Η πολύνεκρη τραγωδία με τις πυρκαγιές των τελευταίων ημερών είναι ένα έγκλημα τεραστίων διαστάσεων. Και δεν σηκώνει καμιά αμφισβήτηση για το ποιος είναι ο ένοχος.
Η κυβέρνηση Καραμανλή είχε «προειδοποιηθεί» δυο φορές μέσα στο καλοκαίρι για τις διαστάσεις που παίρνουν οι φωτιές μέσα στις συνθήκες κλιματικής αλλαγής με αλλεπάλληλους καύσωνες. Πρώτα με την καταστροφή της Πάρνηθας και στη συνέχεια με τη συμφορά της Αιγιαλείας. Κι όμως αποδείχθηκε ανίκανη να διδαχθεί ακόμα κι από τέτοιων διαστάσεων αποδείξεις ότι η διαλυμένη δασοπυρόσβεση δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Ανάλγητοι και αμετανόητοι, ο Καραμανλής και οι υπουργοί του προτίμησαν να επισπεύσουν τις πρόωρες εκλογές, υπολογίζοντας να προλάβουν να τις κερδίσουν πριν έρθει η τρίτη τραγωδία. Επεσαν έξω. Και πρέπει να πληρώσουν για όλους τους νεκρούς που έφερε η εγκληματική πολιτική τους.
Κι όμως! Τώρα έχουν το θράσος να προσπαθούν να ξεφύγουν από τις συνέπειες με κάθε τρόπο. Στην αρχή, προσπάθησαν να επιβάλουν κλίμα εθνικού πένθους και εθνικής ομοψυχίας, να καπηλευτούν τους ίδιους τους νεκρούς για τους οποίους ευθύνονται.
Αυτή η απόπειρα σκόνταψε στην αγριεμένη διάθεση του κόσμου, όχι μόνο στις καμένες περιοχές αλλά παντού. Τα αισθήματα της οργής είναι πολύ πιο έντονα ακόμα κι από τον πόνο για την απώλεια αγαπημένων προσώπων, φίλων, συντρόφων, κόπων και αναμνήσεων μιας ολόκληρης ζωής.
Xυδαιότητα
Υστερα ακολούθησε η χυδαιότητα περί «ασύμμετρης απειλής». Η προσπάθεια να στραφεί η οργή σε κυνήγι μαγισσών, στην αναζήτηση «τρομοκρατών», «αντιεξουσιαστών» ή «πρακτόρων» που τάχα έβαλαν στο στόχαστρο την Ελλάδα και την ίδια την κυβέρνηση. Αλλά είναι τόσο γελοία αυτή η προπαγάνδα, τόσο αποτυχημένο αντίγραφο από τα πολεμικά ψέματα του Μπους, ώστε ο Καραμανλής κινδυνεύει να πάθει το ίδιο που έπαθε ο αγαπημένος του Αθνάρ όταν προσπάθησε να καπηλευτεί με τον ίδιο τρόπο τα θύματα της Μαδρίτης το Μάρτη του 2004.
Ενα τρίτο τέχνασμα είναι η καμπάνια που εμφανίζει τους πρωταίτιους της συμφοράς σαν «δωρητές» προς τον κόσμο που χτυπήθηκε. Οι τράπεζες βγαίνουν και διαφημίζονται ότι προσφέρουν μεγάλα ποσά για την «ανακούφιση των πληγέντων». Θέλουν να εκμεταλλευθούν την αυθόρμητη αλληλεγγύη του απλού κόσμου και να εμφανιστούν σαν συμπάσχοντες. Λες και μπορούμε να ξεχάσουμε ότι τα κέρδη των τραπεζών είναι ρουφηγμένα από τα «αποθεματικά» όλων μας, με τεχνικές όπως τα δομημένα ομόλογα που έστησαν παρέα οι τραπεζίτες και ο Αλογοσκούφης. Οι περικοπές του Αλογοσκούφη που ρήμαξαν την Πυροσβεστική είναι διπλά ένοχες για το έγκλημα. Γιατί όχι μόνο στέρησαν από τους Πυροσβέστες τους συναδέλφους και τα οχήματα ή εναέρια μέσα που είχαν ανάγκη, αλλά και κατέληξαν στα ταμεία των τραπεζών σαν καύσιμο για την κερδοσκοπία πάνω στα ακίνητα κάθε είδους –τουριστικά και μη.
Τώρα οι κάθε λογής Αλογοσκούφηδες και τα συμφέροντα με τα οποία διαπλέκονται, τρέμουν ότι ο εκλογικός ελιγμός τους αποσταθεροποιείται. Φοβούνται ότι η οργή θα απονομιμοποιήσει ακόμα και εκλογικά την επόμενη κυβέρνηση. Είναι ώρα να επιβεβαιώσουμε τους φόβους τους.
Αυτό μπορεί να γίνει πρώτα και κύρια στους δρόμους. Η διαδήλωση που οργάνωσε η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α στην Αθήνα το βράδι της Δευτέρας ήταν ένα πετυχημένο δείγμα ότι μπορούμε να πάμε σ’ αυτή την κατεύθυνση. Μέσα στον κόσμο δεν υπάρχει μόνο οργή, αλλά και εμπειρίες από τους αγώνες των τελευταίων χρόνων, τις απεργίες, το κίνημα των καταλήψεων. Επιμένοντας σ’ αυτό τον προσανατολισμό μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι οι ένοχοι θα μας βρίσκουν μπροστά τους σε κάθε βήμα και τώρα και μετά τις εκλογές.
Oργανώνουμε
Παράλληλα, μπορούμε να ενισχύσουμε αυτή την προοπτική και με την ψήφο μας. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την Αριστερά να ανεβαίνει. Αυτό που κρύβουν είναι την παρουσία της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σ’ αυτές τις εκλογές. Τα ψηφοδέλτια της ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α μας δίνουν τη δυνατότητα να βάλουμε στον πολιτικό χάρτη την Αριστερά που κάνει τη διαφορά, αυτής που στηρίζει ασυμβίβαστα τους αγώνες και προβάλλει ανοιχτά την εναλλακτική λύση της ανατροπής αυτού του βάρβαρου συστήματος. Είναι η πιο κατάλληλη στιγμή να θυμηθούμε το σύνθημα: Δεν θρηνούμε, οργανώνουμε!