Στις 25 Νοέμβρη, νεκρώνουμε όλους τους χώρους δουλειάς, στην πανελλαδική πανεργατική απεργία των συνδικάτων. Με την έμπνευση από τις εξεγέρσεις της νεολαίας και των εργαζόμενων σε Γαλλία, Ισπανία, Αλβανία και Ιταλία, δίνουμε την μάχη ενάντια στην κυβέρνηση των δολοφόνων και το σύστημα που υπηρετεί. Θα είναι η συνέχεια μετά την απεργία στο Δημόσιο στις 21 Οκτώβρη, και ένας σταθμός που θα ενώσει όλες τις μάχες που ξεδιπλώνονται μέχρι τις 25 Νοέμβρη.
Το ότι μιλάμε για μια κυβέρνηση πολέμου και καταστροφής, για μια κυβέρνηση δολοφόνων, μας το υπενθυμίζουν με τον πιο τραγικό τρόπο οι δύο νεκροί και οι σακατεμένοι εργάτες στις αρχές Οκτώβρη, στο κάτεργο της Motor Oil του Βαρδινογιάννη. Θύματα που προστίθεται στις νεκρές εργάτριες στην Βιολάντα, τους δεκάδες νεκρούς και σακατεμένους οικοδόμους στα μεγάλα οικοδομικά έργα όπως στο Ελληνικό και τον Ελαιώνα, δίπλα στους νεκρούς των Τεμπών, της Πύλου, των παιδιών και των αμάχων της γενοκτονίας στη Γάζα και του πολέμου στο Ιράν.
Και όλα αυτά μαζί με την ακρίβεια και τη φτώχεια που θερίζει τα εργατικά νοικοκυριά. Μαζί με τη διάλυση και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων νοσοκομείων εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού. Την διάλυση της Παιδείας με τα χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών και τις διώξεις όσων αντιστέκονται, τις δημοτικές υπηρεσίες που καταρρέουν από τις περικοπές και την έλλειψη προσωπικού.
Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, προτεραιότητα δεν είναι οι ανάγκες των εργαζόμενων, αλλά το να ξοδεύει δις για εξοπλισμούς στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ για τους βρώμικους πολέμους τους. Προτεραιότητα είναι η πρόωρη αποπληρωμή του χρέους στους τραπεζίτες που πλουτίζουν σε βάρος μας. Προτεραιότητα είναι ο ρατσισμός και η στήριξη στην ακροδεξιά που ξαναβγάζει τους φασίστες στους δρόμους. Προτεραιότητα είναι τα κέρδη των επιχειρηματιών, θυσιάζοντας τα σπίτια του κόσμου και το δικαίωμα στην κατοικία για όλους μας.
Ανατροπή
Γι’ αυτό είναι επιτακτικό αυτήν την κυβέρνηση να την ανατρέψουμε για να σταματήσουμε την καταστροφή που φέρνει με την εγκληματική της πολιτική. Η κυβέρνηση βρίσκεται στα τελευταία της. Αυτό πλέον είναι φανερό για όλες και όλους. Και ξέρουμε ότι αυτό που έχει οδηγήσει την κυβέρνηση στην κατάρρευσή της, είναι το κίνημα με τους αγώνες του όλο το προηγούμενο διάστημα.
Ο δρόμος της απεργιακής σύγκρουσης με διάρκεια είναι μονόδρομος και στις 25 Νοέμβρη δίνουμε μαζικό χτύπημα στην κυβέρνηση, την πολιτική της και τα αφεντικά. Τα παραδείγματα από την Γαλλία, μαθητές, φοιτητές εργαζόμενοι με καταλήψεις και απεργίες συγκρούονται με την πολιτική του Μακρόν μας γεμίζουν με αυτοπεποίθηση. Στην Ισπανία οι εργαζόμενοι προχωράνε σε πανεργατική απεργία στις 11/11 για το ζήτημα της κατοικίας. Στις 30 Οκτώβρη οι λιμενεργάτες σε πάνω από 100 λιμάνια συντονίστηκαν απεργιακά για το μπλοκάρισμα της μεταφοράς πολεμικού υλικού στο γενοκτονικό Ισραήλ και άλλα πολεμικά μέτωπα του πλανήτη.
Για την επιτυχία της απεργίας οργανώνουμε γενικές συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς και κάθε σωματείο. Συγκροτούμε παντού απεργιακές επιτροπές που εξασφαλίζουν όχι μόνο την ενημέρωση όλων αλλά φροντίζουμε να κλείσουμε κάθε λειτουργία την ημέρα της απεργίας με απεργιακή φρουρά, όπου είναι αναγκαίο το προσωπικό ασφαλείας ορίζεται από το σωματείο και όχι από τους προϊσταμένους των τμημάτων, συγκροτούμε απεργιακά ταμεία για να στηρίξουμε τους συναδέλφους που το χρειάζονται.
Η επιτυχία της απεργίας στις 25 Νοέμβρη ανοίγει τον δρόμο για απεργιακή κλιμάκωση. Για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την πολιτική της. Για να ανοίξουμε την σύγκρουση με το σύστημα του κέρδους και του πολέμου, για να πάρουν οι εργαζόμενοι τον έλεγχο όλης της κοινωνίας.
Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης
28/2/26, Αθήνα. Πανεργατική Απεργία. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης
Νοσοκομεία
Στις 16 Νοέμβρη προχωράμε σε Γενική Συνέλευση στο νοσοκομείο Έλενα Βενιζέλου. Η Γενική Απεργία στις 25 Νοέμβρη αποκτά τεράστια διάσταση.
Οι εργαζόμενοι έχουν εμπνευστεί από την εξέγερση στη Γαλλία και από τη διάλυση του Τραμπ στις αμερικάνικες εκλογές. Μπορούμε να κλιμακώσουμε τις αντιστάσεις που είναι ήδη ξεκινημένες. Στα νοσοκομεία είμαστε με τον χειρότερο υπουργό, τον Άδωνι που πλέον το χαρτί του έχει καεί. Ο επίδοξος Τραμπ εξαιτίας της αντίστασης μέσα στα νοσοκομεία δεν μπορεί να σταθεί πουθενά.
Ήδη στο νοσοκομείο δίνουμε καθημερινές μάχες απέναντι στα αίσχη της κυβέρνησης που προσπαθεί να το κλείσει. Δεν τα έχει καταφέρει αλλά κάθε μέρα ψάχνει τρόπους να το διαλύσει. Διαλύοντας τα τμήματα, όπως το ακτινολογικό και το ογκολογικό. Πρόσφατα είχαμε ένα σκάνδαλο που βγάλανε όλους τους εργαζόμενους του εργαστηριακού τομέα άχρηστους με την αξιολόγηση. “Άχρηστος” σημαίνει δεν μπορεί να κρατήσει τμήματα, να κάνει βράδια, άρα αφήνει το νοσοκομείο χωρίς προσωπικό. Είναι επίθεση στους ίδιους τους εργαζόμενους με μετακινήσεις, με πιθανή απόλυση στο μέλλον. Κυβέρνηση και υπουργείο βουλιάζουν μέσα στον υπόνομο της αξιολόγησης μόνοι τους. Έχει αντιδράσει όλο το νοσοκομείο.
Από την άλλη υπάρχουν κομμάτια του νοσοκομείου, διευθυντές που έχουν ξεσαλώσει μέσα σε αυτό το πλαίσιο της κυβέρνησης και του Άδωνι και βασανίζουν το προσωπικό. Πριν λίγες μέρες εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα και πήγαμε με το Σωματείο στη διοίκηση εξαιτίας της κακοποιητικής συμπεριφοράς μιας γιατρού.
Αυτό που απαιτείται είναι ξανά η συγκρότηση της επιτροπής αγώνα για την απεργία, οι εξορμήσεις στο νοσοκομείο με τα υλικά της απεργίας και την Εργατική Αλληλεγγύη και η πολιτική συζήτηση. Ώστε αυτό που υπάρχει μέσα στο νοσοκομείο, η αντικυβερνητική οργή, η έμπνευση από το διεθνές κίνημα να αποκτήσουν σάρκα και οστά στην απεργία.
Εκπαιδευτικοί
Τα σχολεία μας καταρρέουν και η κυβέρνηση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την Παιδεία ως κόστος και τους εκπαιδευτικούς ως πρόβλημα. Σοβάδες πέφτουν από τα ταβάνια, σχολικά κτίρια παραμένουν ασυντήρητα και χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους ασφαλείας, ενώ οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και υποδομές υπονομεύουν καθημερινά τη λειτουργία των σχολείων.
Τμήματα με 25 μαθητές, συγχωνεύσεις, ελλιπής υλικοτεχνικός εξοπλισμός και υποχρηματοδότηση συνθέτουν την εικόνα μιας δημόσιας εκπαίδευσης που αφήνεται να λειτουργεί στα όρια της κατάρρευσης. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση επιμένει στην αξιολόγηση-χειραγώγηση, στις διώξεις και στην πειθάρχηση των εκπαιδευτικών, αντί να ακούσει τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων. Θέλει εκπαιδευτικούς φοβισμένους και με σκυμμένο το κεφάλι, για να περνάει ανενόχλητη την πολιτική της. Κι όμως, παρά τον εκφοβισμό, δεν της περνάει. Απέναντι σε αυτή την επίθεση, η απάντηση είναι ο συλλογικός αγώνας, η απεργιακή σύγκρουση και ο συντονισμός με όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σε άλλους κλάδους, γιατί υποφέρουν όπως εμείς.
Στις 25 Νοέμβρη απεργεί όλο το δημόσιο. Διεκδικούμε ασφαλή σχολεία, μόνιμους μαζικούς διορισμούς, μικρότερα τμήματα, γενναία αύξηση της χρηματοδότησης και δημόσια, δωρεάν Παιδεία χωρίς αποκλεισμούς και χειραγώγηση και φυσικά μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς μας, ώστε να μπορούμε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας.
Η εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ, ένα ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας της πολιτικής Τραμπ, η νίκη των σοσιαλιστών μέσα στους δημοκρατικούς με σύνθημα «Bread and Roses», ξαναφέρνει στο προσκήνιο τη δύναμη των κοινωνικών διεκδικήσεων. Από τις εργάτριες του Λόρενς το 1912, που διεκδικούσαν «Ψωμί και Τριαντάφυλλα», μέχρι τους σημερινούς αγώνες, η ανάγκη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση παραμένει ζωντανή. Ο μαρξισμός, ως εργαλείο ερμηνείας και ανατροπής του καπιταλισμού, είναι πιο επίκαιρος από ποτέ.
Αντλούμε έμπνευση από τη Γαλλία, όπου εργαζόμενοι και νεολαία πλημμυρίζουν τους δρόμους, με τις γενικές απεργίες και τις διαδηλώσεις να γίνονται υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας. Από τις ορχήστρες που παίζουν τη Διεθνή και το Bella Ciao μέχρι τις χιλιάδες φωνές που βροντοφωνάζουν «Siamo tutti antifascisti», το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: όταν οι από κάτω ενώνουν τις δυνάμεις τους, μπορούν να γίνουν επικίνδυνοι για τους από πάνω. Να κάνουμε και εδώ την απεργία μας ένα βήμα για τη γενίκευση της σύγκρουσης με την κυβέρνηση και το βάρβαρο σύστημα που υπερασπίζεται.