”. Η είσοδος των νατοϊκών στρατευμάτων ήταν, καθώς φαίνεται, καθ' όλα νόμιμη.