Ο Μητσοτάκης «ξέχασε» να ρωτήσει τον Τραμπ και τον Μακρόν για το πότε είναι η καλύτερη στιγμή να πάει για εκλογές. Τώρα, γαντζωμένος στην καρέκλα του, προσπαθεί να κρατηθεί μέσα στη θύελλα που φουντώνει, καθώς τα πολεμικά αδιέξοδα σφίγγουν και το μαζικό κίνημα αγριεύει.
Η κυβέρνηση του πολέμου και της ακρίβειας προχώρησε στη σύσφιξη του άξονα με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ με την επίσκεψη Ρούμπιο, την ώρα που ο Τραμπ βολοδέρνει μέσα κι έξω από την Αμερική.
Το «ξυπόλητο τάγμα» των Χούθι, οι «μαχητές της σαγιονάρας» όπως τους έλεγαν υποτιμητικά, έχουν φτάσει να χτυπούν το αεροδρόμιο του Ριάντ τρέποντας σε φυγή τους δισεκατομμυριούχους που ετοιμάζονταν να συγκεντρωθούν εκεί για το «Νταβός της Ερήμου». Ούτε οι Πάτριοτ του Δένδια ούτε το «ισλαμικό ΝΑΤΟ» Τουρκίας-Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας κατάφεραν να αποτρέψουν και αυτήν την ήττα για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Η ροή πετρέλαιου μπλοκάρει και από το Ορμούζ και από την Υεμένη και από τον αγωγό της Σαουδικής Αραβίας.
Πανικόβλητος ο Τραμπ τρέχει να εξασφαλίσει πετρέλαιο από τον Πούτιν, προκαλώντας κρίση σε όλους τους πολεμοκάπηλους ευρωπαίους συμμάχους του ΝΑΤΟ. Αλλά ακόμα και έτσι δεν καταφέρνει να ρίξει τις τιμές του ντίζελ στις αντλίες των βενζινάδικων στις ΗΠΑ, όπως θα ήθελε για να αποφύγει τη μεγαλύτερη ήττα στις αμερικανικές εκλογές στις 3 Νοέμβρη.
«Ενεργειακός κόμβος» μέσω… Σιβηρίας
Τι απομένει από τη «μεγάλη επιτυχία» του Μητσοτάκη με την επίσκεψη Ρούμπιο; Η Ελλάδα «ενεργειακός κόμβος» μέσω…Σιβηρίας, φορτωμένη με νέο γύρο εξοπλισμών για να προστατεύει τον Νετανιάχου και με την ακρίβεια να φουντώνει μέσα στον προεκλογικό χειμώνα.
Σε αυτό το τοπίο έρχεται να πρωταγωνιστήσει το κίνημα που ξεκίνησε από το Παρίσι και τη Μαδρίτη και απλώνεται και εδώ.
Ο πιο άμεσος δεσμός από χώρα σε χώρα είναι το αντιπολεμικό κίνημα που βγαίνει στους δρόμους παντού στο πλευρό της Παλαιστίνης. Στις 10 Οκτώβρη βρεθήκαμε ξανά μαζικά στους δρόμους της Αθήνας και πανελλαδικά δίπλα στα πλήθη που διαδήλωναν για Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τη Νέα Υόρκη ως τη Σεούλ και από το Λονδίνο ως τη Ρώμη.
Δίπλα σε αυτή τη δυναμική, έρχεται να προστεθεί η έμπνευση που φέρνει η νεολαία στης Γαλλίας, που ξεσηκώνει την εργατική τάξη και θυμίζει μέρες του Μάη του 68. Την ίδια στιγμή που η στεγαστική κρίση προκαλεί ξεσηκωμό στην Ισπανία, με τις πλατείες να πλημμυρίζουν από διαδηλωτές και Γενική Απεργία στις 11 Νοέμβρη, παραμονές των εκλογών εκεί.
Σε αυτές τις συνθήκες, δεν μας αρκεί να διαπιστώνουμε την κρίση των από πάνω. Είναι ανάγκη να προετοιμαζόμαστε για την ανατροπή τους με τη δύναμη του κόσμου που παλεύει και αντιστέκεται παντού. Με δυο τρόπους. Απλώνοντας και συνδέοντας τους αγώνες σε όλα τα μέτωπα και παράλληλα δυναμώνοντας την επαναστατική Αριστερά που παλεύει για τον Σοσιαλισμό.
Αυτή η προσπάθεια είναι ξεκινημένη.
Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες βγαίνουν στο Σύνταγμα την Τρίτη 13 Οκτώβρη με τις σκηνές τους και με έμπνευση από τη Μαδρίτη για να απαιτήσουν λεφτά για φοιτητικές εστίες και όχι για τον πόλεμο. Δεν είναι μόνοι/ες. Ήδη ξεκινάει Πρωτοβουλία για την Κατοικία για Όλους σε μια προσπάθεια σύνδεσης όλων αυτών των αγώνων: των Κατοίκων της Κυψέλης με τους μαθητές/ριες της Γκράβας, των Προσφυγικών με το φοιτητικό κίνημα, των συνδικάτων με το αίτημα για ανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και απαλλοτρίωση των funds που λυμαίνονται τα σπίτια.
Μαζί προχωράει το απεργιακό κίνημα. Την Τετάρτη 21 Οκτώβρη απεργούν μαζί Σχολεία, Νοσοκομεία και Πανεπιστήμια σε ένα μεγάλο βήμα προς μια Γενική Απεργία. Οι φοιτητές μαζί με τους εργάτες ενάντια στην κυβέρνηση και στους γραφειοκράτες που σκέφτονται μόνο τα ψηφοδέλτια των εκλογών.
Στις 8 του Νοέμβρη το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα ξεκινάει ένα κύκλο εκδηλώσεων με θέμα «Ιμπεριαλισμός, περίοδος πολέμων και επαναστάσεων», που προβάλλει την επαναστατική παράδοση ότι ο κύριος εχθρός βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα. Την παράδοση του Λένιν και της Ρόζας Λούξεμπουργκ, του Καρλ Λίμπνεχτ και του Τρότσκι. Οι εξελίξεις διεθνώς μας θυμίζουν τον Μάη του ‘68, οι εξελίξεις εδώ μας θυμίζουν το Πολυτεχνείο του ‘73. Με την επαναστατική Αριστερά του Νοέμβρη πιο δυνατή αυτή τη φορά.