Στις 20 Ιούλη ‘έφυγε’ από τη ζωή ο Βασίλης Τσιπίδης, ένας αγωνιστής της επαναστατικής αριστεράς, που είχε ‘σημαδέψει’ την εκρηκτική δεκαετία του 1970. Είχε γεννηθεί το 1946 στο Μπατούμ του Καυκάσου.
Ο Βασίλης ήταν ηθοποιός. Αξέχαστες ήταν οι ερμηνείες του σε κινηματογραφικές ταινίες της εποχής όπως το Λάβετε θέσεις (1973), Happy day (1978), Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι (1980), στο τηλεοπτικό Λεμονόδασος της ΕΡΤ και πάνω απ’ όλα ίσως στη θρυλική θεατρική παράσταση του έργου του Σκούρτη Απεργία.
Περισσότερο, όμως, εμείς τον θυμόμαστε για τους αγώνες του. Σε ηλικία 21 χρόνων ο Βασίλης εντάσσεται στο αντιδικτατορικό κίνημα, συλλαμβάνεται, βασανίζεται και φυλακίζεται από τη χούντα. Στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, αρχικά μέσα από τις γραμμές του ΕΕΑΜ - του Επαναστατικού Εργατικού Απελευθερωτικού Μετώπου, μια οργάνωσης της επαναστατικής αριστεράς που διαλύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 – συμμετέχει σε κάθε μεγάλη και μικρή σύγκρουση του εργατικού κινήματος ενάντια στη δεξιά κυβέρνηση του Καραμανλή. Από τα οδοφράγματα της εξέγερσης των οικοδόμων στις 23 Ιούλη 1975 μέχρι τις διαδηλώσεις των απεργών της ΜΕΛ, της ΙΖΟΛΑ, των λιθογραφείων. Η χαρακτηριστική του φιγούρα με το τεράστιο μουστάκι του βρισκόταν πίσω από κάθε μικροφωνική εγκατάσταση που στηνόταν για τις ανάγκες μιας συγκέντρωσης της επαναστατικής αριστεράς στα Προπύλαια ή μιας απεργιακής κινητοποίησης έξω από ένα εργοστάσιο (για να καλύψει τα έξοδά του δούλευε σαν υπάλληλος σε μια μικροφωνική εταιρεία).
Ο «Πειναλέων», η ταβέρνα που έφτιαξε στη Μαυρομιχάλη στα Εξάρχεια, έγινε γρήγορα βραδινό στέκι για όλο τον κόσμο της περιοχής, ιδιαίτερα της φοιτητικής νεολαίας. Το ίδιο, λίγο αργότερα, και το μουσικό του στέκι στη Ζωοδόχου Πηγής, το «Μπαράκι του Βασίλη», στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ένα μέρος που έγραψε ξεχωριστή ιστορία και όπου έπαιζε συχνά ο Ρος Ντέιλι και πρωτοεμφανίστηκε ο Χρήστος Θηβαίος.
Έχοντας βγει στη σύνταξη από το 2011, ο Βασίλης ποτέ δεν έπαψε να θεωρεί τον εαυτό του κομμάτι του κινήματος της ανατροπής και έδινε το παρών σε πολλές από τις κινητοποιήσεις των τελευταίων τριών χρόνων.
Θα τον έχουμε πάντα μαζί μας στους αγώνες που δίνουμε σήμερα.