Οι δυνατότητες είναι μεγάλες, αν σκεφτούμε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η κυβέρνηση και τις μάχες που άνοιξαν την προηγούμενη περίοδο στην εκπαίδευση.
Η φετινή ακαδημαϊκή χρονιά καθορίστηκε, από την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων στα πανεπιστήμια όλης της χώρας. Απεργία ενάντια στις απολύσεις 1.350 εργαζομένων που θα άνοιγαν το δρόμο για το προχώρημα των ιδιωτικοποιήσεων. Οι εργαζόμενοι σήκωσαν το γάντι και η ηρωική απεργία σχεδόν τεσσάρων μηνών έβαλε φρένο σε αυτή τη διαδικασία. Ταυτόχρονα ανέδειξε πολιτικά προχωρήματα μέσω της σύνδεσης με τα υπόλοιπα κομμάτια που παλεύουν ενάντια σε αυτή την επίθεση. Ο Συντονισμός ενάντια στα Κλεισίματα και τις Διαθεσιμότητες όπου οι διοικητικοί πρωτοστάτησαν μαζί με τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, έβαλε τα θεμέλια για τη συνέχιση από κοινού στους απεργιακούς αγώνες.
Το φοιτητικό κίνημα ήταν παρών σε αυτή τη διαδικασία. Ξεκίνησε με νέο γύρο φοιτητικών καταλήψεων κυρίως σε σχολές της Αθήνας και της Πάτρας. Οι κοινές συνελεύσεις φοιτητών, διοικητικών και καθηγητών με εβδομαδιαίες διαδηλώσεις τόσο στην Αθήνα όσο και πανελλαδικά έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην τόνωση της αυτοπεποίθησης των απεργών. Το αποτέλεσμα ήταν από βδομάδα σε βδομάδα το αγωνιστικό μπλοκ να γίνεται όλο και πιο δυνατό, μπλοκάρoντας τις προσπάθειες της ΔΑΠ να οργανώσει το απεργοσπαστικό κίνημα των «ανοιχτών σχολών». Παράλληλα οι φοιτητικοί σύλλογοι έβγαζαν ψηφίσματα αλληλεγγύης, συμμετείχαν στην καθημερινή περιφρούρηση της απεργίας. Τα σχήματα των ΕΑΑΚ έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο οργανώνοντας εκδηλώσεις, συνελεύσεις συμπαράστασης όπου οι απεργοί μπόρεσαν να μιλήσουν για τον αγώνα τους, μαζεύοντας ενίσχυση για το απεργιακό ταμείο. Έτσι έγινε σύνδεση της απεργίας με τα αιτήματα των φοιτητών για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους χωρίς ταξικές διακρίσεις.
Παράλληλα με αυτές τις μάχες ,το φοιτητικό κίνημα συνέχισε να είναι μπροστά στην κόντρα με τη φασιστική απειλή και το ρατσισμό. Χιλιάδες φοιτητές συμμετείχαν στις αντιφασιστικές διαδηλώσεις μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τόσο στο Κερατσίνι και την αντιφασιστική απεργία στις 26 Σεπτέμβρη, αλλά και μέσα σε κάθε γειτονιά όλης της χώρας, οπουδήποτε οι χρυσαυγίτες προσπάθησαν να πατήσουν πόδι. Αποκορύφωμα αυτής της διαδικασίας ήταν η διαδήλωση στις 22 Μάρτη όπου η ΚΕΕΡΦΑ μαζί με τα ΕΑΑΚ μπήκαν μπροστά σε κάθε σύλλογο για να οργανωθεί η συμμετοχή, με αποτέλεσμα τα φοιτητικά μπλοκ να είναι πολύ μαζικά σε όλες τις πόλεις. Σε πολλές σχολές οργανώθηκαν αντιφασιστικές εκδηλώσεις με ομιλητές τους γονείς του Σαχζάτ Λουκμάν όπου είχαν τρομερή ανταπόκριση.
«Στο Πάντειο οργανώσαμε εκδήλωση που την παρακολούθησαν πάνω από πενήντα φοιτητές, ενώ είχαν προηγηθεί συζητήσεις της ΚΕΕΡΦΑ τους προηγούμενους μήνες για το πώς παλεύουμε το φασισμό, μαζί με καθηγητές όπως ο Προκόπης Παπαστράτης αλλά και εκδήλωση ενάντια στη δίωξη της Εργατικής Αλληλεγγύης.
Αυτοπεποίθηση
Η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις, με αποκορύφωμα την αντιφασιστική 22 του Μάρτη όπου διαδηλώσαμε με πανό, μας δίνει την αυτοπεποίθηση να συνεχίσουμε οργανώνοντας τα παρακάτω βήματα με δύο σταθμούς. Τη συζήτηση γύρω από την καμπάνια “καμία ψήφος στη Χρυσή Αυγή”, όπου οργανώνουμε μάλιστα εκδήλωση και βιντεοπροβολή του ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΑΕ. Η νίκη του κινήματος που έστειλε τους δολοφόνους του Λουκμάν ισόβια στη φυλακή, μας δείχνει ότι οι αγώνες μας μπορούν να έχουν αποτελέσματα. Μαζί με αυτό, τη συζήτηση γύρω από το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την παρουσίαση του βιβλίου ¨η εργατική εναλλακτική¨ που προγραμματίζουμε μετά το Πάσχα» μας είπε η Μαριλένα Κουντούρη.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την έξοδο στις αγορές, υπογράφει νέα μνημόνια και ξανανοίγει την επίθεση στην Παιδεία. Με κεντρικό στόχο τις ιδιωτικοποιήσεις, έχοντας υποστεί την ήττα της εφαρμογής του άρθρου 16 και του σχεδίου Αθηνά, επιστρέφει με σχέδιο Αθηνά νο 2 μέσα από τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που ψήφισε πρόσφατα. Χτυπάει τα δικαιώματα των φοιτητών με τη διαγραφή των “αιώνιων” και την επιβολή διδάκτρων. Διασπάει τα πτυχία σε κύκλους σπουδών και εισάγει τις πιστωτικές μονάδες. Διαλύει τις παροχές δωρεάν σίτισης και στέγασης σε χιλιάδες φοιτητές κι αυτό πάει χέρι χέρι με καινούριες απολύσεις προσωπικού στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Δεν είναι τυχαίο πως στην παρουσίαση του ψηφοδελτίου του Μώραλη για τον Δήμο του Πειραιά, αντιπρόεδρο του Ολυμπιακού σε συνδυασμό που στηρίζει ο Μαρινάκης παραβρέθηκε ο Αρβανιτόπουλος. Τα σχέδιά τους περιλαμβάνουν ακριβώς αυτό! Συνεργασία με τους μεγαλοπαράγοντες με στόχο την παράδοση της Παιδείας στους ιδιώτες. Σχέδια όμως που ξέρουν μέσα από την εμπειρία πως είναι δύσκολο να εφαρμοστούν καθώς ένας νέος γύρος αναμέτρησης με τα πανεπιστήμια θα τους φέρει αντιμέτωπους με άλλη μια δυνατή απάντηση του κινήματος. Όμοια με αυτές που απέτρεψαν τις προηγούμενες φορές την εφαρμογή των επιθέσεων σαν σύνολο.
«Χρειάζεται η συζήτηση για την προοπτική που βάζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αυτή της ανατροπής τους, να ανοίξει σκληρά μέσα στις σχολές συνδέοντας τα εκλογικά κατεβάσματα με τους αγώνες. Η διαγραφή του χρέους και όχι των σχολών μας είναι στόχος που πρέπει να υιοθετηθεί από το φοιτητικό κίνημα στο σύνολό του. Στην Καλών Τεχνών Αθήνας έχουν σταματήσει από πέρυσι να διδάσκονται αρκετά μαθήματα, λόγω περικοπών, ενώ οι αξιολογήσεις των ιδρυμάτων φέρνουν καινούριες απολύσεις.
Πρόκειται για κατά μέτωπο επίθεση στη σχολή μας, αν σκεφτούμε πως στα περισσότερα εργαστήρια δεν υπάρχουν υλικά αναγκάζοντας τους φοιτητές είτε να τα αγοράζουν, είτε να μην μπορούν να παρακολουθήσουν τη σχολή. Από τη μεριά μας, οι φοιτητές και οι καθηγητές μας διεκδικούμε καλύτερη χρηματοδότηση, να σταματήσει η υποβάθμιση. Οργανώσαμε εκδηλώσεις το προηγούμενο διάστημα για να ανοίξουμε αυτά τα ζητήματα. Συγκεκριμένα, τον Φλεβάρη, οργανώσαμε συζήτηση με θέμα “Τέχνη και Επανάσταση” σχετικά με το ρόλο της τέχνης στα κινήματα αλλά και τα ιστορικά παραδείγματα όπου η τέχνη συνδέθηκε με επαναστατικές διαδικασίες.
Για να μπορέσουμε να κρατήσουμε όρθιες τις σχολές μας χρειάζεται να χτίσουμε ένα κίνημα που στο κέντρο του θα έχει τη μάχη για τον εργατικό- φοιτητικό έλεγχο των πανεπιστημίων. Είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσουμε πως η λειτουργία τους θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εκπαίδευσης και όχι στα συμφέροντα των ιδιωτών» λέει η Ελίζα Κρικώνη, φοιτήτρια του εικαστικού.