Ζούμε σε μια περίοδο που οι «από πάνω» συνεχίζουν σε μια κρίση δίχως τελειωμό και έχουν απέναντί τους έναν κόσμο που υποφέρει αλλά και αγωνίζεται να τους ανατρέψει. Συνθήκες που αναδεικνύουν το δίλημμα που έθεσε η Ρ. Λούξεμπουργκ το 1915: «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα». Ακόμα πιο πριν ο Ένγκελς έγραφε, στην Καταγωγή της Οικογένειας, για το πως η άρχουσα τάξη αντιμετωπίζει τις γυναίκες και το σώμα τους, για την εκμετάλλευση που έχει ανάγκη την καταπίεση για να διαιωνίζεται. Κι έρχεται η υπόθεση Επστάϊν για να αναδείξει σε όλο το βάθος και έκταση το βρώμικο πρόσωπο της άρχουσας τάξης. 

Παλεύουμε για να δυναμώσουμε το επαναστατικό κόμμα που θα μπει μπροστά για να φτάσει η εργατική τάξη να δώσει την απάντηση στην ατελείωτη κρίση του καπιταλισμού από τη δική της σκοπιά, να ανατρέψει αυτό το σύστημα και να χτίσει μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.  

Υπάρχουν τρεις παράγοντες που κάνουν την κρίση των αρχουσών τάξεων ατελείωτη. 

Ο πρώτος είναι ο οικονομικός. Υποτίθεται ότι η προηγούμενη περίοδος ήταν χρόνια οικονομικής ανάκαμψης από το σοκ της πανδημίας. Για την εργατική τάξη ήταν χρόνια χειροτέρευσης της κατάστασής της, διεθνώς και στην Ελλάδα. Τώρα οι επίσημες προβλέψεις μιλάνε για το τέλος αυτής της ασθενικής ανάκαμψης και την κλιμάκωση των οικονομικών επιθέσεων. Η επιβράδυνση της οικονομίας φέρνει κινδύνους και για την αναζωπύρωση της κρίσης του δημόσιου χρέους και για το σπάσιμο της κερδοσκοπικής φούσκας στα χρηματιστήρια. 

Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι η κρίση γίνεται πολεμική. Οι κοινωνικές δαπάνες περικόπτονται, οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς κλιμακώνονται. Οι “πατριωτικές” δικαιολογίες ότι οι εξοπλισμοί χρειάζονται  απέναντι στον τουρκικό “αναθεωρητισμό των συνόρων” ξεφτιλίζονται καθώς Μητσοτάκης και Ερντογάν συμμετέχουν μαζί στη Δύναμη Κατοχής της Γάζας που προωθεί ο Τραμπ.  

Αυτό μας φέρνει στον τρίτο παράγοντα, η κρίση του συστήματος είναι πολιτική και ιδεολογική. Η ανάδειξη του Τραμπ στην προεδρία έκφραζε την προσπάθεια να αποπροσανατολιστεί η εργατική τάξη με τον ρατσισμό και τον σεξισμό. Ένα χρόνο μετά η Μινεάπολις στρώνει στο κυνήγι την ICE του Τραμπ. Η πολιτική κρίση που βλέπαμε στη Γαλλία απλώνεται και στην ΕΕ και στις ΗΠΑ. Αυτό ισχύει και για τους φίλους του Τραμπ εδώ. 

Σε τέτοιες συνθήκες η κυβέρνηση της ΝΔ επιβιώνει χάρη στην κρίση της αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ ούτε θέλει ούτε μπορεί να παίξει τον ρόλο της  αντιπολίτευσης. 

Εξελίσσονται προσπάθειες για την ανασυγκρότηση του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ αλλά η δεξιά στροφή όλων των κομματιών του είχε πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις που τώρα είναι πολύ δύσκολο να καλυφτεί η απόσταση ανάμεσα στη δεξιά στροφή και τις αριστερές διαθέσεις του κόσμου που παλεύει. Αυτή είναι η ρίζα της κρίσης της αντιπολίτευσης. Το ΚΚΕ, το κόμμα που προβάλλει σαν η μόνη αριστερή αντιπολίτευση, είναι ένα κόμμα που πατάει χειρόφρενο, τόσο κινηματικό –κλείσιμο μπλόκων αγροτών– όσο και πολιτικό –«τι κρατικό τι ιδιωτικό»– στους αγώνες και την προοπτική τους. 

Βλέπουμε καθαρά τα όρια της Αριστεράς που πιστεύει ότι μπορεί να κάνει τον καπιταλισμό καλύτερο, ελέγχοντας το κράτος μέσα από τον κοινοβουλευτικό δρόμο. Για μας, για την επαναστατική Αριστερά δεν αρκεί αυτή η διαπίστωση. Το ΣΕΚ δεν είναι κόμμα της καταγγελίας και της αναμονής. 

Σε τέτοιες συνθήκες γίνεται ακόμα πιο αναγκαία η τακτική του Ενιαίου Μετώπου. Πρωτοβουλίες που πιέζουν όλες τις ρεφορμιστικές ηγεσίες, και τις αναγκάζουν να κάνουν στροφή και να μπαίνουν σ’ αυτές. Μπορούμε να παίρνουμε τέτοιες πρωτοβουλίες γιατί μέσα στους αγώνες έχει διαμορφωθεί ένα μαζικό, πρωτοπόρο μαχητικό κομμάτι που θέλει να πάει μπροστά, να οργανώσει τις μάχες του. Και έχουμε παραδείγματα την προηγούμενη χρονιά από τέτοιες πρωτοβουλίες που στηρίχτηκαν σε αυτόν τον κόσμο. 

Για να προχωρήσουν αυτές οι πρωτοβουλίες του Ενιαίου Μετώπου που έχει ανάγκη ο κόσμος που παλεύει, χρειάζεται ένα πολύ δυνατό, αριθμητικά και πολιτικά, επαναστατικό κόμμα, ένα πολύ πιο δυνατό ΣΕΚ.

Με το δυνάμωμα των πυρήνων του που θα είναι σε θέση να δίνουν σάρκα και οστά σε αυτές τις πρωτοβουλίες, να οργανώνουν όλες τις μάχες, μαζί με τον κόσμο που κινητοποιείται για την απεργία, για την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, για την απελευθέρωση των γυναικών των ΛΟΑΤΚΙ. Η εργατική τάξη κι η αντίσταση βρίσκονται παντού, κι αυτό σημαίνει μεγάλωμα του κόμματος πανελλαδικά, σε όλες τις πόλεις, στις σχολές, στους εργατικούς χώρους. 

Η Εργατική Αλληλεγγύη είναι ο εκφραστής και ο οργανωτής όλων αυτών των μαχών και πρωτοβουλιών. Δίνει πληροφόρηση αλλά και προοπτική, απαντάει στο τι να κάνουμε κάθε φορά. Η ηγεσία κάθε πυρήνα οργανώνει αυτές τις πρωτοβουλίες, τη σχέση όλων των μελών και του κόσμου που παλεύουμε μαζί οργανώνοντας και το άπλωμα της διακίνησης της εφημερίδας.

Παρουσιάζουμε κάποιες από τις 115 παρεμβάσεις συντροφισσών και συντρόφων στη διάρκεια των εργασιών της Συνδιάσκεψης 2026 του ΣΕΚ, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στην Αθήνα. 

Ζούμε σε συνθήκες εκρηκτικές όπου η κρίση των από πάνω συνεχίζεται, η κυβέρνηση της ΝΔ είναι πιο απομονωμένη από ποτέ και το κομμάτι των εργαζόμενων που ριζοσπαστικοποιείται είναι μεγαλύτερο από ποτέ. 

Αυτό είναι το υπόβαθρο για όσα ζήσαμε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας. Όλοι περιμένανε ότι τα πράγματα θα κυλήσουν «κανονικά». Με το που εμφανίστηκε ο Γεωργιάδης δεν υπήρχε «κανονικότητα». 

Πέρα από την πρόκληση των ΜΑΤ με τα στρατιωτικά κράνη, αυτό που κυριαρχούσε στον κόσμο ήταν ότι αυτό το νοσοκομείο που θες να πουλήσεις το κρατάμε όρθιο εμείς και δεν θα πατήσεις το πόδι σου. Το ΣΕΚ της Νίκαιας ήμασταν εκεί, η δημοτική κίνηση Ανταρσία στην Κοκκινιά ήταν εκεί. Ήμασταν προετοιμασμένοι γιατί την προηγούμενη μέρα είχαμε κάνει μια μεγάλη εκδήλωση για τη 48ωρη απεργία 27-28 Φλεβάρη με ομιλητές τον Π. Ρούτσι και άλλους συνδικαλιστές. Δυναμώνουμε τους πυρήνες του ΣΕΚ στην περιοχή, οργανώνουμε τη συνέχεια των αγώνων. 

Κατερίνα Θωίδου,
τοπικός πυρήνας Νίκαιας

Η άρχουσα τάξη βλέπει την εργατική τάξη να ξεσηκώνεται και στηρίζει την κυβέρνηση της ΝΔ για να κάνει πιο αιχμηρές τις επιθέσεις της. Προσπαθούν να κάμψουν την αντίσταση στα νοσοκομεία, με πιέσεις, μετακινήσεις, διώξεις. 

Στο νοσοκομείο Γεννηματάς μετά και τη δική μου δίωξη, κάναμε μια καλή εκδήλωση στις 2/2 παρά τις προσπάθειες εκφοβισμού, οργανώνουμε εκδήλωση για την απεργία 27-28 Φλεβάρη και δυναμώνουμε την ομάδα γύρω από την Εργατική Αλληλεγγύη. 

Μαρία Χαρχαρίδου,
τοπικός πυρήνας Βύρωνα

Στην ΕΡΤ είχαμε μια εκδήλωση. Τους έπιασε πανικός, δεν ήθελαν να ακουστεί η φωνή του Πάνου Ρούτσι, που ήταν ομιλητής, στην ΕΡΤ.

 Η εκδήλωση έγινε και δεν υπήρχε ζήτημα που να μην μπήκε, για τα Τέμπη και τις ιδιωτικοποιήσεις, για τις 8 Μάρτη. Ο αντιπρόεδρος του ΠΑΣΥΜΗΤΕ είπε ότι στη Παλαιστίνη συντελείται γενοκτονία και δεν μπορεί να μην ακούγεται τίποτα γι’ αυτό. Αυτά στην ΕΡΤ που έχει επιβάλλει ομερτά ο Μαρινάκης. Η ΕΡΤ είναι των εργαζόμενων όχι της κυβέρνησης και της διοίκησης. Θέλουμε να γίνουμε το κομμάτι που οι συνάδελφοι θα αναφέρονται πολιτικά. 

Δέσποινα Ζούλια,
τοπικός πυρήνας Πετραλώνων

Πρέπει να παλέψουμε ώστε το φοιτητικό κίνημα να είναι κομμάτι όλων των αγώνων από την Παλαιστίνη μέχρι την πάλη ενάντια στον σεξισμό, τον ρατσισμό και τον φασισμό. 

Αυτές τις μάχες έχουμε μπροστά μας τις επόμενες βδομάδες. Σε αυτές μεγαλώνουμε και δυναμώνουμε το ΣΕΚ στις σχολές. 

Βασίλης Καλαμπόγιας,
τοπικός πυρήνας Αμπελοκήπων

Στις εκλογές της ΕΙΝΗ είχαμε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που δείχνει τις δυνατότητες και να συγκροτήσουμε την εργατική τάξη για να μπορέσει να παίξει τον ρόλο στην ανατροπή αλλά και το κόμμα μας. 

Είχαμε αυτή την επιτυχία γιατί κερδίσαμε ότι η ΕΙΝΗ θα απεργεί μαζί με την ΠΟΕΔΗΝ, ότι κάθε απεργία θα είναι γεγονός στην πόλη. Είμαστε ένα κόμμα με ρίζες, δεν ερχόμαστε από πουθενά, και στα Γιάννενα. Κι ένας μικρός πυρήνας μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο στο πως πάνε τα πράγματα, αλλά χρειάζεται να μεγαλώσει. 

Λουΐζα Γκίκα,
τοπικός πυρήνας Ιωαννίνων

Το ΣΕΚ οφείλει και μπορεί να παίξει πρωταρχικό ρόλο στις μάχες του κόσμου που παλεύει, στη διαμόρφωση της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής Αριστεράς. 

Στον Πειραιά έχουν ανοίξει πολλά μέτωπα και έχουμε δώσει πολλές μάχες. Οργανώνουμε τη συζήτηση των πυρήνων για τη θεωρία, τη διακίνηση της Εργατικής Αλληλεγγύης, βάζοντας στόχο να οργανώσουμε ομάδες σε νοσοκομεία του Πειραιά, να μεγαλώσουμε το κόμμα. 

Σοφία Φουρτούνα,
τοπικός πυρήνας Πειραιά

Συχνά ακούμε στις σχολές ότι «εδώ δεν είμαστε Αθήνα». Αλλά αυτή τη στιγμή η Θεσσαλία ζει το έγκλημα στη Βιολάντα, είχε τους αγρότες στα μπλόκα, είχε το έγκλημα των Τεμπών. 

Ήταν εντυπωσιακό όταν πήγαμε στη συνέλευση των μπλόκων η εικόνα του κόσμου να ναι στα «κάγκελα» για να ρίξει την κυβέρνηση. Έχουμε μπροστά μας το καθήκον να δυναμώσουμε τον πυρήνα μας και στις σχολές και στους εργατικούς χώρους όπως το νοσοκομείο, και να απλώσουμε πυρήνες σε όλες τις πόλεις της Θεσσαλίας. 

Γιώργος Ζιάκας,
τοπικός πυρήνας Βόλου

Οι εικόνες των μάνατζερ και των οικογενειών τους να χειροκροτούν τον εγκληματία Τζιωρτζιώτη της Βιολάντα δίνει αφορμή να ακουστεί από διάφορες πλευρές «να αυτή είναι η εργατική τάξη». 

Η εργατική τάξη είναι ο κόσμος που ξεφτίλισε τον Γεωργιάδη στη Νίκαια, που βγήκε το καλοκαίρι σε πόλεις και χωριά στο πλευρό της Παλαιστίνης, οι λιμενεργάτες που μπλόκαραν τα φορτία για το Ισραήλ είναι η εργατική τάξη που ένα χρόνο πριν έκανε τη μεγαλύτερη Γενική Απεργία. Στην κίνηση αυτής της τάξης έχουμε να οργανώσουμε την παρέμβασή μας. 

Κώστας Πολύδωρος,
τοπικός πυρήνας Περιστερίου

Δυόμισι χρόνια πριν είχαμε τις πυρκαγιές της Δαδιάς, μια από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές καταστροφές στην Ευρώπη, και τότε ο Μητσοτάκης είχε τολμήσει να δηλώσει ότι ευθύνονται οι μετανάστες. 

Κάναμε μια πολύ πετυχημένη εκδήλωση της ΚΕΕΡΦΑ στην Αλεξανδρούπολη στην οποία συμμετείχαν από την αναρχία μέχρι σχεδόν όλο το φάσμα της Αριστεράς. Πέρσι οργανώσαμε στην Κομοτηνή την κινητοποίηση της 20 Μάρτη και τον Ιούλη συγκέντρωση για το έγκλημα της Πύλου με τη συμμετοχή της ΑΔΕΔΥ, με τη συμμετοχή κόσμου από τη μειονότητα με Παλαιστινιακές σημαίες. Φέτος πάμε πιο δυνατά. 

Θράσος Τζιάρας,
Κομοτηνή

Εργάζομαι στον χώρο της πληροφορικής όπου κάθε μέρα αποδεικνύεται ότι καινοτομία χωρίς εργατικό έλεγχο σημαίνει ένταση της εκμετάλλευσης. 

Οι σύντροφοι του ΣΕΚ οργανώνουμε την παρέμβασή μας στο κλαδικό σωματείο, έχουμε κάνει εξορμήσεις σε εργατικούς χώρους και βάζουμε πρόγραμμα πως θα απλώσουμε το δίκτυο γύρω από την Εργατική Αλληλεγγύη. 

Άγγελος Παλιουδάκης,
τοπικός πυρήνας Πατησίων 

Και στην εκπαίδευση επικρατεί η αντίφαση: ένας ολόκληρος κόσμος που βράζει και από πάνω ηγεσίες που αρνούνται να οργανώσουν την οργή και τη μετωπική σύγκρουση. Αλλά από μόνη της αυτή η διαπίστωση είναι λειψή. 

Τα τελευταία πέντε χρόνια δίνουμε μια τεράστια μάχη ενάντια στην ‘αξιολόγηση’, μια επίθεση που δεν περπατάει. Όταν η Ζαχαράκη λέει ότι είναι θρίαμβος ότι με αυτή την επίθεση έχει αξιολογηθεί το 22% του κλάδου είναι ομολογία αποτυχίας. 

Η αντίσταση δεν σπάει, παρόλο που από τότε που άλλαξε χέρια η Ομοσπονδία περνώντας στην παράταξη του ΚΚΕ, είναι τα χρόνια με τη λιγότερη απεργιακή δράση. Στα σχολεία έχουμε δυναμώσει κι αριθμητικά και πολιτικά. Να δυναμώσουμε κι άλλο οργανώνοντας τις μάχες που έχουμε μπροστά μας και σ’ αυτό καθοριστική συμβολή θα έχουν οι τοπικές πυρήνες του κόμματος.

Στέλιος Γιαννούλης,
τοπικός πυρήνας Ελληνικού

Είμαι μέλος στο ΔΣ του σωματείου στη Τσαμούρης Α.Ε. Έχουν περάσει τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη αλλά και την πρώτη μας παρουσία όταν φτιάξαμε πανό ως ομάδα εργαζομένων και που ξεκινήσαμε να στήνουμε το σωματείο. 

Τελικά επιβεβαιώθηκε η διαπίστωσή μας ότι υπάρχει ριζοσπαστικοποίηση στους χώρους δουλειάς κι όταν ανοίγουμε πολιτικά για να οργανωθούμε, τα αποτελέσματα είναι ελπιδοφόρα. Κερδίσαμε στη συλλογική σύμβαση τεστ παπ, μια μέρα άδεια για έμμηνη ρήση για τις συναδέλφισσες, επίδομα γάμου και συμφώνου συμβίωσης ανεξαρτήτως φύλου. Κι αυτό το καταφέραμε ανοίγοντας όλες τις πολιτικές μάχες. Σταματήσαμε για παράδειγμα τη συνεργασία με την Ίντρακομ Ντηφένς που συνεργάζεται με το Ισραήλ.

Ραφαήλ Καστρίτσης,
τοπικός πυρήνας Καλλιθέας

Πήραμε την πρωτοβουλία για να κατέβει ψηφοδέλτιο των Παρεμβάσεων στο Σύλλογο Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής, δηλαδή σε έναν κλάδο που χτυπάνε σκληρά οι περικοπές. 

Το ψηφοδέλτιο κατάφερε να κερδίσει μια έδρα. Οργανώσαμε την παρέμβασή μας, και με τη βοήθεια των σ. εκπαιδευτικών, με τα υλικά μας, με προκήρυξη που έλεγε «Τέμπη, Πύλος, Παλαιστίνη κλιμακώνουμε απεργιακά». Σε ένα χώρο που είναι γεμάτος από νέο κόσμο, που ερχόταν να ψηφίσει, ανοίγαμε με την εφημερίδα τη συζήτηση για τους φακέλους Επστάιν  για την κινητοποίηση για την 8 Μάρτη. 

Βίκυ Βρακά,
τοπικός πυρήνας Καλλιθέας

Το τι σημαίνει βαρβαρότητα το βλέπουμε στο εργοτάξιο του Λάτση και του Μυτιληναίου στο Ελληνικό που απλώνεται σε πολλές γειτονιές. 

Μπήκαμε μπροστά στη συμμετοχή των μεταναστών εργατών στην απεργία των οικοδόμων στις 10 Δεκέμβρη. Στο έργο δουλεύουν επιζώντες από το έγκλημα στην Πύλο. Μπορούμε να ενώσουμε τους δυο αγώνες, με κέντρο τη διεθνή μέρα δράσης στις 28 Μάρτη. Με την Εργατική Αλληλεγγύη οργανώνουμε τη συστηματική σχέση με αυτόν τον κόσμο. 

Στέφανος Κοροβέσης,
τοπικός πυρήνας Ελληνικού

Ο πυρήνας μας έχει μεγαλώσει από την προηγούμενη Συνδιάσκεψη και στις συνεδριάσεις του συμμετέχουν περισσότερα μέλη. 

Έχουμε βδομαδιάτικη παρέμβαση σε νοσοκομείο και τον επισιτισμό της περιοχής, στην εξόρμηση στη λαϊκή. Στην εκδήλωση που κάναμε για την απεργία στις 27/28 Φλεβάρη όπου ομιλητής ήταν και συνδικαλιστής από τους σιδηροδρόμους ήταν φανερό ότι ο κόσμος που συμμετείχε όχι μόνο καταλαβαίνει ότι οι ιδιωτικοποιήσεις σκοτώνουν αλλά και ότι θέλει να το παλέψει. Σε αυτόν τον ανένταχτο κόσμο πρέπει να ανοιχτούμε και να οργανώσουμε μαζί κάθε δράση. 

Ειρήνη Ζιάκα,
τοπικός πυρήνας Εξαρχείων

Είμαι περίπου έναν χρόνο μέλος του ΣΕΚ. Η παρουσία μου εδώ δεν αποτελεί μια ατομική πολιτική διαδρομή αλλά μια έμπρακτη απάντηση στο ερώτημα ποιον οφείλει να υπηρετεί η επιστήμη και η γνώση. 

Το ΕΜΠ βρίσκεται στο επίκεντρο της αγοραίας αναδιάρθρωσης. Η υποχρηματοδότηση και η επιχειρηματικοποίηση δεν είναι τεχνικά ζητήματα αλλά μια στρατηγική επιλογή του συστήματος να στερήσει τη γνώση από το κοινωνικό της βάρος. Η γνώση αποκτάει νόημα μόνο όταν τίθεται στην υπηρεσία της κοινωνικής απελευθέρωσης. Σε αυτό το τοπίο ο πυρήνας μου αποτελεί το κρίσιμο σημείο στήριξης. Είναι ο χώρος όπου κάθε ανάλυση που κάνουμε μετατρέπεται σε πολιτική πράξη. Η ποικιλία στη βάση μας είναι ο πλούτος μας, η ένταξη στις γραμμές μας ανθρώπων από διαφορετικές αφετηρίες ενισχύει την αξιοπιστία μας.  

Δημήτρης Αντωνίου,
τοπικός πυρήνας Νέας Σμύρνης

Ζούμε στην «εποχή των τεράτων» και οι από πάνω το δείχνουν κάθε μέρα αλλά ζούμε σε μια περίοδο πόλωσης και ηρωισμού των από κάτω. Συζητάμε για τις φωτογραφίες των ηρώων της Καισαριανής, αλλά ήρωες υπάρχουν και σήμερα, ο Παλαιστινιακός λαός, η Γάζα. 

Στη Μινεάπολις οι άνθρωποι βάζουν τα κορμιά τους ασπίδα για να σώσουν τους γείτονές τους από την ICE. Ο Πάνος Ρούτσι που έκανε απεργία πείνας ενάντια στην κυβέρνηση του μπαζώματος, οι υγειονομικοί στη Χίο. Το ερώτημα είναι, ξεδιπλώνουμε αυτό το κίνημα; Στα Χανιά καταφέραμε να βγει στάση εργασίας στις 10 Οκτώβρη για την Παλαιστίνη και να γίνει διαδήλωση. Οργανώσαμε την απεργία και διαδήλωση της ΑΔΕΔΥ στις 16 Δεκέμβρη με τους αγρότες μαζί. Οι ηγεσίες βάζουν και ιδεολογικό-πολιτικό χειρόφρενο. Γι’ αυτό για να ξεδιπλώσουμε τις αντιστάσεις χρειάζεται ο πυρήνας, η εφημερίδα, το περιοδικό, η πολιτική συζήτηση. 

Χρήστος Κιούπης,
τοπικός πυρήνας Χανίων

Για να ανατρέψουμε αυτή την κυβέρνηση κι αυτό το σύστημα χρειαζόμαστε δυνατό επαναστατικό κόμμα με δυνατούς πυρήνες. Θέλω να δώσω ένα παράδειγμα, για την Ευκαρπία που έχει ειπωθεί ότι έχει ακροδεξιά ο Βελόπουλος παίρνει πολλές ψήφους. 

Αυτό συμβαίνει γιατί η Αριστερά δεν παρέμβαινε ουσιαστικά παρόλο που η γειτονιά έχει πολύ αριστερό κόσμο. Έχουμε ξεκινήσει την παρέμβασή μας εκεί. Οργανώσαμε μια συζήτηση για τις ιδιωτικοποιήσεις και ένας σύντροφος κάλεσε έξι-εφτά άτομα από τον κύκλο του κι η κουβέντα άνοιξε όχι μόνο για τις ιδιωτικοποιήσεις, αυτός ο κόσμος είναι απογοητευμένος από την αντιπολίτευση. Τους προτείναμε και οργανώνουμε μαζί την κινητοποίηση στις 27/8 Φλεβάρη. Αυτό, μπορούν να το κάνουν όλοι οι πυρήνες. Έχουμε πολύ κόσμο να κερδίσουμε και να δυναμώσουμε το ΣΕΚ στη Θεσσαλονίκη.

Κατερίνα Αβραμίδου,
Δυτικά Θεσσαλονίκης

Στην εξόρμηση που κάναμε στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας και στις συζητήσεις που άνοιξαν φάνηκε καθαρά η ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας, παιδιά που δουλεύουν παράλληλα με το σχολείο, που υποδέχονται και προσπαθούν να εντάξουν συμμαθητές/τριες πρόσφυγες, που ετοιμάζονται να κατέβουν στις κινητοποιήσεις της επόμενης βδομάδας. 

Στο Δήμο της Αθήνας η συζήτηση δεν έμεινε «μόνο» στις ιδιωτικοποιήσεις και τα Τέμπη αλλά απλώθηκε παντού, οι φάκελοι Επστάϊν για παράδειγμα και το τι δείχνουν για το πως η άρχουσα τάξη αντιμετωπίζει τις γυναίκες. Είναι δικό μας καθήκον να συγκροτήσουμε αυτά τα προχωρήματα και να δώσουμε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. 

Δημήτρης Τσώλης,
τοπικός πυρήνας Κυψέλης

Η εικόνα του Γεωργιάδη να μορφάζει τρομαγμένος είναι η εικόνα μιας άρχουσας τάξης που νιώθει να βρίσκεται στον κλοιό του κόσμου που την απεχθάνεται. 

Δεν είμαστε χθεσινοί σε αυτές τις μάχες για δεκαετίες η Εργατική Αλληλεγγύη παρεμβαίνει στους χώρους, στο κίνημα και συνδέει τους αγώνες.  Κι αυτό το βλέπουμε στο Τζάνειο νοσοκομείο. Δεν υπάρχει χώρος που να ισχύει ότι «εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά, δεν μπορούμε». Ανοίγουμε ρωγμές με την παρέμβασή μας κι ανατρέπουμε τέτοιες αντιλήψεις. Πάμε να οργανώσουμε εκδήλωση στο νοσοκομείο για τα Τέμπη και τις 8 Μάρτη.

Θένια Ασλανίδη,
τοπικός πυρήνας Αιγάλεω

Το δίλημμα Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Για να μην επικρατήσει η βαρβαρότητα χρειάζεται να δίνουμε τις μάχες μας οργανωμένα, μέσα από τις γραμμές του ΣΕΚ, όχι μεμονωμένα. 

Το ΣΕΚ το γνώρισα πιο στενά το 2006 όταν μαζί με τους συντρόφους δώσαμε τη μάχη να συνεχιστεί η απεργία των δασκάλων μέχρι το τέλος. 

Είμαι μέλος του εδώ και ένα χρόνο και σε αυτό το διάστημα οργανώσαμε δυο μαζικές πορείες ενάντια στις επιθέσεις σε ΛΟΑΤΚΙ άτομα, με την ΚΕΕΡΦΑ οργανώσαμε ενάντια στη δράση των φασιστών στην Πετρούπολη. Οργανώσαμε κινητοποίηση έξω από το κατάστημα των ΕΛΤΑ ενάντια στο κλείσιμο. Και εκεί και στην εκδήλωση που κάναμε για την Παλαιστίνη μίλησαν αριστεροί συνδικαλιστές. Θα είναι ομιλητές και στην εκδήλωση για την απεργία στις 27/28 Φλεβάρη. Οργανώνουμε ενιαία μέτωπα και δυναμώνουμε με νέα μέλη. 

Αθηνά Σκάρου,
τοπικός πυρήνας Περιστερίου

Στη Θράκη για δέκα χρόνια δεν έχουμε δει τρένο αλλά η κυβέρνηση βρίσκει τρόπους να μεταφέρει με τρένα πυρομαχικά και εφόδια για τον πόλεμο στην Ουκρανία. 

Βλέπουμε την κυβέρνηση του Μητσοτάκη και του Δένδια να στήνει στην Ξάνθη ολόκληρες μονάδες παραγωγής drones και να αφήνει στην εγκατάλειψη το νοσοκομείο και τα σχολεία που πλημμυρίζουν με την πρώτη βροχή. Χρειάζεται να εξηγήσουμε με επιμονή και πείσμα τι σημαίνει το Rearm Europe και τα δις για εξοπλισμούς. 

Είναι εντυπωσιακό να βλέπεις τη μειονότητα να κατεβαίνει κατά χιλιάδες και να δίνει έμπνευση στους Παλαιστίνιους. Έτσι μπορούμε να σταματήσουμε τους πολέμους. Αν κατά χιλιάδες κατεβαίνει ο κόσμος από ένα από τα πιο καταπιεσμένα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας, καταλαβαίνετε τι δυνατότητες έχουμε να οργανώσουμε το αντιπολεμικό κίνημα και να σταματήσουμε τους πολέμους και όλες τις καταστροφές που θέλουνε να επιβάλλουν. 

Τζεμαλί Μηλιαζίμ,
τοπικός πυρήνας Ξάνθης

Επιμέλεια: Λέανδρος Μπόλαρης