Σε μια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ όπου 77 χώρες αποχώρησαν όταν πήρε το λόγο ο Νετανιάχου και σε μια Νέα Υόρκη όπου οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από διαδηλωτές που απαιτούσαν να πάει ο Νετανιάχου στο Διεθνές Δικαστήριο για τα εγκλήματά του, ο Μητσοτάκης επέλεξε να συναντηθεί με τον Νετανιάχου και να υπογραμμίσει την πρόσδεσή του στον «άξονα» με το Ισραήλ. Όπως γράφει η Εφημερίδα των Συντακτών:
«Στο επίκεντρο της ατζέντας βρέθηκαν τα ζητήματα της συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ. Οι δυο τους έσπευσαν να χαιρετηθούν εγκάρδια και να αγκαλιαστούν μπροστά στις κάμερες».
Πέρα από τις αγκαλιές και το διεθνή εξευτελισμό που σηματοδοτούν για την Ελλάδα ως μετόπισθεν του σιωνιστικού κράτους που διαπράττει τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, αυτή η πολεμική εμπλοκή του Μητσοτάκη μεταφράζεται σε απέραντο κόστος για την εργατική τάξη εδώ. Πώς εξασφαλίζονται τα δισεκατομμύρια για τους εξοπλισμούς που απαιτεί αυτή η πολεμική εμπλοκή;
Προφανώς με την περικοπή των μισθών και των συντάξεων στο Δημόσιο. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι η επιβεβαίωση της περικοπής του 13ου και 14ου μισθού από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αλλά δεν είναι το μόνο. Όσο απλώνεται ο πόλεμος του Τραμπ και του Νετανιάχου στη Μέση Ανατολή, τόσο ανεβαίνει η τιμή του πετρέλαιου και μαζί της ο πληθωρισμός. Το αποτέλεσμα είναι να συρρικνώνονται οι πραγματικοί μισθοί, τα μεροκάματα και οι συντάξεις, ενώ τα έσοδα από τον ΦΠΑ απογειώνονται και καταλήγουν στις δαπάνες για φρεγάτες, για F-35 και για την «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Εγκληματικός κατήφορος
Δίπλα στο μισθό κουρελιάζεται και ο «κοινωνικός μισθός» με τρομακτικές συνέπειες. Ζούμε καθημερινά τι σημαίνει η διάλυση των δημόσιων νοσοκομείων και σχολείων. Τώρα έρχεται με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο το κόστος της διάλυσης όλων των δημόσιων υπηρεσιών. Ο Μητσοτάκης κατάργησε το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας το 2019 με συνέπεια να φτάσουμε στην ανεξέλεγκτη δράση των δολοφόνων του Μαζωνάκη. Η διάλυση της Επιθεώρησης Εργασίας οδήγησε σε «Βιολάντες» στους χώρους δουλειάς. Ο έλεγχος διαρροών φυσικού αέριου έγινε ιδιωτική υπόθεση των εργολάβων και φτάσαμε στο σημείο να μετράμε έξι νεκρούς στην καρδιά της Αθήνας, στη Πλάκα. Ούτε οι 57 νεκροί των Τεμπών σταμάτησαν αυτόν τον εγκληματικό κατήφορο της κυβέρνησης. «Ασφαλής» σύνδεση πολεμικών «θόλων» με το Ισραήλ, μηδενική ασφάλεια στην καθημερινή ζωή.
Να γιατί η εργατική απάντηση σε αυτές τις προκλήσεις πρέπει και μπορεί να είναι ολομέτωπη. Οι εργαζόμενοι σε Σχολεία-Δήμους-Νοσοκομεία είναι ξεσηκωμένοι διεκδικώντας όχι «μόνο» αυξήσεις στους δικούς τους μισθούς, αλλά και προσλήψεις προσωπικού και αυξήσεις στις δαπάνες για όλες τις υπηρεσίες που ρημάζει ο Μητσοτάκης. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, ακόμα και εκεί που πρώτη δύναμη είναι το ΚΚΕ, όπως στη ΔΟΕ και στην ΑΔΕΔΥ, ταλαντεύονται και καταπατούν αποφάσεις συνεδρίων για απεργιακή δράση, αλλά η βάση επιμένει και για τις 30 Σεπτέμβρη στα σχολεία και για τις 14-15 Οκτώβρη όλοι και όλες μαζί. Η Πρωτοβουλία Κατοίκων της Κυψέλης που βλέπουν τα σπίτια τους να καταστρέφονται από τον «τρομοπόντικα» του Μετρό καλεί συλλαλητήριο το Σάββατο 3 Οκτώβρη σε μια κινητοποίηση που παίρνει νέες διαστάσεις μετά τους νεκρούς από την κατάρρευση του σπιτιού στη Λυσικράτους.
Ακόμα πιο μεγάλη ώθηση στον κοινό αγώνα δίνουν τα αντιπολεμικά συλλαλητήρια στις 10 Οκτώβρη. Εκείνη τη μέρα ενώνουμε τις φωνές μας με το παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Εδώ, στη χώρα που ο Μητσοτάκης αγκαλιάζεται ξεδιάντροπα με τον Νετανιάχου, έχουμε εκατομμύρια λόγους παραπάνω να βγούμε στους δρόμους. Για να τελειώνουμε επιτέλους με την κυβέρνηση που βάζει τον πόλεμο και τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας.