Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Ενωμένες/οι στο δρόμο του Νοέμβρη

Κώστας Παπαδάκης, Θανάσης Καμπαγιάννης, Παρβάνα Αμιρί. Φωτό: Αρχείο ΕΑ

Εκδήλωση με θέμα «Στη φυλακή οι νεοναζί και οι αστυνομικοί που δολοφονούν – Οι ζωές των Ρομά, των προσφύγων και των μεταναστών μετράνε» πραγματοποίησε η ΚΕΕΡΦΑ στο προαύλιο του Πολυτεχνείου τη Δευτέρα 15/11. Πριν ξεκινήσουν οι ομιλητές/τριες, ο μουσικός Χένινγκ Τσίροκ, μέλος της πρωτοβουλίας «Culture of Peace», τραγούδησε δυο κομμάτια αφιερωμένα στους πρόσφυγες -το δεύτερο ήταν στα ελληνικά και στα τουρκικά και, όπως είπε ο μουσικός «το τραγουδήσαμε στη Λέσβο για τους πρόσφυγες που είχαν περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή». Ιδρυτικό μέλος της πρωτοβουλίας αυτής ήταν και ο Μίκης Θεοδωράκης.

Πρώτος ομιλητής ο Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, ο οποίος μίλησε για την έξαρση της φασιστικής βίας και τις ευθύνες της κυβέρνησης σε αυτή. «Τα μηνύματα των προηγούμενων μηνών δείχνουν ότι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν έχει εξαντληθεί στη καταδίκη της ΧΑ πέρσι, όσο κι αν ήταν μια τεράστια ιστορική επιτυχία. Οι φασιστικές επιθέσεις ανταποκρίνονται απόλυτα στην αποθέωση της αστυνομοκρατίας που έχουμε γνωρίσει τον τελευταίο χρόνο, με τη βία απέναντι σε νεολαίους και διαδηλωτές, και με την πρόσφατη κορύφωσή της με τη δολοφονία του Νίκου Σαμπάνη. 

Οργή

Η οργή του αντιφασιστικού κινήματος υποχρέωσε τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να ζητήσει την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης όσον αφορά τη δραστηριοποίηση της ΧΑ και των παραφυάδων της ως εγκληματικές οργανώσεις. Δυο μέρες μετά την προκλητική απόφαση για την αποφυλάκιση του Γιώργου Πατέλη, πυρηνάρχη της Νίκαιας, ο εισαγγελέας ζήτησε τον φάκελο της δικογραφίας προκειμένου να μελετηθεί το ενδεχόμενο άσκησης αναίρεσης της απόφασης αυτής. Εδώ και λίγες μέρες η αναίρεση έχει ασκηθεί, αναμένεται ο ορισμός δικασίμου και είναι πάρα πολλές οι πιθανότητες να αναιρεθεί η απόφαση αυτή και ο Πατέλης να γυρίσει στη φυλακή. Όλα αυτά τα χρόνια η δράση του κινήματος είναι τέτοια που υποχρεώνει ακόμα και τα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας να συμμορφωθούν και να δράσουν σύμφωνα με την περσινή καταδικαστική απόφαση, την οποία η κυβέρνηση υπονομεύει με κάθε τρόπο, ήδη από το πρώτο λεπτό της ανακοίνωσής της με την επίθεση των ΜΑΤ στην αντιφασιστική πορεία. 

Από την πλευρά της κυβερνητικής πολιτικής η πολιτική, θεσμική και κατασταλτική εγκατάσταση της πολιτικής της Χρυσής Αυγής αποτελεί τη μεγαλύτερη υπονόμευση της περσινής καταδικαστικής απόφασης: η αντιπροσφυγική υστερία, η νομιμοποίηση των επαναπροωθήσεων, οι πολιτοφυλακές που ενθαρρύνονται να δρουν στα σύνορα και στα νησιά ταυτόχρονα με τους μηχανισμούς της Φρόντεξ, η ίδια η Φρόντεξ για την οποία ο κρατικός προϋπολογισμός θα διαθέσει 90 εκατομμύρια ενώ έχει αρνηθεί 17 εκατομμύρια για τη δασική προστασία. 

Ο σημερινός αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς την πλήρη αντίθεσή μας στην αντιπροσφυγική υστερία. Είναι τιμή μου να είμαι στο ίδιο τραπέζι με τη δημοσιογράφο που έφερε σε αμηχανία τον Μητσοτάκη και ανέδειξε στον τηλεοπτικό χρόνο την πρακτική των επαναπροωθήσεων στα νησιά. Και βέβαια να αποτίνω και φόρο τιμής στον δικηγόρο εκείνο της Σάμου ο οποίος με κίνδυνο να αντιμετωπίσει ο ίδιος ποινική και πειθαρχική δίωξη πήρε την ευρωβουλευτίνα και της έδειξε τα σημεία στα οποία γίνονται οι επαναπροωθήσεις».

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, συνήγορος της οικογένειας του δολοφονημένου Ρομά Νίκου Σαμπάνη, πήρε στη συνέχεια τον λόγο και μίλησε για την αστυνομική βία και αυθαιρεσία. «Ξαναβρισκόμαστε στο πολυτεχνείο και ξαναγιορτάζουμε την εξέγερση με τον τρόπο που εμείς γιορτάζουμε δηλαδή με τις μαζικές εκδηλώσεις και τη μεγάλη διαδήλωση της 17/11 στην Αμερικάνικη πρεσβεία. Πέρσι η κυβέρνηση σκόπευε να καταργήσει αυτή τη διαδήλωση. Είναι μια δική μας νίκη. Καταφέραμε να καταστήσουμε ανενεργό τον νόμο Χρυσοχοΐδη για τις διαδηλώσεις. Τους 6 μήνες που δημοσίευαν στοιχεία, στο 97% των διαδηλώσεων που έγιναν δεν εφαρμόστηκε. Φέτος δεν τόλμησαν τέτοια απαγόρευση. Οι αγώνες μας κερδίζουν νίκες στο σήμερα, το καταφέρνουν μέσα στον πιο δύσκολο συσχετισμό. Αυτή την αίσθηση τη χρειαζόμαστε γιατί έχουμε απέναντί μας ένα πραγματικά δολοφονικό κράτος, όπως αποδείχθηκε μέσα από την υπόθεση του Περάματος και την εν ψυχρώ δολοφονία του Νίκου Σαμπάνη από 7 αστυνομικούς που έριξαν 38 σφαίρες. 

Κρατικές δολοφονίες

Απέναντι σε αυτή την ιστορία η ΝΔ πλειοδοτεί σε αστυνομική ασυδοσία. Ο Θεοδωρικάκος χειρίστηκε τη συγκεκριμένη υπόθεση με το να τιμωρήσει το κέντρο που έδωσε εντολή λήξης και να επιβραβεύσει τους αστυνομικούς κάνοντάς τους επίσκεψη στη ΓΑΔΑ. Είναι στην πραγματικότητα προαναγγελία ακόμα περισσότερων κρατικών δολοφονιών στο άμεσο μέλλον. 

Πρέπει από τη δική μας την πλευρά το κίνημα, ο κόσμος που θα διαδηλώσει στο Πολυτεχνείο να κάνει δική του υπόθεση την απόδοση δικαιοσύνης για αυτή την οικογένεια. Ναι, για ένα παιδί που ήταν Ρομ, ναι, για κάποιους που κλέψανε ένα αυτοκίνητο. Το τι θα γίνει σε αυτή την υπόθεση, για τον ‘ξένο’, τον ‘άλλο’, τον Ρομ που είναι παραβατικός, που είναι κλεφτρόνι, θα καθορίσει τι θα γίνει αύριο με την αστυνομική βία και αυθαιρεσία ενάντια σε όλους μας. Την επόμενη φορά αυτές οι σφαίρες θα στοχεύσουν το οργανωμένο εργατικό κίνημα, τους αγώνες μας και γι’ αυτό τον λόγο χρειάζεται να κάνουμε δική μας υπόθεση τη δικαιοσύνη για αυτή την οικογένεια».

Η Παρβάνα Αμιρί, προσφύγισσα από το Αφγανιστάν, έκανε μια δυνατή έκκληση να ακουστούν επιτέλους οι φωνές των προσφύγων/ισσών και να παλέψουμε όλοι μαζί, ντόπιοι και μη, ενάντια στο σύστημα. 

«Απόψε θα ήθελα να σας πω για τα στρατόπεδα, όχι την καθημερινή μας ζωή αλλά τον αγώνα μας σε αυτά για τα δικαιώματά μας. Λέμε ότι υπάρχουμε κι εμείς, ότι οι φωνές μας πρέπει να ακούγονται και ότι δεν πρέπει να μας αναπαριστούν με τρόπους διαφορετικούς από τους οποίους υπάρχουμε. Ξέρω ότι είναι σημαντικό για εμάς και για εσάς το ότι είμαστε από την ίδια πλευρά αυτού του αγώνα. 

Δεν θέλω να μιλήσω άλλο για τους λόγους που βρισκόμαστε εδώ, έχω βαρεθεί να λέω γιατί αφήσαμε τη χώρα μας. Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο το γιατί, σε όποιον ή όποια έχει τη διάθεση να κάνει λίγη έρευνα. Αυτό που θέλω είναι να κάνουμε μια βαθύτερη συζήτηση για το σύστημα στο οποίο ζούμε. Τους λόγους που διαιρούμαστε και τους λόγους που αυτό το σύστημα μας αντιμετωπίζει με διαφορετικούς τρόπους. Όταν συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μας δίνεται η ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή και ότι χάνουμε τα δικαιώματά μας αποφασίσαμε να δράσουμε και να κινητοποιηθούμε. Τα δικαιώματα μας τα στέρησαν και δεχτήκαμε απειλές για να σταματήσουμε να διαδηλώνουμε και προσπαθούμε να δείξουμε αυτές τις εικόνες προς τα έξω. 

Σήμερα συζήτησα με άλλα άτομα που ζουν στο καμπ. Και τους ρώτησα τι θα λέγατε στους πολιτικούς αν τους μιλούσατε, ή τι θα κάνατε αν ήσασταν στη θέση αυτών που διαμορφώνουν τις πολιτικές. Η Μοτεσέρ, 16 ετών ζει στη Ριτσώνα τώρα, ενώ πριν είχε ζήσει στη Σάμο, είναι από αυτούς που πήραν απορριπτική μαζί με την οικογένειά της και βρίσκεται υπό την απειλή της απέλασης πίσω στην Τουρκία, δυνάμει της υπουργικής απόφασης που λέει ότι είναι ασφαλής τρίτη χώρα. Στις ερωτήσεις που κανείς δε θέλει να απαντήσει μου είπε: γιατί ζούμε σε καμπ μακριά από όλους; Γιατί δεν πάμε σχολείο; Ποια είναι η διαφορά μας από τα άλλα παιδιά; Γιατί στο εκπαιδευτικό σύστημα μας αντιμετωπίζουν διαφορετικά, όσοι πάμε; Κάνουμε διάλειμμα διαφορετικές ώρες, γιατί; Γιατί δεν μπορούμε να έχουμε τα χαρτιά μας; 

Δεν έχουμε χάσει την αξιοπρέπειά μας, όπως είπε ο Μηταράκης πρόσφατα, αλλά την ταυτότητά μας. Αυτός που έχασε την αξιοπρέπειά του από την κατάσταση στα καμπ είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι πολιτικές της. Η τελευταία ερώτηση είναι: γιατί δεν θέλετε να μιλήσετε μαζί μας; Γιατί δεν μας δίνετε φωνή; Τόσο πολύ φοβάστε το να μιλήσουμε. 

Ξέρω ότι οι πρόσφυγες δεν είμαστε μόνοι, υπάρχουν πολλοί που παλεύουν για να ανάψουν ένα φως στον σκοτεινό μας δρόμο. Ξέρω ότι σε αυτό τον αγώνα κανείς δε θα έπρεπε να νιώθει μόνος και κανείς δεν θα πρέπει να αφεθεί πίσω. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για αναμονή. Πρέπει να δράσουμε. Για όλους τους αποκλεισμούς και τη στέρηση βασικών δικαιωμάτων. Ας είμαστε μια δυνατή γροθιά ενωμένοι. Ας μη σκεφτόμαστε ‘το πρόβλημά μου είναι δικό μου και το πρόβλημά σου είναι δικό σου’. Ας σκεφτούμε με όρους ‘εμείς’, και να δούμε ότι είναι ‘προβλήματά μας’».

Μίλησαν επίσης η Ίνγκεμποργκ Μπέουχελ και ο Πέτρος Κωνσταντίνου, καλώντας σε μαζική συμμετοχή στο Πολυτεχνείο.