20/9, Σύσκεψη οργάνωσης της 10 Οκτώβρη. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης 

Τα θεμέλια για μια μεγάλη αντιπολεμική ημέρα δράσης στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού με συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, μπήκαν στη σύσκεψη που κάλεσε η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο – Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη την Κυριακή 20/9. 

Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του διεθνούς συντονισμού που καλεί σε κινητοποιήσεις τη συγκεκριμένη ημέρα. 

Συμμετείχαν δεκάδες αγωνιστές/ριες από σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, κοινότητες μεταναστών, αντιπολεμικές κινήσεις, οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς, τόσο δια ζώσης όσο και διαδικτυακά από μια σειρά περιοχές της χώρας.

Στην Αθήνα το συλλαλητήριο της 10ης Οκτώβρη θα ξεκινήσει στις 2μμ στο Πάρκο Ελευθερίας και θα βαδίσει προς την αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία.

Τη συζήτηση συντόνισε η Άννα Στάμου από τη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας δίνοντας τον λόγο αρχικά στον Γιάννη Σηφακάκη. Ο συντονιστής της Συμμαχίας, χαρακτήρισε την 10η Οκτώβρη ως βήμα κλιμάκωσης στο πλευρό της Παλαιστίνης, εξηγώντας τις διεθνείς εξελίξεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Τραμπ, ο Νετανιάχου και το στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών. «Πάμε για συλλαλητήρια μαζικά, ενωτικά και με καθαρές αιχμές: “Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο”, “Κάτω τα χέρια από το Ιράν”, “Να ακυρωθεί η Ασπίδα του Αχιλλέα”, “Δουλειές αυξήσεις – όχι βόμβες”. Η επιτυχία της 10ης Οκτώβρη θα παίξει ρόλο και για τη συνέχεια» σημείωσε.

Συνέχισαν ο Αχμέντ Χασάν από την Παλαιστινιακή Παροικία ελλάδας και ο Γιώργος Γώγος, πρόεδρος της Ένωσης Λιμενεργατών ΟΛΠ. Στη διπλανή σελίδα μπορείτε να διαβάσετε τις παρεμβάσεις τους μαζί με αυτές του Δημήτρη Πλειώνη από το BDS Greece και της Ίριδας Παπαδημητρίου από τον Φοιτητικό Σύλλογο Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ.

Ο Γιώργος Τσιάρας, δημοσιογράφος στην Εφημερίδα των Συντακτών, αναφέρθηκε στις επιτυχίες της Αντίστασης, επισημαίνοντας τη νίκη των Ανσάρ Αλλάχ στην Υεμένη και του ιρανικού λαού «που έχει ανατρέψει ισορροπίες δεκαετιών μέσα σε 6 μήνες».

«Τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ» υπογράμμισε η Μαρία Χαρχαρίδου από το Σωματείο Εργαζομένων στο ΓΝΑ Γεννηματάς φέρνοντας παραδείγματα από «επιθέσεις στην Υγεία που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές». Θύμισε ότι «ερχόμαστε από μεγάλες μάχες όπως τα πανεργατικά συλλαλητήρια στη ΔΕΘ και την αντιφασιστική διαδήλωση για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα κι έτσι θα συνεχίσουμε. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία οργανώνουμε τη συνέχεια για να ρίξουμε τον Μητσοτάκη. Η 10η Οκτώβρη θα είναι η αντιπολεμική γέφυρα μεταξύ των απεργιών γιατί όλες οι αντεργατικές επιθέσεις της κυβέρνησης συνδέονται με την Παλαιστίνη και τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στους σιωνιστές». 

Σε ανάλογο μήκος κύματος ο Θανάσης Διαβολάκης, συνδικαλιστής της ΟΙΕΛΕ και μέλος της Ανταρσίας στο Λιμάνι, σημείωσε ότι στη μάχη για Λευτεριά στην Παλαιστίνη συμπυκνώνονται όλα τα αιτήματα της εργατικής τάξης, για αυξήσεις, δουλειές και λεφτά για τις ανάγκες μας.

«Είμαστε στα πρόθυρα ενός μεγάλου πολέμου. Ο πόλεμος που είναι σε εξέλιξη δεν αφορά περιφερειακά ζητήματα. Στις 10 Οκτώβρη όλοι να είμαστε στο δρόμο» τόνισε μεταξύ άλλων ο Νίκος Μανιός από το ΣΦΕΑ ’67-74.

Η Τασούλα Πάζιου από την Επιτροπή Κατοίκων Κυψέλης πήρε στη συνέχεια το λόγο φέρνοντας γλαφυρά παραδείγματα για το πώς η αντιπολεμική πάλη συνδέεται με την ιστορική μνήμη της γειτονιάς που δίνει μάχη για τα σπίτια της κόντρα στις καταστροφές που φέρνουν τα έργα του Μετρό.

«Όχι στο όνομά μας η συνεργασία με το κράτος απαρτχάιντ» ξεκαθάρισε η Πέτη Πέρκα, βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς και μέλος αποστολής του Global Sumud Flotilla, προσθέτοντας ότι «όλα τα επί μέρους κινήματα μπορούν να συνδεθούν με το ζήτημα της Παλαιστίνης». Τη στήριξή της στην κινητοποίηση της 10 Οκτώβρη δήλωσε με την παρουσία της στη σύσκεψη και η Λαϊκή Ενότητα.

Η Ίρις Αρβανίτη, από τον Φοιτητικό Σύλλογο Φιλοσοφικής του ΕΚΠΑ, αναφέρθηκε στη συμμετοχή του φοιτητικού κινήματος στο κίνημα αλληλεγγύης και στη μάχη για διακοπή των σχέσεων με το κράτος του Ισραήλ. «Θα προχωρήσουμε σε μέρες δράσης για να ξεσηκώσουμε όλο τον κόσμο μέσα στις σχολές εν όψει της 10ης Οκτώβρη» υπογράμμισε.

«Μαζί με αυτά που θα γίνουν την ίδια μέρα στις ΗΠΑ, το συλλαλητήριο εδώ είναι το πιο κρίσιμο γιατί η Ελλάδα παίζει καθοριστικό ρόλο στη στήριξη του Ισραήλ» είπε ο Πάνος Γκαργκάνας από την εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη. «Καθώς έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο διεκδικούμε να σπάσει από όλα τα κόμματα η συναίνεση με τον Μητσοτάκη πάνω στα ζητήματα του πολέμου και των εξοπλισμών» πρόσθεσε ανάμεσα σε άλλα.

«Να μάθει όλος ο κόσμος τις σημαίνει η Ασπίδα του Αχιλλέα για να μπορέσουμε να δώσουμε αυτή τη μάχη με τους καλύτερους όρους» πρόσθεσε η Μιμίκα Κριτσανίδου, ακτιβίστρια του αντιπολεμικού κινήματος καλώντας «να βρούμε ευφάνταστους τρόπους για να απλώσουμε το κάλεσμα για τις 10 Οκτώβρη».  

«Χαιρετίζουμε ως Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων την ενωτική πρωτοβουλία για τις 10 Οκτώβρη. Είναι διεθνής ημέρα δράσης και αυτό έχει σημασία. Το διεθνές κίνημα μας δίνει έμπνευση και παραδείγματα» σημείωσε η δικηγόρος Ευγενία Κουνιάκη προσθέτοντας ότι «η Ασπίδα του Αχιλλέα είναι κομμάτι εξοπλιστικού προγράμματος που ξεπερνά κατά πολύ τα τρία δισεκατομμύρια που έδωσε τώρα η κυβέρνηση. Τα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν έχουν αντιπαρατεθεί όπως πρέπει με την κυβέρνηση πάνω στο ζήτημα».

Στην κρίση της αμερικάνικης ηγεμονίας αναφέρθηκε ο Γιώργος Πίττας, δημοσιογράφος της Εργατικής Αλληλεγγύης και συνέχισε φέρνοντας μια σειρά παραδείγματα για τη διεύρυνση του κινήματος αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό λαό «από χιλιάδες κόσμο που ξεπερνούν αυτό που ξέραμε μέχρι τώρα ως αντιπολεμικό κίνημα. Είναι πλέον εκατομμύρια κόσμος σε όλο τον πλανήτη. Να οργανώσουμε τη 10η Οκτώβρη με την αυτοπεποίθηση που έδωσε η πανελλαδική ημέρα δράσης της 9ης Αυγούστου όπου έγιναν κινητοποιήσεις και στα πιο απομακρυσμένα μέρη της χώρας».

«Μεγάλωσα στη Γάζα. Πάντα είχαμε στο νου μας ότι ο πόλεμος έρχεται από το Ισραήλ. Έχουμε καταλάβει πλέον ότι μαζί με το Ισραήλ βρίσκονται και οι κυβερνήσεις της Δύσης. Η ιστορία γράφει όμως και είναι δική μας ευθύνη να κάνουμε κάτι για το πώς θα γραφτεί τελικά» υπογράμμισε ο Άχμαντ, παλαιστίνιος πρόσφυγας.

Στα βήματα για την επιτυχία της 10ης Οκτώβρη μέσα από την οργάνωσή της σε εργατικούς χώρους, σχολές, γειτονιές, κοινότητες μεταναστών αναφέρθηκε ο Στέλιος Μιχαηλίδης από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο και την εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη, υπογραμμίζοντας ότι η προετοιμασία των συλλαλητηρίων θα πρέπει να αφήσει παρακαταθήκη και ένα δυνατό δίκτυο επιτροπών της Συμμαχίας που θα μπορέσει να συμβάλει στην ανάπτυξη του αντιπολεμικού κινήματος μπροστά στην πολεμική κλιμάκωση.   

Θέλω να αναφέρω κι έναν άλλο λόγο πολύ σημαντικό που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό. Η Ισραηλινή Πρεσβεία βλέποντας ότι υπάρχει ένα κίνημα αλληλεγγύης στην Ελλάδα υπέρ του Παλαιστινιακού λαού, αφού έχει καταφέρει πρώτα τη διάβρωση της ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού κράτους, προσπαθεί τώρα τη διάβρωση της ελληνικής κοινωνίας.

Διάβασα σήμερα το πρωί κάτι πολύ ανησυχητικό. Έχει βγει ένα γκάλοπ στο οποίο εκτός από τις συνηθισμένες ερωτήσεις ποιον θα ψηφίσετε κλπ, είχε την εξής ερώτηση: Συμφωνείτε με την συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ και συγκεκριμένα με την Ασπίδα του Αχιλλέα; Αυτό το γκάλοπ δεν ξέρω πώς βγήκε, πιθανότατα να είναι άλλο ένα από τα μαγειρεμένα γκάλοπ που τα γνωρίζουμε όλοι πως γίνονται, κι έτσι κατέληγε στο ότι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού συμφωνεί με τη συνεργασία με το Ισραήλ, ότι είναι προς όφελος της Ελλάδας για την αναχαίτηση της τουρκικής επιθετικότητας και τέτοια. 

Πιστεύω ότι η διαδήλωση της 10ης Οκτώβρη είναι πολύ σημαντική και για αυτόν τον λόγο. Για να δείξουμε την πραγματική εικόνα. Ότι η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δεν συμφωνεί με την συνεργασία με το Ισραήλ, ότι η πλειοψηφία είναι με το μέρος των Παλαιστινίων κόντρα στο σχέδιο που έχει αρχίσει να υλοποιεί το Ισραήλ από τον Οκτώβρη του 2023 και το οποίο προσπαθεί τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Η διαδήλωση στις 10 Οκτώβρη θα δείξει ότι είμαστε ενάντια σε αυτό το σχέδιο, ότι είμαστε πολλοί, ότι δεν συμφωνούμε με τη συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ και θα προσπαθήσουμε να το καταργήσουμε στην πράξη.

Τέλος θέλω να αναφερθώ σε ένα άλλο πράγμα. Αναφέραμε μια σειρά συλλογικότητες και φορείς που στηρίζουν το κάλεσμα για τις 10 Οκτώβρη, αλλά δυστυχώς κάποιες άλλες δεν συμφωνούν να βρεθούμε εκείνη τη μέρα όλοι μαζί στο δρόμο. Διάλεξαν άλλο δρόμο κι άλλη ημερομηνία. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό αν έτσι αποφασίσανε. Κάνουμε κάθε προσπάθεια για την ενότητα ακόμα κι αν βρίσκουμε κλειστές πόρτες.

Η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας καλεί στην κινητοποίηση της 10ης Οκτώβρη γιατί είναι ένα διεθνές κάλεσμα κι έχει σημασία εκείνη την ημέρα να καταγραφεί ως η μέρα που παντού θα βγούμε όλοι στο δρόμο. 

Σε αυτή την ημερομηνία ορόσημο για την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη στις 10 Οκτώβρη δηλώνουμε παρόντες. Καλούμε κι εμείς στην κινητοποίηση που θα είναι ένας σταθμός ακόμα στον αγώνα για την απελευθέρωση του Παλαιστινιακού λαού, που συμπληρώνει οχτώ δεκαετίες και τρία χρόνια από την έναρξη της γενοκτονίας της Γάζας. Σε μια περίοδο που συνεχίζεται η εθνοκάθαρση κι ο εκτοπισμός από τη Δυτική Όχθη.

Δεν θα περάσει. Δεν θα διωχθεί ο Παλαιστινιακός Λαός από την πατρογονική του γη. Οι λιμενεργάτες είμαστε στρατευμένοι σε αυτή την υπόθεση, βοηθώντας ήδη από το 2010 την πρώτη προσπάθεια του Ένα Καράβι για τη Γάζα. Είμαστε σε επαφή και συνεργασία με οργανώσεις και πρωτοβουλίες σαν το BDS, το March to Gaza, στηρίξαμε το Global Sumud Flotilla, έχουμε πολύ μεγάλη συνεργασία με το No Harbour for Genocide για να μπορέσουμε να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας, προσπαθώντας να μπλοκάρουμε τα φορτία με πολεμικό υλικό προς το κράτος του Ισραήλ. 

Η 10η Οκτώβρη είναι μια ημερομηνία σταθμός στον αγώνα των Παλαιστινίων και της αλληλεγγύης που οφείλουμε να δείχνουμε όλοι και όλες, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε αυτόν το λαό και για να σταματήσουμε το κράτος – τσαμπουκά που προσπαθεί να ελέγξει την περιοχή. Εδώ συνδέεται και η προσπάθεια του Ισραήλ στην κόντρα με την Τουρκία, για το ποιος θα αναλάβει περιφερειακή δύναμη στη γειτονιά της ανατολικής Μεσογείου. Η χώρα μας δεν πρέπει να αφήσει αυτή τη διαδικασία. Δεν θα μας δέσουν χειροπόδαρα με αυτές τις συμφωνίες.

Το κίνημα και εμείς συντασσόμαστε σε αυτό, θα πρέπει να σταματήσει κάθε συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ, που διαπράττει κατοχή και γενοκτονία. 

Σε αυτήν την κατεύθυνση δηλώνουμε παρόντες σε ενωτικούς αγώνες και δεν πρέπει να διαχωρίσουμε το ζήτημα της αλληλεγγύης στους Παλαιστινίους από το συνολικότερο πρόβλημα που είναι η στρατιωτικοποίηση που έρχεται και στην Ευρώπη.

Έρχεται με το Rearm Europe και όλα αυτά τα προγράμματα που θέλουν να εντάξουν μεταξύ άλλων και τα δικά μας λιμάνια. Τα πολιτικά λιμάνια, που είναι γέφυρες μεταξύ πολιτισμών, θέλουν να τα μετατρέψουν σε αποθήκες όπλων. Προσπαθούμε να συντονιστούμε και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο για να δώσουμε συνέχεια με μια νέα ημέρα δράσης στις 30 του Οκτωβρίου.

Πλέον υπάρχουν δύο κόσμοι. Από τη μια μεριά είναι η κυβέρνηση που προσπαθεί να θάψει την Παλαιστίνη και παράλληλα να θάψει το φοιτητικό κίνημα, τις λαϊκές διεκδικήσεις ευρύτερα, να μας πείσει ότι ο αγώνας αυτός είναι μάταιος και ότι το Ισραήλ θα έχει την πρωτοκαθεδρία σε οτιδήποτε.

Το φοιτητικό κίνημα έχει επιλέξει από την πρώτη στιγμή πλευρά. Την πλευρά της Παλαιστίνης. Στη σχολή μας και γενικά στις σχολές έχουν γίνει πάρα πολλές δράσεις, πρωτοβουλίες, ημέρες δράσεων. Έχουμε πάρει αποφάσεις για συμμετοχή σε κάθε πορεία και είμαστε στο πλευρό της Παλαιστινιακής Παροικίας κάθε φορά. Έτσι θα συνεχίσουμε, όσο κι αν προσπαθεί η Νέα Δημοκρατία να το σταματήσει. Κι ας ξέρουμε από τώρα ότι δεν θα προβληθούν πουθενά ούτε οι τεράστιες πορείες για την Παλαιστίνη, ούτε οι δράσεις της νεολαίας, των σωματείων, των φορέων.

Πάμε να μεγαλώσουμε αυτό το κίνημα ακόμα παραπάνω, να δείχνουμε τη στήριξή μας στην Παλαιστίνη με κάθε δράση και να συνεχίσουμε έτσι, όσο μπορούμε ενωτικά.