Την Πέμπτη 17 Ιούλη οργανώνουμε και στηρίζουμε την παράσταση διαμαρτυρίας στις 11 το πρωί στην πλατεία Συντάγματος μετά από κάλεσμα της Π.Ο.Π.Υ.ΣΥ.Π. 

Το κάλεσμα της Ομοσπονδίας αφορά και τους εποχικούς πυροσβέστες και τους πενταετείς. Το Σωματείο των Εποχικών πυροσβεστών Ελλάδας (Σ.Ε.Π.Ε.) συμμετέχει στο κάλεσμα. Διαδηλώνουμε για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων πυροσβεστών που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, για τη βελτίωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων όλων των πυροσβεστών, μονίμων, πενταετών και εποχικών, την αναγνώριση του επαγγέλματος μας ως επικίνδυνο και ανθυγιεινό, την ουσιαστική ενίσχυση των πυροσβεστικών μέσων και του εξοπλισμού μας και την άμεση πληρωμή των υπερωριών και επιδομάτων που εκκρεμούν ακόμα. Δε ζητάμε τίποτα λιγότερο από τον σεβασμό που μας αξίζει. Όταν η Πολιτεία μας καλεί, εμείς βάζουμε πλάτη και είμαστε εκεί. Τώρα ήρθε η ώρα να σταθεί κι αυτή στο ύψος των περιστάσεων.

Είχαμε μία πολύ σοβαρή πυρκαγιά στη Χίο αλλά και πριν το ξεκίνημα της αντιπυρικής περιόδου, είχαμε δασικές πυρκαγιές από τον Μάρτη. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση είχε απολύσει 2500 εποχικούς πυροσβέστες και ξαναμπήκαμε στη διαδικασία με νέα προκήρυξη να ξανακάνουμε χαρτιά, να περάσουμε όλο αυτό τον Γολγοθά, να περιμένουμε την μοριοδότηση και να περάσουμε από γιατρούς ενώ την ίδια στιγμή υπήρχαν πυρκαγιές. Έπρεπε να αποδείξουμε για άλλη μία φορά ότι έπρεπε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε. Όσον αφορά τους εποχικούς πυροσβέστες ιδιαίτερα, ζητάμε την άμεση απορρόφηση όλων των εποχικών πυροσβεστών, χωρίς ηλικιακά όρια και αποκλεισμούς. Το ηλικιακό όριο των 40 ετών που βάλανε για τους μάχιμους πυροσβέστες έχει αφήσει έξω τουλάχιστον 600 συναδέλφους από την τελευταία προκήρυξη οι οποίοι είχαν μία εμπειρία μπορεί και δεκαετιών πάνω στο θέμα των πυρκαγιών και άλλων αναγκών, γιατί δεν είναι μόνο οι φωτιές βέβαια. Γι'αυτό ζητάμε την άμεση ένταξη των 600 συναδέλφων μας που μείνανε εκτός προκήρυξης λόγω του ορίου των 40 ετών. Εγώ έχω προσληφθεί ξανά αλλά επειδή το όριο ηλικίας για τους μάχιμους είναι τα 40 έτη, έκανα τα χαρτιά μου ως οδηγός. Αυτό όμως εν τέλει σημαίνει ότι εγώ κάνω ταυτόχρονα και τον μάχιμο πυροσβέστη και τον οδηγό. Για εκείνους είναι λύση το να πρέπει να κάνεις τα πάντα. Ζητάμε επίσης την έμπρακτη αναγνώριση της πολύχρονης και έμπρακτης προσφοράς μας. Βλέπουμε ότι απλά μας στέλνουν όταν καίγεται η χώρα και μας ξεχνάνε όταν σβήνουν οι φλόγες. Έχουμε χορτάσει υποσχέσεις. Είμαστε αυτοί που παλεύουμε με τις φλόγες, τις πλημμύρες και της φυσικές καταστροφές, είμαστε στην πρώτη γραμμή χωρίς καμία σταθερότητα, χωρίς ισοτιμία και δικαιώματα και τολμούν και μας πετάνε στον δρόμο.

Καλούμε λοιπόν όλα τα εργατικά σωματεία και τα εργατικά κέντρα στον αγώνα μας. Θέλουμε όσοι άνθρωποι είναι ευαισθητοποιημένοι σε αυτό το κομμάτι να έρθουν να μας στηρίξουν.

Γιάννης Τσάκαλος,
εποχικός πυροσβέστης