Η Άποψή μας
Πάμε για ανατροπή από τα κάτω

28/2 Πανεργατική απεργία, Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Ο Μητσοτάκης ταλαντεύεται για να αποφασίσει αν τον συμφέρει να κάνει εκλογές τώρα, πριν τα πράγματα γίνουν χειρότερα γι’ αυτόν, ή να περιμένει μήπως το φθινόπωρο τα πράγματα είναι πιο ήρεμα. Έχει κάθε λόγο να δυσκολεύεται να αποφασίσει.

Οι ελπίδες της κυβέρνησης ότι τάχα ο πόλεμος λειτουργεί υπέρ της εξανεμίζονται γρήγορα. Η προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας πρόβαλε ότι ανακάμπτει δημοσκοπικά χάρη στην πολεμοκαπηλεία του Δένδια που έστειλε φρεγάτες στην Κύπρο και απλώνει τους πύραυλους Patriot από τη Σαουδική Αραβία μέχρι την Κάρπαθο και τη Βουλγαρία. Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του βρίσκονται σε αδιέξοδο στρατιωτικά και ηττημένοι πολιτικά μέσα κι έξω από τις ΗΠΑ.

Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για πανηγυρισμούς στον Μητσοτάκη και στον Δένδια. Ο «άξονάς» τους με το Ισραήλ ήταν από την αρχή εγκληματικός και τώρα αποδεικνύεται και ταπεινωμένος. Το μόνο που πέτυχαν σκοτώνοντας αμάχους είναι να αποσταθεροποιήσουν ακόμη περισσότερο την παγκόσμια οικονομία με ένα νέο κύμα ακρίβειας και πανικού μήπως σκάσουν οι φούσκες στα χρηματιστήρια και ξαναφουντώσει η κρίση χρέους. 

Πολιτικά, ο μύθος ότι όποιος έχει τη στήριξη του Τραμπ κερδίζει, έχει τελειώσει. Μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ φουντώνει το μεγαλύτερο κίνημα από την εποχή του Βιετνάμ και κάνει τον Τραμπ τον πιο μισητό και ετοιμόρροπο ένοικο του Λευκού Οίκου. Σε διεθνή κλίμακα, ήρθαν οι εκλογές στην Ουγγαρία να ταπεινώσουν τον Όρμπαν με μια σαρωτική ήττα. Είχε προηγηθεί η ταπείνωση των ακροδεξιών φίλων του Τραμπ στη Βρετανία με το τεράστιο συλλαλητήριο της 28 Μάρτη. Εδώ, οι ντόπιοι μιμητές του Τραμπ, οι Βορίδηδες, οι Πλεύρηδες, οι Γεωργιάδηδες μόνο οργή ξεσηκώνουν με τα σκάνδαλα και τις βρόμικες επιθέσεις τους.

Κίνημα μαζικό και ανατρεπτικό

Τώρα είναι η ώρα για να αξιοποιήσουμε την κρίση των από πάνω. Προτεραιότητα, όμως, δεν είναι οι εκλογικές προετοιμασίες περιμένοντας τον Μητσοτάκη να αποφασίσει για την ημερομηνία που θα στηθούν οι κάλπες. Μια τέτοια αναμονή αφήνει την πρωτοβουλία των κινήσεων στην κυβέρνηση. Προτεραιότητα έχει η οργάνωση των αγώνων που κρατάνε τον Μητσοτάκη με την πλάτη στον τοίχο και ανοίγουν την προοπτική ότι η ήττα του στις εκλογές θα ανοίξει το δρόμο για να επιβάλλουμε τη δικαίωση όλων των διεκδικήσεων της τάξης μας. 

Να βάλουμε τέρμα στην πολεμική εμπλοκή σπάζοντας τον άξονα με το Ισραήλ, κλείνοντας τις αμερικανο-νατοϊκές βάσεις και τερματίζοντας τους εξοπλισμούς.

Να βάλουμε τέρμα στην ακρίβεια και στις δολοφονικές ιδιωτικοποιήσεις επιβάλλοντας κρατικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο σε όλους τους κρίσιμους τομείς, από τις τράπεζες ως τις συγκοινωνίες, την Υγεία, την Παιδεία.

Να φύγουμε από την ΕΕ-φρούριο των Μνημονίων και του ρατσισμού, από τους μηχανισμούς που κυνηγάνε τους πρόσφυγες ενώ επιδοτούν τους κερδοσκόπους, χτυπάνε τους αγρότες ενώ αγκαλιάζουν τις πολυεθνικές της agribusiness.

Αυτή η προοπτική ανοίγεται μπροστά μας και είναι επείγον να οργανώσουμε τα βήματα για να πάμε προς τα εκεί. Ξεκινώντας από τις άμεσες μάχες του κινήματος:

Την απεργία στους Δήμους στις 24 Απρίλη για μονιμοποιήσεις και προσλήψεις σε όλες τις δημοτικές υπηρεσίες που έχουμε τόσο ανάγκη. 

Την αντιπολεμική εργατική Πρωτομαγιά που ενώνει στους δρόμους όλους τους αγώνες μας.

Και βέβαια ενισχύοντας την επαναστατική Αριστερά. Αυτήν που δεν ξεχνάει τις παραδόσεις του Μαρξ και του Λένιν, του Ένγκελς και του Τρότσκι, της Ρόζας και του Γκράμσι για να κάνουμε την εργατική τάξη ηγεμονική δύναμη, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Ελάτε στον Μαρξισμό 2026 στις 21-24 Μάη για να τη δυναμώσουμε μαζί.