Με την κατάθεση του δημοσιογράφου Δημήτρη Ψαρρά συνεχίστηκε η δευτεροβάθμια δίκη της Χρυσής Αυγής την Παρασκευή 14 και την Τρίτη 18 Ιούνη (92η και 93η δικάσιμος αντίστοιχα). Η μαρτυρία του είχε ξεκινήσει στις 31 Μάη, ενώ θα συνεχιστεί και στην επόμενη συνεδρίαση.

Ο λόγος της τόσο εξαντλητικής παραμονής του στο δικαστήριο είναι ένας. Ότι λόγω της πολύχρονης έρευνάς του για τη ναζιστική συμμορία από τις αρχές της δεκαετίας του '90 μέχρι σήμερα, τεκμηριώνει απόλυτα την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης με ναζιστικό κίνητρο και μανδύα πολιτικού κόμματος, κι αυτό μέσα από τα ίδια τα κείμενα και ομιλίες των μελών και ηγετικών στελεχών της.

Έχοντας με βάση αυτή την πολύχρονη μελέτη μιλήσει αναλυτικά την πρώτη μέρα (βλέπε Εργατική Αλληλεγγύη Νο 1625) για το παρελθόν της Χρυσής Αυγής, για τις χιτλερικές ιδεολογικές καταβολές της, για τη στρατιωτική και ιεραρχική δομή της, για την εγκληματική της δράση και, ιδιαίτερα, για τον εξέχοντα ρόλο του αρχηγού της Νικόλαου Μιχαλολιάκου, ακολούθησε τη δεύτερη και τρίτη ημέρα η εξέταση του μάρτυρα από την Πολιτική Αγωγή και την υπεράσπιση.

Οι ερωτήσεις της Πολιτικής Αγωγής ήρθαν να φωτίσουν ακόμα περισσότερο κρίσιμα στοιχεία της κατάθεσής του, όπως αυτά για τη δομή της οργάνωσης και την «Αρχή του Αρχηγού» στα πρότυπα του γερμανικού ναζιστικού κόμματος, για τους στόχους και τα μέσα της, για την κάλυψη που πρόσφερε το πολιτικό κόμμα στις εγκληματικές πράξεις της. Χρησιμοποιώντας το πρώτο καταστατικό της οργάνωσης του οποίου σήμερα η ηγεσία της Χρυσής Αυγής αρνείται τη γνησιότητα (παρότι η ίδια το απέστειλε στο μάρτυρα το 1988), καθώς και πλήθος άρθρων της εφημερίδας της, του Μιχαλολιάκου, του Κασιδιάρη καθώς και πρώην υπαρχηγών της (όπως του Ανδρουτσόπουλου και του Κουσουμβρή), ο μάρτυρας μίλησε ανάμεσα σε άλλα:

Για τον ρόλο του «ισόβιου αρχηγού» και των συνεργατών του «στο πολιτικό συμβούλιο το οποίο διορίζει ο ίδιος και το οποίο ασκεί την εξουσία, αυτό δίνει τις εντολές στα τάγματα εφόδου, τα οποία με τη σειρά τους έχουν κάθετη ιεραρχία». Για το ότι «δεν προβλέπεται πουθενά αντικατάσταση του Μιχαλολιάκου ... δεν αμφισβητείται ποτέ ο αρχηγός, γι’ αυτό και το 2019 στη μεγάλη κρίση ο Κασιδιάρης και ο Λαγός έφυγαν από το κόμμα, δεν διεκδίκησαν την αρχηγία γιατί δεν γινόταν». Για το ότι ο στόχος της κυριαρχίας στο πεζοδρόμιο όπως τον έθετε η ίδια η οργάνωση στα γραπτά της δεν σήμαινε τίποτα άλλο από «την επιβολή της βίας» και γι’ αυτό όταν μιλούσαν για δόκιμα μέλη «η “δοκιμασία” ήταν στο δρόμο, μετά γινόταν η ένταξη».

«Μελανοχίτωνες»

Επίσης: Για το ότι τα μαύρα μπλουζάκια για τη Χρυσή Αυγής παρέπεμπαν στους «μελανοχίτωνες» και εξυπηρετούσαν δύο σκοπούς: από τη μία την πρόκληση φόβου και από την άλλη το να μην αναγνωρίζονται εύκολα τα πρόσωπα. Για το ότι η κλιμάκωση της εγκληματικής βίας τον Σεπτέμβρη του 2013 με αποκορύφωμα τη δολοφονία Φύσσα ήταν αποτέλεσμα της αίσθησης της οργάνωσης ότι «θα δράσει βράδυ και θα φύγει» αφού «μέχρι τότε δεν υπήρχαν ποινικές συνέπειες… σκόνταφταν πάνω στο ότι ήταν πολιτικό κόμμα». Για το ότι στοχοποιούσε όχι πρόσωπα, αλλά ιδιότητες, όπως στην περίπτωση Φύσσα ο οποίος ενσάρκωνε την «ενεργή αντιφασιστική νεολαία» και μάλιστα «σε μια γειτονιά που η οργάνωση ήθελε να κυριαρχήσει».

Μετά από όλα αυτά, οι ερωτήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης ήταν μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αντικρούσουν, διαψεύσουν, διαστρεβλώσουν τον μάρτυρα, χωρίς καμιά όμως επιτυχία. Σε όλες τις ερωτήσεις τους, ο Δ. Ψαρράς συνέχισε να απαντά με αναφορές στα κείμενα, τα έγγραφα, τις συνεντεύξεις, τα βιβλία των χρυσαυγιτών και, κυρίως, του ίδιου του Μιχαλολιάκου, ακόμα και μετά τις διώξεις -τόσο στις ερωτήσεις που αποσκοπούσαν να «αποδείξουν» ότι η δίωξη της Χρυσής Αυγής είναι πολιτική και δεν έχει να κάνει με εγκληματικές πράξεις, όσο και σε αυτές που επιχειρούσαν να αμφισβητήσουν τη ναζιστική συγκρότηση και κίνητρο της δράσης της.

Ιδιαίτερα για το τελευταίο, στο οποίο έδωσαν μεγάλη έμφαση χαρακτηρίζοντας ως προϊόν πλαστογραφίας το πρώτο καταστατικό -στο οποίο αποτυπώνεται σαφώς η ναζιστική της δομή και ιδεολογία- ο μάρτυρας τούς παρέπεμψε στην αποδοχή από την ίδια την οργάνωση στην εφημερίδα της ότι έστειλε το έγγραφο μαζί με άλλα υλικά στο περιοδικό «Σχολιαστής» όπου εργαζόταν. Ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει δεκάδες ακόμα άρθρα και κείμενα, τα οποία είναι μεταγενέστερα και τα οποία μιλάνε όπως και το πρώτο καταστατικό για τους «πυρήνες υποδοχής», την «εμφάνιση των μελών», τους «στόχους» και τη «δομή» της οργάνωσης, τη «θέση» του αρχηγού της.

Επόμενες δικάσιμοι

Ιούνης:  25, 26, 27, 28/6
Ιούλης: 1, 3, 5/7