Με δυναμική και νικηφόρα 48ωρη απεργία στις 4 και 5 Μάρτη απάντησαν οι εργαζόμενοι της Intracom Telecom στην καθυστέρηση μέρους της μισθοδοσίας του Φεβρουαρίου.

Η διοίκηση της εταιρείας ανακοίνωσε ότι θα πληρωθούμε με έναντι την Παρασκευή 27 Φεβρουάριου και θα γίνει αποπληρωμή του μισθού την Τρίτη 3 Μαρτίου. Άμεσα καλέστηκε απ το Δ.Σ του σωματείου Γενική Συνέλευση τη Δευτέρα 2 Μαρτίου, οπού αποφασίστηκε 48ωρη απεργία για Τετάρτη και Πέμπτη αν δεν τηρηθεί η δέσμευση για την αποπληρωμή στις 3 Μαρτίου του υπολοίπου (μισού) μισθού. Στη συνέλευση συμμετείχαν σχεδόν 250 συνάδελφοι, σε ένα αγωνιστικό κι ενωτικό κλίμα όπου κατέβηκε ομόφωνα η πρόταση για 48ωρη απεργία από το Δ.Σ του σωματείου (και οι δυο παρατάξεις, τόσο η φιλεργοδοτική ΑΚΕ, όσο κι η ΑΕΕ, που πρόσκειται στο ΚΚΕ, ομόφωνα κάλεσαν για υπερψήφιση της 48ωρης). Η πρόταση υπερψηφίστηκε από τους εργαζόμενους.

Η διοίκηση δήλωσε την Τρίτη αδυναμία τήρησης της υπόσχεσης της και οι εργαζόμενοι προχωρήσαμε την επόμενη μέρα στην υλοποίηση της απεργίας με κύριο αίτημα την αποπληρωμή της μισθοδοσίας και επιπρόσθετα την υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης και καταβολή των παροχών που είχαν παγώσει το 2025. Η απεργία ήταν επιτυχημένη και από άποψη συμμετοχής (τα κτίρια ήταν έρημα στην Παιανία ενώ γύρω στα 100 άτομα είχαν έρθει για την πρωινή περιφρούρηση), άλλα και από την άποψή του αποτελέσματος. Το μεσημέρι της πρώτης μέρας της απεργίας, η διοίκηση ανακοίνωσε ότι βρέθηκε τρόπος να γίνει άμεσα η αποπληρωμή της μισθοδοσίας. Οι εργαζόμενοι πληρώθηκαν σε λίγες ώρες τα χρωστούμενα κι η απεργία με ομόφωνη ανακοίνωση του Δ.Σ. αναστάλθηκε για την επόμενη μέρα εφόσον το κύριο αίτημα, για το οποίο υπερψηφίστηκε, ικανοποιήθηκε, δίνοντας και το περιθώριο για περαιτέρω διαπραγμάτευση για τα υπόλοιπα αιτήματα που διεκδικούμε απ' την περσινή χρονιά.

Η απεργία είναι το πιο ισχυρό όπλο για να πιέσουμε διοίκηση κι εργοδοσία να μην απολύσουν, να μην μειώσουν μισθούς άλλα να κερδίσουμε αυξήσεις. Η απεργία φέρνει αποτέλεσμα στο σήμερα, ο έλεγχος των εργαζομένων είναι η ριζική δημοκρατική αλλαγή που ανοίγει τον καινούργιο ορίζοντα για τον κόσμο της εργασίας, μια μεταρρύθμιση που όμως δεν παραχωρείται, γιατί οδηγεί σε μια άλλη κοινωνία, σοσιαλιστική , κι άρα απαιτεί την προπαρασκευή και τη σύγκρουση για την ανατροπή αυτού του άδικου, παρωχημένου, σπάταλου, αναχρονιστικού, καταστροφικού συστήματος του κέρδους που καθοδηγείται απ τον τυφλό ανταγωνισμό επιχειρήσεων καθώς και κρατών (στην πιο καταστροφική του μορφή).