Απεργεί όλο το δημόσιο στις 6 του Ιούνη για την επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού. Η επαναφορά των «δώρων» σημαίνει αύξηση 20% στους μισθούς. Η απεργιακή κινητοποίηση είναι επίσης ευκαιρία για να ενωθούν όλα τα ρυάκια που παλεύουν όχι μόνο για αυξήσεις, αλλά και για προσλήψεις, μονιμοποιήσεις των εργαζομένων, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και τη διάλυση που επιβάλλει η κυβέρνηση της ΝΔ. Από τα νοσοκομεία που παλεύουν για να σώσουν το ΕΣΥ, μέχρι τους εκπαιδευτικούς που παλεύουν ενάντια στην αξιολόγηση και τις πειθαρχικές διώξεις, μέχρι τους εργαζομένους στους δήμους που παλεύουν διεκδικώντας μονιμοποιήσεις των συμβασιούχων και κατάργηση της διάταξης Βορίδη.

Ήδη μία σειρά από πρωτοβάθμια σωματεία παίρνουν αποφάσεις για επέκταση της στάσης εργασίας που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ, μετατρέποντάς τη σε 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση. 

Αποφάσεις επέκτασης της στάσης εργασίας έχουν πάρει μέχρι στιγμής το Ψ.Ν.Α. Δρομοκαΐτειο, το Ψ.Ν.Α. Δαφνί, το Γ.Ν.Α.  Ευαγγελισμός, το ΓΑΟΝΑ « Άγιος Σάββας» , το Γ.Ν.Ν. «Αγία Όλγα». Το Γ.Ν.Μ. «Έλενα Βενιζέλου» και η Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας. 

Από την κυβέρνηση Μητσοτάκη ενημερώνουν σε κάθε τόνο πως δεν μπορούν να δώσουν αυξήσεις στους μισθούς ή να γίνουν μόνιμες και μαζικές προσλήψεις στο δημόσιο, ώστε να καλυφτούν τα κενά. Από την άλλη, παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερη επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τους εξοπλισμούς.

Η εργατική τάξη, λοιπόν, πρέπει να συνεχίσει τις διεκδικήσεις της ακόμα και σε αυτό το επίπεδο, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, που ήταν από τις πρώτες περικοπές που έγιναν επί μνημονίων και που θα αποτελέσει μια μερική ανακούφιση στην ακρίβεια.

Στο πλαίσιο αυτό και διεκδικώντας η ημέρα αυτή να αποτελέσει μια μαζική απάντηση στην κυβέρνηση, στο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου των εργαζομένων του ψυχιατρικού νοσοκομείου Δρομοκαΐτειο που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα, αποφασίστηκε η κάλυψη των εργαζομένων που θα απέχουν από την εργασία τους μέχρι το τέλος της βάρδιας. Έτσι, δίνεται η δυνατότητα στους υγειονομικούς του νοσοκομείου μας να λειτουργήσουν σαν να έχουν απεργία και συμμετέχουν μαζικότερα στην απεργιακή συγκέντρωση. Επιπλέον, στην τελευταία εξόρμηση με την εφημερίδα φάνηκε ότι η επέκταση της στάσης εργασίας ήταν και το αίτημα των εργαζομένων στο νοσοκομείο.

Η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού για τους υγειονομικούς υπαλλήλους αποτελεί ένα ζωτικής σημασίας μέτρο δικαιοσύνης και αναγνώρισης της συμβολής τους στο σύστημα Υγείας. Οι εργαζόμενοι στον τομέα της Υγείας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, αντιμετωπίζοντας καθημερινά αυξημένες πιέσεις, επικινδυνότητα και ηθική φθορά, ειδικά μετά την πανδημία. 

Η κατάργηση των πρόσθετων μισθών αποτέλεσε πλήγμα στο εισόδημά τους και στη γενικότερη αξιοπρέπειά τους, σε μια περίοδο που οι απαιτήσεις από αυτούς αυξήθηκαν κατακόρυφα. Η επαναφορά τους δεν είναι μόνο οικονομικά αναγκαία για την επιβίωση και αξιοπρεπή διαβίωση των υγειονομικών, αλλά και μια έμπρακτη αναγνώριση της σημασίας και της προσφοράς τους στην κοινωνία. Η προκήρυξη 24ωρης απεργίας είναι ένα ουσιαστικό και δημοκρατικό μέσο πίεσης προς την Πολιτεία ώστε να αφουγκραστεί τις ανάγκες των υγειονομικών υπαλλήλων. Η απεργία δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να εκφράσουν συλλογικά τη δυσαρέσκειά τους και να διεκδικήσουν δυναμικά τα δικαιώματά τους, όταν αυτά αγνοούνται ή παραμελούνται. Η μαζική κινητοποίηση γύρω από το αίτημα της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού στέλνει ένα σαφές μήνυμα πως η υποτίμηση της εργασίας τους δεν μπορεί να συνεχιστεί. Είναι ένα κάλεσμα για κοινωνική ευαισθητοποίηση, αλλά και μια πράξη αξιοπρέπειας και αγώνα για μια πιο δίκαιη μεταχείριση των ανθρώπων που κρατούν ζωντανό το δημόσιο σύστημα υγείας.

Η απεργία στις 6 Ιουνίου είναι η πρώτη απάντηση στις εξαγγελίες του Μητσοτάκη ότι θα άρει τη μονιμότητα στο δημόσιο. Αυτό προϋποθέτει συνταγματική αναθεώρηση, και δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι η κυβέρνηση θα βρει συμμάχους, τη στιγμή που παραπαίει, βλέποντας την αντιπολίτευση να βρίσκεται στο πεζοδρόμιο.

 Ανεξάρτητα, όμως, από τις κυβερνητικές επιλογές ή τακτικές, το εργατικό κίνημα χρειάζεται να βάλει μπροστά ένα απεργιακό πρόγραμμα, για να τσακίσει πολιτικά και ιδεολογικά τα επιχειρήματα που σχετίζονται με την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο, χωρίς να αναλωθεί στην βουλευτική ή σε κάποια δικαστική διαδικασία. Η ΑΔΕΔΥ στο κάλεσμά της αναφέρει αυτή τη δήλωση ως αιτία πολέμου, κι είναι όντως έτσι. Η συζήτηση αυτή γίνεται ενώ η Ελλάδα δαπανά 28 δισεκατομμύρια ευρώ στους εξοπλισμούς, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί τον πιο πιστό σύμμαχο του γενοκτόνου Νετανιάχου και του Ισραήλ.

Στην εκπαίδευση βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια βιομηχανία διώξεων και η αιτία είναι ότι οι εκπαιδευτικοί με κάθε τρόπο δηλώνουν ανυποχώρητοι σε κάθε προσπάθεια αλλαγής του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου. Από την εναντίωση στις εξετάσεις τύπου PISA, μέχρι την έμπρακτη αλληλεγγύη στον Παλαιστίνη και την άρνηση στην αξιολόγηση, οι εκπαιδευτικοί φαίνεται να κερδίζουμε όσες μάχες δίνουμε απεργιακά, μέσα στα σωματεία μας. Η ιστορία δεν έχει τελειώσει και δεν είναι δεδομένο προς τα πού θα γύρει η στρόφιγγα. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε κερδίσει τα ασφαλιστικά μέτρα, αλλά τη σίγουρη νίκη μπορεί να τη δώσει μόνο μια απεργία σε μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση.

Στις 6 Ιουνίου γίνεται μια αρχή. Αυτό μπορεί να ορίσει τους όρους με τους οποίους θα γίνει το συνέδριο της ΔΟΕ το καλοκαίρι, ώστε η επόμενη σχολική χρονιά να μας βρει με τα σχολεία κλειστά, κι εμάς μαζί με τους μαθητές μας και τους γονείς τους να διεκδικούμε ένα σχολείο στο οποίο κι εμείς και τα παιδιά μας θα νιώθουμε ελεύθεροι και θα ορίζουμε και το τι και το πώς γύρω από τη σχολική πράξη.

O Δήμος Βριλησσίων θα συμμετέχει στην τρίωρη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ στις 6 του Ιούνη, ενώ αμέσως μετά στις 2:30 το μεσημέρι έχει οριστεί συνάντηση με τον Δήμαρχο Βριλησσίων για το ζήτημα των συμβασιούχων ΕΣΠΑ και COVID. 

Για εμάς η στάση εργασίας δεν αφορά μόνο τον 13ο και 14ο μισθό, είναι κάτι παραπάνω. Πρέπει να βγει κανονικά απεργία. Δεν είναι μόνο το ζήτημα των αυξήσεων είναι μαζί και οι προσλήψεις και οι μονιμοποιήσεις, πράγματα που αφορούν τους Δήμους συνολικά. Η απάντηση πρέπει να είναι απεργιακή όπως κάνανε το προηγούμενο διάστημα και οι εργαζόμενοι στον Δήμο Αγίας Πααρασκευής. Οι απεργιακές τους κινητοποιήσεις συζητιούνται πολύ και στον δικό μας  Δήμο.

Οπότε και οι υπάλληλοι ΟΤΑ κάτω από συγκεκριμένα αιτήματα όπως αυτό της ιδιωτικοποίησης πρέπει να είναι στην απεργία. Είναι καλή η στάση εργασίας όμως θέλουμε κι άλλο. Ο 13ος και 14ος μισθός είναι μία σταγόνα στον αντεργατικό ωκεανό που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση της ΝΔ. Χρειάζεται οι δήμοι να κατέβουν οργανωμένα στη στάση εργασίας, να βγουν αποφάσεις για 24ωρη απεργία και να είναι η αρχή ενός αγώνα. Γι' αυτό και θα συμμετέχουμε στη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ και καλούμε όλους τους εργαζόμενους στον Δήμο στη συνάντηση που θα ακολουθήσει με τον Δήμαρχο.

Κοινός αγώνας για αυξήσεις

Οι αυξήσεις είναι ζήτημα που αφορά όλη την εργατική τάξη και όχι μόνο το Δημόσιο. Στον επισιτισμό στην πλειοψηφία μας εργαζόμαστε με βασικό μισθό και είναι δύσκολο το να τα βγάλουμε πέρα. 

Χρειάζεται να βασιζόμαστε στα τιπς ενώ και οι ώρες εργασίας είναι κυλιόμενες ή πάρα πολλές. Αυτό το διάστημα γίνονται και οι εκλογές  στο Συνδικάτο Επισιτισμού- Τουρισμού. Διεκδικούμε από το Συνδικάτο να παίρνει αποφάσεις σε σχέση με το κατέβασμα στις απεργίες, διεκδικούμε να γραφτούν όλοι οι μετανάστες στο Συνδικάτο και να παλεύουμε μαζί τους. Οι εργάτες στην Cosco κέρδισαν αυξήσεις μέσα από την απεργία που έκαναν. Πιστεύω ότι δείχνουν τον δρόμο για όλους τους εργαζόμενους στο ιδιωτικό τομέα. Η πανεργατική στις 28 Φλεβάρη ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα, ο κόσμος είναι αγανακτισμένος από την πολιτική της κυβέρνησης και θέλει να παλέψει.

Οι εργαζόμενοι στο λιμάνι στην Cosco κερδίσαμε συλλογική σύμβαση με σημαντικές αυξησεις σε όλες τις ειδικότητες πάνω από 20%. Κερδίσαμε αυτή την μάχη με τον συνδυασμό των μαζικών κινητοποιήσεων, απεργίες δηλαδή και μαζική συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις! 

Αυτός είναι ο δρόμος για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι αυξήσεις παντού με βάση τις ανάγκες τους! Με αυτό τον τρόπο μπορούν και οι εργαζόμενοι στο δημόσιο να τα κερδίσουν! Όπως το κράτος λέει δεν βγαίνει για να δώσει τον 13ο και 14ο μισθό έτσι και η εργοδοσία της Cosco έλεγε ότι δεν βγαίνει! Τελικά βρέθηκαν τα λεφτά, απορρίψαμε τις πρώτες προτάσεις της εργοδοσίας μέχρι να φτάσουμε να κερδίσουμε πραγματικές αυξήσεις. Με τον ίδιο τρόπο χρειάζεται να το παλέψουμε παντού! Έχουν λεφτά για τα σκάνδαλα τους, έχουν λεφτά για τους εξοπλισμούς και για συμμετοχή στους πολέμους, μόνο για τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους δεν έχουν! Το παράδειγμα στο λιμάνι είναι ότι με τους αγώνες μας μπορούμε να νικάμε!