Η ολομέλεια προέδρων της ΔΟΕ το Σάββατο 7 Μάρτη, έγινε έπειτα από αίτημα πενήντα Συλλόγων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και έληξε χωρίς να πάρει κάποια συγκεκριμένη απόφαση για αγωνιστικές κινητοποιήσεις στο επόμενο διάστημα.

Ο θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου υπογραμμίζει τις συνέπειες που έχει η διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, η επίθεση που δεχόμαστε με την αξιολόγηση και η στοχοποίηση των εκπαιδευτικών ως μοναδικών υπευθύνων αυτής της διάλυσης. Το ότι η ολομέλεια των προέδρων δεν κατέληξε σε καμία απόφαση είναι ένα αρνητικό γεγονός. Αυτή η εξέλιξη προφανώς δεν ανταποκρίνεται στην εικόνα που υπάρχει στους εκπαιδευτικούς όπου ο θυμός και η οργή ξεχειλίζουν. Κανείς όμως δεν έχει αναλάβει να οργανώσει στα σοβαρά μία αγωνιστική προοπτική ώστε να μπορεί να μετατραπεί αυτή η οργή σε ενεργή δράση. Οι κυρίαρχες παρατάξεις, ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, Δίκτυο λειτούργησαν για ακόμη μία φορά ως κυματοθραύστης των οποιωνδήποτε προσπαθειών για να εκδηλωθεί αυτή η προοπτική. Από την άλλη, η ΑΣΕ κατέβηκε μην προτείνοντας κάποια συγκεκριμένη κινητοποίηση παρά μία 24ωρη απεργία σε βάθος χρόνου, πράγμα που δείχνει ότι όλη της η τακτική είναι επικοινωνιακή, έχοντας σαν μοναδικό ορίζοντα την εκλογική επιτυχία των συνδυασμών της στις εκλογές που θα γίνουν μετά το Πάσχα σε όλους τους Συλλόγους για το συνέδριο της Ομοσπονδίας. 

Η πρόταση των Παρεμβάσεων για εκδήλωση 48ωρης απεργίας μέχρι τις 18 του Μάρτη ή έστω 24ωρης με σκοπό να συμπέσει και με την απεργία των υγειονομικών στις 18 και 19 Μάρτη, όπως και το σύνολο της πρότασης τους που συμπεριλάμβανε και πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 23 του Μάρτη μπορούσε να αποτελέσει μία ουσιαστική πρόταση κλιμάκωσης των αγώνων. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη ότι η παραπομπή της λήψης των αποφάσεων στην επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΟΕ θα βγάλει το οποιοδήποτε ουσιαστικό πρόγραμμα για να οργανωθεί ο αγώνας των εκπαιδευτικών. Χρειάζεται να δοθεί μεγάλη έμφαση στο επόμενο διάστημα στο να οργανώσουμε σχολείο το σχολείο, τους οριζόντιους συντονισμούς μεταξύ των Συλλόγων, ώστε να παρθούν οι κατάλληλες αγωνιστικές πρωτοβουλίες για να μπορέσουμε όπως ακριβώς αναγκάσαμε τη ΔΟΕ να συρθεί και να οργανώσει την Ολομέλεια, να προχωρήσει το επόμενο διάστημα στα αναγκαία απεργιακά βήματα σε συντονισμό με τους υπόλοιπους κλάδους του δημοσίου που αγωνίζονται.

Σεραφείμ Ρίζος,
εκπαιδευτικός μέλος ΣΕΠΕ «η Αθηνά»,
μέλος δικτύου εκπαιδευτικών «η Τάξη μας»