Από το ΓΝΑ Γεννηματάς (21-22 Μάρτη) και τον Άγιο Σάββα (22 Μάρτη) ξεκινούν οι εκλογικές μάχες στα Σωματεία της Υγείας. Σε αυτό το δισέλιδο αγωνιστές/ίστριες από τους δύο χώρους και το Συντονιστικό Νοσοκομείων μιλούν για τους αγώνες που έχουν δώσει ενάντια στις επιθέσεις στο ΕΣΥ, τον ρόλο των σχημάτων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, τη σημασία της στήριξης και ενίσχυσής τους. Στο Γεννηματάς συμμετέχει η Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή και στον Άγιο Σάββα η Ενωτική Αγωνιστική Πρωτοβουλία.
Ακολουθούν το επόμενο διάστημα οι εκλογές στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης (30 Μάρτη - συμμετέχει η Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή), την ΕΙΝΑΠ (31 Μάρτη - συμμετέχει το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή), το Αγία Όλγα (5-6 Απρίλη - συμμετέχει η Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή).
Χρίστος Αργύρης
Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία για την Ανατροπή, το σχήμα μας στο ΓΝΑ Γεννηματάς από το 2012, συμμετέχει και σε αυτές τις εκλογές με ένα πολύ μαζικό, αγωνιστικό και ενωτικό ψηφοδέλτιο. Το κεντρικό μας σύνθημα είναι «θέλουμε δημόσια Υγεία και νοσοκομεία, όχι εξοπλισμούς, καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο». Ο προσανατολισμός μας είναι αυτός του Συντονιστικού Νοσοκομείων, ότι με απεργιακή κλιμάκωση, με επιτροπές αγώνα από τα κάτω, με εμπιστοσύνη στη δύναμη των αγώνων, μακριά από τις θεωρίες των αρνητικών συσχετισμών, μπορούμε να αντικρούσουμε όλες τις επιθέσεις και να κάνουμε το «κάτω η κυβέρνηση» πράξη.
Δεν μασάμε τα λόγια μας όταν λέμε ότι θέλουμε να πέσει αυτή η κυβέρνηση. Θέλουμε να τσακίσουμε τη δεξιά γιατί φταίει που έχουμε 27.000 νεκρούς από την πανδημία. Γιατί την ώρα που έχουμε τόσους νεκρούς, πάει να απολύσει 14.000 εργαζόμενους, τους ΣΟΧ και τους σε αναστολή, στις 31 Μάρτη. Γιατί εκεί που χρειάστηκε όλος ο πληθυσμός το ΕΣΥ, αυτή ετοιμάζει το «νέο ΕΣΥ» που σημαίνει να μπουν οι ιδιώτες στα νοσοκομεία, να γίνουν ΣΔΙΤ, να διαλυθεί κάθε έννοια Εθνικού Συστήματος Υγείας όπως το ξέραμε έστω και κουτσουρεμένο.
Θέλουμε να ρίξουμε τη δεξιά γιατί είναι μια ρατσιστική κυβέρνηση. Για μας δεν υπάρχουν καλοί και κακοί πρόσφυγες και δώσαμε μεγάλη μάχη για να έρχονται όλοι ελεύθερα στα νοσοκομεία μας. Γιατί είναι μια κυβέρνηση που έχει τρεις μεταφασίστες υπουργούς, με έναν εξ αυτών στο Υπουργείο Υγείας, που έκλεινε πάντα το μάτι στους φασίστες και την ακροδεξιά.
Θέλουμε να ρίξουμε την κυβέρνηση γιατί στα νοσοκομεία δεν μπορεί να έχουν πλειοψηφίες τα ψηφοδέλτια της ΔΑΚΕ. Θέλουμε να στείλουμε τη ΔΑΚΕ, από πρώτη δύναμη στο Γεννηματάς, στα αζήτητα. Να στείλουμε το μήνυμα ότι κανένας νεοδημοκράτης συνδικαλιστής δεν μπορεί να τολμά να διεκδικεί τη ψήφο των υγειονομικών, μόνιμων ή συμβασιούχων, που τους έχει βγει η παναγία μέσα στο νοσοκομείο. ΔΑΚΕ σημαίνει συνδιαχείριση με τη διοίκηση, πλάτες στην κυβέρνηση και κάτω από το χαλί τα προβλήματα. Στο σωματείο μας ο πρόεδρος που είναι ΔΑΚΕ (και πήρε τη θέση με τη στήριξη της ΠΑΣΚΕ), είναι και διευθυντής ιατρικής υπηρεσίας. Θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης για να μην ακούγεται τίποτα.
Κινήματα
Θέλουμε να διαλύσουμε την κυβερνητική πλειοψηφία. Θέλουμε να πάρουμε μια πλειοψηφία της αριστεράς με την Αγωνιστική Πρωτοβουλία πρώτη (γιατί είμαστε ήδη η πρώτη δύναμη της αριστεράς με δύο έρδες στο ΔΣ) και να φτιάξουμε ένα σωματείο που αν τώρα κατεβάζει δεκάδες στις απεργίες, να κατεβάζει εκατοντάδες και ακόμα περισσότερους. Έχουμε ως παράδειγμα τον Άγιο Σάββα, τι σημαίνει δηλαδή ένα σωματείο που έχει ηγεσία την αντικαπιταλιστική αριστερά και δημιουργεί ολόκληρα κινήματα μέσα και γύρω από ένα νοσοκομείο.
Και μπροστά σε αυτή την προοπτική, δεν μας πτοεί καμιά επίθεση είτε προέρχεται από τη δεξιά είτε προέρχεται από τις άλλες παρατάξεις της αριστεράς. Είναι δικό τους πρόβλημα ότι ακόμα και αριστερές δυνάμεις επιλέγουν το δρόμο της επίθεσης απέναντί μας. Εμείς θα συνεχίσουμε ενωτικά αλλά και αιχμηρά πολιτικά για να δυναμώσει η καταγραφή του αγωνιστικού μας ψηφοδελτίου, με το βλέμμα στις μεγάλες μάχες που έχουμε να δώσουμε.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν εκβιασμοί και πιέσεις πάνω στο προσωπικό στις εκλογές. Ξέρουμε ότι τάζουν σε όλους να γίνουν προϊστάμενοι. Εμείς λέμε ότι χρειαζόμαστε χιλιάδες προσλήψεις στα νοσοκομεία, εκεί είναι το πρόβλημα, όλοι έχουμε κουραστεί στις νύχτες και τις υπερωρίες. Η λύση όμως δεν είναι να γίνουμε όλοι προϊστάμενοι, πράγμα έτσι κι αλλιώς ανέφικτο, δεν είναι η εξατομίκευση. Η λύση είναι οι απεργίες διαρκείας για μαζικές προσλήψεις και καλύτερους μισθούς, για να μην τσακιζόμαστε στη δουλειά, ενάντια σε ένα μηχανισμό που θέλει να κρύψει τα προβληματα. Ποια είναι αυτά; Ότι στη μέση της εφημερίας δεν είχαμε κρεβάτια να νοσηλεύσουμε τον κόσμο. Ότι δεν έχουμε ρεπό και άδειες. Ότι η πλειοψηφία είμαστε συμβασιούχοι και πάμε συνεχώς για απόλυση. Θέλουμε να στείλουμε το μήνυμα ότι θα μονιμοποιηθούμε όλοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ότι θα σταματήσουμε τις επιθέσεις.
Με δική μας επιμονή άλλωστε οι συμβασιούχοι ΟΑΕΔ μπήκαν στο σωματείο. Με πρωτοβουλία μας το πανό του Γεννηματάς βρέθηκε στην απεργιακή 8 Μάρτη πρώτη γραμμή. Βρέθηκε στα αντιρατσιστικά-αντιφασιστικά συλλαλητήρια. Έξω από τη δίκη της ΧΑ. Στην πύλη στις 7 Απρίλη του ‘20 ενάντια στο σιωπητήριο που ήθελε να επιβάλει η κυβέρνηση λόγω πανδημίας. Σε όλες, μα όλες, τις μάχες. Έτσι θα συνεχίσουμε. Πάμε σε μια μεγάλη και πολιτικοποιημένη μάχη, για να πετύχουμε ένα συντριπτικό πλήγμα στην κυβέρνηση και τους συνδικαλιστές της.
Μαρία Μπακούση
Ανήκω στους 4.000 συμβασιούχους του ΟΑΕΔ που χρόνια τώρα δίνουμε τη μάχη της ανανέωσης των συμβάσεών μας και της μονιμοποίησης.
Μέχρι πρόσφατα δεν είχαμε καν το δικαίωμα να είμαστε μέλη του Σωματείου, να ψηφίσουμε ή να είμαστε υποψήφιοι. Είδα ότι μόνο η Αγωνιστική Πρωτοβουλία στήριζε αυτό το αίτημα και τον αγώνα μας να μπούμε στο Σωματείο, επέμενε και το πέτυχε. Επίσης τα μέλη της ήταν τα μόνα που κατέβαιναν στις απεργίες. Έτσι αποφάσισα να ενταχτώ και να δηλώσω υποψηφιότητα, για να εκπροσωπήσω τους συμβασιούχους αλλά και τους συναδέλφους σε αναστολή, καθώς τους τελευταίους μήνες είμαι κι εγώ σε αναστολή, αντιμέτωπη με την απόλυση.
Πιστεύω ότι κανείς δεν πρέπει να χάνει τη δουλειά του, ειδικά για ένα τέτοιο λόγο. Μας στοχοποίησαν για να διώξουν προσωπικό. Όμως το παλεύουμε και πιστεύω ότι δεν θα χαθεί αυτή η μάχη, θα γυρίσουμε όλοι πίσω. Στον ενάμιση χρόνο της πανδημίας, ήμουν σε τμήμα κόβιντ με πλειοψηφία συμβασιούχους, ελάχιστους μόνιμους. Αντιμετωπίσαμε πολύ άγχος, ψυχολογική πίεση, κούραση, ήταν πολύ δύσκολο να δουλεύεις οκτάωρο με τη στολή.
Την ίδια στιγμή, οι ασθενείς μας ήταν μόνοι τους, δεν μπορούσαμε να τους προσφέρουμε όσα θέλαμε γιατί ήμασταν λίγοι. Ζητούσαμε να αλλάξουμε για λίγο τμήμα για να ξεκουραστούμε γιατί δεν αντέχαμε να δουλεύουμε συνέχεια σε αυτές τις συνθήκες, αλλά η Διοίκηση αδιαφορούσε. Χωρίς άδειες, ούτε τις ειδικού σκοπού παίρναμε όταν τα παιδιά μας ήταν σπίτι, πράγμα που ειδικά για τις γυναίκες ήταν πολύ δύσκολο.
Το Σωματείο μας πρέπει να διεκδικεί και να παλεύει. Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία πιστεύει σε μας, είναι η μόνη που μας έχει στηρίξει, που αγωνίζεται για τη μονιμοποίησή μας, για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, για προσλήψεις. Έχει αποδείξει ότι είναι με τις απεργίες, με τις πορείες, σε όλα μέσα. Δίνει μάχες καιρό τώρα για όλους μας.
Διαβάστε επίσης: Άγιος Σάββας