Η απεργία στις 6 Ιούνη θα είναι μία πρώτη απάντηση σχετικά με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο. Πιστεύω ότι η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει να βρει τις συμμαχίες για τη συνταγματική αναθεώρηση. Σίγουρα όμως θα προσπαθήσει να ανοίξει ιδεολογικό πόλεμο για το διαίρει και βασίλευε βάζοντας στο στόχαστρο τους δημόσιους υπαλλήλους.
Είμαι στο κλάδο της ΟΣΥΟ αλλά θέλω να αναφερθώ στον κλάδο των εφοριακών που είναι ο μεγαλύτερος του Υπουργείου Οικονομικών και της ΑΑΔΕ. Αυτός ο κλάδος βρίσκεται σε έναν δίμηνο κύκλο στάσεων εργασίας στην περιφέρεια, πολύ πετυχημένων σε κάποιες περιπτώσεις, ενάντια στις συγχωνεύσεις των ΔΟΥ.
Είναι μία μάχη πολύ σημαντική γιατί μετά από καιρό ο συγκεκριμένος κλάδος κάνει έναν απεργιακό αγώνα με διάρκεια. Μπορεί να μην είναι 24ωρες απεργίες αλλά είναι η μία μετά την άλλη, γεγονός που δημιουργεί κλίμα και συμμαχίες. Υπάρχουν ανακοινώσεις ακόμα και δήμων, όπως ο Δήμος Τρικάλων που συμπαραστέκονται στους εφοριακούς γιατί το κλείσιμο μιας ΔΟΥ χτυπάει και τους εργαζόμενους και τους πολίτες που πρέπει να κάνουν χιλιόμετρα για να εξυπηρετηθούν. Επίσης είναι σημαντικό γιατί συγκρούεται συνολικά με την πολιτική της ΑΑΔΕ.
Επίσης είναι ένα ζήτημα το οποίο δείχνει ότι πράγματα που μπορεί να έχουν χαθεί το προηγούμενο διάστημα σαν διεκδικήσεις επειδή οι συνδικαλιστικές ηγεσίες το πουλήσανε, το εργατικό κίνημα μπορεί να βγει να τα ξαναδιεκδικήσει όταν αλλάζουν οι συσχετισμοί στα σωματεία και τις Ομοσπονδίες. Στον δικό μου κλάδο ήταν η πρώτη φορά που οι συνάδελφοι μετά τις 28/2 κινητοποιήθηκαν, στήριζαν Επιτροπές Αγώνα και μοιράσανε υλικό, στις 8 και 22 Μάρτη, στις 9 Απρίλη. Η δυναμική υπάρχει και μπορούμε να συνεχίσουμε με αυτή.
Νίκος Τουρνάς,
εργαζόμενος στην ΑΑΔΕ
Στους Δήμους τα πιο καταπιεσμένα κομμάτια των εργαζόμενων είναι οι συμβασιούχοι. Όχι μόνο αντιμετωπίζονται ως προσωρινοί αλλά υπάρχει και ο νόμος Βορίδη που λέει ότι ακόμη και στα δικαστήρια να πάτε και ζητήσετε απόφαση ότι πρέπει να γίνετε μόνιμοι, τότε οι δήμοι πρέπει να ασκήσουν έφεση και παρόλο που δουλεύετε 5-6 χρόνια πρέπει να απολυθείτε γιατί αυτή είναι η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης. Και πέρα από αυτά ακόμη και εργαζόμενοι που έχουν κερδίσει δικαστικές αποφάσεις και παραμένουν στους δήμους, δεν παίρνουν τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού που ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης.
Η απάντηση από τη δική μας την πλευρά βρίσκεται στις Επιτροπές αγώνα μόνιμων και συμβασιούχων στους Δήμους. Γιατί αν δεν παλέψουμε όλοι μαζί για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων ανοίγει και η πόρτα για την κατάργηση της μονιμότητας σε όλους τους εργαζόμενους. Γιατί αν καταργηθεί η μονιμότητα, αν δεν υπάρχει μόνιμο προσωπικό και στους δήμους και στα νοσοκομεία που ξέρει το πως λειτουργούν τα πράγματα, διαλύονται τα πάντα. Άρα λοιπόν οι μάχες συνδέονται, χρειάζεται να βγούμε μπροστά να τις οργανώσουμε και η 6 Ιούνη να είναι μία ακόμη τεράστια απεργία με τη συμμετοχή όλων.
Για να καταλάβουμε το τι έχει συμβεί την τελευταία 6ετία στην εκπαίδευση αρκεί να ακούσουμε τις ίδιες τις τοποθετήσεις της Υπουργού μετά το Πάσχα.
Ναι μεν εξαπέλυσε απειλές αλλά παραδέχτηκε ότι πάνω από το 85% στην πραγματικότητα δεν έχει αξιολογηθεί. Άρα παραδέχτηκε μία τεράστια ήττα τη στιγμή που το 2019 έλεγε ότι θα πέρναγε η αξιολόγηση αμέσως. Αυτό οφείλεται στη μαζική κινητοποίηση και δράση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στον κλάδο. Ακόμα και 15% που έχει αξιολογηθεί το έχει κάνει γιατί υπήρξε πίεση και εκβιασμός. Τις συνέπειες τις βλέπουμε με τα χιλιάδες πειθαρχικά το τελευταίο διάστημα.
Όμως και εκεί η κυβέρνηση έχει υποστεί ήττα. Το βλέπουμε αυτό με την επιστροφή της Χρύσας Χοτζόγλου στη δουλειά, σαν αποτέλεσμα της απεργιακής κινητοποίησης των εκπαιδευτικών. Είχαμε στο σχολείο μου ένα ακόμη παράδειγμα με τις εξετάσεις PISA που πήραν οι εκπαιδευτικοί την κατάσταση στα χέρια τους, κλείσανε το σχολείο τους και δεν έγιναν εξετάσεις.
Μέχρι και την αστυνομία επιστράτευσαν, αλλά από τη Θεσσαλονίκη μέχρι τα Χανιά οι εξετάσεις πήγανε περίπατο. Επομένως, απέναντι σε αυτά χρειάζεται να εντείνουμε την πίεση από τα κάτω και να βγει απεργία τώρα στην εκπαίδευση.
Ο στόχος για κλαδική απεργία στο άμεσα επόμενο διάστημα είναι εφικτός και δένει με την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 6 Ιούνη. Για να πάμε στο συνέδριο με την πρόταση για απεργιακό Σεπτέμβρη με το άνοιγμα των σχολείων. Θέλουμε απεργία τώρα, απεργιακό Σεπτέμβρη και στην κορυφή όλων το αίτημα να ξεφορτωθούμε όχι μόνο την αξιολόγηση αλλά και αυτήν την κυβέρνηση.
Στέλιος Γιαννούλης,
εκπαιδευτικός ΣΕΠΕ Γλυφάδας-Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης