Το καραβάνι Σουμούντ που προσπαθεί να ενωθεί με την Παγκόσμια Πορεία προς τη Γάζα και να φτάσει στη Γάζα βρίσκεται την ώρα που γράφουμε αυτό το κείμενο στη Σύρτη της Λιβύης. Οι δυνάμεις του Χάφταρ, του δικτάτορα της Ανατολικής Λιβύης έχουν σταματήσει τους ακτιβιστές και τους απαγορεύουν να κινηθούν προς την Αίγυπτο.
Στο καραβάνι Σουμούντ συμμετέχουν χιλιάδες αγωνιστές κυρίως από την Αλγερία, την Τυνησία και το Μαρόκο. Είναι μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε από την Τυνησία, με συμμετοχή της συνδικαλιστικής συνομοσπονδίας και άλλων οργανώσεων που δίνουν αγώνα ενάντια στην καλυμμένη δικτατορία που έχει επιβάλει στη χώρα τους ο Κάις Σαϊντ. Ο κόσμος στη Λιβύη υποδέχτηκε με ενθουσιασμό το καραβάνι. Οι εικόνες από τις πόλεις και τα χωριά της Λιβύης δείχνουν τους ντόπιους να βγαίνουν στους δρόμους, να πανηγυρίζουν και να μοιράζουν αναψυκτικά και φαγητό στους διερχόμενους αλληλέγγυους. Οι αρχές της Δυτικής Λιβύης επέτρεψαν στο καραβάνι να περάσει χωρίς πολλά προβλήματα. Ο πρωθυπουργός μάλιστα χαιρέτισε το καραβάνι. Αλλά ο Χάφταρ αποφάσισε να μετατραπεί σε εξωτερικό χωροφύλακα του Σίσι της Αιγύπτου και κατ’έπέκταση του Ισραήλ.
Η Λιβύη είναι μοιρασμένη στα δύο ανάμεσα σε δύο ανταγωνιστικές κυβερνήσεις, ανατολικά και δυτικά. Ο Χάφταρ, με τον οποίο κάνει μπίζνες και συμφωνίες ο Μητσοτάκης, είναι ένας χασάπης που χρηματοδοτήθηκε και εξοπλίστηκε από τις χώρες του Κόλπου και από τον Σίσι (αλλά και από τη Γαλλία και τη Ρωσία).
Η επίσημη δικαιολογία είναι πως το καραβάνι δεν έχει πάρει άδεια από τις αιγυπτιακές αρχές και γι’ αυτό οι ένοπλοι του Χάφταρ “προστατεύουν” τον κόσμο ώστε να μη δημιουργηθεί πρόβλημα στα σύνορα. Ο αποκλεισμός ωστόσο έγινε στη Σύρτη, στα μισά της απόστασης ανάμεσα στην Τρίπολη από όπου πέρασαν οι διαδηλωτές και στη Βεγγάζη (το κέντρο της κυβέρνησης Χάφταρ). Ενώ οι εκπρόσωποι του καραβανιού διαβεβαιώνουν πως είχαν καταθέσει όλα τα απαραίτητα έγγραφα, αλλά η δικτατορία της Αιγύπτου δεν έδινε καμιά απάντηση για να τους αφήσει να μείνουν σε γραφειοκρατικό κενό και να αναλάβει δράση ο Χάφταρ.
Το Ισραήλ είχε στείλει μήνυμα στα αραβικά καθεστώτα να μπλοκάρουν το Σουμούντ, αποκαλώντας το καραβάνι τζιχαντιστών. Τα καθεστώτα όμως δεν εξυπηρετούν μόνο τις ανάγκες του Ισραήλ. Έχουν τεράστιο φόβο για το πνεύμα ανυπακοής που μεταδίδει ο αγώνας αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, ιδιαίτερα όταν οι εμπειρίες ανάμεσα στις διαφορετικές χώρες με κόσμο που μιλάει την ίδια γλώσσα σπάνε τα στεγανά και τα ψέματα των δικτατοριών.
Η αιγυπτιακή τηλεόραση έχει εξαπολύσει προπαγάνδα εδώ και βδομάδες λέγοντας πως οι διεθνείς ακτιβιστές είναι πράκτορες ξένων δυνάμεων που έρχονται να αποσταθεροποιήσουν την Αίγυπτο. Λένε πως θέλουν να παγιδεύσουν την Αίγυπτο ώστε να βρεθεί εκτεθειμένη είτε επιτρέψει, είτε μπλοκάρει την πορεία προς τη Γάζα. Γι’ αυτό και ο Σίσι ξέρει πολύ καλά πως η αρχή του τέλους του καθεστώτος Μουμπάρακ που κυβερνούσε την Αίγυπτο από το 1981 ως το 2011 όταν ανατράπηκε από την επανάσταση, ήταν το κίνημα αλληλεγγύης στη Δεύτερη Ιντιφάντα από το 2000 και στη συνέχεια η σύνδεση του αιγυπτιακού κινήματος με το διεθνές κίνημα ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ από το 2003 και στη συνέχεια. Είτε καταφέρουν είτε όχι να σταματήσουν το καραβάνι Σουμούντ, το μήνυμα της εξέγερσης έχει ξαναρχίσει να ηλεκτρίζει τον αραβικό κόσμο από άκρη σε άκρη.