Μαζική ήταν η απεργιακή διαδήλωση - μοτοπορεία των εργαζόμενων δικυκλιστών - ντελίβερι, κούριερ, εξωτερικών – την Πέμπτη 11/4 στο κέντρο της Αθήνας. Εκατοντάδες μηχανάκια με σημαίες, τρικάκια και καπνογόνα, ξεκίνησαν από το Πεδίον του Άρεως και έκαναν στάση έξω από το Υπουργείο Εργασίας και τη Βουλή. 24ωρη απεργία είχε κηρύξει το ΣΒΕΟΔ. Με στάση εργασίας συμμετείχε το ΣΕΤΤΕΑ που νωρίτερα έκανε απεργιακή περιφρούρηση στα κεντρικά των ΕΛΤΑ όπου εργάζονται εκατοντάδες εργολαβικοί εργαζόμενοι της ΕΛΤΑ Courier.
Παροχή μέσων ατομικής προστασίας (κράνος, γάντια, μπουφάν κλπ) και οχήματος από τους ίδιους τους εργοδότες, ένταξη στα ΒΑΕ, ενιαία ειδικότητα εργαζόμενου οδηγού δικύκλου – μεταφορέα και συλλογική σύμβαση εργασίας, είναι τα βασικά αιτήματα ενός κλάδου που πολλές φορές έχει χύσει το αίμα του στην άσφαλτο εν ώρα εργασίας. Οι τραγικές συνθήκες που φέρνουν η εντατικοποίηση και η εργοδοτική αυθαιρεσία επιβεβαιώθηκαν με τραγικό τρόπο και την ίδια την ημέρα της απεργίας, όταν 37χρονος ντελιβεράς παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στη λεωφ. Μεσογείων.
"Όχι άλλοι νεκροί στο βωμό του κέρδους - απεργούμε κι οργανώνουμε τον κλάδο" υπογραμμίζει η προκήρυξη του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια που μοιράστηκε στη συγκέντρωση στο Πεδίον του Άρεως. "Η απεργία στις 11 Απρίλη στον κλάδο των κούριερ και ντελίβερι είναι πάρα πολύ σημαντική. Γιατί ξέρουμε όλοι μας ότι μιλάμε για έναν κλάδο που βρίσκεται σε «εμπόλεμη κατάσταση» και μετράει νεκρούς κάθε μήνα. Νεκρούς στον βωμό του μεγαλύτερου κέρδους για τους ιδιοκτήτες και τα αφεντικά.
Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε σαν κλάδος. Δεν πρέπει να αφήσουμε τα αφεντικά να επιβάλλουν την εντατικοποίηση που θέλουν για να βγάλουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, να καθορίζει τους ρυθμούς της δουλειάς μας και της ίδιας μας της ζωής στην τελική. Τα μέσα ατομικής προστασίας πρέπει να βαρύνουν τους εργοδότες. Τα μηχανάκια πρέπει να τα δίνει η επιχείρηση και όχι ο εργαζόμενος.
Αλλά αυτό που σκοτώνει τους συναδέλφους είναι η ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ και σε αυτό πρέπει να βάλουμε ένα φρένο. Το GO SLOW, είναι τρόπος αντίδρασης του εργατικού κινήματος εδώ και πολλές δεκαετίες και χρειάζεται να το ξαναφέρουμε και στην δική μας δράση. Η δουλειά σύμφωνα με τους κανόνες οδήγησης και τον ΚΟΚ, και ας πάνε στο διάολο τα κέρδη του αφεντικού.
Μεροκάματο
Δεμένο με αυτό είναι και η διεκδίκηση αύξησης στον μισθό για να μην εξαρτάται από το μπουρμπουάρ το μεροκάματο που θα πάρουμε. Με αύξηση του μισθού θα διώξουμε από πάνω μας την πίεση για «περισσότερες παραδόσεις» που θα φέρουν περισσότερα χρήματα στην τσέπη μας.
Τα καλέσματα στον κόσμο την ημέρα της απεργίας να μην παραγγέλνει έχουν μικρή αποτελεσματικότητα και δείχνουν με κάποιο τρόπο την αλληλεγγύη των υπόλοιπων εργαζόμενων στον αγώνα μας. Όμως η επιτυχία των απεργιών μας χρειάζεται να στηρίζεται και στην δυνατότητα μας να μπλοκάρουμε την ροή προμηθειών στις μεγάλες αλυσίδες εστίασης.
Στην προσπάθεια να κάνουμε πιο αποτελεσματικές τις κινητοποιήσεις μας χρειάζεται να δούμε και ένα ακόμη στοιχείο. Στις μεγάλες κυρίως αλυσίδες εστίασης οι προμήθειες (γύρος κλπ) δεν είναι προσωπική υπόθεση του κάθε ιδιοκτήτη. Είναι μια μεγάλη βιομηχανία στημένη από πίσω, μεγάλες αποθήκες που προμηθεύουν τα μαγαζιά. Εκεί χρειάζεται να δώσουμε έμφαση και την προσπάθεια να στήσουμε γέφυρες αλληλεγγύης με τον κόσμο που δουλεύει σε όλη αυτήν την αλυσίδα εστίασης από την αρχή μέχρι το τέλος.
Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και επόμενες κινητοποιήσεις στον κλάδο. Γιατί η απεργία στις 11 Απρίλη χρειάζεται να γίνει αφετηρία για να συνεχίσουμε την προσπάθεια να οργανώσουμε τον κλάδο μαγαζί το μαγαζί και να τον δυναμώσουμε και να οργανώσουμε και επόμενες κινητοποιήσεις.
Γιατί από τον χώρο δεν είμαστε «περαστικοί», αλλά βγάζουμε το ψωμί μας από αυτήν τη δουλειά και θέλουμε να συνεχίσουμε να το κάνουμε ζωντανοί και με αξιοπρέπεια" καταλήγει η προκήρυξη του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια.