Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Πρωταθλήτριες ενάντια σε σεξισμό και ρατσισμό

Ελίνα Τζένγκο

Τις εντυπώσεις έκλεψαν στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου δύο αθλήτριες που αγωνίστηκαν με την Ελλάδα και κέρδισαν χρυσά μετάλλια. Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, που κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στα 35 χλμ και στα 20 χλμ βάδην και η Ελίνα Τζένγκο, που πήρε το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό. Παρόλη την υποκρισία της κυβέρνησης που μοιράζει συγχαρητήρια στους αθλητές και τις αθλήτριες που κατέκτησαν μετάλλια η πραγματικότητα ήταν πολύ σκληρή για τις δύο αθλήτριες που κατάφεραν να κερδίσουν παρά τις αντιξόοτητες και τις σεξιστικές και τις ρατσιστικές διακρίσεις που βίωσαν.

Η Αντιγόνη Μπρισμπιώτη κέρδισε τα δύο χρυσά μετάλλια την ώρα που οι μεγαλοπαράγοντες του αθλητισμού την είχαν ξεγραμμένη λόγω της ηλικίας της! Μόλις λίγους μήνες πριν, κινδύνευσε να χάσει την ολυμπιακή υποτροφία ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024 στο Παρίσι λόγω “μεγάλης” ηλικίας! Τον περασμένο Νοέμβρη κατήγγειλε την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή για ταξικά και ρατσιστικά κριτήρια στην κατανομή των ολυμπιακών υποτροφιών. «Ευτυχώς που εργάζομαι σε μια οικογενειακή επιχείρηση. Θα ήταν πολύ δύσκολο, αν δούλευα κάπου αλλού. Δεν είναι καθόλου εύκολο για κάποιον που κάνει πρωταθλητισμό παράλληλα να εργάζεται. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν γίνεται να ζήσεις από τον αθλητισμό. Όχι τουλάχιστον από το άθλημα με το οποίο ασχολούμαι. Σε αυτό είμαστε εντελώς μόνοι. 

Κάποια στιγμή μάλιστα παραλίγο να χάσω λόγω ηλικίας και την Ολυμπιακή υποτροφία. Είχε μπει ηλικιακό όριο στους αθλητές που θα έπαιρναν τα χρήματα. Θεώρησα ότι αυτό ήταν άδικο. Πώς ήταν δυνατόν, από την στιγμή που έφερα στην Ελλάδα την όγδοη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, να λένε από την Ολυμπιακή Επιτροπή ότι δεν μπορούσα λόγω ηλικίας να πάρω την υποτροφία για να συνεχίσω την προσπάθειά μου; Μου “χτύπησε” πολύ άσχημα. Ήταν πολύ υποτιμητικό και γι’ αυτό και αντέδρασα. Κι όπως φάνηκε από την απόφαση που πάρθηκε λίγες ημέρες αργότερα, κάποιες φορές πρέπει να αντιδράς για να πετυχαίνεις πράγματα, όχι μόνο για σένα αλλά και για το μέλλον του αθλητισμού. Κι ας μην σε βλέπουν μετά με καλό μάτι» είχε δηλώσει στο Athletestories,gr. 

Αντίστοιχα η Ελίνα Τζίνγκο με καταγωγή από την Αλβανία που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό περιγράφει: «Πρώτος έφυγε ο πατέρας μου, όταν η μητέρα μου ήταν έγκυος στη μεγάλη μου αδερφή. Εφτασε πεζός από την Αλβανία στη Χαλκιδική κι όταν βρήκε δουλειά ως οικοδόμος ακολούθησε η μητέρα μου». 

«Το μόνο πρόβλημα που είχαμε, το οποίο επηρέασε αρκετά τις ζωές μας ήταν το θέμα της υπηκοότητας. Ενώ και τα τρία κορίτσια έχουμε γεννηθεί στην Ελλάδα ταλαιπωρηθήκαμε, κυρίως ψυχολογικά, μέχρι να πάρουμε τα χαρτιά μας. Εγώ τα πήρα μόλις πριν δύο χρόνια. Η μεσαία αδερφή μου ακόμα περιμένει. Η μεγάλη δε, η οποία ήταν αθλήτρια στη σφαιροβολία, πάλευε χρόνια! Τόσο που λόγω της κατάστασης στο τέλος παράτησε τον αθλητισμό! Δεν άντεχε άλλο. Είχε επηρεαστεί πολύ από το γεγονός που δεν μπορούσε να αγωνιστεί σε καμία διοργάνωση εκτός από αυτές που διεξάγονταν στην Ελλάδα. Το 2018, έφτασα κι εγώ στα όρια μου! Δύο χρόνια πριν είχα κάνει πανελλήνιο ρεκόρ, όμως στη συνέχεια έμεινα κολλημένη στην ίδια κατάσταση. Δεν μπορούσα να αγωνιστώ σε καμία διοργάνωση εκτός Ελλάδας γιατί δεν είχα την υπηκοότητα...».

Οι νίκες των δύο αθλητριών είναι ένα γερό χαστούκι που υπενθυμίζει τις σεξιστικές και ρατσιστικές διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες και οι μετανάστες παντού, και μέσα στον αθλητισμό. Δεν ξεχνάμε ότι η καταγγελία της ολυμπιονίκη Σοφίας Μπεκατώρου για βιασμό από τον Αδαμόπουλο Αρ., στέλεχος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιστιοπλοϊας και μέλος της Νέας Δημοκρατίας άνοιξε τους ασκούς του αιόλου στα ζητήματα σεξισμού και που υφίστανται οι γυναίκες. Και στη συνέχεια το ελληνικό “metoo” βγήκε ορμητικά να παλέψει ενάντια στη γυναικεία καταπίεση με τα συνδικάτα μπροστά. Κι αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Εκατομμύρια γυναίκες της τάξης μας παλεύουν μαζί με τους άντρες συναδέλφους τους ενάντια στο βάρβαρο σύστημα που χρησιμοποιώντας το σεξισμό και το ρατσισμό διαλύει τις ζωές τους.