Κινητοποιήσεις της Συνέλευσης κατειλημμένων προσφυγικών
-Σάββατο 18/4, στις 12:00, πορεία αντοχής & αποφασιστικότητας στις λαϊκές γειτονιές Γκύζη, Αμπελοκήπων και Πολυγώνου, με συγκέντρωση στα Προσφυγικά επί της Λ. Αλεξάνδρας
-Δευτέρα 20/4, στις 14:30, συγκέντρωση έξω από το Δημαρχείο Αθηνών (Αθηνάς 63) εν όψει της επόμενης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου όπου θα συζητηθεί το θέμα της σύμβασης για την ανάπλαση των Προσφυγικών
Ο αγώνας ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης για την «ανάπλαση» των προσφυγικών, με την οποία εκτοπίζει 400 κατοίκους -ανάμεσα τους ιδιαίτερα ευάλωτους ανθρώπους, πρόσφυγες, ανάπηρους και παιδιά- χρειάζεται να γίνει υπόθεση της εργατικής τάξης, που δίνει μάχες ενάντια στη φτώχεια, την αστεγία, τον ρατσισμό. Ο απεργός πείνας Αριστοτέλης Χαντζής συνεχίζει τον αγώνα ανυποχώρητα ξεπερνώντας τις 70 μέρες, με τη ζωή του να κινδυνεύει.
Είναι προκλητικό να καταδιώκονται πρόσφυγες από τα Προσφυγικά, ένα τόπο μνήμης των συνεπειών της Μικρασιατικής εκστρατείας, του ξεριζωμού 1,5 εκατ. ανθρώπων που έφτασαν στη χώρα…για να υποστούν την εγκατάλειψη και τον ρατσισμό ως τουρκόσποροι.
Οι πρόσφυγες από το 1922 έως το 1933, όταν άρχισαν να χτίζονται τα Προσφυγικά, έστησαν σκηνές στον χώρο του σημερινού γηπέδου του ΠΑΟ. Μετακινήθηκαν στη συνέχεια από τον Δήμο Αθήνας και κατέληξαν στην άλλη πλευρά της Λ. Αλεξάνδρας. Τελικά, χτίστηκε και διατέθηκε στους πρόσφυγες με ειδικό πρόγραμμα στέγασης ένα συγκρότημα 8 πολυκατοικιών με 228 διαμερίσματα. Ήταν τόπος συμβίωσης αλλά και αγώνα, με τις σφαίρες στους τοίχους του να μαρτυρούν την αντίσταση των ανταρτών κατά των Άγγλων ιμπεριαλιστών στις μάχες των Δεκεμβριανών το 1944.
Η χούντα αποφάσισε να κατεδαφίσει τα Προσφυγικά για να τα κάνει «Πάρκο αναψυχής», σχέδιο που έμεινε στα χαρτιά. Κάτω από εκβιασμούς και πιέσεις, 177 διαμερίσματα ιδιοκτητών στα Προσφυγικά πουλήθηκαν όπως-όπως στο κράτος στα πλαίσια ενός σχεδίου απαλλοτριώσεων. Όμως, τα Προσφυγικά δεν έμειναν ποτέ χωρίς κατοίκους. Ένας πληθυσμός φτωχών και αποκλεισμένων άρχισε να τα καταλαμβάνει.
Το 2003 και το 2009, με αγώνες, δύο ΦΕΚ σταματούν την επαναφορά των σχεδίων κατεδάφισης, ενώ το ΣτΕ τα χαρακτηρίζει ιστορικά και διατηρητέα. Από το 2010, οι κάτοικοι ρυθμίζουν την ζωή τους ως «Κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών». Ενώ, το 2014 περνούν στο ΤΑΙΠΕΔ για την αποπληρωμή του χρέους.
Οι κυβερνήσεις, την περίοδο της κρίσης που ξεσπά το 2009, κατά την οποία φόρτωσαν τα μνημόνια στις πλάτες της εργατικής τάξης, αντιμετώπισαν την περιοχή ως μέρος ενός σχεδίου «Διπλής Ανάπλασης» όπως ονομάστηκε και εγκρίθηκε από τον Δήμο της Αθήνας το 2014 επί Δημάρχου Γ. Καμίνη.
Η τουριστικοποίηση της Αθήνας και η αξιοποίηση της γης ως κερδοφόρο εμπόρευμα έβαλαν στη δίνη «υποβαθμισμένες «περιοχές της πόλης» με όραμα το «Σχέδιο των 100 ανθεκτικών πόλεων», στο οποίο εντάχθηκε η Αθήνα από τον Γ. Καμίνη. Ο «εξευγενισμός» περιοχών του κέντρου, με τον εκτοπισμό προσφύγων και φτωχών ώστε να ανθίσει η τουριστική βιομηχανία των νέων ξενοδοχείων και της βραχυχρόνιας μίσθωσης, υιοθετήθηκε τόσο από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη δημιουργία της «Ανάπλασης ΑΕ» το 2018, όσο και της ΝΔ, με τον Κ. Μπακογιάννη να υπογράφει ως Δήμαρχος το χτίσιμο του γηπέδου του ΠΑΟ στον Βοτανικό και την ανάπλαση της Λ. Αλεξάνδρας. Που να σταθούν τα Προσφυγικά σε αυτά τα φαραωνικά πρότζεκτ;
Όμως, η αντίσταση των κατοίκων των Προσφυγικών ήταν αυτή που επέβαλε στο κράτος να κρατά τα χέρια του μακριά. Η ΝΔ προχώρησε πέρυσι ένα βήμα μπροστά, δίνοντας το πράσινο φως στην περιφέρεια Αττικής να προχωρήσει σε Σύμφωνο με το ΥΠΠΟ και τη ΔΥΠΑ(πρώην ΟΑΕΔ) για την «ανάπλαση» με στόχο την προκήρυξη ενός διαγωνισμού πολλών εκατομμυρίων προς τέρψη των εργολάβων φίλων της.
Την εμφανίζει οργουελικά ως βήμα εφαρμογής προγράμματος κοινωνικής κατοικίας- «κοινωνικής αντιπαροχής»- ενώ στην πράξη καταργεί ένα μαζικό πείραμα κοινωνικής κατοικίας και αξιοποίησης μόλις 228 διαμερισμάτων από τα 110.00 άδειων κατοικιών, που βρίσκονται στην περιοχή της Αθήνας και άνω των 500.000 σε όλη την Ελλάδα!
Τα νοίκια έχουν τιναχτεί στα ύψη ενώ τα μνημόνια και η αρπαγή κατοικιών από τις τράπεζες έχουν οδηγήσει χιλιάδες κόσμο στον εκτοπισμό, την αστεγία και τη φτώχεια. Τα σχέδια της κυβέρνησης για δήθεν στήριξη της κατοικίας «Σπίτι μου Ι και ΙΙ», αντί να ανακουφίσουν τον κόσμο, οδήγησαν σε ανόδους των τιμών των ενοικίων και της κατοικίας.
Λύση μπορεί να δώσει μόνο ένα μαζικό πρόγραμμα κοινωνικής και εργατικής στέγης για όλους, η ανασύσταση του Οργανισμού Εργατικού Κατοικίας κάτω από εργατικό έλεγχο και με κριτήρια τις ανάγκες για στέγαση όλων χωρίς αποκλεισμούς, με την επιστροφή των κλεμμένων πόρων από τις εισφορές της εργατικής τάξης. Έτσι θα αξιοποιηθούν μισό εκατομμύριο άδειες κατοικίες σε αυτή την κατεύθυνση και όχι για νέα καταλύματα της τουριστικής βιομηχανίας. Ο ΟΕΚ, έστω και με τα προβλήματα του, εξασφάλισε σπίτια σε πάνω από 70.000 εργατικές οικογένειες από τη σύσταση του.
Η κυβέρνηση πάει να εμφανίσει το σχέδιο καταστροφής των Προφυγικών ως αναβάθμιση της περιοχής, ακόμη και στήριγμα των συγγενών των ασθενών του νοσοκομείου Άγιος Σάββας, όπου θα μπορεί ένας αριθμός να διαμένει. Όμως, χρόνια τώρα, οι συγγενείς των ασθενών φιλοξενούνται σε διαμερίσματα των προσφυγικών με την πρωτοβουλία συνεργασίας του Σωματείου του νοσοκομείου Αγίου Σάββα και Προσφυγικών!
Αυτό το σχέδιο μπορεί να ακυρωθεί με τη μαζική δράση των συνδικάτων και των κινημάτων, τα οποία μπορούν να επιβάλουν ότι δεν θα εκκενωθούν τα Προσφυγικά, αλλά θα ανακαινισθούν από τους ίδιους, όπως άλλωστε το απαιτούν και θα καταργηθεί ΤΩΡΑ το Σύμφωνο καταστροφής Περιφέρειας-ΥΠΠΟ-ΔΥΠΑ.
Ο Δήμος της Αθήνας είναι ώρα να ταχθεί ενάντια στο κατασταλτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης και να προχωρήσει στην άνευ όρων υιοθέτηση του πρωτοποριακού πειράματος κοινωνικής κατοικίας των Προφυγικών, όπως έχει συμβεί και σε άλλες πόλεις στην Ευρώπη: Rigaer Straße 94 και Köpi 137 στη Γερμανία, Ex Snia Viscosa και Cascina Torchiera στην Ιταλία, Can Batlló στην Ισπανία.
Από την πρώτη μέρα απεργίας πείνας στα Προσφυγικά έπρεπε να προχωρούσε σε αυτήν επιλογή!
Πέτρος Κωνσταντίνου,
συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ, πρώην δημοτικός σύμβουλος Αθήνας