Η Εργατική Πρωτομαγιά έρχεται κάθε χρόνο να θυμίσει ότι οι εργάτες έχουν κοινά συμφέροντα σε όλο τον πλανήτη σε όποια χώρα και αν βρίσκονται. Δεν είναι μόνο διεθνής είναι και προλεταριακά διεθνιστική. 

Σε μια εποχή όπου ολόκληρος ο κόσμος κλυδωνίζεται από την όξυνση των παγκόσμιων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ο εθνικισμός και ο πόλεμος έρχονται για να απειλήσουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Ο πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης, στην Ουκρανία ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Ρωσία συνεχίζει να μαίνεται. Ο οικονομικός πόλεμος που είναι ξεκινημένος ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα απειλεί ανά πάσα στιγμή να γίνει παγκόσμιος πόλεμος. 

Οι ανταγωνισμοί απλώνονται από τους «μεγάλους» στις περιφερειακές δυνάμεις. Όπως βλέπουμε να συμβαίνει αυτές τις μέρες στο Κασμίρ, όπου διασταυρώνουν τα ξίφη τους, δύο χώρες με πυρηνικά, η Ινδία και το Πακιστάν. Ή στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται σε μια συνεχή χωρίς τέλος διαπάλη για τον έλεγχο της περιοχής ανακαλύπτοντας «κυριαρχικά» δικαιώματα από τις ακτές της Συρίας μέχρι της Λιβύης. 

Και βέβαια στην Μέση Ανατολή, όπου σε παγκόσμια κοινή θέα, το σιωνιστικό κράτος-απαρτχάιντ-τρομοκράτης του Ισραήλ έχει ξεκινημένη μια γενοκτονική επιχείρηση εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων στην Γάζα και στην Δυτική Όχθη και έχει εισβάλει σε Λίβανο και Συρία με τις πλάτες των ΗΠΑ που βομβαρδίζουν αδιάκοπα στην Υεμένη.

Οι υποσχέσεις και τα «ντίλ» για «ειρήνη» στην Ουκρανία ή στο Ιράν, δεν πρέπει ούτε κατά διάνοια να παίρνονται στα σοβαρά. Τα συνεχιζόμενα «παζάρια» της διπλωματίας ακόμη κι όταν δεν οδηγούν σε παράταση των πολεμικών εγκλημάτων στο πλαίσιο της «διαπραγμάτευσης», καταλήγουν σε «λύσεις» που απλά αναβάλουν τη σύγκρουση για λίγο αργότερα. Και στο μεταξύ εξοπλισμοί.    

Εργατική Πρωτομαγιά σημαίνει: Στοπ στους ενδοϊμπεριαλιστικούς πολέμους που απειλούν τον πλανήτη και στον εξοπλιστικό πυρετό που απλώνεται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ στην Ρωσία και στην Κίνα. Σημαίνει στοπ στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην Υεμένη, την Συρία κι αλλού. Στοπ στην ισραηλινή γενοκτονία των Παλαιστινίων. Στοπ στον άθλιο άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, να κλείσουν οι βάσεις από τη Σούδα ως την Αλεξανδρούπολη.

Σημαίνει στοπ σε ένα επικείμενο πόλεμο Ελλάδας-Τουρκίας για τα συμφέροντα των καπιταλιστών που έχει πληρώσει με αίμα η εργατική τάξη εκατέρωθεν του Αιγαίου. Στοπ στην τεράστια σπατάλη των εξοπλισμών 25 δις ευρώ που ανακοίνωσε για την επόμενη δεκαετία ο Μητσοτάκης, την ώρα που δεν του περισσεύουν για Υγεία-Παιδεία-μισθούς, συντάξεις, προσλήψεις. Και την ώρα που ο Δένδιας μεθοδεύει μαζική, μόνιμη μέχρι και υποχρεωτική «μετεκπαίδευση» των εφέδρων αλά Ισραήλ ετοιμάζοντας «κρέας για τα κανόνια» που αγοράζουν.

Ο διεθνιστικός χαρακτήρας της Πρωτομαγιάς αφορά στο εσωτερικό της κάθε χώρας. Είναι η απεργία όλων των εργατών ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού. H  εργατική τάξη που εξεγέρθηκε στο Σικάγο το 1886 ήταν στη συντριπτική της πλειοψηφία μετανάστες που κατέφευγαν στις ΗΠΑ από κάθε μέρος του κόσμου αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. 

Διάσπαση

Σήμερα ο Τραμπ στις ΗΠΑ και οι κυβερνήσεις της ΕΕ δολοφονούν ξεδιάντροπα τους πρόσφυγες και τους μετανάστες στα σύνορα την ώρα που στο εσωτερικό προχωράνε σε μαζικές απελάσεις και εφαρμόζουν τη μια ρατσιστική διάταξη μετά την άλλη. Ο στόχος τους είναι απλός: Να διασπάσουν την εργατική τάξη για να την τσακίσουν.  

Εργατική Πρωτομαγιά σημαίνει αντίσταση στον ρατσισμό, να ανοίξουν τα σύνορα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ΕΕ, να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι για το προσχεδιασμένο έγκλημα των 650 νεκρών της Πύλου. Σημαίνει στοπ στις ρατσιστικές δολοφονίες στα αστυνομικά τμήματα, νομιμοποίηση, χαρτιά και ίσα δικαιώματα για όλους. Είμαστε και παλεύουμε όλοι μαζί με τους μετανάστες εργάτες στα συνδικάτα και την πρώτη γραμμή του αγώνα γιατί ξέρουμε ότι κανένας αγωνας δεν μπορεί να νικήσει με την εργατική τάξη διασπασμένη σε λευκούς, μαύρους, ντόπιους ξένους, χριστιανούς, μουσουλμάνους. 

Η διάσπαση που επιχειρεί η άρχουσα τάξη αφορά και το φύλο. Οι γυναίκες είναι σήμερα ένα τεράστιο μέρος, ίσως και η πλειοψηφία της εργατικής τάξης. Αλλά είναι οι πιο κακοπληρωμένες, αντιμέτωπες με διακρίσεις στους χώρους δουλειάς, αντιμέτωπες με τα βάρη της αναπαραγωγής της εργατικής τάξης μέσω του ρόλου τους στον θεσμό της πυρηνικής οικογένειας. 

Σημερα τα όσα δικαιώματα έχουν κερδηθεί για τις γυναίκες βρίσκονται στο στόχαστρο του κάθε Τραμπ και του κάθε Μητσοτάκη είτε αφορούν την εργασία τους είτε τις κοινωνικές υπηρεσίες –παιδικούς σταθμούς, γηροκομεία κ.α.- είτε δικαιώματα όπως αυτό της ελεύθερης, ασφαλούς έκτρωσης. Πίσω από το «τα φύλα είναι δύο» που διατρανώνουν Τραμπ και Μητσοτάκης, βρίσκεται η επιστροφή στους «παραδοσιακούς» ρόλους που απειλούν να πάνε τις γυναίκες δεκαετίες πίσω γεμίζοντας τα κεφάλια των ανδρών με τις τραμπικές σεξιστικές ανοησίες όπως το ότι οι «γυναικοκτονίες» έχουν «βιολογικές αιτίες» του Βαρτζόπουλου.

Τους ίδιους ακριβώς στόχους εξυπηρετεί η επίθεση στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, και ιδιαίτερα τα τρανς άτομα που έχει ξεκινήσει από τον Τραμπ και επεκτάθηκε αυτές τις μέρες στην Βρετανία, επιστρατεύοντας πάλι την «βιολογία» χωρίς καν να λαμβάνουν υπόψη τους βιολόγους και την επιστημονική κοινότητα που λένε ότι το βιολογικό φύλο είναι φάσμα.

Στόχος είναι ξανά η διάσπαση της εργατικής τάξης. Πρόκειται για μια επίθεση ενάντια σε όλα τα ΛΟΑΤΚΙ+, το σύνολο των γυναικών και ολόκληρη την εργατική τάξη.  

Η ιδέα ότι αυτό που αποκαλείται «δικαιωματισμός» δεν έχει να κάνει με την εργατική τάξη ή το «τι να ασχολούμαστε με το 1%»  είναι πέρα για πέρα λάθος. Η ενότητα της εργατικής τάξης δεν μετριέται σε ποσοστά ούτε άλλωστε η ανθρωπιά της. Πόσο τοις εκατό αντιπροσωπεύουν τα δύο εκατομμύρια της Γάζας; Πόσο τοις εκατό αντιπροσώπευαν τα εκατομμύρια των Εβραίων που οδηγήθηκαν στα κρεματόρια; Πόσο τοις εκατό πρέπει να γίνουν οι τυφλοί ή οι ανάπηροι στον πληθυσμό της Ελλάδας για να ακουστεί η φωνή τους;