Δίνουμε το παρών στη στάση εργασίας που καλεί το Εργατικό Κέντρο γιατί σαν σωματείο εργαζομένων στην ΤΣΑΜΟΥΡΗΣ ΑΕ μόλις έχουμε υπογράψει μία Συλλογική Σύμβαση και δεν θα αφήσουμε την κυβέρνηση να την υπονομεύσει. Είναι τόσο απλό το ζήτημα και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχουμε μαζική συμμετοχή των συναδέλφων μας στην απεργία. Στην πραγματικότητα το ένα κατάστημα έκλεισε τελείως. Προφανώς επειδή ξέρουμε ότι μία στάση δεν είναι αρκετή οργανώνουμε τη συμμετοχή μας στις κινητοποιήσεις για τα τρία χρόνια από τα Τέμπη.

Μηνάς Χρονόπουλος, μέλος Σωματείου Εργαζομένων στην ΤΣΑΜΟΥΡΗΣ ΑΕ

Πήραμε απόφαση για να είμαστε εδώ μαζί με τους εργάτες για να υποδεχτούμε αγωνιστικά και τους αγρότες. Θεωρούμε ότι η κοινωνική συμφωνία που υπογράφηκε εν κρυπτώ με τον ελεγχόμενο Παναγόπουλο και την Κεραμέως βάζει ταφόπλακα για κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις, γνήσιες, που να απαντούν στις ανάγκες των εργαζομένων.

Αυτό διαμορφώνει έναν εργασιακό μεσαίωνα σαν μέλλον για τους μαθητές και τις μαθήτριές μας και αντανακλά και στον δικό μας κλάδο στον οποίο δίνουμε μάχη  να οργανώσουμε τη διεκδίκηση κλαδικών συλλογικών συμβάσεων διότι ο μισθός δεν φτάνει. Μπροστά μας έχουμε τη Γενική Συνέλευση προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας που είναι μία σημαντική διαδικασία για τον κλάδο μας που συνενώνει πανελλαδικά τα σωματεία. 

Έχουμε πάρα πολλά ζητήματα. Η κυβέρνηση φέρνει το Εθνικό Απολυτήριο, συνεχίζονται οι διώξεις εκπαιδευτικών είτε επειδή απεργούν, είτε επειδή διαμαρτύρονται για τα κακώς κείμενα του σχολείου. Υπάρχουν τραγικά κενά στα σχολεία και οι μαθητές/ριές μας στερούνται αυτά που έχουν να κάνουν με τα μορφωτικά τους δικαιώματα. Επομένως έχουμε πεδίο δόξης λαμπρόν να οργανώσουμε τις κινητοποιήσεις μας. Θέλουμε να προχωρήσουμε και να κλιμακώσουμε και να αντιμετωπίσουμε όλα τα ζητήματα που έχουμε σαν κλάδος.

Μάνος Μανουσάκης, γενικός γραμματέας της Ε' ΕΛΜΕ Αθήνας

Διεκδικούμε την επαναφορά του θεσμού των ΣΣΕ όπως ίσχυαν πριν από τις αντεργατικές ανατροπές που ήρθαν τον καιρό των μνημονίων. Θεωρούμε ότι αυτή είναι μία κατάπτυστη συμφωνία που υπέγραψε η ΓΣΕΕ των εργοδοτών, πίσω από τις πλάτες των εργαζομένων. 

Αυτή η συμφωνία μας φέρνει στο να μπορούμε να διαπραγματευτούμε ΣΣΕ με πολύ πιο δυσμενείς όρους. Ήδη στον κλάδο οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι, η ΤΕΡΝΑ, ο ΑΚΤΩΡ, η ΑΒΑΞ αρνούνται μέσω του εργοδοτικού συνδέσμου να υπογράψουν ΣΣΕ που να καλύπτει και τα δελτία παροχής υπηρεσιών που είναι περίπου το 80-90% των εργαζομένων μηχανικών τεχνικών στον κλάδο των κατασκευών. 

Όλη αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει σε στυγνή εκμετάλλευση με πολλές ώρες εργασίας, χωρίς πληρωμή υπερωριών, χωρίς άδειες, χωρίς να πληρώνονται Σαββατοκύριακα και αργίες για χιλιάδες μηχανικούς τεχνικούς στο νέο Ελ Ντοράντο κερδών στον κλάδο των κατασκευών. Πρακτικά και με το νέο σχέδιο νόμου διατηρείται η απαγόρευση να προσφεύγουν τα σωματεία στον ΟΜΕΔ προκειμένου να υποχρεώσουν τους εργοδότες να συζητήσουν για ΣΣΕ. Επομένως είναι ένας αγώνας ουσιαστικός που πρέπει να έχει διάρκεια και προοπτική.

Ηλίας Τσιμπουκάκης,πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

Ήρθαμε ξανά εδώ, μήπως μπορέσουμε και καταφέρουμε να μας δει η κυβέρνηση. Μας θανατώνουν όλα τα ζώα μας. Η νόσος αυτή δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο. Το γάλα το πίνουμε εμείς οι ίδιοι μέχρι να θανατώσουν τα ζώα μας. Δεν υπάρχει κίνδυνος για τον κόσμο. Κι όμως προχωρούν σε θανατώσεις.

Θέλουν να μας διώξουν από τα χωράφια μας. Έχουν σκεπάσει όλη την Καρδίτσα με φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες. Μας έχουν περικυκλώσει. Θέλουν να μας καταστρέψουν. Θέλουν να φύγουν τα παιδιά μας από τον τόπο μας. Δεν θα μπορούν να ζήσουν εδώ. 

Δεν ήρθαμε στην Αθήνα για καφέ. Αφήσαμε σπίτια, ζώα και δουλειές για να έρθουμε να παλέψουμε. Ανεχτήκαμε πάρα πολλά και η κυβέρνηση δεν ασχολείται καν. Όταν εμείς πουλάμε 20 λεπτά το κιλό το σιτάρι και το ψωμί φτάνει 2,5 ευρώ, κάτι δεν πάει καλά. Παίρνουν τα προϊόντα μας σε εξευτελιστικές τιμές και ο κόσμος τα πληρώνει χρυσά. Συνεχίζουμε δυναμικά. Την επόμενη φορά θα βγούμε και με τα παιδιά μας. 

Ελπίζουμε να μείνουν τα παιδιά μας εδώ. Βλέπουμε να στέλνονται χρήματα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια, και εδώ δεν υπάρχει στήριξη. Ο γιος μου θα πάει φαντάρος. Πού θα τον στείλουν; Τι θα φυλάξει; Είμαστε ο πρωτογενής τομέας. Είμαστε αυτοί που κρατάμε την Ελλάδα ζωντανή. Αν δεν καταλάβει ο κόσμος τι γίνεται και δεν σταθεί δίπλα μας, θα σβήσουμε.

Λίτσα, κτηνοτρόφος από την Καρδίτσα

Καταρχάς σαν καλλιτέχνες ξεκαθαρίζουμε ότι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα από τους άλλους εργαζόμενους. Έχουμε τα ίδια προβλήματα και τα ίδια αιτήματα. Δεν είμαστε κάτι διαφορετικό. 

Υπό αυτήν την έννοια και δίπλα στους αγρότες βρεθήκαμε και δίπλα στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς εικαστικούς. Η παρουσία μας στους αγρότες δημιούργησε μία συλλογική διαδικασία με την έννοια ότι το είχαν ανάγκη να καταλάβουν ότι έχουν στήριξη στην εργατική τάξη και κατάλαβαν ότι μπορούν να αποκτήσουν δύναμη μέσα από αυτήν τη διαδικασία. Το ίδιο και εμείς. Ο αγώνας είτε περάσει, είτε δεν περάσει το σημερινό νομοσχέδιο συνεχίζεται γιατί τα προβλήματα είναι πολύ βαθύτερα, έχουν συγκεκριμένη αιτία και είναι μία μόνιμη πάλη μέχρι την ανατροπή.

Μαριάννα Τσαγκάρη, μέλος ΔΣ ΕΕΤΕ

 Αυτό που θέλει να κάνει το νομοσχέδιο είναι να συντηρήσει στον πάγο τις Συλλογικές Συμβάσεις, να μην υπάρχει δικαίωμα υπογραφής τους και να τις έχουν εθιμοτυπικά. Ερχόμαστε από την μεγάλη πανελλαδική απεργία πριν από μία βδομάδα για το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα και είπαμε με την απεργία μας ότι φτάνει μέχρι εδώ, δεν θα θυσιαστούν άλλοι εργάτες στον βωμό του κέρδους, για τους βιαμήχανους και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας για να στήσουμε παντού επιτροπές υγιεινής και ασφάλειας και σωματεία. Και φυσικά η δράση μας θα κορυφωθεί στις 28 Φλεβάρη που έχει παρθεί απόφαση από όλα τα σωματεία του κλάδου μας, από την ομοσπονδία και το Εργατικό Κέντρο για πανελλαδική 24ωρη απεργία για το έγκλημα των Τεμπών. Και φυσικά είναι σε εξέλιξη και η προσπάθεια υπογραφής κλαδικής ΣΣΕ που τη Δευτέρα έχουμε συνάντηση η Ομοσπονδία Τροφίμων. Αν αυτό δεν ευοδωθεί θα πάμε το επόμενο διάστημα για κλαδική απεργία με αίτημα την υπογραφή σύμβασης γιατί έχει να υπογραφεί σύμβαση από το 2009 και είναι ακάλυπτος ο κλάδος.

Γιάννης Σχοινάς, πρόεδρος Συνδικάτου Γάλακτος -Τροφίμων -Ποτών Ν. Αττικής, πρόεδρος επιχειρησιακού σωματείου TastyFoods

13/2, Αθήνα. Υποδοχή των αγροτών στο Σύνταγμα. Φωτό: Σοφία Γαρμπή

Από 7 χρονών είμαι στα χωράφια. Από τα 20 και μετά είμαι κατά κύριο επάγγελμα αγρότης. Δεν έχω άλλο εισόδημα, ζω αποκλειστικά από τη γη μου. Είμαι 60 χρονών. Ήρθαμε εδώ γιατί δεν έχουμε άλλη διέξοδο. Δεν έχουμε εισπράξει επιδότηση φέτος, δεν μας έχουν ενισχύσει.

Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, μπήκαν στους λογαριασμούς και πήραν και τα χρήματα του ΕΛΓΑ. Αυτό είναι παρανομία. Ο ΕΛΓΑ είναι για την ασφάλεια της καλλιέργειας. Τον πληρώνω τόσα χρόνια και ποτέ δεν έχω πάρει αποζημίωση. Τα έξοδα είναι δυσβάσταχτα. Το πετρέλαιο 1,5 ευρώ. Σε άλλες χώρες οι αγρότες το παίρνουν 60 και 90 λεπτά. Το λίπασμα έχει φτάσει 25 ευρώ, ενώ πριν 15 χρόνια είχε 3 ευρώ. Δεν θα αντέξει η αγροτιά. Εμείς παράγουμε και οι πόλεις τρώνε. Χωρίς αγρότες δεν υπάρχει ζωή. Αν δεν παράγουμε εμείς, θα πλουτίζουν πέντε εισαγωγείς που θα φέρνουν προϊόντα απ’ έξω και δεν ξέρουμε ούτε τι πιστοποίηση έχουν ούτε από πού έρχονται.

Ζητάμε φθηνό πετρέλαιο, φθηνό λίπασμα, φθηνό ρεύμα. Έχουμε γεμίσει ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά και η Ελλάδα έχει από τα πιο ακριβά ρεύματα στην Ευρώπη. Τότε γιατί τα βάζουμε; Πέντε οικογένειες λυμαίνονται τα καύσιμα. Πέντε το ρεύμα. Πέντε τα πάντα. Δεν υπάρχει μεσαία τάξη. Υπάρχει τελευταία τάξη. Και εμείς νιώθουμε αγρότες πέμπτης κατηγορίας. Ανατράπηκε τελευταία στιγμή και η συμφωνία Mercosur, που θα έφερνε εισαγωγές κρέατος. Αν περνούσε, θα την πλήρωνε ο αγρότης. Ακούμε ότι δίνονται επιδοτήσεις και σε εισαγωγείς κρέατος. Όπως φάνηκε και με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ζητάμε το ταμείο μας να λειτουργεί σωστά. Αν είσαι αγρότης, να είσαι αγρότης κανονικά. Να πληρώνεις ΟΓΑ, βιβλία, έσοδα-έξοδα και να μην έχεις άλλο εισόδημα για να παίρνεις την επιδότηση που δικαιούσαι. Σπουδάζω δύο παιδιά και είμαι σε αδιέξοδο. Αν δεν είχα κάνει κουμάντο, δεν θα μπορούσα να τα σπουδάσω. Αν δεν ενισχυθούν οι αγρότες, θα πεθάνει η αγροτιά. Και όταν πεθάνει η αγροτιά, πεθαίνουν όλα. Είναι αλυσίδα. Αλλά συνεχίζουμε σταθερά.

Γιώργος Κότσαρης, αγρότης από την Εύβοια

Θέλουν να ψηφίσουν έναν νόμο που τη συλλογική σύμβαση εργασίας θα την αποφασίζει η κυβέρνηση βάσει των αλγορίθμων. Αυτό είναι απαράδεκτο, δεν έχει γίνει ποτέ και θα δώσουμε μάχες για να μην περάσει. Αυτό είναι το ένα κομμάτι. Όμως είμαστε εδώ γιατί θέλουν η τροφή μας να γίνει μονοπώλιο πολυεθνικό, να αποδυναμώσουν τους βιοπαλαιστές αγρότες και να γίνει η ζωή μας κόλαση διατροφικά. Είναι κόλαση ήδη η ζωή μας με το στεγαστικό, με τους χαμηλούς μισθούς. Θα δώσουμε και αυτή τη μάχη, είμαστε αλληλέγγυοι στην αγροτιά. Η 48ωρη απεργία στις 27 και 28 Φλεβάρη είναι σταθμός για την απάντησή μας. Πρέπει να κάνουμε καμπάνια, να βγούμε πόρτα πόρτα και στους χώρους δουλειάς γιατί εκεί γίνεται η ζύμωση. 

Βασιλική Κανέλλου, βοηθός θαλάμου στο ΓΝΑ Γεννηματάς

Ήρθαμε στο μεγάλο αγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, μαζί με εργάτες, φοιτητές και συνταξιούχους. Τα προβλήματα είναι κοινά. Εμείς πουλάμε φθηνά και ο καταναλωτής αγοράζει ακριβά. Ο αγώνας μας είναι και δικός του αγώνας.

Δεν κάνουμε βήμα πίσω. Οι κινητοποιήσεις δεν τελείωσαν στα μπλόκα. Σήμερα είναι μία μορφή αγώνα και θα ακολουθήσουν κι άλλες, με βάση τις αποφάσεις που πήραμε. Δεν πάει άλλο. Είμαστε τελειωμένοι οικονομικά. Όλοι χρωστάμε. Δεν χρωστάμε επειδή θέλαμε –μας έφτασαν εδώ για να χρωστάμε. Στην Καρδίτσα πνιγήκαμε δύο φορές, από τον Ιανό και τον Daniel. Έργα δεν έγιναν. Ακούμε για εκατομμύρια, αλλά σε εμάς δεν φτάνει τίποτα. Δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε. Μας χρωστούν επιδοτήσεις με λάθη που δεν είναι δικά μας. Υποτίθεται ότι θα διορθώνονταν, αλλά τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Αν δεν στηριχθεί ο αγροτικός κόσμος, η ύπαιθρος θα ερημώσει. Θα τα αφήσουμε και θα φύγουμε. Κατεβήκαμε σήμερα γιατί η κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει ότι ο αγώνας μας είναι δίκαιος. Συνεχίζουμε μέχρι να δικαιωθούμε.

Σούλης Αϊβαζίδης, πρόεδρος Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ανατολικής Εορδαίας και Νότιας Λεκάνης Βεγορίτιδας

Το κόστος παραγωγής κάθε χρόνο αυξάνεται. Εργάζομαι στα χωράφια μας από 20 χρονών. Από τότε που παντρεύτηκα με τον άντρα μου είμαστε στα χωράφια. Τα παιδιά μας όταν έγιναν 18 χρονών έφυγαν και δεν θέλουν να τα ξαναδούν. Είμαστε όλοι μαζί, ο ένας εξαρτάται από τον άλλον. Σήμερα κάτι βλέπω, αν συνεχίσουμε όλοι μαζί με αγώνα μπορούμε να τους ρίξουμε. Και να σταματήσουμε εμείς να καλλιεργούμε, χρειάζεται να αγωνιστούμε για τους επόμενους.

Μαρία, κτηνοτρόφος από το μπλόκο της Νίκαιας

Μετά από 55 μέρες αγώνα στο μπλόκο της Νίκαιας και το συλλαλητήριό μας στο λιμάνι του Βόλου,  είμαστε στο Σύνταγμα μπροστά από τη Βουλή. Να μας δουν αυτοί μήπως βάλουν λίγο μυαλό. Η δουλειά μας είναι πάρα πολύ δύσκολη. Έχουμε τόσα προβλήματα. Το χειρότερο από όλα είναι το πετρέλαιο. Μας είπαν θα μας το δώσουν στην αντλία χωρίς δασμούς.  Εμάς μας δώσαν λίγα ψίχουλα από το'23 μέχρι το '24, το '26 είπαν θα μας πληρώσουν, είναι δεύτερος μήνας, δεν έχουμε πάρει τίποτα. Είμαστε ο νομός Μαγνησίας που είναι πληττόμενος νομός. Όταν κλείσαμε το λιμάνι του Βόλου την επόμενη μέρα μας είπαν θα παίρναμε λεφτά και μέχρι σήμερα δεν έχουμε πάρει τίποτα. Είναι απαράδεκτοι. Στο Μαξίμου μας δώσαν την λευκή τους. Το μόνο που ξέρουν να μας λένε είναι έδωσα τόσα εκατομμύρια, αλλά όλα αυτά στα χαρτιά, στην τσέπη μας δεν υπάρχει σάλιο. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας όσο μπορούμε και είμαστε αλληλέγγυοι με όλους τους εργάτες σε όλους τους κλάδους. Εμείς παράγουμε και ο εργάτης παράγει με την εργασία του. Πρέπει να είμαστε μαζί με όλους, ενωμένοι μπορούμε να νικήσουμε.

Νικόλας Τσιβελέκος, αντιπρόεδρος Συλλόγου Νοτίου Πηλίου Αλιέων, Σύλλογος Αλιέων Βόλου

Η ίδια κυβέρνηση που τσακίζει τους εργάτες και τους αγρότες τσακίζει και τους φοιτητές. Αντί να δώσει κονδύλια, τσακίζει το δημόσιο, ιδιωτικοποιεί τα πάντα και διαλύει τις σχολές μας.  Δολοφονούν παντού. Στα Τέμπη, στη Χίο, στη Βιολάντα και την Παλαιστίνη. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε όλοι μαζί στους δρόμους. Με απεργίες οι εργάτες και οι φοιτητές να βγούμε με καταλήψεις στις σχολές μας. Αυτή τη μάχη δίνουμε εν όψει του απεργιακού διήμερου στις 27 και 28 Φλεβάρη και ξεσηκώνουμε τη σχολή μας.

Φωτεινή Μήτρου-Ζαντού, φοιτήτρια Φιλοσοφικής Σχολής

Αυτή τη στιγμή κάνουμε ανασύνταξη δυνάμεων. Το θετικό μέσα από τα μπλόκα ήταν ότι μπήκαμε ενωμένοι και φύγαμε ενωμένοι. Αυτό ήταν ένας στόχος.Ο στόχος της κυβέρνησης ήταν να διασπάσει τα μπλόκα, έκανε πολλές προσπάθειες αλλά δεν τα κατάφερε. Με τους πρόθυμος, που πήγανε μία βδομάδα πριν και συναντηθήκανε με τους κομματικούς δικούς τους και με άλλους τρόπους. Δεν τα καταφέρανε όμως και φύγαμε ενωμένοι και αυτό είναι νίκη. Δεν έχει ξαναγίνει να φύγουμε ενωμένοι, πάντα κάποιος το  έσκαγε. Ήρθαμε στην Αθήνα με απόφαση της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων, είναι ερώτημα και για εμάς το τι κάνουμε από εδώ και πέρα. Η ουσία όμως είναι ότι πρέπει να ενωθούμε όλοι από τα κάτω, όλα τα ρυάκια να γίνουνε ποτάμι και να τους πάρουμε σβάρνα.

Θάνος, αγρότης μπλόκο της Νίκαιας