Είναι γνωστό πως στο ΥΠΠΟ ειδικά τα χρόνια κυβέρνησης ΝΔ, τώρα και πιο πριν, η πολιτική του υπουργείου ήταν να δίνει τα απολύτως απαραίτητα για τις ανάγκες των υπηρεσιών και αυτά με το σταγονόμετρο ενώ για τους εργολάβους και τους ιδιώτες να δίνει με άνεση και χαρά τα πάντα.
O βράχος της Ακρόπολης προφανώς και δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι ιδιωτικοποιήσεις στην καθαριότητα και στην φύλαξη έχουν αρχίσει να γίνονται εδώ και χρόνια με τελευταίο σταθμό την ιδιωτικοποίηση του ταμείου διαχείρισης αρχαιολογικών πόρων -τα έσοδα, δηλαδή, από τα εισιτήρια σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, καντίνες και τουριστικά καταστήματα.
Μια άλλη διάσταση είναι οι δωρεές πλουσίων ιδρυμάτων που ξεπλένοντας χρήματα και γλυτώνοντας φόρους κάνουν δωρεές στο δημόσιο. Μια από αυτές, από το ίδρυμα Ωνάση, είναι και ο διαβόητος ανελκυστήρας της Ακρόπολης. Ένα έργο πολύ σημαντικό για τον βράχο και για την εύκολη πρόσβαση επισκεπτών με δυσκολία στην κίνηση, για ηλικιωμένους ακόμα και για εργαζόμενους που δυσκολεύονται καθημερινά για διάφορους λόγους υγείας να ανεβοκατεβαίνουν.
Εδώ να σημειώσουμε ότι το ασανσέρ δεν είναι το πρώτο. Πριν από αυτό υπήρχε ένα άλλο, το οποίο μπορεί τεχνολογικά να έμοιαζε αρκετά πιο πίσω, όμως ήταν πολύ πιο αξιόπιστο από το σημερινό. Προφανώς και τότε χρειαζόταν τακτική συντήρηση για να λειτουργεί όπως και κάθε μηχάνημα. Παρόλα αυτά ποτέ δεν θυμάμαι να έχει ανοίξει κάποια έντονη συζήτηση για την λειτουργία του. Το ασανσέρ που χρησιμοποιείται σήμερα δυστυχώς έχει πολλά προβλήματα παρόλο που είναι πιο καινούργιο και σύγχρονο.
Πρώτα από όλα οι καιρικές συνθήκες το επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η βροχή το σταματάει, Η ζέστη, όχι ο καύσωνας, αλλά η απλή ζέστη επίσης το σταματάει. Όπως επίσης σταματάει και στο κρύο. Ο άνεμος, αν φυσάει από πέντε μποφόρ και πάνω, και πάλι το σταματάει. Σημειωτέον ότι τα πέντε μποφόρ είναι μία ισχύς ανέμου εξαιρετικά συνηθισμένη στο βράχο της Ακρόπολης.
Σε πολλές περιπτώσεις το σταματάνε οι ίδιοι οι φύλακες για λόγους ασφαλείας. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν εγκλωβιστεί επισκέπτες στο ασανσέρ, που έχει χρειαστεί η βοήθεια της πυροσβεστικής για να τους απεγκλωβίσει -μάλιστα μια γυναίκα πρόσφατα έπαθε κρίση πανικού.
Θα πει κανείς, μα τόσο καινούργιο και σύγχρονο μηχάνημα και δεν λειτουργεί με βάση τις προδιαγραφές του; Αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι το συγκεκριμένο ασανσέρ απλά δεν κάνει για τη συγκεκριμένη χρήση -ίσως είναι για κάποιο κτίριο που ενδεχομένως προστατεύεται πολύ περισσότερο από τις καιρικές συνθήκες όπως για παράδειγμα τα μεγάλα mall, εμπορικά κέντρα κλπ. Δεν γνωρίζω τι μελέτη έχει γίνει για το συγκεκριμένο στο συγκεκριμένο χώρο αλλά είναι ξεκάθαρο πλέον ότι δεν κάνει για τη συγκεκριμένη χρήση. Αυτό έκανε δωρεά το ίδρυμα Ωνάση, αυτό έβαλαν. Τέλος μεγάλη συζήτηση έγινε την περίοδο που τοποθετούνταν στο αν και κατά πόσο πάρθηκαν τα σωστά μέτρα προστασίας του μνημείου, καθώς πάνω στον βράχο η πλατφόρμα που υπάρχει για το ασανσέρ είναι πολύ ογκώδης και βαριά, με αρκετούς, κατά καιρούς, αρχαιολόγους και μηχανικούς να αντιδρούν σε αυτό.
Έτσι λοιπόν έχουμε φτάσει εν έτει 2026 στην Ακρόπολη να μην υπάρχουν τουαλέτες για τους επισκέπτες ακόμα, το ασανσέρ να είναι τις περισσότερες φορές ανενεργό παρά ενεργό, το δροσερό νερό να το βρίσκουν οι άνθρωποι σε αυτόματους πωλητές. Με την τιμή εισόδου να έχει ανέβει στα 30 ευρώ ενώ παλαιότερα ήταν 20 ευρώ και μαζί με την Ακρόπολη μπορούσες να επισκεφθείς το παλιό Μουσείο.