Έπειτα από περίπου δύο μήνες η προανακριτική επιτροπή για την Novartis έριξε αυλαία αφού αποφάσισε την αναρμοδιότητα της βουλής για την διερεύνηση των ενδεχόμενων αδικημάτων και την επιστροφή της δικογραφίας στη Δικαιοσύνη.
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρουν στο πόρισμά τους ότι η θέση της αναρμοδιότητας «δεν αποτελεί κρίση πολιτικής σκοπιμότητας αλλά στηρίζεται στην πιστή ερμηνεία και εφαρμογή του ισχύοντος Συντάγματος και της κείμενης νομοθεσίας και αποτρέπει θεσμικά την επέλευση των συνεπειών εφαρμογής του άρθρου 86 Συντάγματος, αποτρέπει δηλαδή την εξάλειψη των ποινικών ευθυνών, την ατιμωρησία πιο απλά των ελεγχόμενων προσώπων λόγω παρέλευσης της αποσβεστικής προθεσμίας». Με άλλα λόγια για τους βουλευτές της κυβέρνησης η απονομή της δικαιοσύνης πρέπει να αφεθεί στα τακτικά δικαστήρια καθώς αυτά είναι τα μόνα υπεύθυνα για την απονομή της δικαιοσύνης, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την καταδίκη των ενόχων.
Η παραδοχή ότι μία προανακριτική επιτροπή είναι αναρμόδια για την απονομή δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλά υπόκλιση στους θεσμούς του αστικού κράτους. Απ’ την μία αναδεικνύει τα όρια του κοινοβουλευτικού δρόμου και από την άλλη αυτή η διολίσθηση αντανακλά το αδιέξοδο στην σύγκρουση με τους πραγματικούς ενόχους, με τους καπιταλιστές. Πλάι στον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Λοβέρδο και τον Άδωνι που λαδώθηκαν πρέπει να δικαστούν και να πληρώσουν οι οργανωτές αυτού του κυκλώματος, οι φαρμακοβιομήχανοι.
Πράσινο φως
Αλίμονο για το εργατικό κίνημα αν βασιστεί στους «θεσμούς» ενός συστήματος που η δικαιοσύνη του διαιωνίζει την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Πλευρές αυτού του συστήματος αποτελούν νομοσχέδια όπως αυτό ενάντια στην προκήρυξη απεργιών ή το πρόσφατο για την επιτάχυνση των απελάσεων των προσφύγων. Αυτή η λειτουργία της δικαιοσύνης δεν είναι φαινόμενο μίας κακής εφαρμογής της, αλλά είναι η ίδια η φύση της μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Είναι αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ που ανάβει το πράσινο φως στην αντιπολίτευση να παίζει το τροπάριο της «σκευωρίας» ισχυριζόμενη ότι η αποκάλυψή της είναι πλέον ολοφάνερη στον ελληνικό λαό και η κατάρρευση αυτού το σχεδίου επικείμενη.
Για να απαντήσουμε σε αυτά τα διλήμματα χρειάζεται να έχουμε γνήσια αντικαπιταλιστική στρατηγική. Δεν αρκεί ένα οικονομικό πρόστιμο-χάδι στην φαρμακοβιομηχανία για να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι τέτοιου είδους μέτρα δεν αγγίζουν τους καπιταλιστές. Η ίδια η Novartis ανακοίνωσε για το Α’ τρίμηνο του 2018 τζίρο που ανέρχεται σε 12 δις δολάρια και αντίστοιχα κέρδη ύψους 2,6 δις. Ανάλογα «επιτεύγματα» έχουν να επιδείξουν οι ιδιωτικές κλινικές εκμεταλλευόμενες την μνημονιακή πολιτική των περικοπών στην δημόσια υγεία.
Οι αγώνες των εργαζόμενων ενάντια σε αυτήν την λεηλασία δείχνουν τον δρόμο, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την απεργία στα δημόσια νοσοκομεία στις 25 Απρίλη. Πραγματική λύση για να τελειώνουμε με τέτοιου είδους σκάνδαλα είναι η κρατικοποίηση, χωρίς αποζημίωση, των φαρμακοβιομηχανιών - με εργατικό έλεγχο και κεντρικό σχεδιασμό στην παραγωγή αλλά και στην έρευνα νέων φαρμάκων για την αντιμετώπιση όλων των γνωστών ασθενειών. Καμία εμπλοκή του ιδιωτικού κεφαλαίου στο χώρο της Υγείας. Επανασύσταση και στελέχωση του ΕΟΦ με μοναδικό κριτήριο τον πλήρη επιστημονικό έλεγχο των φαρμάκων για την προστασία των ασθενών. Για να μπουν οι ανάγκες μας πάνω από τα κέρδη των καπιταλιστών.