Στις 28/2, στην τρίτη επέτειο των Τεμπών, το μήνυμα εστάλη. Κόντρα σε όλες τις μεθοδεύσεις, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας παραμένει στις ράγες ενός ανυποχώρητου αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη, την κυβέρνηση των δολοφόνων και το σύστημα που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας.
Στην Αθήνα, η πλατεία Συντάγματος και οι γύρω δρόμοι πλημμύρισαν ξανά από πολλές δεκάδες χιλιάδες κόσμου, στο μεγαλύτερο απεργιακό συλλαλητήριο μετά την περσινή 28η Φλεβάρη. Τρένα και λιμάνια παρέλυσαν από την απεργία των σιδηροδρομικών και των ναυτεργατών, μαγαζιά και άλλοι χώρου δουλειάς έκλεισαν ή υπολειτούργησαν καθώς οι εργαζόμενοι συμμετείχαν στην πανεργατική απεργία που κάλεσαν τα Εργατικά Κέντρα και η ΑΔΕΔΥ.
Δεκάδες ήταν τα σωματεία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που συμμετείχαν οργανωμένα με τα πανό τους στο Σύνταγμα. «Οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο κάθε μέρα που ακούνε τον Κυρανάκη, να λέει αυτά που λέει και με τον τρόπο που τα λέει, πραγματικά τρομάζουμε. Γιατί εμείς γνωρίζουμε τι συμβαίνει σήμερα στο σιδηρόδρομο. Βρισκόμαστε σε πιο δεινή θέση από τότε που έγινε το έγκλημα στα Τέμπη. Και οι εργαζόμενοι και οι επιβάτες που έχουν την ανάγκη να ταξιδέψουν με το τρένο, καταλαβαίνουν ότι εδώ μας μοιράζουν καθρεφτάκια» δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Ηλίας Τρεβλός, σιδηροδρομικός.
«Είμαστε εδώ γιατί η αιτία που οδήγησε στο έγκλημα των Τεμπών, δηλαδή η πολιτική με βάση το κέρδος, είναι ακόμη εδώ. Στα αεροδρόμια οδηγεί τις αεροπορικές εταιρίες να κερδίζουν εκατομμύρια ενώ από την άλλη τα προβλήματα της ασφάλειας και των υποδομών, τα ζητήματα του να δουλεύουμε με ανθρώπινα ωράρια και με μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας, παραμένουν» μας λέει ο Μάνος Μυλωνάς, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Προσωπικού Αεροπορικών Μεταφορών. «Το κακό δεν είναι μακριά. Και λόγω των υποδομών και λόγω της εντατικοποίησης της εργασίας. Όλοι οι εργαζόμενοι στο αεροδρόμιο, από τους πιλότους και τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας μέχρι τους εργάτες, το τσεκ ιν, κι όλους τους κλάδους, προειδοποιούμε ότι τα αεροπορικά Τέμπη είναι μόλις ένα βήμα μακριά. Να τονίσουμε εδώ ότι σε ένα αεροδρόμιο με τόσο κόσμο στην Ανατολική Αττική δεν υπάρχει ούτε ιατρικό κέντρο στον χώρο του αεροδρομίου, ούτε νοσοκομείο -σε μια ολόκληρη περιοχή που έχει το αεροδρόμιο, εργοστάσια, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και κατοίκους».
Μεγάλη και δυναμική ήταν η παρουσία των φοιτητών και των μαθητών που κατά χιλιάδες διαδήλωσαν, για δεύτερη φορά μετά την Πέμπτη 26/2, με τα πανό των φοιτητικών συλλόγων και των σχολείων τους, κρατώντας αυτοσχέδια πλακάτ. «Έχουμε κατέβει σήμερα με πανό που φτιάξαμε στο σχολείο γιατί τα Τέμπη ήταν ένα έγκλημα για το οποίο ακόμη να έρθει η δικαιοσύνη. Αν το σύστημα δεν αλλάξει το έγκλημα αυτό θα ξαναγίνει Και δεν είναι μόνο η δικαιοσύνη» δήλωσαν στην Εργατική Αλληλεγγύη, ο Παναγιώτης και ο Γιάννης, μαθητές στο 53ο Γενικό Λύκειο Αθηνών. «Τα σχολεία είναι υπό κατάρρευση και υπολειτουργούν, έχουμε έλλειψη καθηγητών και υλικών. Για όλα αυτά κλείσαμε το σχολείο μας από χθες την Παρασκευή και κατεβήκαμε».
Η καταστολή έπεσε στο κενό
Οι απόπειρες της κυβέρνησης Μητσοτάκη να εμποδίσει τον κόσμο να κατέβει στο συλλαλητήριο κλείνοντας τους σταθμούς ΜΕΤΡΟ του Συντάγματος και του Πανεπιστήμιου έπεσαν στο κενό. Το ίδιο και η τρομοκρατία με αστυνομική επιχείρηση έξω από τα γραφεία της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης, με μαζικούς «ελέγχους» και προσαγωγές της αστυνομίας πριν το συλλαλητήριο και επιθέσεις εναντίον των διαδηλωτών/ριών όταν αυτό τελείωνε καθώς ο κόσμος αποχωρούσε διαδηλώνοντας.
Ήταν τέτοιο το θράσος και οι εντολές της αστυνομίας του Μητσοτάκη και του Χρυσοχοΐδη ώστε επιχείρησαν να προσαγάγουν τον Θοδωρή Ελευθεριάδη, τον γιο της της Μαρίας Εγούτ που έχασε τη ζωή της στο έγκλημα των Τεμπών, όπως ο ίδιος κατήγγειλε από την εξέδρα του συλλαλητηρίου όπου για πάνω από δύο ώρες το λόγο έπαιρναν συγγενείς των θυμάτων, εκπρόσωποι των σιδηροδρομικών και των συνδικάτων, φοιτητές και μαθητές. Κάθε φορά που από την εξέδρα ακουγόταν το όνομα του Μητσοτάκη ή κάποιου από τους υπουργούς του, ακολουθούσε γιουχάισμα και τα συνθήματα «δολοφόνοι», «ένοχοι».
Οι συγγενείς των θυμάτων, ανάμεσά τους οι Παύλος Ασλανίδης, Πάνος Ρούτσι, Μιρέλα Ρούτσι, Β. Χατζηχαραλάμπους, Ηλίας Παπαγγελής, κατήγγειλαν από το βήμα όλους τους σχεδιασμούς συγκάλυψης της κυβέρνησης αλλά και της δικαστικής εξουσίας, με κατάληξη, τρία χρόνια μετά, οι πραγματικοί ένοχοι να εξακολουθούν να βρίσκονται στο απυρόβλητο. Έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα ότι αυτός ο αγώνας θα πάει μέχρι το τέλος. «Είμαι η αδελφή της Αναστασίας Παπαγγελή. Ήταν μόλις 18 χρονών με πολλά όνειρα» δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Χριστίνα. «Είμαστε ξανά εδώ σήμερα για τις 57 ψυχές που έφυγαν τόσο άδικα. Μετά από τρία χρόνια κοροϊδίας και συγκάλυψης, συνεχίζουμε για δικαιοσύνη».
Αναδείχτηκαν ξανά οι ευθύνες της πολιτικής της κυβέρνησης για το πώς τα δύο τρένα βρέθηκαν να κινούνται στην ίδια γραμμή. Συνταρακτική ήταν η ομιλία της Σταυρούλας Καρύδη, μητέρας του Δημήτρη Μασσαλή 29 ετών, ενός από τους δύο μηχανοδηγούς που έχασαν τη ζωή τους στην εμπορική αμαξοστοιχία: «Έγινε προσπάθεια να μετατοπιστούν οι ευθύνες στους εργαζόμενους, ευθύνες που δεν είχαν, και να μην ακουστούν οι πραγματικές αλήθειες. Τα παιδιά μας προσπάθησαν να προειδοποιήσουν γι’ αυτό το έγκλημα, τους υπεύθυνους, αυτούς που έχουν τη δύναμη να προβλέψουν, να σταματήσουν, να διορθώσουν. Ακόμη και μόνο να λειτουργούσαν τα φανάρια, -αν είχε διορθωθεί αυτός ο πίνακας της τηλεδιοίκησης που στοίχιζε 70.000, όσο στοιχίζουν έμαθα πέρσι τα δύο χαλιά στο ΥΠΠΟ, όσο στοιχίζουν τα καναπεδάκια στις δεξιώσεις που κάνουν- αυτά τα φανάρια θα μπορούσαν να έχουν αποτρέψει αυτό το έγκλημα».
«Κρατικοποιήσεις των συγκοινωνιών κάτω από τον έλεγχο των εργατών»
Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους θύμισαν στους πάντες ότι ήταν η ίδια κυβέρνηση και δικαστική εξουσία, που όταν απεργούσαν πριν από τα Τέμπη αναδεικνύοντας τα προβλήματα, τούς έβγαζαν τις απεργίες παράνομες –και αμέσως μετά το έγκλημα πήγαν να ρίξουν την ευθύνη στον σταθμάρχη. Και ότι σήμερα, τρία χρόνια μετά τα Τέμπη, εξακολουθούν στην ίδια κατεύθυνση προωθώντας μαζί με την Hellenic Train εφταήμερη/εννιάωρη εργασία στον σιδηρόδρομο, ενώ δεν έχουν κάνει καμιά πρόσληψη προσωπικού και το παραμικρό όσον αφορά την ασφάλεια των σιδηροδρόμων. Το αίτημα για «αποκλειστικά δημόσιο και ασφαλή σιδηρόδρομο» ακούστηκε από την εξέδρα και πολύ πιο καθαρά από τα κάτω στα συνθήματα: «Η ιδιωτικοποίηση είναι μια απάτη, νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», «Κρατικοποιήσεις των συγκοινωνιών κάτω από τον έλεγχο των εργατών».
Η οργή ήταν τεράστια και αφορούσε όλα τα μέτωπα. Το μεγαλύτερο κράξιμο το έφαγε ο Γεωργιάδης με τους διαδηλωτές να δηλώνουν στο πλευρό των υγειονομικών που παλεύουν για να μην έχουμε Τέμπη στην Υγεία. «Σήμερα ξανά εκατοντάδες χιλιάδες βγήκαμε στους δρόμους. Ο κόσμος είναι οργισμένος συνολικά ενάντια στη δολοφονική επίθεση της κυβέρνησης και αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να κλιμακώσουμε απεργιακά τη σύγκρουση και να τους ανατρέψουμε» μας είπε η Αργυρή Ερωτοκρίτου, γιατρός στον Ευαγγελισμό και μέλος του Γ.Σ. της ΟΕΝΓΕ.
Μια από τις φοιτήτριες που πήραν τον λόγο από την εξέδρα κατήγγειλε την κυβέρνηση που δολοφονεί από τα Τέμπη μέχρι την Πύλο θυμίζοντας τους 15 ακόμη νεκρούς πρόσφυγες που έπνιξε το λιμενικό στη Χίο. Άλλοι ομιλητές/ριες θύμισαν τις πέντε νεκρές εργαζόμενες της Βιολάντα και τους 200 νεκρούς από τα εργατικά «ατυχήματα» μέσα σε ένα χρόνο.
Το παρών με τα πανό τους στο συλλαλητήριο έδωσαν το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο-Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, η ΚΕΕΡΦΑ, η Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη ενώ με το μπλοκ του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης διαδήλωσαν το Σωματείο Εργαζομένων στην Τσαμούρης ΑΕ, το αντικαπιταλιστικό δίκτυο στο φάρμακο «Στρεπτομυκίνη», η αντικαπιταλιστική κίνηση στην Πληροφορική «το Ποντίκι», το Δίκτυο εκπαιδευτικών «η Τάξη μας», οι Σύλλογοι Εργαζομένων των νοσοκομείων Αγίου Σάββα, Γεννηματάς, Έλενα Βενιζέλου, η Ανατρεπτική Συσπείρωση Ηθοποιών, εργαζόμενοι του υπ. Οικονομικών και από μια σειρά χώρους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Ανάμεσα στα συνθήματα που ακούστηκαν ήταν: «Δικά τους τα κέρδη, δικοί μας οι νεκροί ώρα για κλιμάκωση απεργιακή», «Τέμπη-Πύλος-Παλαιστίνη δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη», «Στα Τέμπη και στην Πύλο κάναν δολοφονία, κάτω η Νέα Δημοκρατία», «Η εργατιά παλεύει και θα νικήσει αυτούς τους δολοφόνους θα τους τσακίσει», «Κάτω τα χέρια από το Ιράν», «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
Οι παλαιστινιακές σημαίες και οι κεφίγιες ήταν παντού στο συλλαλητήριο ενώ έκδηλη ήταν η οργή για τη νέα ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, καθώς ανακοινωνόταν από την εξέδρα το φονικό χτύπημα σε σχολείο στην Τεχεράνη με πάνω από 40 (τελικά πάνω από 150) νεκρές μαθήτριες. Στο τέλος του συλλαλητηρίου ανακοινώθηκε το κάλεσμα για το αντιπολεμικό συλλαλητήριο που ακολούθησε την Κυριακή 1/3 προς την αμερικάνικη και ισραηλινή πρεσβεία.
Η οργή ξεχείλισε πανελλαδικά
Ένα ανθρώπινο ποτάμι ξεχύθηκε στους δρόμους από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη και από την Κέρκυρα μέχρι τη Μυτιλήνη σε πάνω από 150 σημεία σε όλη τη χώρα στις 28/2, στην τρίτη επέτειο του εγκλήματος των Τεμπών. Συγκεντρώσεις έγιναν και σε πολλές πόλεις του εξωτερικού.
Θεσσαλονίκη. Φωτό: ΕΡΤNews
Θεσσαλονίκη. Φωτό: Εργατική Αλληλεγγύη στη Θεσσαλονίκη
Δεκάδες χιλιάδες κόσμου διαδήλωσαν στη Θεσσαλονίκη. Από νωρίς σωματεία, εργαζόμενοι και νεολαία συνέρρεαν στο άγαλμα Βενιζέλου από δεκάδες προσυγκεντρώσεις. Η πορεία κινήθηκε προς το σταθμό του ΟΣΕ, και στη συνέχεια προς το ΥΜΑΘ. «Καταγγέλλουμε την προκλητική συμπεριφορά της αστυνομίας, με προφανείς πολιτικές εντολές από μια φοβισμένη κυβέρνηση, που έφτασε να παρενοχλεί δικηγόρους που συγκεντρώθηκαν έξω από τα δικαστήρια. Η σημερινή μεγαλειώδης κινητοποίηση αποδεικνύει τις μαχητικές διαθέσεις του κόσμου ενάντια στην κυβέρνηση» ανέφερε η Εργατική Αλληλεγγύη στη Θεσσαλονίκη.
«Και στην Πάτρα τρία χρόνια από το μαζικό έγκλημα στα Τέμπη, η κεντρική πλατεία γέμισε μαζικά, από εργαζόμενους φοιτητές μαθητές, νεολαία, συνταξιούχους» μας μεταφέρει ο Γιάννης Αγγελόπουλος. «Με πανό έδωσαν το παρών φοιτητικοί σύλλογοι, πολλά συνδικάτα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΣΕΚ, οργανώσεις της Αριστεράς. Ακολούθησε πορεία που πλημμύρισε τους κεντρικούς δρόμους της πόλης σαν ένα τεράστιο ποτάμι».
«Τρία χρόνια μετά, το έγκλημα των Τεμπών με τους 57 νεκρούς δεν έχει ξεχαστεί από κανέναν. Ειδικά στη Λάρισα και στα νοσοκομεία της όπου έφτασαν οι νεκροί και οι τραυματισμένοι της σύγκρουσης της αμαξοστοιχίας τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023» γράφει η Σοφία Στυλιανού, εκπαιδευτικός. «Πολλές χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Κεντρική Πλατεία της Λάρισας κι έκαναν πορεία ως το Σιδηροδρομικό Σταθμό. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, γυναίκες, άντρες, παιδιά, μωρά στα καρότσια, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, φοιτητές ζητούν δικαίωση για τα 57 θύματα, τις οικογένειές τους, αλλά και τις ίδιες τις ζωές τους. Και όχι μόνο. Στη συγκέντρωση αντηχούσε το σύνθημα: "Εργάτριες στη Βιολάντα, στα Τέμπη φοιτητές! Στο βωμό του κέρδους χάνονται ζωές”».
Βόλος. Φωτό: Ε. Παπαθανασίου
«Μεγάλη απεργιακή διαδήλωση πραγματοποιήθηκε και στον Βόλο. Χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους και φώναζαν συνθήματα ενάντια στη δολοφονική κυβέρνηση της ΝΔ και τις ιδιωτικοποιήσεις, να πέσουν τώρα οι δολοφόνοι των Τεμπών, της Πύλου και της Χίου, του Βασίλη Μάγγου και της Παλαιστίνης. Συμμετείχαμε σαν ΣΕΚ και προτείναμε βήματα για τις επόμενες μάχες στις 8 Μάρτη, ενάντια στο σύστημα των Έπσταιν και των πλούσιων (εκ)βιαστών σε Ελλάδα και Αμερική και το συλλαλητήριο στις 28/3, στη Διεθνή Μέρα δράσης κατά του ρατσισμού και του φασισμού» δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Γιώργος Ζιάκας.
Γιάννενα. Φωτό: Ορέστης Παπαθανάσης
«Στην απεργία και στο συλλαλητήριο στα Γιάννενα συμμετείχε χιλιάδες κόσμος από όλους τους χώρους δουλειάς και όλων των ηλικιών: φοιτητές, μαθητές, γονείς και εργαζόμενοι. Η πορεία ξεκίνησε από την Περιφέρεια, πέρασε από το Εργατικό Κέντρο και ολοκληρώθηκε στη λίμνη των Ιωαννίνων. Ανάμεσα στα συνθήματα που ακούστηκαν: "δικά τους τα κέρδη, δικοί μας οι νεκροί", "Τέμπη, Πύλος, Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη", "η ιδιωτικοποίηση είναι μια απάτη-νόμος είναι το δίκιο του εργάτη"» μας λέει ο Ορέστης Παπαθανάσης. Χίλια περίπου άτομα διαδήλωσαν και στην Άρτα όπου η πορεία ξεκίνησε από το Εργατικό Κέντρο λίγο μετά τις 11πμ και κατέληξε στον περιφερειακό με μαζική συμμετοχή εργαζομένων και φοιτητών/ριων.
Στο νομό Πέλλας συλλαλητήρια πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλία Εργατικών Σωματείων και φορέων στα Γιαννιτσά και στην Έδεσσα. Όπως ανέφεραν οι διοργανωτές: «Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στις πόλεις του νομού με σύνθημα “στο σύστημα του κέρδους καμία ανοχή – Ανάσα και αγώνας για να κερδίσει η ζωή” ενώ από τα μεγάφωνα των συγκεντρώσεων, τα εργατικά σωματεία και φορείς της περιοχής καταδίκασαν το αιματοκύλισμα των ΗΠΑ-Ισραήλ και των συμμάχων τους σε βάρος του ιρανικού λαού. Στα Γιαννιτσά στον πεζόδρομο της πόλης, μαζική ήταν η παρουσία μαθητών, το ίδιο και στην Έδεσσα, αλλά και στη Σκύδρα και την Αριδαία».
«Η συγκέντρωση στη Λαμία είχε μεγάλη συμμετοχή από κόσμο όλων των ηλικιών. Οργανωμένα συμμετείχαν οι φοιτητές, οι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, οι συνταξιούχοι σιδηροδρομικοί, οι οργανώσεις της Αριστεράς, το Εργατικό Κέντρο και ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων "Ελπίδα Χούπα". Επίσης συμμετείχε μεγάλος αριθμός ανένταχτων πολιτών. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Πάρκου και κατέληξε στον σιδηροδρομικό σταθμό» μας λέει η Αιμιλία Γεροκούδη.
Στη Μυτιλήνη η πλατεία Σαπφούς πλημμύρισε από κόσμο στη συγκέντρωση που οργάνωσε το Εργατικό Κέντρο Λέσβου και το «παρών» έδωσαν σωματεία, φορείς, σύλλογοι, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι, μαθητές και φοιτητές ενώ ακολούθησε πορεία. «Μεγάλη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην Κω μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου Βορείου συγκροτήματος Δωδεκανήσου, με τη συμμετοχή σχολείων, ΣΕΠΕ Κω -Νισύρου, ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου, Σωματείο έκτακτου προσωπικού του Υπουργείου Πολιτισμού, του κοινωνικού χώρου Μανδηλαρά κ.α. Μετά τους χαιρετισμούς των σωματείων ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης» δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Φίλιππος Κυρίτσης.
«Δολοφόνοι!»
Στην Κρήτη, «οι δρόμοι του Ηρακλείου πλημμύρισαν ξανά με χιλιάδες κόσμο. Φοιτητικοί σύλλογοι, σωματεία, οργανώσεις και συλλογικότητες, φώναζαν συνθήματα ενάντια στην εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης, και ζητούσαν δικαιοσύνη. "Δολοφόνοι! Δολοφόνοι!" ακουγόταν από τη μία μεριά της κινητοποίησης, ως την άλλη» τονίζει ο Μάνος Χατζηανέστης.
Χανιά. Φωτό: ΣΕΚ Χανίων
Μαζική απεργιακή συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε στα Χανιά. Στο πλαίσιο της κινητοποίησης, γιγαντοπανό κρεμάστηκε στην Εθνική Τράπεζα, συνδέοντας την τραγωδία των Τεμπών με άλλα εγκλήματα της κυβέρνησης, από την Πύλο έως τη Βιολάντα, καθώς και με τη στήριξή της στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Η πορεία διέσχισε το κέντρο της πόλης, με τη συντριπτική πλειοψηφία των καταστημάτων να παραμένει κλειστή κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης. Μεταξύ άλλων, έδωσαν το παρών τα σωματεία της εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ Χανίων), ο Ενιαίος Φοιτητικός Σύλλογος Πολυτεχνείου Κρήτης, ο Φοιτητικός Σύλλογος Εστίας Πολυτεχνείου Κρήτης, το Συντονιστικό Μαθητών Χανίων, το Εργατικό Κέντρο Χανίων, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Χανίων, το Σωματείο Εργαζομένων ΕΚΑΒ Χανίων, ο Σύλλογος Εργαζομένων πρώην Θεραπευτηρίου Ψυχικών Παθήσεων Χανίων, το Συνδικάτο Οικοδόμων, το Συνδικάτο Τροφίμων και Ποτών, το Σωματείο Επισιτισμού, ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, το Σωματείο Μισθωτών Χανίων, ο Δικηγορικός Σύλλογος Χανίων, η Ένωση Γονέων Νομού Χανίων, η Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ, οι οργανώσεις και τα κόμματα της Αριστεράς και άλλες συλλογικότητες της πόλης.
Ξάνθη. Φωτό: Τζεμαλί Μηλιαζήμ
«Πάνω από 3.000 άνθρωποι συμμετείχαν στο συλλαλητήριο που έγινε στην Αλεξανδρούπολη, σωματεία, μαζικοί φορείς και πολύ νεολαία» μας λέει ο Γιώργος Μποτσίδης. «Παρεμβήκαμε στη συγκέντρωση δίνοντας 14 φύλλα της Εργατικής Αλληλεγγύης τονίζοντας την ξεφτίλα του Μητσοτάκη και του Πλεύρη που ήρθαν τις προηγούμενες μέρες στον πλημμυρισμένο Έβρο και το μόνο που είχαν να ανακοινώσουν στους αγανακτισμένους αγρότες και όλη την κοινωνία ήταν νέα ρατσιστικά μέτρα με επέκταση του “φράχτη”». Τεράστια ήταν η συμμετοχή του κόσμου στην Ξάνθη και στην Κομοτηνή ενώ στην Καβάλα τον μαχητικό τόνο έδωσαν οι μαθητές και οι φοιτητές της πόλης.
Συγκεντρώσεις έγιναν σε 40 πόλεις του εξωτερικού, ανάμεσά τους το Λονδίνο, οι Βρυξέλλες, το Γκέτεμποργκ, το Ελσίνκι, το Δουβλίνο, το Μιλάνο, η Βαρκελώνη, η Νέα Υόρκη, η Στοκχόλμη, η Χάγη, το Παρίσι. Στην Κύπρο, «πλημμύρισε η Πλατεία Ελευθερίας στη Λευκωσία από κόσμο που μαζεύτηκε για να τιμήσει τα αθώα θύματα του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Ξεχείλισε η οργή και ο θυμός για την ανοχή και την συγκάλυψη των υπευθύνων για αυτό το έγκλημα, που τρία χρόνια μετά κανείς δεν έχει τιμωρηθεί» μας μεταφέρει ο Ντίνος Αγιομαμίτης. «Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά του Γιώργου Καλογήρου, που τραγούδησε στην εκδήλωση, για τον Κυπριανό, τον ελληνοκύπριο φοιτητή που ήταν ανάμεσα στα θύματα, ο οποίος ήταν μαθητής του στο μάθημα της μουσικής και πάντα μιλούσε για την Ελλάδα στην οποία ήθελε να πάει να σπουδάσει. “Στην Ελλάδα που στο τέλος τον σκότωσε”, είπε ο καλλιτέχνης».
Τις προηγούμενες δύο εβδομάδες, με πρωτοβουλία του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης, του Συντονιστικού Νοσοκομείου και σωματείων έγιναν δεκάδες εκδηλώσεις και συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς σε αρκετές από τις οποίες τον λόγο πήραν συγγενείς των θυμάτων Τεμπών, με στόχο το μαζικό, οργανωμένο κατέβασμα των εργαζομένων στις απεργίες και τα συλλαλητήρια για τα Τέμπη αλλά και την απεργιακή κλιμάκωση.
Παρόλα αυτά, μια σειρά από σωματεία πήραν αποφάσεις για στάσεις εργασίας στις 27/2 οπότε και πραγματοποιήθηκε απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος με τη συμμετοχή του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου Άγιος Σάββας, του Σωματείου Εργαζομένων στο νοσοκομείο Έλενα Βενιζέλου, του ΣΕΙΨΝΑ, εργαζόμενων στη ΓΓΔΕ, στο Υπουργείο Πολιτισμού και άλλους χώρους.
Στους χαιρετισμούς στη συγκέντρωση τον λόγο πήραν η Κατερίνα Πατρικίου, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου Άγιος Σάββας, ο Νίκος Τουρνάς, μέλος ΔΣ ΟΣΥΟ, και ο Χρίστος Αργύρης, μέλος ΓΣ ΑΔΕΔΥ.
Χαιρετισμός προς τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών για τις κινητοποιήσεις στις 28 Φλεβάρη.
Αγαπητοί συγγενείς των 57 ανθρώπων, νέων, φοιτητών και εργατών που δολοφονήθηκαν βάρβαρα στις 28 Φλεβάρη. Ανοίγουμε την αγκαλιά μας, σας κρατάμε τα χέρια. ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ! Μοιραζόμαστε τον πόνο στη ψυχή και την καρδιά γιατί και οι δικοί μας αγαπημένοι στο πλοίο Αδριάνα στην Πύλο δεν είναι πια στην αγκαλιά μας. Τα δάκρυά μας έγιναν ένα με τη θάλασσα που τους πήρε για πάντα από κοντά μας.
Είμαστε μανάδες, αδέλφια, παιδιά των 750 μεταναστών, που έβαλαν τα όνειρά τους για μια καλύτερη ζωή σε ένα πλοίο. Το πλοίο βούλιαξε στη Μεσόγειο. Οι μητέρες, οι πατέρες, τα αδέλφια των θυμάτων από το Πακιστάν, τη Συρία, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη ενώνουμε τον θρήνο μας στις 28 Φλεβάρη μαζί σας. Ενώνουμε και τη φωνή μας μαζί σας για πραγματική δικαιοσύνη, για να μάθει όλη η ανθρωπότητα την αλήθεια, για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι. Δε μετράνε οι ζωές όλων των ανθρώπων; Οι ζωές των νέων που θέλουν να σπουδάσουν και να μπούνε σε ένα τρένο με ασφάλεια δε μετράνε;
Τα συλλυπητήριά μας σε όλους σας. Και στην οικογένεια του Μία Μοχαμάντ Ιντρίς, του μετανάστη εργάτη από το Μπαγκλαντές που έσβησε μέσα στο τρένο των Τεμπών. Μας συγκίνησε η απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι και η συμπαράσταση στην Ελλάδα.
Σε όλο τον πλανήτη σπέρνουν τον φόβο, το μίσος. Οι κυβερνήσεις μας θέλουν να δουλεύουμε σαν σκλάβοι στην Ευρώπη και την Αμερική αλλά μας καταδιώκουν παντού. Όλα για το κέρδος, τίποτα για την ζωή. Γι’ αυτό και εμείς θα σταθούμε παγκόσμια απέναντι στην αδικία, τους πολέμους, τον ρατσισμό και στις 28 Μάρτη θα ξεσηκωθούμε παντού. Ευχαριστούμε για τη στήριξή σας. Μοιραζόμαστε τον ίδιο πόνο. Τα δάκρυά μας να γίνουν θάλασσα οργής για την αδικία που σκοτώνει τα παιδιά μας.
Καλή δύναμη, καλή δικαίωση στον αγώνα σας.
Επιτροπή Συγγενών Θυμάτων του ναυαγίου της Πύλου