(Αριστερά) Κάλεσμα σε πανεθνικό αντιφασιστικό συλλαλητήριο στο συνέδριο του RN στις 25/10.
(Δεξιά) Κάλεσμα των συνδικάτων για Γενική Απεργία στις 5 Νοέμβρη.
Εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι πλημμύρισαν την προηγούμενη βδομάδα, πάνω από 180 γαλλικές πόλεις, κορυφώνοντας τις κινητοποιήσεις τους στις 6 Οκτώβρη. Από τη Μασσαλία ως το Παρίσι και από το Μπορντό ως τη Λιόν, με την πρωτοφανή μαζικότητα, τα συνθήματα ξύπνησαν μνήμες της εξέγερσης του Μάη του '68.
Οι μαθητικές διαδηλώσεις ξεκίνησαν στα τέλη του Σεπτέμβρη από τα σχολεία των εργατικών συνοικιών του Κρετέιλ, στα νότια περίχωρα του Παρισιού όπου οι μαθητές είναι σε μεγάλο βαθμό παιδιά εργατικών οικογενειών αραβικής και βορειοαφρικανικής καταγωγής. Τα αιτήματα αρχικά αφορούσαν την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα σχολικά τους συγκροτήματα. Η σπίθα των πρώτων διαδηλώσεων όμως ήταν αρκετή για να βγει στην επιφάνεια η οργή της νεολαίας για την συνολικότερη εγκατάλειψη της δημόσιας Παιδείας από την κυβέρνηση Μακρόν και τις νεοφιλελεύθερες και ρατσιστικές πολιτικές που εφαρμόζει.
Μέσα σε λίγες μέρες τα αιτήματα για θρανία, καρέκλες, κλιματισμό και πάνω απ'όλα περισσότερους δασκάλους απλώθηκαν, γενικεύτηκαν και εκφράστηκαν σε μια πανεθνική μέρα μαζικών και οργισμένων διαδηλώσεων στις 6 Οκτώβρη. “Δεν περιμένουμε τίποτα άλλο από τον πρωθυπουργό Λεκορνί, εκτός από το παραιτηθεί. Με υψωμένη τη γροθιά προχωράμε σε μια εβδομάδα εξέγερσης και καλούμε τους εργάτες και τις εργάτριες να έρθουν μαζί μας” δήλωσε στο BFMTV, o Αλεξί, μαθητής Λυκείου στο Παρίσι.
Στις 6 Οκτώβρη πάνω από 1000 σχολεία και σχολές κρατήθηκαν κλειστά από τους μαθητές και τους φοιτητές σε όλη τη χώρα ενώ οι διαδηλωτές και οι διαδηλώτριες ξεπέρασαν τους 450.000.
100.000 στο Παρίσι, 30.000 στην Τουλούζη, 20.000 στη Μασσαλία και στη Λιόν, 15.000 στο Στρασβούργο, 10.000 στη Βρέστη...
Τα κλεισίματα των σχολών έφτασαν μέχρι και στα παραδοσιακά “συντηρητικά κάστρα” όπως το πανεπιστήμιο Παρί-Παντεόν-Ασάς και το Καθολικό Ινστιτούτου του Παρισιού, που δεν είχε κλείσει ούτε τον Μάη του '68.
Μαζί με τη νεολαία στους δρόμους βρέθηκαν και οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, που με απόφαση όλων των συνδικάτων τους (CGT, UNSA, CFDT, SUD) προχώρησαν σε μια απεργιακή ημέρα με μαζική συμμετοχή. “Τα λυκειόπαιδά μας γράφουν ιστορία και θα είμαστε στο πλευρό τους μέχρι να νικήσουν”, είπε στο France3 η Φρανσουάζ, καθηγήτρια λυκείου στο Σαν Ντενί. Στη Νίκαια και στο Μπορντό, στο πλευρό της νεολαίας βρέθηκαν αγρότες με τα τρακτέρ τους ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Αγροτικής Συνομοσπονδίας. Δύο μέρες αργότερα, στις 8 Οκτώβρη δεκάδες χιλιάδες νέοι και νέες κατέλαβαν την Πλατεία της Βαστίλης στο Παρίσι αψηφώντας τις λυσσαλαίες επιθέσεις των CRS, των γαλλικών ΜΑΤ.
Η διάλυση της δημόσιας Παιδείας από την κυβέρνηση Μακρόν είναι συνολική. Γι'αυτό και το μαθητικό κίνημα γρήγορα γενίκευσε τα αιτήματά του. Οι μαθητές διεκδικούν γενικευμένα πλέον προσλήψεις εκπαιδευτικών, νοσοκόμων, ψυχολόγων και συμβούλων επαγγελματικού προσανατολισμού αλλά και την κατάργηση της πλατφόρμας Parcoursup που λειτουργεί σαν ταξικός και ρατσιστικός φραγμός στην είσοδό τους στο πανεπιστήμιο, υποβαθμίζοντας το απολυτήριο λυκείου, (Baccalaureat) καθώς αφήνει το εργασιακό του μέλλον να αποφασίζεται από έναν... αλγόριθμο. Συγχρόνως ζητούν να δημιουργηθούν 250.000 επιπλέον θέσεις φοίτησης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά και να αποκτήσουν ουσιαστικό λόγο στην λειτουργία των σχολείων με αυξημένη αντιπροσώπευση στα σχολικά όργανα.
Το φοιτητικό κίνημα από την πλευρά του ζητά μεταξύ άλλων την αύξηση των υποτροφιών κατά 200 ευρώ το μήνα για 300.000 παραπάνω φοιτητές, εξασφάλιση γευμάτων με 1 ευρώ, πάγωμα των φοιτητικών ενοικίων και κατασκευή νέων εστιών.
Βίαιη καταστολή
Απέναντι σε αυτό το κίνημα ο Μακρόν και ο Λεκορνί αντέδρασαν με τον τρόπο που μας έχουν συνηθίσει, ξεπερνώντας όμως κάθε προηγούμενο. ΜΑΤ, βίαιη καταστολή, χιλιάδες συλλήψεις ενάντια σε ανήλικους και τραυματισμοί εκατοντάδων νέων, με δύο μαθητές να έχουν χάσει μερικώς την όρασή τους και έναν 15χρονο στη Λενς να έχει ακρωτηριαστεί στο χέρι από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. “Ένας καθηγητής για 35 μαθητές - 5 Ματατζήδες για έναν μαθητή”, έλεγε χαρακτηριστικά μια πικέτα στη διαδήλωση στο Παρίσι.
Στο μαθητικό κίνημα όμως δεν επιτέθηκε μόνο η κυβέρνηση και η αστυνομία. Πατώντας στη ρατσιστική ρητορική της κυβέρνησης απέναντι στους μαθητές, οι φασίστες της Εθνικής Συσπείρωσης (Ε.Σ.) της Μαρίν Λεπέν, μαζί με τα ακροδεξιά της τρολ έτρεξαν να κατηγορήσουν τους μετανάστες και ιδιαίτερα τους μουσουλμάνους μαθητές των φτωχών προαστίων ως “βίαιους” και “άξεστους ταραχοποιούς” που δεν μπορούν να αφομοιώσουν τη γαλλική κουλτούρα και τον πολιτισμό. Συγχρόνως ο Μπαρντελά, πρόεδρος της Εθνικής Συσπείρωσης, υπερασπίστηκε με ζήλο την αστυνομία και εξαγριώθηκε με την απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει τις χειροβομβίδες κρότου-λάμψης στις μαθητικές διαδηλώσεις.
“Η Ε.Σ. για πρώτη φορά αναγκάζεται να ταχθεί ξεκάθαρα ενάντια σε ένα μαζικό κίνημα”, είπε σε διαδικτυακή εκδήλωση του βρετανικού SWP, η Βανίνα Τζουντιτσέλι*, μέλος της αδελφής οργάνωσης του ΣΕΚ στη Γαλλία, A2C. “Τόσο στο κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων όσο και στο κίνημα για το συνταξιοδοτικό το 2023 η Ε.Σ. προσπάθησε να παρουσιαστεί ως υπέρμαχος των λαϊκών αιτημάτων. Αυτή τη φορά όμως δεν μπορούσε να το κάνει”. Κι αυτό γιατί το κίνημα της νεολαίας που έχει πλέον αγκαλιάσει και το γειτονικό Βέλγιο δεν τους άφησε κανένα περιθώριο.
Οι τεράστιες διαδηλώσεις αποτελούνταν μαζικά από παιδιά μεταναστών. Αλλά όχι μόνο. Στο Παρίσι νέες κοπέλες που φορούσαν τις μαντίλες τους, μαζί με φοιτήτριες των Πολιτικών Επιστημών και δασκάλους του δημοτικού χόρευαν σε ρυθμούς τέκνο τραγουδώντας “η νεολαία έχει χεσμένο το Εθνικό Μέτωπο” (πρόδρομος της Εθνικής Συσπείρωσης) Σε όλες τις διαδηλώσεις ηχούσε το σύνθημα “είμαστε όλοι αντιφασίστες”, ενώ όταν στο Παρίσι εμφανίστηκαναν οι δημοσιογράφοι της ακροδεξιάς ιστοσελίδας “Σύνορα” οι διαδηλωτές του μπλοκ των Πολιτικών Επιστημών τους υποδέχτηκαν με το σύνθημα “Σύνορα, ρατσιστές – δεν είστε δημοσιογράφοι” και τους ανάγκασαν να φύγουν.
Την ίδια στιγμή μπροστά σε σχολεία και σχολές ακούγονταν η Μασαλιώτιδα μαζί με τη Διεθνή και το Bella Ciao. Και σαν να μην έφταναν αυτά, σε κάθε γωνιά των διαδηλώσεων ξεπρόβαλαν παλαιστινιακές σημαίες, πικέτες και συνθήματα όπως “Απ'το Παρίσι ως τη Γάζα, παλεύουμε και θα νικήσουμε”. Μαζική ήταν άλλωστε και η παρουσία της νεολαίας στις διαδηλώσεις για τη διεθνή ημέρα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, στις 10 Οκτώβρη.
Δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που κλονίζεται η σταθερότητα της γαλλικής κυβέρνησης. Πέρυσι, ο πρωθυπουργός Λεκορνί είχε παραιτηθεί έπειτα από μόλις 27 ημέρες θητείας. Ήταν ο τρίτος κατά σειρά πρωθυπουργός που παραιτούνταν μετά τις πρόωρες εκλογές που είχε κηρύξει ο Μακρόν το καλοκαίρι του 2024. Ο Λεκορνί έχει επιστρέψει ξανά στη θέση του πρωθυπουργού, μόνο και μόνο επειδή ο Μακρόν αδυνατεί να βρει άλλον να καλύψει τη θέση.
“Αυτό δεν συνέβη ούτε με τα Κίτρινα Γιλέκα”
Είναι όμως “η πρώτη φορά που υπάρχει ένα κίνημα το οποίο τα βάζει με τις πολιτικές της λιτότητας της κυβέρνησης Μακρόν και συγχρόνως εναντιώνεται ξεκάθαρα ενάντια στο ρατσισμό, αγκαλιάζει τα συνθήματα των μεταναστών και ορθώνεται ενάντια στην ακροδεξιά. Αυτό δεν συνέβει ούτε με τα Κίτρινα Γιλέκα, ούτε με το κίνημα για το συνταξιοδοτικό”, τονίζει η Βανίνα Τζουντιτσέλι, “ένα κίνημα που συνδέει αυθόρμητα τα ζητήματα του πολέμου, της Παλαιστίνης, του ρατσισμού και της λιτότητας”.
Το επόμενο μαζικό ραντεβού του κινήματος είναι για τις 13 Οκτώβρη. Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές έφταναν οι πρώτες εικόνες από μια ημέρα μαζικής πανεθνικής δράσης όπου μαθητές, φοιτητές μαζί με τα συνδικάτα των απεργών εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων διαδήλωναν και πάλι ενάντια στην κυβέρνηση Μακρόν.
Όμως “απέναντι σε αυτό το φοβερό κίνημα που έχει ήδη αναγκάσει την κυβέρνηση να υπόσχεται πως θα κάνει κάποιες παραχωρήσεις στον προϋπολογισμό, το να καλούν τα οι Εργατικές Συνομοσπονδίες σε απεργία στις 5 Νοέμβρη, σε μια τόσο μακρινή ημερομηνία δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κόσμου” όπως επισημαίνει η Βανίνα Τζουντιτσέλι.
Από την άλλη η Ανυπότακτη Γαλλία, του Ζαν Λικ Μελανσόν, έχει αγκαλιάσει αυτό το κίνημα. Οι εικόνες του δημάρχου του Σαν Ντενί, Μπαλί Μπαγκαγιόκο να μπαίνει με το κουστούμι μπροστά από τους μαθητές για να τους προστατέψει από τα ΜΑΤ έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου. Σε όλες τις διαδηλώσεις οι βουλευτές και οι υποψήφιοι της Ανυπότακτης Γαλλίας συμμετέχουν στο πλευρό των διαδηλωτών και στηρίζουν τα αιτήματά τους.
Παρ’ όλα αυτά, όπως επισημαίνει στην Εργατική Αλληλεγγύη η Β. Τζουντιτσέλι, “το κίνημα δεν μπορεί και δεν πρέπει να εναποθέσει τις ελπίδες του στις επόμενες εκλογές. Στηρίζοντας την Ανυπότακτη Γαλλία μπορούμε να εμποδίσουμε στις κάλπες τη Λεπέν από το να πάρει την εξουσία. Αλλά για να να φτάσουμε εκεί χρειάζεται αυτό το μαζικό κίνημα που βλέπουμε να εντείνει τον αγώνα και όχι να “ψάξει πιο ειρηνικούς τρόπους κινητοποιήσεων” όπως πρότεινε ο Μελανσόν. Στις 24 Νοεμβρίου η Εθνική Συσπείρωση θέλει να πραγματοποιήσει το συνέδριο της στην Ορλεάνη, κοντά στο Παρίσι. Συνδικάτα και οργανώσεις καλούν σε διαδήλωση για να τους εμποδίσουμε. Η 24 Νοέμβρη μπορεί να γίνει ένας ακόμα σταθμός αυτού του μαζικού κινήματος της νεολαίας που θα τσακίσει τους φασίστες. Αυτό θα είναι δύναμη για ολόκληρο το κίνημα και για όλες τις διεκδικήσεις του”.
* Η Βανίνα Τζιουντιτσελί θα είναι ομιλήτρια στης 8 Νοέμβρη στο Πάντειο