Η αδυναμία των ΗΠΑ να ξεμπλέξουν το κουβάρι στη Μέση Ανατολή μεταφράζεται σε πρωτοβουλίες των συμμάχων της.
Η Σαουδική Αραβία που βρίσκεται στην πιο δυσμενή θέση, σύμφωνα με το Ρόιτερς, απηύθυνε αίτημα στην Κίνα να πιέσει το Ιράν προκειμένου να βοηθήσει στον περιορισμό των Χούθι. Την περασμένη εβδομάδα οργάνωσε στη Τζέντα συνεδρίαση της «Συμμαχίας για τη Θαλάσσια Άμυνα» (μέλη της είναι 14 χώρες: Μπαχρέιν, Μπαγκλαντές, Κομόρες, Τζιμπουτί, Αίγυπτος, Ιορδανία, Κουβέιτ, Πακιστάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Σομαλία, Σουδάν, Τουρκία και Υεμένη) στην οποία συμμετείχαν και αξιωματούχοι από 41 συνολικά χώρες, ανάμεσά τους και από την ΕΕ.
Η εκπρόσωπος της ΕΕ Κάγια Κάλας, αφού μίλησε με τον σαουδάραβα υπ.Εξ. δήλωσε ότι η «ναυτική επιχείρηση Ασπίδες θα συντονιστεί με τη Συμμαχία για τη Θαλάσσια Άμυνα, για την προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, καθώς και των θαλάσσιων οδών και στενών».
Η Μελόνι έσπευσε να δηλώσει ότι είναι έτοιμη να στείλει τέσσερις φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα όπου στο πλαίσιο της επιχείρησης «Ασπίδες» υπό ελληνική ηγεσία συμμετέχουν δύο πολεμικά πλοία, ένα ιταλικό και ένα ελληνικό, ενώ ο υπουργός Άμυνας της χώρας απέστειλε στην Κάλας επιστολή τονίζοντας «την επείγουσα ανάγκη λήψης αποτελεσματικών και έγκαιρων αποφάσεων για την ενίσχυση της επιχείρησης. Το Ριάντ έχει ήδη απευθύνει αιτήματα υποστήριξης στην αεράμυνα από τη Γαλλία, τη Βρετανία, το Πακιστάν και την Αίγυπτο ενώ ήδη στη Σαουδική Αραβία σταθμεύει η ελληνική συστοιχία Πάτριοτ.
Στο άλλο μέτωπο που παραμένει ανοιχτό στη Μέση Ανατολή, στον Λίβανο και ενώ το Ισραήλ συνεχίζει να έχει καταλάβει το νότιο τμήμα της χώρας, μέσα στην περασμένη εβδομάδα ο Μακρόν διοργάνωσε τριμερή συνάντηση Γαλλίας-Λιβάνου-Ιορδανίας στο Παρίσι με στόχο «μηχανισμούς κοινής συντονισμένης δράσης με στόχο τη στήριξη της σταθερότητας του λιβανικού κράτους και των θεσμών ασφαλείας του». Στις συναντήσεις συμμετείχε και εκπρόσωπος των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, «η Γαλλία ηγείται των διαβουλεύσεων με ευρωπαίους εταίρους, μεταξύ των οποίων και η Ιταλία, με στόχο τη σύσταση μιας νέας διεθνούς αποστολής (η αποστολή της UNIFIL λήγει στο τέλος του χρόνου) που θα επικεντρώνεται στην εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των λιβανικών ενόπλων δυνάμεων... Οι κινήσεις αυτές αποσκοπούν στην παροχή μιας διεθνούς “ομπρέλας” υποστήριξης για τον λιβανικό στρατό, χωρίς όμως να υποκαθιστούν τον κυριαρχικό του ρόλο στην προστασία των συνόρων».
Ανέκδοτο
Η πρωτοβουλία, υποτίθεται, έχει σαν στόχο να αποκατασταθεί ο έλεγχος της κυβέρνησης Αούν στο νότιο Λίβανο ως μοχλός για να αποχωρήσει ο ισραηλινός στρατός. Πρόκειται για ανέκδοτο. Ο λιβανέζικος στρατός τηρεί ρόλο θεατή στις ισραηλινές επιθέσεις. Ο «κυριαρχικός» του ρόλος δεν αφορά το Ισραήλ, αλλά την αντίσταση στο Ισραήλ δηλαδή την Χεζμπολάχ. Όσον αφορά το ζήτημα του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ που προβλέπει η υπό την αιγίδα των ΗΠΑ συμφωνία Λιβάνου-Ισραήλ, «η Γαλλία υιοθετεί μια θέση ότι η διαδικασία αποστρατιωτικοποίησης αποτελεί καθαρά κυριαρχικό καθήκον του Λιβάνου» και «ο ρόλος της διεθνούς κοινότητας περιορίζεται στην ενίσχυση του στρατού και στην παροχή των απαραίτητων μέσων για την εκπλήρωση αυτών των εθνικών ευθυνών».
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι χωμένη σε όλα τα σχέδια. Συμμετέχει ήδη με μια φρεγάτα έχοντας και την εν πλω διοίκηση της επιχείρησης Aspides. Στη Σαουδική Αραβία βρίσκεται η ΕΛΔΥΣΑ (Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας) να υπηρετεί μια συστοιχία Πάτριοτ. Εξοπλίζει τον Λίβανο με τεθωρακισμένα οχήματα (τελευταία παράδοση έγινε μέσα στο καλοκαίρι). Ο ίδιος ο Μητσοτάκης, στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Αούν στην Αθήνα, έκανε λόγο για «αυξημένο ρόλο της Ελλάδας στην “επόμενη ημέρα” της UNIFIL» και επιβεβαίωσε «ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να ενισχύσει περαιτέρω τις λιβανικές Ένοπλες Δυνάμεις με στρατιωτικό υλικό» και «να συμβάλει στην επιτήρηση του θαλάσσιου χώρου και στην ενίσχυση του λιβανικού Ναυτικού».
Το αντιπολεμικό κίνημα πρέπει να μπει αποφασιστικά ενάντια σε οποιαδήποτε κλιμάκωσης της συμμετοχής της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια απαιτώντας να γυρίσουν πίσω τώρα οι φρεγάτες και ο στρατός από τα πολεμικά πεδία της Μέσης Ανατολής.