Σφαγή: αυτή είναι η λέξη που ταιριάζει για την κατάσταση στους ΟΤΑ το τελευταίο διάστημα. Σφαγή κυριολεκτικά και μεταφορικά. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις ότι σε έναν εργασιακό χώρο έχουμε 45 θανάτους τα τελευταία τρία χρόνια; Πώς αλλιώς να πεις ότι χιλιάδες συναδέλφισσες και συνάδελφοι απολύονται; 

Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της προκήρυξης 3Κ, η μεγάλη πλειοψηφία των συμβασιούχων – παρατασιούχων οδηγείται στην απόλυση (παράδειγμα στο δήμο Θεσσαλονίκης, μόνο 150 «πέτυχαν» από περισσότερους από 750 που δούλευαν). 

Οι συνάδελφοι συμβασιούχοι συνέχισαν να παλεύουν με κινητοποιήσεις στο δρόμο, καθώς βλέπουν ότι με τα δικαστήρια δε βγαίνει τίποτα. Μόνο με τους αγώνες τους μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω, όπως τον περσινό Μάη – Ιούνη. Μόνο έτσι μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες σε προσωπικό των ΟΤΑ (οι νέες προσλήψεις δεν έφταναν ούτε καν τον αριθμό των αποχωρήσεων). 

Δυστυχώς η «τελική λύση» της προκήρυξης, ετοιμάζεται να χρησιμοποιηθεί και σε άλλες κατηγορίες συμβασιούχων, όπως το Βοήθεια στο Σπίτι, ΚΔΑΠ, ΚΗΦΗ και άλλες κοινωνικές υπηρεσίες. Ήδη οι εργαζόμενοι στο ΒσΣ ετοιμαζόμαστε με συνελεύσεις και πανελλαδικό συντονισμό να αποτρέψουμε αυτή την εξέλιξη, που πάει να πετάξει στο δρόμο εργαζόμενους 15 χρόνων!

Είναι απαραίτητο σήμερα ένα κίνημα μονιμοποιήσεων (με άμεση μετατροπή των συμβάσεων) αλλά και μαζικών προσλήψεων στους ΟΤΑ. Αυτό φαίνεται και από το τραγικό αριθμό νεκρών συναδέλφων (που πολλοί ήταν συμβασιούχοι). Ποιά είναι η αιτία; 

Εντατικοποίηση

Πολλές φορές έχουν καταγγελθεί από τα σωματεία η έλλειψη μέτρων ασφαλείας και ΜΑΠ, η αδράνεια των τεχνικών και των επιτροπών υγιεινής και ασφάλειας κ.α, αλλά το βασικότερο είναι η εντατικοποίηση στη δουλειά, ότι σήμερα βγάζουμε περισσότερη δουλειά λιγότεροι άνθρωποι. Με περισσότερες αρμοδιότητες και μηδενικές προσλήψεις τα τελευταία 9 χρόνια! 

Οι διπλο-τριπλοβάρδιες, τα ρεπό που τρώγονται, η πίεση για να βγει η δουλειά, οδηγεί σε επαγγελματικές ασθένειες και θανάτους. Όλοι οι οδηγοί ξέρουν ότι «η όπισθεν απαγορεύεται», οι χειριστές εργαλείων ότι «τα ΜΑΠ είναι απαραίτητα» αλλά πιέζονται να τα κάνουν. Η εντατικοποίηση και η έλλειψη προσωπικού σκοτώνει.

Όλα αυτά αναφέρθηκαν και συζητήθηκαν και στο 46ο συνέδριο της ομοσπονδίας: τα μνημόνια και το πώς θα βγούμε. Οι τεράστιες ελλείψεις, οι νεκροί μας, η αυξανόμενη ιδιωτικοποίηση, αλλά και οι αγώνες των συμβασιούχων, η αποχή από την αξιολόγηση, όλες οι μεγάλες και μικρές μάχες που δόθηκαν στους δήμους τα τελευταία χρόνια. 

Ζωντανές εικόνες (όπως η οργάνωση της απεργίας στο δήμο Αγ. Παρασκευής), πολιτικές τοποθετήσεις από τους συνέδρους της αριστεράς, έδωσαν την εικόνα ενός κόσμου που παλεύει και αναζητά λύσεις: από τα εργασιακά μέχρι την κόντρα με το ρατσισμό (με ψήφισμα ενάντια στις φασιστικές επιθέσεις εναντίον προσφύγων στη Λέσβο) και τον πόλεμο. 

Όμως πέρα από τις καταγγελίες και τις αναφορές στο κίνημα, δεν αποφασίστηκε συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης, που θα διεκδικούσε εδώ και τώρα όλα αυτά που δικαιούμαστε και θα πρεπε να απαιτήσουμε: μονιμοποίηση, μαζικές προσλήψεις, αυξήσεις, ασφάλεια και δικαιώματα. Αυτό πρέπει να είναι η απάντηση των εργατών των δήμων για έξοδο από την κρίση.

Νίκος Χατζάρας
παρατηρητής στο 46ο συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ από το Σύλλογο Εργαζομένων Δήμου Αμπελοκήπων – Μενεμένης