Το τριήμερο 21-23 Μάη πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Novotel το 17ο Συνέδριο της ΠΟΕΔΗΝ με τη συμμετοχή περίπου 970 συνέδρων. Η Ζαννέτα Λυσικάτου, σύνεδρος και γιατρός στον Ευαγγελισμό περιγράφει τη μάχη που έδωσε το Συντονιστικό Νοσοκομείων μέσα στο Συνέδριο. Οι δυνάμεις του Συντονιστικού Νοσοκομείων συμμετέχουν στο Ενωτικό Κίνημα Υγειονομικών για την Ανατροπή που κέρδισε μία έδρα στο Γενικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας.
“Χρειάζεται να ξεκινήσουμε ότι για άλλη μία φορά οι στόχοι του Γεωργιάδη για τα νοσοκομεία κατέληξαν ατελέσφοροι. Έκανε μία συνολική προσπάθεια μέσα από την ΕΙΝΑΠ, την ΟΕΝΓΕ και την ΠΟΕΔΗΝ να παρέμβει στο κομμάτι της Υγείας. Τελικά όπως και στις εκλογές της ΕΙΝΑΠ γκρεμίστηκε παρά τις προσπάθειες για αποκλεισμό σωματείων, στην ΠΟΕΔΗΝ η ΔΑΚΕ έχασε μία έδρα. Αθροιστικά οι δυνάμεις της Αριστεράς ανέβηκαν, με την ΑΣΥ που πρόσκειται στο ΚΚΕ να κερδίζει μία έδρα.
Από τη δική μας πλευρά πήγαμε για ένα συνέδριο μάχης. Μέσα από την παρέμβασή μας τονίσαμε ότι στην Ελλάδα και διεθνώς οι συνθήκες θυμίζουν τη δεκαετία του 1930 με τους εξοπλισμούς να έχουν ανέβει κατακόρυφα και τα λεφτά να πηγαίνουν εκεί αντί για την Υγεία και την Παιδεία. Γι’ αυτό και πήγαμε στο συνέδριο με ένα πρόγραμμα κλιμάκωσης και σύγκρουσης.
Η πρόταση της ΑΔΕΔΥ για στάση εργασίας στις 6 Ιούνη δεν μας καλύπτει ούτε σαν ωράριο ούτε πολιτικά. Διεκδικήσαμε στο συνέδριο να μετατραπεί σε 24ωρη με καινούργια 24ωρη-48ωρη απεργία μέσα στον Ιούνιο, λέγοντας ότι οι υγειονομικοί έχουν αποδείξει ότι όταν τους βάζεις ένα πρόγραμμα κλιμάκωσης, εμπνέονται και θέλουν να το οργανώσουν.
Απεργιακή δράση
Θέλουμε να έχουμε νίκες, γι’ αυτό ξεκινάμε από τώρα, δεν θα περιμένουμε «να τα πούμε το Σεπτέμβριο». Λέμε ότι τώρα έχουμε ανάγκες και τώρα θα συγκρουστούμε απεργιακά. Η διάθεση υπάρχει και φάνηκε αυτό καθαρά στην πανεργατική απεργία στις 28 Φλεβάρη που όλες οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοι απήργησαν κατεβάζοντας στον δρόμο ολόκληρα τμήματα. Ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη ότι η οργή μπορεί να γίνει μαζική απεργιακή δράση ενάντια σε ένα σύστημα που δολοφονεί με τις περικοπές και τις ιδιωτικοποιήσεις – και στα νοσοκομεία.
Καταθέσαμε πολλά ψηφίσματα για την Πύλο, για την Παλαιστίνη, ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις της Χοτζόγλου, για τον Ρωμανό, για το Pride, τα οποία έχουν πολιτικό περιεχόμενο συγκεκριμένο. Για την Παλαιστίνη κάναμε ξεκάθαρο ότι είναι μία γενοκτονία. Για άλλη μια φορά η πλειοψηφία στο συνέδριο δεν τόλμησε να τα βάλει σε συζήτηση στο σώμα και τα παρέπεμψε για έγκριση στο Γενικό Συμβούλιο.
Στο συνέδριο ξεχώρισε η παρέμβαση του δικηγόρου Δημήτρη Ζώτου σε σχέση με το ναυάγιο της Πύλου. Διεκδικήσαμε να βγει ψήφισμα ότι οι υγειονομικοί αντιστέκονται απέναντι στον ρατσισμό διεκδικούν την καταδίκη των δολοφόνων της Πύλου. Η ΠΟΕΔΗΝ έχει ξαναπάρει ανάλογες αποφάσεις όπως θύμισε μέσα από την παρέμβαση του ο Δ. Ζώτος. Αυτό που χρειάζεται όμως είναι αποφάσεις πιο αιχμηρές. Για ανοιχτά σύνορα και ΑΜΚΑ για όλες και όλους τους πρόσφυγες. Για ελεύθερη Παλαιστίνη από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο
Ενόψει της απεργίας στις 6 Ιούνη πάμε στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις συνελεύσεις τους για αποφάσεις με μεγαλύτερες στάσεις εργασίας και με πρόταση προς την ΠΟΕΔΗΝ να γίνει 24ωρη, ενωτικά και με την ΟΕΝΓΕ και τους γιατρούς - γιατί όταν απεργούμε πρέπει να κλείνουμε το νοσοκομείο ολόκληρο. Φεύγοντας από το Συνέδριο πάμε στις συνελεύσεις των σωματείων για να οργανώσουμε μια τεράστια απεργία στις 6/6”.
