Με σύνθημα “Η απεργία μπορούσε να νικήσει – Οργανωνόμαστε και συνεχίζουμε μέχρι τη νίκη”, ο Συντονισμός Ενάντια στα Μνημόνια, συνεχίζει τις εξορμήσεις του στις προβλήτες 2 και 3 του λιμανιού του Πειραιά, εκεί που εξελίσσεται η μάχη των εργαζόμενων της COSCO για υπογραφή ΣΣΕ.
“Την Παρασκευή 14/9 επισκεφθήκαμε τις προβλήτες της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά για να μοιράσουμε την προκηρύξη του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια” μεταφέρει στην Ε.Α, ο Γιώργος, μέλος του Συντονισμού. “Παρόλο που ο χρόνος αλλαγής της βάρδιας είναι πολύ μικρός, οι εργαζόμενοι διάβαζαν με ενδιαφέρον την προκήρυξη μας και συζητάγαμε σχετικά. Αξιοσημείωτο ειναι ότι σχεδόν κανείς δεν μίλησε υπέρ του εργοδοτικού “σωματείου”. Οι εργαζόμενοι της COSCO έχουν μπροστά τους τη μάχη ενάντια στα παιχνίδια της εργοδοσίας. Και σε αυτή την μάχη πρέπει να βρουν όλους τους εργάτες στο πλευρό τους”.
Η απεργία στις 7/9 που είχε προκηρύξει η ΕΝΕΔΕΠ, το σωματείο των εργαζόμενων, είχε μεγάλη συμμετοχή και πολλούς συμπαραστάτες που έδωσαν το παρών στη συγκέντρωση – περιφρούρηση στην πύλη του λιμανιού. Και είχε απέναντί της σε πλήρη κινητοποίηση όλο το γνωστό απεργοσπαστικό μηχανισμό. Τα δικαστήρια που έβγαλαν παράνομη την απεργία του σωματείου και λίγο μετά και την απεργία που κήρυξε στο χώρο το Εργατικό Κέντρο Πειραιά. Οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ αρνήθηκαν να καλύψουν την απεργία του σωματείου. Ο ΣΕΒ έβγαλε δελτίο Τύπου που επαναλάμβανε τα γνωστά ψέματα, για «μειοψηφίες που κλείνουν το Λιμάνι», για «την εθνική οικονομία που κινδυνεύει», και ζητούσε την «άμεση παρέμβαση της δικαιοσύνης και των αρμόδιων αρχών». Και από δίπλα το “νέο” εργοδοτικό σωματείο να καλεί τον κόσμο να μην απεργήσει. Με αυτές τις πιέσεις, η ΕΝΕΔΕΠ αποφάσισε την αναστολή της απεργίας.
Συμπεράσματα
“Όλη αυτή η στάση των απεργοσπαστικών μηχανισμών ήταν αναμενόμενη” σχολιάζει η προκήρυξη του Συντονισμού που μοιράζεται στο Λιμάνι και τονίζει ότι η απεργία μπορούσε να νικήσει αν συνεχιζόταν και κλιμακωνόταν: “Φάνηκε ότι δεν υπάρχει «νόμιμος τρόπος» για να γίνει η απεργία. Όλες οι κυβερνήσεις έχουν χτίσει τις τελευταίες δεκαετίες ένα νομικό οπλοστάσιο που δίνει στα αφεντικά την δυνατότητα να βγάζουν όλες τις απεργίες παράνομες. Το να πιστεύεις ότι θα βρεις κάποια «χαραμάδα» σε αυτό το οπλοστάσιο για να κάνεις νόμιμη απεργία, είναι αυταπάτη. Απεργείς ότι και να πούνε τα δικαστήρια και έτσι σπας τον τσαμπουκά των εργοδοτών και των δικαστηρίων...
Πηγαίνεις πιο οργανωμένα από την αρχή, ρίχνοντας όλες σου τις δυνάμεις στον αγώνα και όχι κάνοντας «οικονομία». Η διεκδίκηση να βγάλει η Ένωση Λιμενεργατών και η ΟΜΥΛΕ απεργία δεν μπορεί να είναι ένα τυπικό κάλεσμα στις ηγεσίες αυτές, αλλά ολόκληρη καμπάνια. Με μοίρασμα προκήρυξης στους υπόλοιπους εργάτες στο Λιμάνι για να αναγκαστούν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες να μην σφυρίζουν αδιάφορα. Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά θα έπρεπε να είχε προκηρύξει Παμπειραική Απεργία για όλο τον Πειραιά με την έναρξη της απεργίας και όχι περιμένοντας να δει πως θα κυλήσει. Χρειάζεται ταυτόχρονα, το μαχητικό κομμάτι των Λιμενεργατών που δεν θέλει οι απεργίες του να μετατραπούν απλά σε διαμαρτυρίες για τα δίκαια αιτήματα, αλλά σε μάχη που να οδηγήσει σε νίκη, να συγκροτηθεί σε επιτροπή αγώνα για να μπορέσει να οργανώσει πιο αποτελεσματικά όλες τις μάχες.
Μπροστά μας είναι η μάχη για να κερδίσουμε Συλλογική Σύμβαση και να σπάσουμε την εργοδοτική αδιαλλαξία και τρομοκρατία. Μόνο με τους αγώνες μπορούμε να κερδίσουμε και δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Με την απεργία στις αρχές Ιούνη, κερδίσαμε τα Βαρέα και Ανθυγιεινά, μετά από πολλά χρόνια κούφιων υποσχέσεων. Έτσι να συνεχίσουμε και τώρα”, καταλήγουν οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες του Συντονισμού.