Αντιπολεμικό κίνημα
Συναυλία – “Πιστοποιητικό αντιπολεμικών φρονημάτων”

29/3, Προπύλαια. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Πλημμύρισαν με χιλιάδες ανθρώπους κάθε ηλικίας οι δρόμοι γύρω από τα Προπύλαια στην αντιπολεμική συναυλία που οργάνωσε η Αλληλεγγύη για Όλους την Τρίτη 29/3. Πλήθος καλλιτεχνών, τραγουδιστές και μουσικοί, ηθοποιοί και κωμικοί, βρέθηκαν στη σκηνή αψηφώντας την κυβερνητική συκοφαντία. Άλλη μια προσπάθεια της κυβέρνησης να σταματήσει την έκρηξη της αντιπολεμικής οργής του κόσμου της γύρισε μπούμερανγκ. 

Έχει κάθε λόγο να φοβάται η κυβέρνηση και ο Μητσοτάκης οποιαδήποτε αντιπολεμική εκδήλωση στην οποία θα υπάρχει η ζωντανή συμμετοχή του κόσμου, ακόμα κι αν οι διοργανωτές έχουν φροντίσει να λείψουν συνθήματα που αναφέρουν τις ευθύνες του ΝΑΤΟ και της ελληνικής κυβέρνησης. Γιατί ξέρει ότι τα «φρονήματα» της πλειοψηφίας είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση από την κυβερνητική πολιτική. Οι παρακάτω δηλώσεις από κόσμο που συμμετείχε στη συναυλία είναι ενδεικτικές.  

«Ενθουσιάστηκα που είδα τόσο κόσμο, δεν το περίμενα», μας λέει η Χριστίνα Γαϊτανίδου, καθηγήτρια 1ο ΕΠΑΛ Αγίου Δημητρίου. «Είδα μαθητές μου και χάρηκα που συμμετέχουν σε τέτοιες κινήσεις, γιατί μέσα στο σχολείο δεν μπορούν να εκφραστούν πάντα και δεν μπορώ να καταλάβω πού βρίσκονται οι ιδέες τους. Κατέβηκα με φίλους και αυτό που μας παρακίνησε ήταν το αντιπολεμικό μήνυμα. Υπήρχαν αξιολογότατοι καλλιτέχνες που είχαμε καιρό να τους ακούσουμε λόγω πανδημίας, αλλά νομίζω ότι η πλειοψηφία ήταν εκεί για να δείξει ότι είναι ενάντια στον πόλεμο. Ήταν καθοριστική η συμμετοχή τόσων καλλιτεχνών από τόσα διαφορετικά είδη μουσικής για να στείλει το μήνυμα της ενότητας κόντρα στη διάσπαση που ήθελαν να κυριαρχήσει οι κυβερνητικοί και οι παρατρεχάμενοί της. Την επόμενη μέρα, όλοι, είτε κατέβηκαν είτε όχι, ήξεραν για τη συναυλία και το πόσο μαζική ήταν η συμμετοχή του κόσμου».  

«Φάνηκε η αλληλεγγύη του λαού από το πόσος πολύς ήταν ο κόσμος που κατέβηκε ενάντια στον πόλεμο. Δείξαμε ότι δεν καθόμαστε στα σπίτια μας να γκρινιάζουμε όπως θέλουν να μας παρουσιάζουν, αλλά όταν έρχονται στιγμές όπως αυτή, μαζευόμαστε και μπορούμε να κάνουμε κάτι μαζικό», σημειώνει η Αγγελική Χρόνη, μαθήτρια στο Μουσικό Σχολείο Πειραιά. «Όλη η λάσπη που έριξαν τα παπαγαλάκια της Νέας Δημοκρατίας τις μέρες πριν τη συναυλία απέδειξε ότι την κυβέρνηση δεν την ενδιαφέρουν η ειρήνη, οι άνθρωποι που σκοτώνονται στον πόλεμο και η ταλαιπωρία ενός ολόκληρου λαού, αλλά το τι θα κερδίσουν από τον πόλεμο. Το μόνο που είχε να πει για όλα αυτά ο γιος του Μητσοτάκη είναι να ειρωνευτεί τον κόσμο που παλεύει αντιπολεμικά. 

Εργατική τάξη

Η εισβολή της Ρωσίας είναι κάτι τραγικό, αλλά δεν πρέπει να μένουμε μόνο εκεί. Εκτός από τα συμφέροντα της Ρωσίας, ο πόλεμος έχει να κάνει και με τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και από αυτή την άποψη, δεν αρκούσε το κεντρικό σύνθημα της συναυλίας που έλεγε όχι στη ρώσικη εισβολή μόνο. Επίσης, δεν θεωρώ ότι δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Ουκρανίας σηκώνοντας τις ουκρανικές σημαίες. Άλλο το κράτος, άλλο ο λαός. Παρά το ότι υπήρχαν πάρα πολλές τέτοιες σημαίες που έφεραν μικροπωλητές, κανείς δεν αγόρασε. Η απάντηση βρίσκεται στην εργατική τάξη και γι’ αυτό όλοι όσοι ήμασταν στη συναυλία πρέπει να είμαστε και στην πανεργατική στις 6 Απρίλη. Έτσι θα συνδεθούμε πιο ουσιαστικά με τον κόσμο που αντιστέκεται στην Ουκρανία, αλλά και με το αντιπολεμικό κίνημα στη Ρωσία». 

Αρκετοί ήταν οι καλλιτέχνες που τόνισαν την αντίθεσή τους όχι μόνο στην εισβολή της Ρωσίας, αλλά και στα σχέδια του ΝΑΤΟ και μίλησαν για την αλληλεγγύη σε όλους τους πρόσφυγες απ’ όπου κι αν προέρχονται. Σε αυτές τις τοποθετήσεις των καλλιτεχνών είναι που ο κόσμος έδωσε το μεγαλύτερο χειροκρότημα. Ανάμεσα σε αυτούς, ο Δημήτρης Μητσοτάκης που είπε: «Μαζευτήκαμε εδώ για να πούμε όχι στην εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, όχι στην επικίνδυνη εμπλοκή του ΝΑΤΟ, να δηλώσουμε την αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες τους Ουκρανούς και όλους τους πρόσφυγες όλων των πολέμων», αλλά και ο Δημήτρης Πουλικάκος που ανέφερε ότι «Ήρθαμε να παίξουμε γιατί δεν μας αρέσουν οι πόλεμοι, δεν μας αρέσει η λογοκρισία, δεν μας αρέσει η καταπίεση, δεν μας αρέσει η καφρίλα. Και από την άλλη θέλουμε να στηρίζουμε πρόσφυγες και κατατρεγμένους απ’ όπου κι αν έρχονται κι απ’ όπου κι αν προέρχονται». 

Η Τάνια Τσανακλίδου διάβασε το σημείωμα της Λένας Πλάτωνος για τη συναυλία, που έγραφε ανάμεσα σε άλλα: «Οι δήμιοι της Αμερικάνικης Πρεσβείας. Αυτό έγραψα κάποτε. Και με βαθύτατη θλίψη συνειδητοποιώ πως παραμένει το ίδιο. Οι σύγχρονοι δήμιοι που εισβάλουν σε άλλες χώρες και σκοτώνουν άμαχο πληθυσμό μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της ελίτ… Όχι στον πόλεμο. Όχι στον θάνατο. Όχι στο κέρδος που μπροστά του δεν έχει καμιά αξία η ανθρώπινη ζωή». «Μόνο τα ονόματα των πόλεων και των χωρών αλλάζουν», είπαν οι Magic De Spell και τραγούδησαν το «Σαράγεβο», τραγούδι για τον πόλεμο στην πρώην  Γιουκοσλαβία και της επέμβασης του ΝΑΤΟ. 

«Υπάρχουν άνθρωποι σε αυτήν τη χώρα που δυστυχώς αυτή την περίοδο μας κυβερνάνε, που όταν ακούν κάποιον να μιλάει για την ειρήνη του ζητάνε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων», είπε ο Χριστόφορος Ζαραλίκος μετά από ένα ξεκαρδιστικό stand up που σατίριζε την προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι η συναυλία έχει σκοπό να ξεπλύνει τον Πούτιν.

Πρόσφυγες

 «Δεν κατέβηκα για να ακούσω τη συναυλία, αλλά να συμμετέχω σε αυτή την ωραία κίνηση», υπογραμμίζει η Βάγια Τράκα, τραπεζοϋπάλληλος. «Ακόμα καλύτερα που εκφράστηκε και μέσω τόσων καλλιτεχνών. Μου άρεσε που ένιωσα τη συσπείρωση του κόσμου. Από την άλλη, η δήλωση του γιού του Μητσοτάκη για τη συναυλία δείχνει πόσο άθλια είναι η κατάσταση με αυτή την κυβέρνηση. Την αλληλεγγύη που δείχνει για τους Ουκρανούς πρόσφυγες, δεν την έδειξε για τους Σύριους, γιατί ήταν αλλόθρησκοι και μαύροι. Δεν γίνεται μόνο πόλεμος στην Ουκρανία. Για όλους αυτούς τους λόγους, ό,τι και να είχα, θα το ακύρωνα για να κατέβω».

Δυναμική ήταν η παρουσία των συντρόφων και συντροφισσών του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος που καλούσαν τον κόσμο στην Πανεργατική Απεργία στις 6 Απρίλη ενάντια στον πόλεμο, την ακρίβεια και την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και με το πανό του ΣΕΚ «Ούτε ΝΑΤΟ, Ούτε Πούτιν, Έξω από το ΝΑΤΟ, Σταματήστε τους εξοπλισμούς», ενώ η ΚΕΕΡΦΑ συμμετείχε με το πανό «Ανοίξτε τα σύνορα για όλους τους πρόσφυγες».

Μετά την επιτυχία στην Αθήνα, μεγάλη αντιπολεμική συναυλία-συλλαλητήριο διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη με πρωτοβουλία του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδας με πιθανή ημερομηνία τις 12 Απρίλη. Οι άξονες του καλέσματος είναι η καταδίκη του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού των Ρώσων και των Αμερικάνων, και τα φονικά αποτελέσματά του σε βάρος του λαού της Ουκρανίας, καμιά στρατιωτική εμπλοκή ή συμμετοχή της χώρας μας, πέρα από αυτήν της ανθρωπιστικής βοήθειας, αλληλεγγύη και αναγνώριση των δικαιωμάτων σε όλους τους πρόσφυγες και κατάργηση των πυρηνικών όπλων και έλεγχο της πυρηνικής ενέργειας.


“Ξεκάθαρη η αντικυβερνητική διάθεση του κόσμου”

«Με τη μαζικότητα που είχε η συναυλία, ο κόσμος απέδειξε τις προθέσεις του, ότι έχει δύναμη η φωνή του. Ήταν μια σημαντική στιγμή για το μέλλον αυτού του κινήματος», επισημαίνει ο Αργύρης Καραγγελής, φοιτητής στο ΠΑΔΑ. 

«Η συναυλία λοιδορήθηκε και στηλιτεύτηκε σε υπερβολικό βαθμό, σε σημείο που αυτή η προπαγάνδα είχε το αντίθετο αποτέλεσμα. Κόσμος που το σκεφτόταν, κατέβηκε τελικά για να δώσει το βροντερό παρών και όχι απλά να ακούσει μουσική. Ήταν καθαρό και το μήνυμα ότι είμαστε υπέρ της ειρήνης και κατά του πολέμου των ιμπεριαλιστών που συγκρούονται και στο τέλος την πληρώνουν οι λαοί. Αυτό το ρεύμα θα ενισχύσει και την Πανεργατική Απεργία στις 6/4. 

Υπήρχε ξεκάθαρα η αντικυβερνητική διάθεση από τον κόσμο. Πέρσι η κυβέρνηση βράβευε Ρώσους κυβερνητικούς για τα 200 χρόνια της Επανάστασης του 1821 και τώρα θυμήθηκε ότι είναι απολυταρχικό καθεστώς. Η “βοήθεια” με όπλα που έστειλε στην Ουκρανία δείχνει ότι οι προθέσεις της είναι στον πόλεμο. Μετά τα Ραφάλ συνέχισε την αγορά των εξοπλισμών. Η ρητορική της για τους πρόσφυγες την έχει εκθέσει. Χωρίς να κρατούν καν τα προσχήματα, οι κυβερνητικοί έκαναν συγκρίσεις μεταξύ των Ουκρανών και των άλλων προσφύγων. Δεν μπορούν να κρύψουν τον απίστευτο πηγαίο ρατσισμό τους. Πνίγουν παιδιά στο Αιγαίο και κάνουν μικροπολιτικές πάνω σε ανθρώπινες ζωές».