Όλο το φετινό EURO μπορεί να αποτυπωθεί σε μία φωτογραφία από τους πανηγυρισμούς του πρώτου γκολ της Ισπανίας στο τελικό με την Αγγλία. Ο Νίκο Γουίλιαμς, που έβαλε το πρώτο γκολ, πανηγυρίζει και κολλημένος στον ώμο του είναι αυτός που έκανε τη σέντρα, ο Λαμίν Γιαμάλ. Ο Γιαμάλ, που ψηφίστηκε και καλύτερος ποδοσφαιριστής του EURO, έγινε ο νεότερος ποδοσφαιριστής που έπαιξε σε EURO και Παγκόσμιο Κύπελλο και ο νεότερος σκόρερ. Πριν το τελικό δεν είχε κλείσει τα 17.
Τα δύο λαμπρότερα αστέρια της Εθνικής Ισπανίας, που κέρδισε την Αγγλία με 2-1 και πήρε το EURO, είναι παιδιά "παράνομων" μεταναστών από την Αφρική. Είναι ένα πολύ δυνατό "χαστούκι" στο ρατσισμό. Ένα "χαστούκι" που ο κόσμος στην Ισπανία, ντόπιοι και μετανάστες, το χάρηκε με την ψυχή του.
Οι ρατσιστές του ακροδεξιού VOX φρίξανε, ο βασιλιάς της Ισπανίας μαζί με την κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος και τη δεξιά αντιπολίτευση του Λαϊκού Κόμματος "τρέξανε" υποκριτικά να φωτογραφηθούν μαζί τους ενώ την ίδια στιγμή "κλείνουν τα μάτια" στο δράμα εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών για το οποίο όλοι αυτοί είναι υπεύθυνοι. Αντιδράσεις που στην Ελλάδα τις γνωρίζουμε πολύ καλά με την περίπτωση των αδερφών Αντετοκούνμπο .
Την παραμονή του προημιτελικού της Ισπανίας, με τη Γερμανία, το Λαϊκό Κόμμα "υιοθέτησε" την πρόταση του VOX και κάλεσε την κυβέρνηση να στείλει στρατό για να αναχαιτίσει βάρκες που υποτίθεται ότι φέρνουν "παράνομους" μετανάστες από τη Μεσόγειο. Την Πέμπτη, πριν τον τελικό της Κυριακής, το VOX ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει τις πέντε περιφερειακές κυβερνήσεις συνασπισμού του με το Λαϊκό Κόμμα πιέζοντάς το να αντιταχθεί σε σχέδιο της κυβέρνησης να μεταφέρει περίπου 400 ασυνόδευτους ανηλίκους από τα Κανάρια Νησιά, που λειτουργούν ως ένα μεγάλο στρατόπεδο - φυλακή προσφύγων και μεταναστών, στην ηπειρωτική χώρα του Ισπανικού Κράτους.
Το ότι η Μεσόγειος είναι ένας "υγρός τάφος" προσφύγων και μεταναστών ισχύει και για όσους προσπαθούν να φτάσουν στην Ισπανία. Μόνο το 2023, καταφέρανε να φτάσουνε σχεδόν 57.000. Χιλιάδες δεν τα κατάφεραν. Υπήρξαν περισσότερες από 160.000 αιτήσεις για άσυλο, εκ των οποίων 2.505 αιτήσεις ανηλίκων. Και στην Ισπανία, όπως και σε όλη την ΕΕ-Φρούριο, οι αιτήσεις ασύλου καταλήγουν στο καλάθι των αχρήστων.
Αυτή είναι και η ιστορία των γονιών του Νίκο και του Λαμίν. Για να ξεφύγουν από την φτώχεια στην Γκάνα, οι γονείς του Νίκο έφυγαν από τη χώρα τους και βρέθηκαν, περπατώντας μέσα στη Σαχάρα και πηδώντας έναν συνοριακό φράκτη, παρόλο που η μητέρα ήταν έγκυος στο μεγαλύτερο γιο τους, τον Ινάκι (πρώτος μετανάστης με αφρικανική καταγωγή που αγωνίστηκε στο ισπανικό πρωτάθλημα και πρώτος μη Βάσκος που αγωνίστηκε στην Ατλέτικ Μπιλμπάο), στον ισπανικό θύλακα Μελίγια, στη βόρεια Αφρική. Χρειάστηκε, με τη βοήθεια ενός δικηγόρου, να πουν ότι είναι από τη Λιβερία για να ζητήσουν πολιτικό άσυλο και να βρουν στέγη στο Μπιλμπάο, στη Χώρα των Βάσκων.
Φτώχεια
Η μητέρα του Λαμίν εισήλθε "παράνομα" στην Ισπανία από τη γεμάτη φτώχεια Ισημερινή Νέα Γουινέα. Το 2007, γνώρισε τον πατέρα του Λαμίν, που ήταν από το Μαρόκο και έμενε στο, πασίγνωστο πια από τους πανηγυρισμούς του Λαμίν, προάστιο Ροκαφόντα της πόλης Ματάρο στην Καταλωνία. Εκεί, σε ηλικία 8 χρονών, οι σκάουτερ της Μπαρτσελόνα τον επέλεξαν για τη διάσημη ακαδημία τους, τη Μασία. Στον πατέρα του Γιαμάλ επιβλήθηκε πρόστιμο 600 ευρώ επειδή πέταξε αυγά σε συγκέντρωση του VOX τον Μάιο του 2023.
Αλλά, ακόμα και πρωταγωνιστές στις ομάδες τους, και ο Γιαμάλ και ο Γουίλιαμς, όπως και πολλοί άλλοι μαύροι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία, συχνά κακοποιούνται ρατσιστικά όχι μόνο από ομάδες ρατσιστών στις εξέδρες αλλά και από τα ΜΜΕ. Ο Μπούργκος, πρώην βοηθός του Ντιέγκο Σιμεόνε στην Ατλέτικο Μαδρίτης και για ένα φεγγάρι και προπονητής στον Άρη, δήλωσε στον αέρα, ως σχολιαστής στο τηλεοπτικό σταθμό Movistar, στο φετινό παιχνίδι της Μπάρτσα με την Παρί, για τον Γιαμάλ ότι «αν το ποδόσφαιρο δεν του πηγαίνει καλά, μπορεί να καταλήξει να δουλεύει σε φανάρι».
Οι αθλητικές επιτυχίες των παιδιών των μεταναστών δεν αρκούν για να εξαλείψουμε το ρατσισμό. Πίσω από τον Γιαμάλ, τον Γουίλιαμς, τον Εμπαμπέ, τον Αντεντοκούμπο και πολλούς άλλους υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά μεταναστών σε όλη την Ευρώπη που είτε στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης είτε ζουν σε άθλιες συνθήκες σε προάστια πόλεων. Αλλά, αυτές οι "επιτυχίες" είναι μία γροθιά στο στομάχι των ρατσιστών, γεμίζουν με χαρά και αυτοπεποίθηση τους μετανάστες και μας βοηθάνε να ξεσκεπάσουμε την υποκρισία και τη βρωμιά αυτού του συστήματος. Γι' αυτό και το χειρότερο EURO όλων των εποχών μας χάρισε τη μεγαλύτερη χαρά.
Και κάτι τελευταίο για αυτή την Εθνική Ισπανίας. Για πρώτη φορά, εννέα από τους παίκτες της αποστολής, συμπεριλαμβανομένου και του σκόρερ του δεύτερου γκολ της νίκης στον τελικό, Μίκελ Ογιαρθάμπαλ, όπως και ο προπονητής, Ντε λα Φουέντε, προέρχονται από την Χώρα των Βάσκων. Αυτό και αν ήταν χαστούκι στον εθνικισμό του Ισπανικού κράτους.