Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Στο πλευρό των προσφύγων - από τις θάλασσες μέχρι τα camps

1/7, Εκδήλωση στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Φωτό: ΚΕΕΡΦΑ Θεσσαλονίκης

Αθήνα

Με πολύ κόσμο, συζητήσεις, συναυλίες, δραστηριότητες, έκθεση βιβλίων και πολυεθνική κουζίνα, το 23ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ επέστρεψε ύστερα από 2 χρόνια, λαμβάνοντας χώρα στην Πανεπιστημιούπολη, από την 1η μέχρι τις 3 Ιούλη.

Εκαντοντάδες κόσμου συγκέντρωσε η συζήτηση “Pushbacks: εδώ είναι Βαλκάνια”, με ομιλητές τον δημοσιογράφο της ΕφΣυν Δημήτρη Αγγελίδη, τον διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο, τα μέλη της Infokolpa Initiative Σάσα Χάιζλερ και Λουτσία Κλούνι και παρεμβάσεις από το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν, την ΚΕΕΡΦΑ και τους/τις πρόσφυγες/ισσες του Ελαιώνα.

Σκιαγραφώντας μια φρικιαστική εγκληματική εικόνα της βίας του ελληνικού κράτους σε βάρος των προσφύγων, ο Δ. Αγγελίδης τόνισε: “Στον Έβρο και στη θάλασσα ξεπερνιούνται συνεχώς κόκκινες γραμμές. Μάθαμε για επαναπροωθήσεις με χρήση liferafts (σχεδίες). Τώρα, υπάρχει μια νέα άγρια πρακτική: δεν χρησιμοποιούν καν σχεδίες αλλά τους πετούν στη θάλασσα, είτε ξέρουν κολύμπι είτε όχι. Έχουμε επαναπροωθήσεις μέσα από καμπ. Από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, από τη Θεσσαλονίκη, από τα Κύθηρα, παντού. Δεν περιορίζονται στη συνοριακή γραμμή.

Εγκλωβίζονται ομάδες προσφύγων για πολλές μέρες σε νησίδες του Έβρου. Παρεμβαίνει το ΕΔΔΑ δίνοντας εντολή στην ελληνική κυβέρνηση να τους εξασφαλίσει τροφή, νερό, φάρμακα, νερό και πρόσβαση στο άσυλο. Η Ελλάδα την παραβιάζει. Επαναπροωθήσεις γίνονται και σε αναγνωρισμένους πρόσφυγες. Οι τελευταίες ειδήσεις είναι συγκλονιστικές αποκαλύψεις για το δίκτυο δουλεμπορίας που έχει στήσει η ΕΛΑΣ στον Έβρο.

Στοιχεία του Υπουργείου Ναυτιλίας δείχνουν ότι το λιμενικό διέσωσε περισσότερους από 29 χιλιάδες ανθρώπους το 2021. Αλλά οι αφίξεις σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Μετανάστευσης είναι 4 χιλιάδες. Υπάρχει ένα υπόλοιπο 25 χιλιάδων ανθρώπων που μπορούμε να υποθέσουμε πού βρίσκονται. Έχουμε επίσης μια αύξηση των νεκρών, παρά το ότι η κυβέρνηση μιλάει για 'μηδενισμό' αυτού του αριθμού. Η αναλογία αφίξεων – νεκρών έχει πενταπλασιαστεί σε σχέση με το 2015”.

Μίλησε επίσης για τις νίκες της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα όπως η δημοσιοποίηση των καταγγελλιών που οδήγησε στην παραίτηση Λεζερί, η δικαίωση της Ingeborg Beugel, η δημοσιοποίηση επαναπροωθήσεων από τοπικά μέσα παρά τις απειλές σε βάρος τους. Ταυτόχρονα, όπως είπε, υπάρχει και μια προσπάθεια από άλλα ΜΜΕ να δημιουργήσουν πολεμικό κλίμα και να κατασκευάσουν εσωτερικούς εχθρούς.

Ένας από τους “αγαπημένους” εσωτερικούς εχθρούς άλλωστε είναι ο Ι. Αποστολόπουλος ο οποίος μίλησε για τις ρατσιστικές πρακτικές της ΕΕ σε βάρος των προσφύγων στη Μεσόγειο: “Οι επαναπροωθήσεις είναι δομικό συστατικό της μεταναστευτικής πολιτικής των ευρωπαϊκών κρατών. Η Ιταλία και η Μάλτα τις αναθέτουν στο λιβυκό λιμενικό και η Ισπανία στο Μαρόκο. Η Ελλάδα στρατολογεί βίαια πρόσφυγες για να βασανίζουν και επαναπροωθούν άλλους πρόσφυγες, αποφεύγοντας έτσι τη σύλληψη ελλήνων ενστόλων από Τούρκους όπως το 2018.

Μπλόκα

Ο Σαλβίνι θέλησε για πρώτη φορά να αποφασίζει ποιος θα διασώζεται και ποιος θα πεθαίνει στη θάλασσα – μπλόκα σταματούσαν τα πλοία στα 12 μίλια. Ήταν μια κατάσταση που έκανε τις οργανώσεις να σταματήσουν και οι νεκροί εξ αιτίας της πολλαπλασιάστηκαν. Η Mediterranea Saving Humans στην οποία συμμετέχω σπάει τα μπλόκα, σαν το Free Gaza. Υπήρχε το ίδιο μοτίβο κάθε φορά: κατάσχεση πλοίου, συλλήψεις, προανακριτική και τελικά απελευθέρωση του πλοίου σε δικαστήριο μετά από λίγους μήνες.

Κάθε φορά που σπάγαμε μπλόκο γίνονταν πορείες σε δεκάδες πόλεις της Ιταλίας – πολύς κόσμος έβγαινε στον δρόμο για πρώτη φορά. Η ποινικοποίηση της διάσωσης και ο πόλεμος ενάντια στην προσφυγιά έγιναν κεντρικά πολιτικά ζητήματα. Δημιουργήθηκε ένα ετερόκλητο κίνημα, από καταλήψεις και οργανώσεις, μέχρι δημάρχους, ενορίες και τον Πάπα που δήλωνε περιχαρής την υποστήριξή του στα καράβια. Το κίνημα κατάφερε να μην καταδικαστεί ποτέ κανείς καπετάνιος και καμία καπετάνισσα. Δεν υπάρχουν πια οι σαλβινικοί νόμοι και ούτε ο Σαλβίνι είναι πια υπουργός εσωτερικών.

Αυτό το λέω για να δείξω ότι και η κατάσταση στην Ελλάδα είναι αντιστρέψιμη. Το κίνημα αλληλεγγύης ματαίωσε την απέλαση του Σαϊντού και ακύρωσε τρεις επαναπροωθήσεις, μια στην Ικαρία και δυο στη Σάμο. Και είναι το γενικότερο αντιρατσιστικό κίνημα που έχει μπλοκάρει την επέλαση των ρατσιστών στις πόλεις μας τα τελευταία χρόνια”.

Η συζήτηση “Μισοτσιγγανισμός, κρατική βία και κοινωνικός αποκλεισμός” ανέδειξε επίσης τον βαθύ συστημικό χαρακτήρα της περιθωριοποίησης των τσιγγάνων. Η αστυνομία και οι κρατικοί θεσμοί είναι οι πιο πρόθυμοι υλοποιητές αυτής της πολιτικής. H Αλεξάνδρα Καραγιάννη, δικηγόρος της οικογένειας Σαμπάνη, είπε χαρακτηριστικά: “Η αστυνομική βία μια από τις πιο συνηθισμένες μορφές αντιτσιγγανισμού στην Ευρώπη σήμερα”, ενώ μίλησε για το χρονικό της δολοφονίας Σαμπάνη και της προσπάθειας συγκάλυψης. Ο Γιάννης Σαμπάνης, πατέρας του δολοφονημένου 18χρονου ζήτησε δικαιοσύνη για το παιδί του και θύμισε περιστατικά ακραίας καταστολής που έχει υποστεί ο καταυλισμός του Σοφού, όπως η σύλληψη όλων των κατοίκων του το 1993.

Ανάμεσα σε άλλους/ες, τον λόγο πήραν και δυο εκπρόσωποι των τσιγγάνων της Αγίας Βαρβάρας, οι οποίες μίλησαν για τον κίνδυνο εξώσεων που αντιμετωπίζουν: “Το 2001 η κυβέρνηση έδωσε στεγαστικά δάνεια με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. 9 χιλιάδες οικογένειες από καταυλισμούς ζουν αυτή τη στιγμή σε σπίτια. Σήμερα η κυβέρνηση δεν το αναγνωρίζει και λέει ότι ήταν δάνεια. Ζητάνε να γυρίσουν 50 χιλιάδες άνθρωποι πίσω σε καταυλισμούς, σαν να μας λέει 'εδώ ανήκετε'. Το κράτος μάς έχει πετάξει στις τράπεζες”. 

Αφροδίτη Φράγκου

Θεσσαλονίκη

Το 23 Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 30/6 – Σάββατο 2/7 στο Πάρκο Ξαρχάκου με τη συμμετοχή δεκάδων οργανώσεων του αντιφασιστικού-αντιρατσιστικού κινήματος και της Αριστεράς. Χιλιάδες κόσμου συνέρρευσαν παίρνοντας μέρος στις συζητήσεις που οργανώθηκαν στο πλαίσιό του, στις εκδηλώσεις και τις συναυλίες. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του ΣΕΚ καλούσαν σε συνέχεια των πλούσιων συζητήσεων στο Φεστιβάλ Μαρξισμός 2022. Η ΚΕΕΡΦΑ παρέμβηκε με την καμπάνια για την επανέναρξη της δίκης της ΧΑ στο β’ βαθμό, βρίσκοντας μεγάλη ανταπόκριση.

Συνδιοργάνωσε επίσης δύο εκδηλώσεις, για την πάλη ενάντια στις ρατσιστικές επιθέσεις της κυβέρνησης και την πάλη ενάντια στη φασιστική απειλή σήμερα. Ο Μαρκ Γκούντκαμπ σε παρέμβασή του στη συζήτηση με θέμα "Επαναπροωθήσεις προσφύγων, ρατσιστικές κυβερνητικές επιθέσεις και ελληνοτουρκικοί ανταγωνισμοί", τόνισε μεταξύ άλλων: «Το κίνημα για τα δικαιώματα των προσφύγων στην Αυστραλία αισθάνεται μια τεράστια αίσθηση ευθύνης, ειδικά όταν βλέπουμε διάφορες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να υιοθετούν τις φρικιαστικές πολιτικές στις οποίες πρωτοπόρησαν οι κυβερνήσεις στην Αυστραλία.

Έκλαψα όταν πέρασα έξω από τη νέα κλειστή δομή κράτησης για πρόσφυγες στη Σάμο, μακριά από την πρωτεύουσα του νησιού, το Βαθύ. Αυτή η φυλακή είναι πολύ οικεία για όσους από εμάς παλεύουμε τα τελευταία είκοσι χρόνια για να κλείσουν αυτά τα κολαστήρια και “εργοστάσια ψυχικών ασθενειών”, παράκτια ή στην ενδοχώρα της Αυστραλίας...

Κινητοποιήσεις

Γύρω από τις 19 Ιούλη οργανώνονται μεγάλες κινητοποιήσεις στο Σύδνεϋ, τη Μελβούρνη, το Μπρίσμπεϊν, την Καμπέρα και άλλες πόλεις. Θα απαιτήσουμε: μόνιμες άδειες διαμονής σε όλους τους πρόσφυγες, τέλος στις πολιτικές της “παράκτιας διαλογής”, stop στις επαναπροωθήσεις και την επαναλειτουργία μιας επίσημης προσφυγικής οδού μεταξύ Αυστραλίας και Ινδονησίας. Σχετικά με το τελευταίο, υπάρχουν περίπου 14.000 κυρίως Αφγανοί Χαζαρά που παραμένουν καθηλωμένοι στην Ινδονησία για περισσότερο από μία δεκαετία, χωρίς το δικαίωμα εργασίας ή σπουδών, εξαιτίας των πολιτικών των κυβερνήσεων της Αυστραλίας να σταματούν και να επαναπροωθούν τα πλοία, παγώνοντας κάθε επίσημη προσπάθεια επανεγκατάστασής τους από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Είναι ανάγκη όχι μόνο να μιλάμε για διεθνισμό, αλλά και να δρούμε διεθνιστικά. Σε αρκετές περιπτώσεις έχουμε διαδηλώσει έξω από την ελληνική πρεσβεία – για παράδειγμα κατά τη διάρκεια της φωτιάς στη Μόρια και στην έναρξη της δίκης της Χρυσής Αυγής. Οι μάχες σας είναι και μάχες μας και το αντίθετο. Έχουμε έναν ολόκληρο κόσμο να κερδίσουμε, έναν κόσμο όπου οι πρόσφυγες θα είναι καλοδεχούμενοι άσχετα του πώς φτάνουν, έναν κόσμο που απορρίπτει τον ρατσισμό».

Ευκλείδης Μακρόγλου

4/7, Κινητοποίηση προσφύγων έξω από το Δημαρχείο Αθήνας. Το πανό γράφει: “Όχι στην έξωση - Στέγαση, Υγεία, Χαρτιά για όλους”. Φωτό: Αφροδίτη Φράγκου

 

Ελαιώνας

Κινητοποίηση έξω από το δημαρχείο Αθήνας πραγματοποίησαν στις 4/7 πρόσφυγες και προσφύγισσες που ζουν στον Ελαιώνα. Την ίδια ώρα στο δημοτικό συμβούλιο Αθήνας γινόταν η συζήτηση για το κλείσιμο της μοναδικής δομής που βρίσκεται μέσα σε αστικό ιστό, μιας δομής που προσφέρει στήριξη σε ευάλωτα άτομα.

Με κάλεσμα των προσφύγων του καμπ, της ΚΕΕΡΦΑ και της Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας, δεκάδες συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο του δημαρχείου φωνάζοντας συνθήματα όπως “Όχι στο κλείσιμο του Ελαιώνα”, “Δώστε χαρτιά σε όλους τους πρόσφυγες”. Ανάμεσα στις οργανώσεις που συμπαραστάθηκαν στην κινητοποίηση των προσφύγων/ισσών του Ελαιώνα ήταν η Ένωση Οργανωμένων Αφρικανών Γυναικών, η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος “Η Ενότητα”, η Λαϊκή Συνέλευση Κολωνου, το Solidarity with Migrants και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ “Αριστοτέλης”.

Στο δημοτικό συμβούλιο τον λόγο πήραν μέλη του Συλλόγου Κοινωνικών Λειτουργών (ΣΚΛΕ), που είναι και οι πρόσφατα απολυμένοι/ες εργαζόμενοι/ες της δομής του Ελαιώνα. Απέναντι στα ρατσιστικά ψέματα της δημοτικής αρχής ότι οι περισσότεροι πρόσφυγες “θέλουν να φύγουν” από τον Ελαιώνα, ή τις αναλγησίες του Μπακογιάννη του τύπου “ο Ελαιώνας έκανε τον κύκλο του”, τα μέλη του ΣΚΛΕ που μίλησαν ανέδειξαν τη σημασία της δομής για τους πρόσφυγες και τις προσφύγισσες που ζουν εκεί και τη δουλειά που έκαναν οι ίδιοι/ες βοηθώντας τους να ενταχθούν. “Θέλουν ανοιχτά σύνορα και νομιμοποιητικά έγγραφα, αλλά ως τότε θέλουν να μείνουν στον Ελαιώνα, να μη μετακινηθούν”, ειπώθηκε χαρακτηριστικά.

Τον λόγο επίσης πήρε η Νικλέτ, προσφύγισσα από το καμπ του Ελαιώνα, η οποία τόνισε: “Θέλουμε χαρτιά. Να μην κλείσει το καμπ. Τα παιδιά μας πάνε σχολείο. Οι ευάλωτοι ακολουθούν θεραπείες στα νοσοκομεία. Μη μας βλέπετε σαν πρόβλημα της κοινωνίας. Δείτε μας σαν ανθρώπους. Είμαστε εδώ για να ενταχθούμε. Θέλουμε να ζήσουμε ήρεμα, μην μας απομακρύνετε από εσάς. Εκεί που θέλουν να μας στείλουν δεν υπάρχει τίποτα, δεν είναι αυτές συνθήκες ζωής. Αυτά που χρειαζόμαστε βρίσκονται στην πόλη”. Το ψήφισμα υπέρ των αιτημάτων των προσφύγων και των εργαζόμενων καταψηφίστηκε οριακά, με τη δημοτική αρχή να ψηφίζει για μια ακόμη φορά μαζί με χρυσαυγίτες.

Οι πρόσφυγες/ισσες έχουν καταφέρει να μπλοκάρουν την εκκένωση του καμπ τους τελευταίους μήνες με συνεχείς κινητοποιήσεις. Στις κινητοποιήσεις τους ξεκαθαρίζουν ότι παλεύουν για να μην κλείσει η δομή αν δεν εξασφαλιστεί πρώτα η μόνιμη στέγασή τους στην πόλη. Καταγγέλλουν επίσης τις τεράστιες δυσκολίες που τους έχει προκαλέσει το κράτος με τις απορριπτικές αποφάσεις στις αιτήσεις ασύλου τους. Χωρίς χαρτιά δεν έχουν πρόσβαση σε εργασία, Υγεία, Παιδεία και στέγη.

Αφροδίτη Φράγκου