Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Ο θάνατος του Βαρές Μοχάμεντ: Άλλο ένα έγκλημα Μηταράκη-Μπακογιάννη

4/9, Κηδεία του Βαρές Μοχάμεντ. Φωτό: ΚΕΕΡΦΑ

Ο θάνατος του 41χρονου Πακιστανού εργάτη Βαρές Μοχάμεντ είναι ακόμα ένα έγκλημα των Μητσοτάκη - Μηταράκη, άμεσο αποτέλεσμα των ρατσιστικών πολιτικών τους. 

Μέσα στο καλοκαίρι προχώρησε κι άλλο η διάλυση του Ελαιώνα, με τους τελευταίους κοινωνικούς λειτουργούς να απολύονται. Το καμπ δεν διαθέτει υγειονομικό προσωπικό, ούτε κάποια άλλη υπηρεσία στήριξης των ευάλωτων προσφύγων και προσφυγισσών που στεγάζονται εκεί. Έχουν μείνει μόνο οι σεκιουριτάδες, που δουλειά τους είναι να τρομοκρατούν πρόσφυγες και αλληλέγγυους, καθώς και να εκβιάζουν τις οικογένειες ώστε να δεχτούν να μετακινηθούν σε άλλα, απομακρυσμένα καμπ. Η προσπάθεια εκκένωσης του Ελαιώνα προχωρά άλλοτε με αυτούς τους εκβιασμούς, άλλοτε με απροκάλυπτες επιθέσεις των αστυνομικών δυνάμεων.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο Βαρές Μοχάμεντ κατοικούσε με την οικογένειά του στο καμπ του Ελαιώνα και δούλευε μαζεύοντας παλιοσίδερα και χαρτόνια για να ζήσει τα τρία παιδιά του. Γύρισε από τη δουλειά του στις 2 το πρωί της 31 Αυγούστου. Όταν ένιωσε έντονο πόνο στην καρδιά βγήκε στην πύλη στις 3πμ ζητώντας ασθενοφόρο. Το ασθενοφόρο έφτασε στις 3:45πμ, αλλά ήταν ήδη αργά. Στο μεταξύ ετοιμαζόταν ακόμα μια επιχείρηση εκτοπισμού προσφύγων/ισσών από το καμπ που θα γινόταν στις 4 τα ξημερώματα κατά τη συνήθη τακτική των τελευταίων εβδομάδων. 

Αυτό που ακολούθησε για την οικογένεια του Βαρές Μοχάμεντ είναι το λιγότερο μια ακόμη χυδαία προσπάθεια συγκάλυψης. Η αστυνομία έφτασε στις 8πμ και προσήγαγε τη σύζυγο του αδικοχαμένου μετανάστη στο ΑΤ Κολωνού. Στη συνέχεια την ανέκρινε σαν ύποπτη για τη δολοφονία του! Σαν να μην έφτανε αυτή η χυδαιότητα, κι επειδή φυσικά έπεσε στο κενό, στο τέλος τής ανακοινώθηκε ότι συλλαμβάνεται για να σταλεί στην Αμυγδαλέζα και να απελαθεί επειδή δεν έχει χαρτιά. Να τη χωρίσουν δηλαδή και από τα παιδιά της, που όλες αυτές τις ώρες είχαν στερηθεί την οποιαδήποτε ψυχολογική υποστήριξη.

Καταστολή αντί περίθαλψης

Πρόκειται για μια γλαφυρή αποτύπωση της ενοχής του Υπουργείου για θανάτους μεταναστών και προσφύγων στα καμπ: οι μηχανισμοί καταστολής είναι άφθονοι και είναι στην ώρα τους – η υγειονομική περίθαλψη, αντίθετα, όχι. Ο θάνατος του Βαρές έρχεται να δώσει συνέχεια στον φόρο αίματος που σημαίνει η αντιπροσφυγική πολιτική του Μηταράκη – σε παρόμοιες συνθήκες έχουμε ήδη θρηνήσει τη Μίμι Μουκάιε, τον Ιμπραήμ Εργκιούν και τον Μάκι Ντιαμπατέ, πρόσφυγες που γλίτωσαν τις φονικές επαναπροωθήσεις και έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα. 

Το να εκκενωθεί ο Ελαιώνας θα σημάνει ακόμα μεγαλύτερη απομόνωση των ευάλωτων προσφύγων που ζουν σε αυτόν σε μακρινότερα καμπ με χειρότερες συνθήκες. Η μάχη για τη δικαίωση του Βαρές Μοχάμεντ και την υποστήριξη της οικογένειάς του περνάει μέσα από τη διεκδίκηση στεγαστικού προγράμματος και κοινωνικών υπηρεσιών στην περιοχή του Ελαιώνα για όλους και όλες.