Για άλλη μια φορά, η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας επιλέγουν τον δρόμο της αδικίας και του εμπαιγμού απέναντι στους εποχικούς πυροσβέστες.
Η επικείμενη προκήρυξη για 600 Πυροσβέστες Επί Θητεία παρουσιάζεται ως ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος. Στην πραγματικότητα όμως, για εκατοντάδες έμπειρους εποχικούς συναδέλφους αποτελεί άλλη μία πόρτα που κλείνει κατάμουτρα. Ένα ακόμη κεφάλαιο στην ιστορία ενός κλάδου που ίσως έχει υποστεί τη μεγαλύτερη κοροϊδία από κάθε άλλον εργαζόμενο του Δημοσίου τα τελευταία χρόνια.
Το ηλικιακό όριο των 30 ετών αποκλείει τη μεγάλη πλειοψηφία των 2500 εποχικών πυροσβεστών και των 600+ πρώην εποχικών συνάδελφων. Των ανθρώπων δηλαδή που εδώ και χρόνια βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης με τις φλόγες. Είναι πραγματικά εξοργιστικό. Όταν καίγονται τα βουνά, είμαστε αρκετά νέοι. Όταν απειλούνται σπίτια και χωριά, είμαστε αρκετά νέοι. Όταν πρέπει να επιχειρήσουμε επί δεκαπέντε ώρες μέσα σε καπνούς και στάχτες, είμαστε αρκετά νέοι. Όταν όμως έρχεται η ώρα της επαγγελματικής αποκατάστασης, ξαφνικά γινόμαστε «μεγάλοι».
Αυτή η πολιτική δεν είναι απλώς άδικη. Είναι βαθιά υποκριτική. Για πάνω από δύο δεκαετίες, εκατοντάδες εποχικοί πυροσβέστες κράτησαν όρθια την πυροπροστασία της χώρας… Και σήμερα η ανταμοιβή μας είναι ο αποκλεισμός.Το πιο εξοργιστικό είναι πως η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει καθημερινά την αξία της εμπειρίας μας. Κι όμως, επιμένει να αντιμετωπίζει τους εποχικούς πυροσβέστες ως εργαζόμενους μιας χρήσης. Ως φθηνό προσωπικό που ενεργοποιείται όταν υπάρχουν ανάγκες και πετιέται στο περιθώριο όταν έρχεται η ώρα των δικαιωμάτων.
Κίνδυνος
Οι πάνω από 600 πρώην και νυν 2500 εποχικοί συνάδελφοι ζητούν το δικαίωμα στην εργασία. Ζητούν το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Ζητούν το δικαίωμα να μην αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι. Και όλα αυτά τη στιγμή που η χώρα εισέρχεται σε μια από τις δυσκολότερες αντιπυρικές περιόδους των τελευταίων ετών. Οι επιστημονικές προβλέψεις κάνουν λόγο για ένα εξαιρετικά θερμό καλοκαίρι, με αυξημένο κίνδυνο μεγάλων πυρκαγιών και ακραίων φαινομένων. Κάθε έμπειρος πυροσβέστης είναι πολύτιμος. Κι όμως, αντί να αξιοποιείται η πολύχρονη εμπειρία των εποχικών, επιλέγεται ο δρόμος του αποκλεισμού.
Οι εποχικοί πυροσβέστες δεν είναι αριθμοί σε έναν πίνακα, ούτε στατιστικά στοιχεία σε μια προκήρυξη. Είναι εργάτες της πρώτης γραμμής. Είναι αυτοί που κράτησαν όρθια την πυροπροστασία της χώρας όταν όλα κατέρρεαν γύρω τους. Η Πολιτεία θα μας βρει εκεί που πάντα βρισκόμασταν: Στην πρώτη γραμμή. Μόνο που αυτή τη φορά η μάχη δεν θα είναι απέναντι στις φλόγες. Θα είναι απέναντι στην αδικία. Και μέχρι να δικαιωθούμε, δεν θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω. Ραντεβού στον δρόμο.