Σε απεργιακή κινητοποίηση προχωράει το σωματείο των εργαζομένων στην Intracom Telecom την Τετάρτη 4/6 με κύρια αιτήματα αυξήσεις 15% για το 2025 μέσα από επιχειρησιακή σύμβαση για να καλυφθούν οι απώλειες και της προηγούμενης τριετίας του υψηλού πληθωρισμού καθώς και την άμεση καταβολή των διατακτικών για όλους, των μισθών σε είδος και των οδοιπορικών, με δέσμευση για την εμπρόθεσμη καταβολή τους στο εξής.
Στις 28/5 πραγματοποιήθηκε μαζική Γενική Συνέλευση με πάνω από 300 συναδέλφους (250 με φυσική παρουσία και 50 από τα παραρτήματα Πάτρας και Θεσσαλονίκης μέσα από video conference) που κατέληξε σε ψήφισμα που ζητούσε από το Δ.Σ. να κηρύξει 4ωρη στάση εργασίας στις 4/6 από τις 9.00 ως τις 13.00 και να ζητηθεί από τα Εργατικά Κέντρα να κηρύξουν διαδοχική τετράωρη στάση εργασίας από τις 13.00 ως τις 17.00 προκειμένου στην πράξη να γίνει 24ωρη απεργία.
Ο απεργοκτόνος μνημονιακός νόμος Αχτσιόγλου που -αγνοώντας την τρομοκρατία της εργοδοσίας- απαιτεί 50% (αντί για 1/3 ή και 1/4 προηγούμενα) συμμετοχή των μελών του σωματείου για να πάρει η Γ.Σ. ενός πρωτοβάθμιου επιχειρησιακού σωματείου απόφαση για απεργία (για μας σημαίνει ότι απαρτία έχουμε με τουλάχιστον 430 άτομα) καθώς και η λανθασμένη απόφαση της πλειοψηφίας των συναδέλφων μέσα από ψηφοφορία το 2019 (με κύρια ευθύνη της φιλεργοδοτικής ΑΚΕ και πρόσχημα το δημοκρατικό δήθεν χαρακτήρα των απεργιακών αποφάσεων και σε αντιπαράθεση με τις αριστερές παρατάξεις) να μπει στο καταστατικό του νέου μας σωματείου ότι δε θα ισχύει η εξαίρεση του ίδιου του νόμου για τα πανελλαδικά σωματεία (όπως το δικό μας) όπου απόφαση για απεργία θα μπορεί να παίρνει και το Δ.Σ. του σωματείου, έχουν οδηγήσει το σωματείο σε αυτή την υποχρεωτική πλέον τακτική των διαδοχικών στάσεων εργασίας.
Το ψήφισμα στηρίχτηκε απ' την ΑΕΕ (που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ) και από ένα ευρύτερο αριστερό κομμάτι στη βάση ότι δε θα γινόμαστε συνέταιροι στην εργοδοσία όταν αυτή το επιλέγει, δηλαδή στη ζημιές, που δεν μπορούμε καν να γνωρίζουμε αν υφίστανται αφού το μονοπώλιο του ελέγχου το έχει η διοίκηση κι η εργοδοσία κι όταν οι ανισότητες μέσα στην εταιρεία είναι προφανείς.
Κερδίσαμε την αντιπαράθεση με την φιλεργοδοτική ΑΚΕ (190 ψήφοι υπέρ έναντι 57 και λίγων λευκών) που μιλούσε για "μετρημένες" ενέργειες, αναπαράγοντας τα επιχειρήματα της εργοδοσίας ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, ότι πρέπει να περιμένουμε ένα ακόμη δεκαήμερο για μια νέα συνάντηση με τη διοίκηση μετά από… 6 μήνες διαπραγματεύσεων, όταν η εταιρεία επίσημα αρνείται να πάει σε επιχειρησιακή σύμβαση ενώ δείχνει ξεκάθαρα ότι δε θέλει να δώσει αυξήσεις ενώ καθυστερεί ακόμη και την την καταβολή των επιδομάτων σε είδος που αρχικά είχε δεσμευτεί (ένα από αυτά δόθηκε μόνο μετά μια προειδοποιητική στάση εργασίας που κάναμε με το ίδιο πλαίσιο πριν λίγες βδομάδες).
Η απόφαση για στάση εργασίας βγήκε ομόφωνα από το Δ.Σ. αφού κανένας δεν μπορούσε να αγνοήσει τη θέληση ενός μεγάλου αριθμού συναδέλφων που ουσιαστικά εκφράζουν το κυρίαρχο ρεύμα στο χώρο να προχωρήσουμε με αγωνιστικές κινητοποιήσεις για τις διεκδικήσεις μας. Η επιμονή της ΑΚΕ να μη γίνουν συγκεντρώσεις στις Πύλες το πρωί αποθαρρύνει τους συναδέλφους και λειτουργεί ενθαρρυντικά για την εργοδοσία, την ώρα που χρειάζεται η μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και μέτρα για να μην περάσει η τρομοκρατία που ανοιχτά ή υπόγεια ασκεί κάθε εργοδοσία στην απεργία.
Η μαζική μας συμμετοχή την Τετάρτη, η συζήτηση κι ο προσανατολισμός σε ταξική βάση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων είναι η εγγύηση για να κερδίσει ο συλλογικός μας αγώνας, να κερδίσουμε τα αιτήματά μας, να κάνει πίσω η εργοδοσία, να μην πληρώσουμε παραπέρα οι εργαζόμενοι. Την Τετάρτη 11/6 θα προχωρήσουμε σε νέα Γενική Συνέλευση.