Δύο από τα πιο πολυσυζητημένα μουσικά συγκροτήματα επισκέφτηκαν την Αθήνα σε διάστημα λίγων εβδομάδων, oι λονδρέζοι Bob Vylan και οι βορειοϊρλανδοί Kneecap.
Πολυσυζητημένα για τους σωστούς λόγους. Γιατί χρησιμοποιούν το βήμα που τους δίνεται για να καταγγέλουν με κάθε τρόπο τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ και τη συνενοχή των δυτικών κυβερνήσεων. Και διώκονται γι’ αυτό. Ο Μο Χάρα, ράπερ των Kneecap, δικάζεται στις 20 Αυγούστου με κατηγορίες «στήριξης της τρομοκρατίας», συναυλίες τους ακυρώνονται λόγω πιέσεων -τις οποίες ασκεί ακόμα και ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ- ενώ το BBC διέκοψε τη ζωντανή μετάδοσή του Φεστιβάλ Glastonbury όταν ήρθε η ώρα να παίξουν.
Στο ίδιο φεστιβάλ νωρίτερα, το δίδυμο των Bob Vylan τσάκισε τη λογοκρισία του BBC, όταν σε ζωντανή μετάδοση ο τραγουδιστής του συγκροτήματος φώναξε «Λευτεριά στην Παλαιστίνη - Θάνατος στον ισραηλινό στρατό - Η Παλαιστίνη θα ελευθερωθεί από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα» κι αμέσως έγινε σύνθημα των χιλιάδων που βρίσκονταν από κάτω. Μετά από αυτό η βρετανική αστυνομία πανικόβλητη ανακοίνωσε ότι ξεκινάει έρευνα για τους Bob Vylan, οι ΗΠΑ ανέστειλαν τη βίζα των μελών του συγκροτήματος, το πρακτορείο που τους είχε αναλάβει τους απέλυσε και ακυρώθηκαν μια σειρά από τις επόμενες συναυλίες τους. Όχι κι αυτή στην Ελλάδα ευτυχώς.
Ήδη είχε εξαπλωθεί ένα τεράστιο και διεθνές κύμα συμπαράστασης προς τα δύο συγκροτήματα. Στις 4 Ιούλη οι Bob Vylan επρόκειτο να είναι το πρώτο συγκρότημα που θα έπαιζε στη συγκεκριμένη μέρα του Release Festival πριν από τους Pendulum και τους Prodigy. Κι έτσι όπως είχαν έρθει τα πράγματα ήταν η πρώτη τους συναυλία μετά το Glastonbury και τις διώξεις. Και ήταν ίσως η πρώτη φορά που τόσος κόσμος πήγε από τόσο νωρίς στο λιοπύρι της Πλατείας Νερού για να στηρίξει την εμφάνιση των Bob Vylan.
Και αυτοί πήραν και πάλι θέση: «Μας κατηγορούν ότι όσα είπαμε είναι γεμάτα μίσος. Το βομβαρδισμό των νοσοκομείων, ναι τον μισούμε. Το να πυροβολούνται στο κεφάλι αθώοι πολίτες και παιδιά, ναι το μισούμε. Αλλά δεν είμαστε γεμάτοι μίσος. Μισούμε τον πόλεμο. Μισούμε την αδικία. Και νομίζω ότι πολλοί από εσάς εδώ τα μισείτε το ίδιο. Οπότε αν έχετε μαζί σας μια παλαιστινιακή σημαία ή μια κεφίγια σηκώστε τες ψηλά να ανεμίσουν.
«Ψηλά η Παλαιστινιακή σημαία»
Θα συνεχίσουμε να ανεμίζουμε αυτή την όμορφη Παλαιστινιακή σημαία στη σκηνή. Και κανείς πουθενά στον κόσμο δεν μπορεί να μας το απαγορέψει. Όπως δεν τους επιτρέπουμε να μας αποκαλούν ανθρώπους γεμάτους μίσος επειδή ανεμίζουμε αυτή τη σημαία. Είμαστε γεμάτοι αγάπη. Όπως είναι κι ο λαός της Παλαιστίνης» είπε κάποια στιγμή από σκηνής ο Μπόμπι Βίλαν για να συνεχίσει φωνάζοντας μαζί με το κοινό το «Free Palestine».
Την Κυριακή 13 Ιουλίου ήταν προγραμματισμένη η πολυαναμενόμενη εμφάνιση των Kneecap στο πλαίσιο του Rockwave Festival στη Μαλακάσα. Από νωρίς οι Παλαιστινιακές σημαίες, οι κουφίγιες και τα συνθήματα που φώναζαν οι χιλιάδες που συνέρρευσαν στο Terra Vibe, έκαναν το χώρο να θυμίζει περισσότερο συλλαλητήριο αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη παρά ημέρα μουσικού φεστιβάλ. Αντιπροσωπεία του March to Gaza βγήκε στη σκηνή και κάλεσε στη συγκέντρωση της επόμενης ημέρας στις προβλήτες της Κόσκο στο Πέραμα. Και το ίδιο έκαναν και οι Kneecap αμέσως μετά. «Είναι η καλύτερη στιγμή να πούμε ότι αυτό το καράβι Evengolden φτάνει στο λιμάνι στις 6:30 το πρωί και οι λιμενεργάτες αρνούνται να δουλέψουν σε αυτό. Τιμή λοιπόν στους λιμενεργάτες στην Ελλάδα» είπαν και σχολίασαν σε σχέση με τις διώξεις που δέχονται:
«20.000 παιδιά έχουν σκοτωθεί και για κάποιον λόγο το να μιλάς για αυτό είναι “αμφιλεγόμενο”. Νομίζω ότι είναι πιο αμφιλεγόμενο να κλείνεις τα μάτια στη γενοκτονία. Εμείς αυτό που λέμε είναι… From the river to the sea Palestine will be free» και συνέχισαν φωνάζοντας το σύνθημα με τον κόσμο, ενώ δεν έλειψαν και τα “Fuck Kier Starmer”.
«Ερχόμαστε από ένα μέρος που έχουμε ζήσει 800 χρόνια αποικιοκρατίας αλλά ποτέ δεν υποφέραμε αυτό που περνάνε τώρα οι Παλαιστίνιοι από την 7η Οκτώβρη. Στην Ιρλανδία υποστηρίζουμε την Παλαιστίνη πολύ πριν την 7η Οκτώβρη. Μεγαλώσαμε με τις παλαιστινιακές σημαίες πριν καταλάβουμε από πολιτική. Οι Ιρλανδοί πάντα ήταν αλληλέγγυοι προς τους Παλαιστίνιους, γιατί καταλαβαίνουμε τι σημαίνει καταπίεση. Αλλά αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη είναι σε άλλο επίπεδο πια. Ο Μπεντζαμίν Νετανιάχου είναι εγκληματίας πολέμου. Θα μιλάμε γι’ αυτό σε κάθε συναυλία μέχρι κάτι να αλλάξει. Δεν μας νοιάζει σε ποια χώρα θα είμαστε και για πόσους θα παίζουμε. Το μήνυμα είναι το ίδιο. Tiocfaidh ar la (σ.σ. “η μέρα μας θα έρθει) - Λευτεριά στην Παλαιστίνη».