Από το πρώτο λεπτό της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν, η κυβέρνηση της ΝΔ «έτρεξε» να την υποστηρίξει και να έχει άμεση και ενεργό συμμετοχή σε αυτή. Είναι η συνέχεια της συμμετοχής, στο πλευρό του Ισραήλ, στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων και της επικείμενης αποστολής ελληνικού στρατού στη Γάζα. Όπως δήλωσε ο Μητσοτάκης, στη συζήτηση στη Βουλή: «Η Ελλάδα είναι παρούσα με ευθύνη και ισχύ όπου την καλεί το εθνικό καθήκον... η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με ιδεολογικά αλλά με εθνικά κριτήρια».
Τα «εθνικά κριτήρια» δεν είναι άλλα από τα συμφέροντα του ελληνικού καπιταλισμού που προσβλέπει μέσα (και) από αυτή την ιμπεριαλιστική εμπλοκή να διασφαλίσει τα συμφέροντά του, να κερδίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι από την ιμπεριαλιστική λεία και να αναβαθμίσει την παρουσία του από τα Βαλκάνια μέχρι την Μέση Ανατολή. Γι' αυτό η κυβέρνηση της ΝΔ έχει την πλήρη και ανοικτή στήριξη των εφοπλιστών, των βιομηχάνων και των τραπεζιτών.
Η αποστολή της φρεγάτας «Κίμων», η πανάκριβη πολεμική φρεγάτα Belharra που παρέλαβε το Πολεμικό Ναυτικό για «να αντιμετωπίσει την τουρκική απειλή», μαζί την φρεγάτα «Ψαρά» και τέσσερα F-16 Viper στη Κύπρο είναι ενδεικτική αυτής της εμπλοκής.
Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι «η Ελλάδα... θέτει τις ένοπλες δυνάμεις στις υπηρεσίες του οικουμενικού ελληνισμού... η αποστολή μας αυτή είναι αμυντική και ειρηνική, γίνεται με βάση τη διμερή και ευρωπαϊκή αλληλεγγύη με στόχο να αποτραπούν απειλητικές ενέργειες εναντίον του ανεξάρτητου κράτους της Κύπρου». Ξεχειλίζει το ψέμα και η υποκρισία. Μιλάει λες και τον πόλεμο τον ξεκίνησε το Ιράν.
Αλλά πέρα από αυτό, οι «ένοπλες δυνάμεις μας» ούτε «θέτονται στις υπηρεσίες του οικουμενικού ελληνισμού» και η «αποστολή τους» δεν είναι ούτε «αμυντική» ούτε «ειρηνική». Βρίσκονται στη Κύπρο (μαζί με το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ», την ισπανική φρεγάτα «Κριστομπάλ Κολόν», τα βρετανικά ελικόπτερα «Wildcat» και το πολεμικό πλοίο «HMS Dragon») για να προστατεύσουν, κατ' αρχάς, τις πολεμικές βάσεις - ορμητήρια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Το 3% του εδάφους της Κύπρου ανήκει, από το 1960 και τη Συνθήκη Ανεξαρτησίας της Κύπρου, στη Βρετανία που διατηρεί στρατιωτικές βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια. Τώρα θέλουν να μετατρέψουν όλη την Κύπρο σε «αβύθιστο ΝΑΤΟϊκό αεροπλανοφόρο». Αυτή είναι και η ουσία της συνάντησης του Μητσοτάκη, στην αεροπορική βάση-ορμητήριο των ΗΠΑ, «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, με τον Μακρόν και τον Χριστοδουλίδη με τον τελευταίο να ζητά να γίνει η Κύπρος μέλος του ΝΑΤΟ «ακόμα και αύριο».
Είναι μία «πολεμική αποστολή», ζωτικής σημασίας για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό για δύο λόγους: Για να αποδεσμευτούν τα αμερικανικά μέσα αεράμυνας από την ανατολική Μεσόγειο και να πάνε προς τον Κόλπο και για να παρέχει «κάλυψη» στις πολεμικές δυνάμεις των ΗΠΑ αλλά και στο ίδιο το Ισραήλ, ιδίως μετά το χτύπημα του Ιράν στην αμερικάνικη βάση «Sheikh Isa» στο Μπαχρέιν (έδρα πληροφοριακής και logistics υποστήριξης του 5ου Στόλου των ΗΠΑ) που έθεσε εκτός λειτουργίας ραντάρ και τερματικά συστήματα δορυφορικής επικοινωνίας. Ο «Κίμων» έχει ραντάρ που μπορούν να εντοπίσουν οτιδήποτε σηκώνεται μόλις αποκολλάται από το έδαφος, σε απόσταση 600 χιλιομέτρων και είτε θα το «χτυπήσει» (διαθέτει βλήματα Stealth) είτε θα ενημερώσει για να σηκωθούν αεροπλάνα.
Ελληνική εμπλοκή
Και δεν είναι «μόνο» αυτή η ελληνική εμπλοκή. Όλες οι αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα, με αιχμή τη Σούδα και την Αλεξανδρούπολη, έχουν γίνει ορμητήρια του αμερικάνικου στρατού. Ακόμα και από το (πολιτικό) αεροδρόμιο της Ρόδου σηκώνονται αμερικάνικα μαχητικά αεροπλάνα. Όπως διαβάζουμε στην «Καθημερινή»: «την υψηλή στρατηγική σημασία της Ελλάδας ως κρίσιμου κρίκου στην παροχή ασφαλείας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, αντικατοπτρίζουν όλες οι τελευταίες αποφάσεις του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΚΥΣΕΑ), με τις οποίες αποφασίστηκε όχι μόνο η αποστολή πλοίων και μαχητικών στην Κύπρο, αλλά και η ανάπτυξη δύο πυροβολαρχιών κινητών αντιαεροπορικών συστημάτων Μεγάλου Βεληνεκούς τύπου Patriot στην Κάρπαθο και στη Βόρεια Ελλάδα… που θα παρέχουν αντιβαλλιστική προστασία στις αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται περί τη Σούδα... στα αμερικανικά αεροσκάφη στο αεροδρόμιο της Σόφιας και στις κρίσιμες ενεργειακές υποδομές που έχει η Βουλγαρία στη Μαύρη Θάλασσα... και στη Σαουδική Αραβία, όπου έχει αναπτυχθεί πυροβολαρχία Patriot από το 2021 και αυτές τις ημέρες τελεί σε καθεστώς συναγερμού». Μην ξεχνάμε ότι ήδη υπάρχει η ελληνική φρεγάτα «Ύδρα» στην ευρωπαϊκή ναυτική αποστολή «Aspides» στην Ερυθρά θάλασσα.
Η ελληνική «προστασία» της αεράμυνας της Βουλγαρίας είναι ενδεικτική των «ευκαιριών» που ανοίγονται για τον ελληνικό καπιταλισμό. Ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Αντρέι Γκούροφ, διαβεβαίωσε στο βουλγαρικό Κοινοβούλιο ότι η χώρα δεν συμμετέχει και ούτε θα συμμετάσχει σε επιχειρήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Θεωρητικά η νότια Βουλγαρία είναι εντός εμβέλειας των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, αλλά στην πράξη είναι απίθανο επιχειρησιακά να φτάσει πύραυλος ή ακόμη και drone καθώς θα πρέπει να περάσει από την αντιαεροπορική ασπίδα της Τουρκίας και του ΝΑΤΟ στο Ιντσιρλίκ και ουσιαστικά δεν υπάρχει και λόγος να επιχειρήσει καν το Ιράν να πλήξει τη Βουλγαρία. Αλλά, όπως γράφουν τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ: «η Αθήνα όμως είδε και άδραξε μία ακόμη ευκαιρία να ενισχύσει το δικό της ρόλο γεωπολιτικά και να δείξει – κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά και στους Ευρωπαίους εταίρους- ότι η χώρα μας είναι ο αξιόπιστος εταίρος και η αμυντική “ασπίδα” της Ευρώπης στην περιοχή». Η ενίσχυση του γεωπολιτικού ρόλου στο Αιγαίο και την Κύπρο αφορά φυσικά και τον ανταγωνισμό με την Τουρκία.
Όχι στη συναίνεση
Ο Μητσοτάκης είναι τόσο προκλητικός που, στην ίδια συζήτηση στη Βουλή, ζήτησε «εθνική συναίνεση» και κάλεσε την αντιπολίτευση να δώσει έμφαση στα «μεγάλα» και τα «εθνικά» και όχι στα «μικρά» και τα «κομματικά».
Το πρόβλημα είναι ότι απέναντι σε αυτή την πρόκληση, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά προσπαθούσαν, λιγότερο ή περισσότερο, να κάνουν αντιπολίτευση υπερασπιζόμενοι τα «εθνικά συμφέροντα» μέσα από κάποιο «διεθνές δίκαιο» που έχει γίνει «κουρελόχαρτο», κάποια «κοινή ευρωπαϊκή πολιτική» όταν οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες είναι στο πλευρό των ΗΠΑ και Ισραήλ και ένα «συμβούλιο πολιτικών αρχηγών για κοινή εθνική στάση» με μια κυβέρνηση που είναι με τα «μπούνια» με τον πόλεμο. Είναι «πιο πίσω» και από την στάση του σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργού Σάντσεθ στην Ισπανία. Έτσι, όχι μόνο δεν ζητάνε να κλείσουν οι βάσεις και να γυρίσει πίσω ο ελληνικός στρατός αλλά ζητάνε «υποσχέσεις» ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν για πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ συντάσσονται ανοικτά πίσω από τον Μητσοτάκη στην αποστολή ελληνικού στρατού στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διαβάζουμε στις εφημερίδες: «κλίμα συναίνεσης ως προς τη στάση της χώρας μας στην εξελισσόμενη κρίση στη Μέση Ανατολή και στο Ιράν εξέπεμψε η χθεσινή συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Νίκο Ανδρουλάκη... από την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη αναφέρεται ότι ο κ. Ανδρουλάκης στάθηκε ιδιαίτερα στην προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και στην ανάγκη επίλυσης των διαφορών με ειρηνικά μέσα, ενώ εμφατικά τόνισε ότι η στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να αποσκοπεί αποκλειστικά στην υποστήριξη του κυπριακού ελληνισμού... αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη ανάληψης από τη χώρα μας πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο».
Για να ακολουθήσει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Φάμελλος, στη Βουλή: «η Ελλάδα όφειλε να ενεργήσει προληπτικά υπέρ της διεθνούς νομιμότητας, της ειρήνης και της ασφάλειας, ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ... γι’ αυτό καταθέσαμε επίσημα, μαζί με τον πρόεδρο της Νέας Αριστεράς, αίτημα άμεσης σύγκλησης του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. Σε μια τόσο σοβαρή γεωπολιτική κρίση, η χώρα χρειάζεται σαφή εθνική γραμμή... η στήριξη της Ελλάδας προς την Κύπρο είναι αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη» ενώ ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Χαρίτσης, ζήτησε «ρητή δέσμευση από τον πρωθυπουργό ότι η ναυτική βάση στη Σούδα και οι στρατιωτικές υποδομές δεν θα χρησιμοποιηθούν για επιχειρήσεις στον πόλεμο στο Ιράν».
Δεν είναι ώρα για «κοινή εθνική στάση» με την κυβέρνηση που είναι συνένοχη στη βαρβαρότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του Ισραήλ. Είναι ώρα να την γκρεμίσουμε. Επειδή «στην ίδια μας τη χώρα είναι ο εχθρός», έχει δίκιο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όταν λέει ότι «είναι ώρα για μαζικό εργατικό και παλλαϊκό ξεσηκωμό με βασικό αίτημα τη μη-εμπλοκή και τη μη-συμμετοχή στα εγκλήματα και τη βάρβαρη πολεμική εκστρατεία των ΗΠΑ-Ισραήλ…. να κλείσουν οι αμερικανικές, οι βρετανικές ΝΑΤΟϊκές βάσεις και να γυρίσουν πίσω οι φρεγάτες και τα F-16... Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δώσει όλες τις δυνάμεις της ώστε το αντιπολεμικό κίνημα, τα εργατικά σωματεία εδώ και τώρα να πάρουν πρωτοβουλίες απέναντι στη δολοφονική πολιτική».
Πράγματι, η αντικαπιταλιστική Αριστερά πρέπει και μπορεί να μπει μπροστά και να οργανώσει ένα μεγάλο αντιπολεμικό κίνημα, αντίστοιχο με αυτό του 2003 και της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.