Απεργιακό πρόγραμμα με δύο σταθμούς αποφάσισε το 33ο Συνέδριο του ΕΚΑ που πραγματοποιήθηκε το σαββατοκύριακο στην Αθήνα: 24ωρη απεργία το Σάββατο 28 Φλεβάρη και συμμετοχή στο συλλαλητήριο για τα Τέμπη στο Σύνταγμα. Και στάση εργασίας την Παρασκευή 13 Φλεβάρη ενάντια στο νομοσχέδιο-ντροπή για τις ΣΣΕ που αναμένεται εκείνη τη μέρα να έρθει για ψήφιση στη Βουλή -με τους απεργούς να υποδέχονται στο δρόμο τους αγρότες που κατεβαίνουν στην Αθήνα για να διαδηλώσουν στο Σύνταγμα.
Ακολουθεί η παρέμβαση του Κώστα Πολύδωρου, συνέδρου με την ΑΤΕ από τον Συντονισμό Εργατικής Αντίστασης:
«Το συνέδριο γίνεται σε συνθήκες όξυνσης της κρίσης σε όλα τα επίπεδα, στο οικονομικό, στο πολιτικό. Γίνεται σε συνθήκες όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με νέα πεδία κρίσης όπως στη Βενεζουέλα, μιας γενοκτονίας στην Γάζα που συνεχίζεται. Ταυτόχρονα βλέπουμε τους φασίστες της ICE να δολοφονούν στη Μινεάπολη και εδώ στο Αιγαίο να δολοφονούνται άλλοι 15 πρόσφυγες από τα πούσμπακ του Λιμενικού στο Αιγαίο.
Αυτή είναι η εικόνα της επίθεσης αλλά χρειάζεται να αξιολογήσουμε την εικόνα της αντίστασης από τα κάτω. Η εργατική τάξη είναι δυνατή. Μέσα στο διάστημα που μεσολάβησε από το προηγούμενο συνέδριο είδαμε ότι υπάρχει μια νέα διάθεση οργάνωσης και ριζοσπαστικοποίησης των εργαζομένων, βλέπουμε νέα σωματεία. Προέρχομαι από ένα τέτοιο χώρο στον κλάδο του εμπορίου που στήσαμε επιχειρησιακό σωματείο, στην εταιρία Τσαμούρης ΑΕ.
Ζούμε σε μια περίοδο έντονα πολωμένη. Το έγκλημα των Τεμπών άνοιξε ένα ταξικό ρήγμα μέσα στην κοινωνία, και μέσα από αυτό το ρήγμα που παραμένει ενεργό, γεννιούνται νέα σωματεία που βγαίνουν και διεκδικούν. Στον δικό μας χώρο υπογράψαμε επιχειρησιακή ΣΣΕ με αυξήσεις, με κατώτατο εισαγωγικό μισθό 1.100 ευρώ, με τις τριετίες για όλους τους εργαζόμενους, με μια μέρα το μήνα άδεια δυσμηνόρροιας για τις γυναίκες. Είχαμε συνολικές μάχες, τις απεργίες ενάντια στιο 13ωρο από το ΕΚΑ στις 1/10/25 και τις 14/10/25.
Χρειάζεται να σταθούμε σε αυτή τη δυναμική και να την αξιοποιήσουμε το αμέσως επόμενο διάστημα παίρνοντας απεργιακές πρωτοβουλίες.
Να απαιτήσουμε σε όλες τις επιχειρήσεις ΣΣΕ και να προχωρήσουμε και σε κλαδικές συμβάσεις. Θέλουμε αυξήσεις στους μισθούς. Θέλουμε τα 25 δις ευρώ που θέλουν να σπαταλήσουν στους εξοπλισμούς μέσα στην επόμενη δωδεκαετία να πάνε για τα δικαιώματά μας, την κοινωνική στέγη -όταν το 40% του μισθού πάει στο νοίκι- για το κράτος πρόνοιας, τη δημόσια Υγεία και Παιδεία.
Να μπλοκάρουμε τις ιδιωτικοποιήσεις. Βλέπουμε τι έχουν σημάνει στους σιδηρόδρομους, στα νοσοκομεία, όπου κάθε μέρα στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές. Σε αυτήν την κατεύθυνση, καταθέτουμε πρόταση στο συνέδριο για 48ωρη απεργία στις 27-28 Φλεβάρη στα τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών.
Εργατικός έλεγχος
Η ιδιωτικοποίηση είναι ένα θέμα που μας αφορά όλους. Η απάντηση είναι κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση για τα αφεντικά με εργατικό έλεγχο ώστε η κρατικοποίηση να μη μεταφράζεται σε μάνατζερ που θα αμείβονται πλουσιοπάροχα για να διοικούν επιχειρήσεις που θα λειτουργούν με κριτήριο το κέρδος. Τίθεται το ερώτημα, γίνονται μέσα στον καπιταλισμό αυτά; Γίνεται εργατικός έλεγχος;
Τι έγινε στην ΕΡΤ όταν την έκλεισε ο Σαμαράς πριν από δώδεκα χρόνια; Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι έκαναν κατάληψη, αντιμετώπισαν όλες τις επιθέσεις της τότε κυβέρνησης που τους έριξε το σήμα. Και με τη συμπαράσταση όλου του κόσμου στο προαύλιο, κάναν την καλύτερη δημόσια τηλεόραση που έχουμε δει ποτέ. Ο εργατικός έλεγχος δεν είναι κάτι για το μακρινό μέλλον, είναι κάτι που μπορούμε να το κάνουμε στο σήμερα και να ανοίξουμε δρόμο για το αύριο.
Να μην ξεχνάμε τι συνέβη στο παρελθόν. Είχαμε πρόσφατα την εμπειρία του τι σημαίνει η πανδημία. Τα συνδικάτα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, στην δημόσια υγεία και στους ιδιώτες, βάλαν μπροστά το αίτημα της επίταξης των ιδιωτικών κλινικών και της ένταξής τους στο δημόσιο σύστημα Υγείας για να σταματήσουν οι άνθρωποι να πεθαίνουν και οι κλινικάρχες να βγάζουν εκατομμύρια. Γεννιέται το ερώτημα, το αξιοποιήσαμε αυτό το αίτημα μέσα στην τωρινή περίοδο;
Αλλά και παλιότερα, τι έγινε όταν το 1992 ο γέρος Μητσοτάκης επιτέθηκε και επιχείρησε να ιδιωτικοποιήσει τα λεωφορεία; Ξεσηκώθηκε ένα τεράστιο κίνημα συμπαράστασης, οι εργαζόμενοι στην ΕΑΣ επέβαλαν τότε την επανακρατικοποίηση των λεωφορείων -και αυτός ο αγώνας οδήγησε στο γκρέμισμα του γέρο Μητσοτάκη. Έτσι σήμερα έχουμε δημόσιες συγκοινωνίες, έστω και κουτσουρεμένες, και δυνατά συνδικάτα. Μας δυναμώνει αυτή η αιχμή, να πάμε έτσι και τώρα και να διεκδικήσουμε να κρατικοποιηθούν τα τρένα, η ενέργεια, να σταματήσουν οι νέες ιδιωτικοποιήσεις.
Να σταματήσουμε τα εργοδοτικά εγκλήματα. Διακόσιοι νεκροί συναδέλφισσες/οι μέσα στο 2025. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει το ίδιο το 2026. Οι πέντε εργάτριες της Βιολάντα που εξαϋλώθηκαν σε αυτό το εργοδοτικό έγκλημα, μας θυμίζουν ότι φέτος η 8 Μάρτη πρέπει να είναι απεργιακή, με τις γυναίκες μπροστά. Για να αντιμετωπίσουμε και τα εγκλήματα των εργοδοτών και τη σεξιστική καταπίεση.
Τα ρατσιστικά εγκλήματα συνεχίζονται στα πούσμπακ του Λιμενικού στη Χίο. Στις 28 Μάρτη διαδηλώνουμε ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό και καλούμε το Συνέδριο να πάρει απόφαση συμμετοχής για να καταδικαστούν οι εγκληματίες της Πύλου. Δικαιοσύνη για τα θύματα των Τεμπών αλλά και δικαιοσύνη για τα θύματα της Πύλου.
Δεν θέλουμε αυτό το συνέδριο να είναι απλά ένα συνέδριο αποτύπωσης συσχετισμών αλλά ένα συνέδριο μάχης για την ανατροπή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Σε αυτή τη μάχη σας καλούμε να στηρίξετε την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα στις εκλογές για τη διοίκηση του ΕΚΑ».