Ο Τραμπ είναι εγκληματίας πολέμου χωρίς καμιά αμφιβολία. Όλο και περισσότερο, όμως, απλώνεται η εικόνα ότι είναι ένας εγκληματίας στριμωγμένος στη γωνία. Ακόμα και τα πρωτοσέλιδα των ΜΜΕ αρχίζουν να προβάλλουν αυτή την πραγματικότητα, ακόμα και μέσα στις ΗΠΑ. Ακόμα και από το Χόλιγουντ έρχονται μηνύματα όπως αυτό του Ρόμπερτ Ντε Νίρο που δήλωσε:
«Κανείς δεν ψήφισε νέους πολέμους. Κανείς δεν ψήφισε υψηλότερες τιμές στα βενζινάδικα. Κανείς δεν ψήφισε υψηλότερες τιμές στα μανάβικα. Κανείς δεν ψήφισε υψηλότερα ενοίκια. Κανείς δεν ψήφισε απελάσεις των γειτόνων μας. Και κανείς δεν ψήφισε να πυροβολούν οι κυβερνητικοί τραμπούκοι στους δρόμους. (…)Σας ζητάω να ψηφίσετε με τρεις τρόπους: Πρώτα απ’ όλα ψηφίστε με τα πόδια σας βαδίζοντας στις διαδηλώσεις No Kings στις 28 Μάρτη».
Αυτή είναι μια τεράστια αλλαγή. Όταν ο Τραμπ έμπαινε ξανά στον Λευκό Οίκο, η άποψη που προβαλλόταν κατά κόρον ήταν ότι είναι πανίσχυρος και ενισχύοντας την ακροδεξιά παντού μπορεί να επιβάλει την ατζέντα του όχι μόνο μέσα στις ΗΠΑ αλλά και σε όλες τις χώρες. Τώρα ο Τραμπ λυσσάει, αλλά δεν του περνάει.
Ηρωική αντίσταση
Πώς φτάσαμε σε αυτή την αλλαγή; Το πρώτο στοιχείο που πρέπει να αναγνωρίσουμε είναι η ηρωική Αντίσταση των Παλαιστίνιων. Ξανά και ξανά ο Τραμπ στο πλευρό της γενοκτονικής εκστρατείας του Ισραήλ προσπάθησε να διώξει τους Παλαιστίνιους από τη Γάζα και να τους στείλει άλλοτε στο Σινά και άλλοτε στη Σομαλιλάνδη. Δεν τα κατάφερε και τώρα μαζί με τον Νετανιάχου τρέχουν να απλώσουν τον πόλεμο σε όλη την περιοχή. Πέρσι το καλοκαίρι ο Τραμπ έλεγε ότι τερμάτισε τον πόλεμο κατά του Ιράν μέσα σε 12 μέρες και τώρα κοντεύει ένας μήνας που βομβαρδίζει ξανά το Ιράν, αλλά το μόνο που πετυχαίνει είναι να αποσταθεροποιεί και την παγκόσμια οικονομία και τις συμμαχίες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες έρχεται να παίξει καθοριστικό ρόλο το κίνημα μέσα στις ΗΠΑ. Δίπλα στην Παλαιστίνη έρχεται η Μινεσότα που τσαλάκωσε το χαρτί του ρατσισμού με το οποίο ο Τραμπ υπολόγιζε να απομονώσει τις αντιστάσεις των εργατών και της νεολαίας. Όχι μόνο δεν το κατάφερε, αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει θεαματικά με παραιτήσεις από το επιτελείο του. Έτσι φτάνουμε ώστε τα συλλαλητήρια στις 28 Μάρτη να παίρνουν τις μεγαλύτερες διαστάσεις από την εποχή του αντιπολεμικού κινήματος του Βιετνάμ.
Αυτό το μήνυμα αντηχεί σε διεθνή κλίμακα. Οι αγώνες μετράνε, το «πεζοδρόμιο» είναι δύναμη, στις 28 Μάρτη το φωνάζει ο κόσμος στη Βρετανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία…
Αυτό το μήνυμα αγκαλιάζουμε και εδώ. Έχουμε πίσω μας μεγάλες κινητοποιήσεις που έφεραν την «πανίσχυρη» κυβέρνηση του «41τακατό» να θεωρεί επιτυχία όταν σκοράρει 20κάτι τα εκατό στις δημοσκοπήσεις. Οι αγώνες με σύνθημα «Τέμπη-Πύλος-Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη» μας έφεραν εδώ. Και συνεχίζουμε απαιτώντας «Κάτω τα χέρια από το Ιράν, θέλουμε δουλειές, αυξήσεις και όχι πυραύλους Πάτριοτ».
Ο Μητσοτάκης προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει τις εκλογές επιμένοντας ότι θα εξαντλήσει τη θητεία της κυβέρνησης. Είναι αγκαλιασμένος με τον Τραμπ και σε αυτό το ζήτημα. Ένας λόγος παραπάνω γιατί στις 28 του Μάρτη βαδίζουμε μαζί με τους διαδηλωτές στην Αμερική, στην Αγγλία, στην Ιταλία «ψηφίζοντας με τα πόδια». Για να φέρουμε την ανατροπή από τα κάτω.