Η βαρβαρότητα του καπιταλισμού ξεδιπλώνεται καθημερινά γύρω μας. Ο Τραμπ μπορούσε να στείλει κομάντος για να αρπάξουν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας μέσα από το Καράκας, αλλά δεν στέλνει ούτε ασπιρίνες τώρα που ο σεισμός έσπειρε εκεί μαζικά το θάνατο. Ο Τραμπ μιλάει για τερματισμό του πολέμου κατά του Ιράν, αλλά ο Νετανιάχου επιμένει στην κατοχή του Νότιου Λίβανου και στις γενοκτονικές επιθέσεις στην Παλαιστίνη.
Την ίδια στιγμή, όμως, ξεδιπλώνεται δυναμικά και η αντίσταση στη βαρβαρότητα. Σείστηκε η Βηρυττός από τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια ενάντια στις απόπειρες νομιμοποίησης της ισραηλινής κατοχής. Μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ, η οργή ενάντια στον πόλεμο του Τραμπ κορυφώνεται. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η αντίθεση στον πόλεμο κατά του Ιράν ξεπέρασε τα ιστορικά επίπεδα της αντίθεσης στον πόλεμο κατά του Βιετνάμ! Στις προκριματικές εκλογές του κόμματος των Δημοκρατικών, οι παραδοσιακές ηγεσίες χάνουν σαρωτικά από τους υποψήφιους των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών του Μαμντάνι.
Συνένοχη κυβέρνηση
Εδώ, ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του τρέχουν να κατοχυρώσουν τις πολιτικές των θανατερών ιδιωτικοποιήσεων μέσα από αναθεώρηση του Συντάγματος λίγο πριν πέσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Η ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή έχει αφήσει την συνένοχη κυβέρνηση εδώ ξεκρέμαστη. Η πολιτική των εξοπλισμών, των ΝΑΤΟικών βάσεων και της εμπλοκής με τις φρεγάτες από την Κύπρο ως το Άντεν, αντί για τα «ανταλλάγματα» που προσδοκούσε ο Δένδιας, φέρνει ακρίβεια και νέες επιθέσεις στην εργατική τάξη και τη νεολαία. Κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο, νομιμοποίηση των ιδιωτικών κολέγιων ως ΑΕΙ, μονιμοποίηση της μνημονιακής λιτότητας με συνταγματικό «κόφτη» στις δημόσιες δαπάνες. Και βρόμικες ρατσιστικές εκστρατείες του Πλεύρη για να συσπειρώσει η Νέα Δημοκρατία την ακροδεξιά και τους φασίστες.
Καμιά από τις επιθέσεις τους δεν περνάει χωρίς αντίσταση. Από τα μαζικά αντιρατσιστικά συλλαλητήρια της 19 Ιούνη για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι της Πύλου, περάσαμε στις απεργίες στις 24 Ιούνη στους Οικοδόμους, στον Επισιτισμό-Τουρισμό και στα εργοστάσια Τροφίμων και Ποτών. Ενώθηκαν οι απεργοί στο κέντρο της Αθήνας και στην πρώτη γραμμή είχαν τους μετανάστες εργάτες που διεκδικούν και ΣΣΕ και «χαρτιά» για να μην είναι όμηροι των εργολάβων.
Τις ίδιες μέρες, το Συνέδριο της Ομοσπονδίας των Δασκάλων ψήφισε ομόφωνα για υπεράσπιση της μονιμότητας και απεργία μόλις ανοίξουν ξανά τα σχολεία. Επόμενος σταθμός είναι νέα απεργία σε όλο το Δημόσιο στις 14 Ιούλη ενάντια στη συνταγματική «αναθεώρηση». Και πηγαίνοντας προς τα εκεί επιμένουμε αντιρατσιστικά ενάντια στην άρση ασύλου του Τζαβέντ Ασλάμ και αντιπολεμικά ενάντια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.
Για να οδηγήσουμε όλους αυτούς τους αγώνες και τις αντιστάσεις στη νίκη, δεν χωρούν αυταπάτες ότι η «κυβερνώσα αριστερά» που υπόσχεται η ΕΛΑΣ του Τσίπρα θα αποδειχθεί καλύτερη από την κυβερνώσα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ πριν από δέκα χρόνια. Για να μιλάμε συγκεκριμένα, οι σημερινές προγραμματικές διακηρύξεις της βρίσκονται πολύ πιο πίσω και δεξιά από όσα υποσχόταν τότε και τα εγκατέλειψε στην πράξη. Ο κοινοβουλευτικός δρόμος σκόνταψε το 2015 και σήμερα σκοντάφτει πριν ακόμα φτάσει στις κάλπες.
Χρειαζόμαστε Αριστερά με επαναστατική στρατηγική, που χτίζει την οργανωμένη δύναμη της εργατικής τάξης για να επιβάλλει το δίκιο της με τις δικές της δυνάμεις. Μια Αριστερά που δεν αντιμετωπίζει τους απεργούς σαν ψηφοφόρους, αλλά αντίθετα, αξιοποιεί την όποια εκλογική δύναμή της για να οργανώνει και να ενώνει τους αγώνες μέχρι τη νίκη. Για να φτάσουμε ότι κουμάντο στις τράπεζες, στη ΔΕΗ, στις συγκοινωνίες και σε όλα τα κλειδιά της οικονομίας κάνει ο εργατικός έλεγχος και όχι οι κερδοσκόποι και οι πολεμοκάπηλοι. Για να φτάσουμε σε μια εργατική δημοκρατία όπου «κάθε μαγείρισσα μπορεί να κυβερνάει», όπως έλεγε η επαναστατική παράδοση του Λένιν.
Σε αυτό το δρόμο βαδίζει το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και γι’ αυτό οργανώνει μέσα στον Ιούλη πανελλαδικά εκδηλώσεις με θέμα «Αντίσταση και επανάσταση σε έναν κόσμο πολέμων και καταστροφών». Στην Αθήνα η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 15 Ιούλη στις 8μμ στην πλατεία του Δημαρχείου (Εθνικής Αντίστασης). Πάμε να βαδίσουμε μαζί, για να κάνουμε την ανατροπή της μισητής κυβέρνησης του Μητσοτάκη αφετηρία για αντικαπιταλιστική ανατροπή.