Για να μην γίνουν “Τέμπη” τα νοσοκομεία απήργησαν πανελλαδικά οι υγειονομικοί στις 19 Μάρτη. Έδωσαν έτσι απεργιακή συνέχεια στη μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων, για προσλήψεις και μονιμοποιήσεις στο ΕΣΥ, για να το σώσουν από τη διάλυση. 

Στην Αθήνα η απεργιακή πορεία ξεκίνησε στην Πλατεία Μαβίλη και διαδήλωσε μέχρι το Υπουργείο Υγείας, περνώντας από τη Βασιλίσσης Σοφίας, το Μέγαρο Μαξίμου, τη Βουλή, το Υπουργείο Οικονομικών και την Ομόνοια.

Με τα πανό τους συμμετείχαν η ΠΟΕΔΗΝ, το Συντονιστικό Νοσοκομείων και τα σωματεία εργαζομένων των νοσοκομείων Έλενα Βενιζέλου, ΓΝΑ Γεννηματάς, Αγ. Σάββας, Αττικό, Δρομοκαΐτειο, Ευαγγελισμός, Αιγινήτειο, ΨΝΑ Δαφνί, Θριάσιο, ΚΑΤ, Παμμακάριστος, Σύλλογος Ειδικευομένων ΨΝΑ Δαφνί.

Το μπλοκ του Συντονιστικού Νοσοκομείων, με το οποίο βάδισαν πολλά σωματεία, καθόρισε και τη μαζικότητα στην πορεία και τον τόνο που αυτή είχε με συνθήματα όπως: “Τέμπη, Πύλος, διάλυση του ΕΣΥ, κάτω η κυβέρνηση που δολοφονεί”, “Αγώνας διαρκείας απεργιακός θα είναι η απάντηση από δω και μπρος”, “Δεν θα γίνουν Τέμπη τα νοσοκομεία, Κάτω η Νέα Δημοκρατία”.

Ο Κώστας Καταραχιάς, γραμματέας Σωματείου Εργαζομένων στο Έλενα Βενιζέλου και μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ, πήρε τον λόγο στη συγκέντρωση στο Υπουργείο: «Απεργούμε ενάντια στη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης και ενάντια σε έναν υπουργό που όλο το προηγούμενο διάστημα προσπαθεί να διαλύσει και να ιδιωτικοποιήσει τη δημόσια και δωρεάν Υγεία. Θέλουν να κάνουν τα νοσοκομεία Τέμπη. Δεν θα τους αφήσουμε. Γιατί είμαστε απεργοί και απεργούν και οι εργαζόμενοι στους δήμους. Χρειάζεται απεργιακή κλιμάκωση ενάντια στην κυβέρνηση που με τον ανασχηματισμό επιβραβεύει τα αίσχη του Γεωργιάδη στα νοσοκομεία. Του πιο μισητού υπουργού, του πιο απονομιμοποιημένου. Σήκωσε στην πλάτη του τα αίσχη των Τεμπών, προκλητικά απέναντι σε όλη την κοινωνία. 

Ο κόσμος όμως είναι σε διαρκή σύγκρουση απέναντί τους. Έχουμε συνέχεια το Σάββατο στις 22/3 στην αντιρατσιστική συγκέντρωση γιατί αυτή η κυβέρνηση δε δολοφονεί μόνο στα Τέμπη και τα νοσοκομεία, αλλά και στην Πύλο με τη ρατσιστική πολιτική. Σηκώνουμε τη μεγάλη μάχη ως εργατικό κίνημα και ως συνδικάτα να μην συγκαλυφθεί κανένα έγκλημα αυτής της κυβέρνησης. 

Ακολουθεί ο τεράστιος σταθμός της νέας γενικής απεργίας στις 9 Απρίλη για να τσακίσουμε τις επιθέσεις τους, να ρίξουμε την κυβέρνηση και να ανοίξουμε την προοπτική της κρατικοποίησης με τον έλεγχο των εργαζομένων».

Μάνος Νικολάου

Το πρώτιστο ζήτημα είναι η στελέχωση των νοσοκομείων και όχι ο εξωραϊσμός τους. Καλός ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός, απαραίτητος, αλλά χωρίς ανθρώπους να τον χειριστούν, νοσηλευτές, γιατρούς, διοικητικούς και τεχνικό προσωπικό, τα νοσοκομεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Αυτή η κατάσταση θα επιτείνεται και ο κόσμος όχι μόνο δεν θα εξυπηρετείται, αλλά θα αρρωσταίνει και θα πεθαίνει κατά συρροή.

Στον Ευαγγελισμό έγινε ένα μικρό κομφούζιο. Ξεκίνησαν για πρώτη φορά τα καινούργια ΤΕΠ και βρέθηκαν πάρα πολλές τεχνικές δυσκολίες, ελλείψεις και ανεπάρκειες. Προσπαθήσαμε εμείς, ως τεχνικό προσωπικό, να διορθώσουμε ό,τι μπορούμε. Δίνουν λεφτά για ανακαινίσεις, αλλά τα έργα θεωρώ ότι γίνονται βεβιασμένα. Όλα γίνονται μέσω εργολάβων. Κυρίως όμως απουσιάζει το προσωπικό. Πώς θα διαγνωστούν και θα θεραπευτούν οι ασθενείς όταν υπάρχουν ελλείψεις γιατρών και νοσηλευτών; Το υπάρχον προσωπικό έχει εξουθενωθεί από τις πολλαπλές βάρδιες και εφημερίες. Πού θα φτάσει αυτό; Μόνο σε Τέμπη. Γι’ αυτό χρειάζεται αγώνας συνεχώς, μέχρι να αποκατασταθεί η δημόσια Υγεία, η δημόσια Παιδεία και το επίπεδο διαβίωσης.

Στέλιος Νικολαΐδης,
τεχνικό προσωπικό, εργαζόμενος σε εργολάβο στον Ευαγγελισμό

Σήμερα απεργούμε και διαδηλώνουμε ενάντια στην κυβέρνηση, για τα παιδιά που χάθηκαν. Ζητάμε δικαίωση στα νοσοκομεία. Ζητάμε να επιστραφούν τα δώρα, να γίνουν προσλήψεις, να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι. Στην απεργία στις 28/2, κάποιοι προσπάθησαν στο δικό μας νοσοκομείο να βάλουν με το έτσι θέλω περιστατικά που δεν ήταν επείγοντα, για να σπάσουν τον κλοιό της απεργίας. Δεν τους πέρασε. 

Η κυβέρνηση δεν ξέρει τι να κάνει και τι να πει. Ο τοίχος της πέφτει. Ούτε η ΔΑΚΕ μπορεί να επιβληθεί μέσα στο νοσοκομείο, όσο κι αν το προσπαθούν, όσο κι αν τρομοκρατούν. Το σωματείο μας είναι ισχυρό. Έρχεται Πανεργατική Απεργία στις 9 Απρίλη. Την οργανώνουμε, ενημερώνουμε τον κόσμο, δεν χάνουμε τον παλμό.

Τριανταφυλλιά Καραζήση,
Τ.Ε. νοσηλεύτρια στο Έλενα Βενιζέλου

Όπως όλα τα δημόσια νοσοκομεία, έτσι και το Αιγινήτειο έχει πρόβλημα υποστελέχωσης, δεν έχει υλικοτεχνικές υποδομές και προσλήψεις δεν γίνονται. Οι ασθενείς είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν από την τσέπη τους εξετάσεις, όπως για πολλαπλή σκλήρυνση ή εγκεφαλίτιδα, που κοστίζουν 800 ευρώ. Όλα τα υπόλοιπα νοσοκομεία που υποστηρίζουν τέτοιες εξειδικευμένες εξετάσεις τις κάνουν δωρεάν. Αυτό ήταν πάντα έτσι στο Αιγινήτειο και χρειάζεται να αλλάξει. Στα βαριά ψυχιατρικά περιστατικά μπορεί να κάνουμε ηλεκτροσπασμοθεραπείες, τα οποία επίσης οι ασθενείς πληρώνουν τον αναισθησιολόγο, που είναι 60 η συνεδρία και κάνουν γύρω στις 12. Αυτό δεν είναι δωρεάν Υγεία. 

Συνολικά οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία είναι υψηλές. Αλλά είναι ακόμα μεγαλύτερο το ποσοστό στην Ψυχική Υγεία, ενώ οι ανάγκες του κόσμου είναι τεράστιες και οι δομές μας ελλιπέστατες. Για τα χρόνια περιστατικά, που είναι άτομα τα οποία πολλές φορές δεν εργάζονται, ζουν με επιδόματα, σε άθλιες συνθήκες, δεν υπάρχουν δομές. Όπως και για κακοποιημένες γυναίκες.

Είναι ταξικό ζήτημα η Ψυχική Υγεία. Είναι ταξικό και ποιος νοσεί και τι περίθαλψη έχει. Αυτός που δεν έχει να πληρώσει δεν μπορεί να λάβει την κατάλληλη θεραπεία και την αποκατάσταση αργότερα. Γι’ αυτό χρειάζεται μια μαζική κινητοποίηση όλων των κομματιών της εργατικής τάξης για τα αυτονόητα. Όπως θέλουμε συγκοινωνίες που να λειτουργούν προς όφελος του κόσμου, έτσι πρέπει να είναι και τα νοσοκομεία, τα σχολεία.

Στέλλα Τρύπου,
ειδικευόμενη ψυχίατρος στο Αιγινήτειο

Είναι πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα για τα νοσοκομεία. Η δουλειά για κάποιον λόγο έχει αυξηθεί πάρα πολύ τους τελευταίους μήνες, το νοσοκομείο δεν αδειάζει καθόλου. Ειδικά σε παθολογικά περιστατικά. Το προσωπικό έχει εξουθενωθεί τελείως. Αυτοί που μας κυβερνούν φταίνε και για την Υγεία, και για τα Τέμπη, για όλα. Εμείς οι ίδιοι έχουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση συλλογικά και στον δρόμο. Μπορούμε αν είμαστε όλοι μαζί!

Χαρούλα Μπελαβράκη,
τραυματιοφορέας στο Ελπίς, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων

Όταν λέμε ότι η δημόσια Υγεία πάει να γίνει Τέμπη, δεν υπερβάλλουμε. Σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής, με εκατομμύρια κόσμου, υπάρχουν μόλις 60 με 70 ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ το πρωί και το απόγευμα. Το βράδυ είναι πολύ λιγότερα. Υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα με την υποστελέχωση. Προσλήψεις δεν γίνονται. Και ταυτόχρονα η ελαστική εργασία καλπάζει. Ένας στους πέντε στο ΕΚΑΒ είναι συμβασιούχος.

Γιατί έχει αυξηθεί τόσο ο όγκος των περιστατικών στα νοσοκομεία; Προφανώς τον καθοριστικό ρόλο παίζει η διάλυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και όλοι πάνε στα νοσοκομεία. Αυτή η διάλυση είναι σε όλες τις δομές και βαθμίδες Υγείας. Και αν δεν τους σταματήσουμε, η κατάσταση θα γίνεται και χειρότερη. Γι’ αυτό χρειάζεται μαζικά να δώσουμε το παρών στη Γενική Απεργία στις 9 Απρίλη. Να γίνει ό,τι έγινε στις 28 Φλεβάρη και ακόμα καλύτερα.

Διονύσης Σοφός,
μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΕΚΑΒ