Με μεγάλη θλίψη, η Εργατική Δημοκρατία άκουσε για τον θάνατο της Σεβγκιούλ Ουλουντάγκ. Συνάντησα για πρώτη φορά το έργο της όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο «Oysters with the missing Pearls». Αρκετοί φίλοι το συνέστησαν και φυσικά όταν άρχισα να το διαβάζω, ήταν αδύνατο να το αφήσω από τα χέρια μου.

Η Σεβγκιούλ, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, έβαλε τέλος στην προπαγάνδα της άρχουσας τάξης που χρησιμοποιούσε την τραγωδία των «αγνοουμένων» και των συγγενών τους εναντίον της άλλης πλευράς.

Ενώ για την ελληνοκυπριακή άρχουσα τάξη, το ζήτημα των αγνοουμένων ήταν ένα ζήτημα που έπρεπε να εκμεταλλευτεί για να παρουσιάσει την άλλη πλευρά ως βάρβαρη, η Σεβγκιούλ και μερικοί άλλοι, άλλαξαν τα πράγματα και ανέδειξαν την ανθρώπινη πλευρά της τραγωδίας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να βρεθούν πολλοί αγνοούμενοι μετά από δεκαετίες αδράνειας των αρχών.

Η Εργατική Δημοκρατία συνεργάστηκε με τη Σεβγκιούλ Ουλουντάγκ μέσω της «Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο», μιας δικοινοτικής εκστρατείας που τίμησε τη μνήμη των θυμάτων των πολέμων στην Κύπρο και των δύο κοινοτήτων, με το σύνθημα «Ο κοινός πόνος μας ενώνει». 

Το 2009 η Σεβγκιούλ είχε την ιδέα και εισηγήθηκε να οργανωθεί μια συνάντηση για να τιμήσει ανθρώπους που έσωσαν ζωές από την άλλη πλευρά, μια εξαιρετικά επιτυχημένη εκδήλωση που έφερε στο φως τις ιστορίες ηρώων που ρίσκαραν τη ζωή τους για να σώσουν αυτούς που οι εθνικιστές τους έλεγαν ότι ήταν οι «εχθροί» τους, αλλά στην πραγματικότητα ήταν απλώς γείτονες και φίλοι.

Η Σεβγκιούλ ήρθε και μίλησε για το έργο της σε μια σειρά από συναντήσεις που διοργάνωσε η Εργατική Δημοκρατία. Δεν αρνήθηκε ποτέ και αυτές οι συναντήσεις ήταν πάντα δημοφιλείς και με μεγάλη προσέλευση, καθώς ήταν ένα άτομο που είχε κάτι σημαντικό να πει με ένα απλό και ειλικρινή τρόπο.

Εργάστηκε ακούραστα χτίζοντας τον αγώνα του δικοινοτικού κινήματος, πιστεύοντας απόλυτα σε μια ειρηνική και ενωμένη Κύπρο. Θα μας λείψεις πολύ, ο θάνατος σου αφήνει ένα τεράστιο κενό στο κίνημα.

Δημήτρης Χατζηδημητρίου