Περιβάλλον
«Μαδρίτη-Αθήνα-Θεσσαλονίκη, για την Κατοικία μέχρι τη νίκη»

Αθήνα 11 Νοέμβρη. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

«Μαδρίτη, Αθήνα, Θεσσαλονίκη-για την κατοικία μέχρι τη νίκη!». 

Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλε και από το κέντρο της Αθήνας την περασμένη Τετάρτη το απόγευμα, πλήθος κόσμου και δεκάδες συλλογικότητες και σωματεία που διαδήλωσαν με μπαλόνια, πλακάτ, πανό και σημαίες και υπό τους ήχους τυμπάνων για το Δικαίωμα στη Στέγη, τη μέρα διεθνούς δράσης αλληλεγγύης στη γενική απεργία στην Ισπανία. 

Η πρωτοβουλία που πάρθηκε πριν από λίγες εβδομάδες για να οργανωθεί μέρα δράσης για τη στέγη και στην Αθήνα ένωσε όλες τις γειτονιές και τα ρυάκια της αντίστασης. 

Με συνθήματα –«κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», «σπίτια στους ανθρώπους και όχι στους κερδοσκόπους», «εσείς μιλάτε για κέρδη και ζημιές εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές», «ΟΕΚ-ΟΕΚ για όλον το λαό και όχι το κεφάλαιο το κερδοσκοπικό», «Θέλουμε δημόσιες και δωρεάν εστίες και όχι με νοίκια και εργολαβίες», «σπίτια ανοιχτά για την προσφυγιά»– οι διαδηλωτές/ριες, εργαζόμενοι, φοιτητές, συνταξιούχοι, βάδισαν από την πλατεία Κλαυθμώνος στη Βουλή κόντρα στις συνεχείς απόπειρες των ΜΑΤ να περιορίσουν και να προβοκάρουν το συλλαλητήριο. 

Η Στέγη είναι Δικαίωμα

Η πορεία ξεκινούσε με τα πανό της Πρωτοβουλίας Αγώνα «Κατοικία για Όλους» και τους διαδηλωτές/ριες από τις γειτονιές που με τα κόκκινα πλακάτ τους σχημάτιζαν το σύνθημα «Η Στέγη είναι Δικαίωμα». Ακολουθούσαν η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών, η Πρωτοβουλία Κατοίκων Κυψέλης, ο ΠΑΝΣΥΠΟ, οι Γειτονιές για το Δικαίωμα στη Στέγη, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, οι Quilombo με τα κρουστά τους, ο Σύλλογος Δανειοληπτών Ελβετικού Φράγκου, ο Συντονισμός Σωματείων και Συλλογικοτήτων για την Στέγη, ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων, η Ροσινάντε, η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Οικονομικών, η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Εργασίας, τα σωματεία Εργαζομένων στα νοσοκομεία Έλενα Βενιζέλου, Γεννηματάς, Άγιος Σάββας, Ευαγγελισμός, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, το Σωματείο Εργαζομένων στην Τσαμούρης ΑΕ, εργαζόμενοι του ΥΠΠΟ, το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, ο ΣΕΠΕ Καλλιθέας-Μοσχάτου, ο ΣΕΠΕ «Αθηνά», η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι Φιλοσοφικής, Πολιτικού, Αρχιτεκτονικής, Βιολογικού, μαθητές του ΕΠΑΛ Ηλιούπολης, η Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα, η Ανταρσία στην Κοκκινιά, η Ανταρσία στο Λιμάνι του Πειραιά, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, η Νέα Αριστερά, η Λαϊκή Ενότητα κ.α.

Στη συγκέντρωση καλούσαν επίσης η ΑΔΕΔΥ,  το ΕΚΑ, το Δημοτικό Συμβούλιο Αθήνας, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας, η Πρωτοβουλία «Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ» δανειολήπτες, το Ελληνικό Δίκτυο για το Δικαίωμα στη στέγη και την Κατοικία, ο Ξεσπιτόγατος, η Ανοιχτή Συνέλευση Κεραμεικού Μεταξουργείου, ο Μαχαλάς Μεταξουργείου, η cohab, το ΑCANgr, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΟΑΕΔ (νυν ΔΥΠΑ), ο ΠΑΣΥΜΗΤΕ, η ΕΤΕΡ, ηΕΜΔΥΔΑΣ. η Β’ΕΛΜΕ Αθήνας, το Φυσάει Κόντρα-δημοτική κίνηση-Αγ.Παρασκευής, το Δίκτυο  Πολιτών  Χολαργού-Παπάγου, η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος η “ΕΝΟΤΗΤΑ”, η πρωτοβουλία Όχι μετρό στην πλατεία Εξαρχείων, η Ομάδα χαρτογράφησης Εξαρχείων, η Οικοφεμινιστική ομάδα κ.α.

Από το Σύνταγμα η πορεία, που καλύφθηκε ευρέως από ντόπια και διεθνή μέσα ενημέρωσης, κατέληξε μέσω Πανεπιστημίου στην Κοραή όπου οι διαδηλωτές/ριες ανανέωσαν το ραντεβού τους για τις 17 Νοέμβρη στην Πορεία του Πολυτεχνείου και τη γενική απεργία στις 25 Νοέμβρη.


Στη συγκέντρωση που προηγήθηκε στην πλατεία Κλαυθμώνος το πανό της «Πρωτοβουλίας Αγώνα Κατοικία για Όλους» που στόλιζε την εξέδρα έγραφε «Κανένας άνθρωπος χωρίς σπίτι, κανένα σπίτι χωρίς άνθρωπο». 

Η συγκέντρωση άνοιξε με τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς του Νίκου Λούντου από τη Σεβίλλη ενώ στο τέλος η Όλγα Νάσση έκλεισε διαβάζοντας τον χαιρετισμό από τους απεργούς και τα κινήματα στέγης στην Ισπανία: «Η ενότητα των αγώνων μας είναι η βάση της δύναμής μας. Από την Ισπανία και την Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα για το Δικαίωμα στη Στέγαση εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στην πλατεία σας, σε όλους εσάς και τα συνδικάτα εργαζομένων και ενοικιαστών». 

Τον λόγο πήραν: Ο Κωνσταντίνος Λιβέρης, πρόεδρος ΠΑΝΣΥΠΟ, ο Αλέξανδρος Κουτρουλάρης από την Πρωτοβουλία Κατοίκων Κυψέλης, η Τόνια Κατερίνη από την Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών, εκπρόσωπος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών, η Μαριάννα Σπυριδάκη, φοιτήτρια Φιλοσοφικής Αθήνας από τις φοιτητικές εστίες ΕΚΠΑ, ο Πέτρος Κωνσταντίνου, Δημοτικός Σύμβουλος Αθήνας, ο Κώστας Βουρεκάς από τον ΣΑΔΑΣ, η Αθηνά Βάσου από το ΣΜΤ, η Μυρτώ Πασχαλίδου από τη Συσπείρωση Αριστερών Αρχιτεκτόνων, η Άντλα Σασάτι από το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, ο Νίκος Τουρνάς από τον Σύλλογο Εργαζόμενων ΓΓΔΕ, η Κατερίνα Πατρικίου, πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Αγ. Σάββας, η Μαρία Χαρχαρίδου, μέλος ΔΣ Συλλόγου εργαζομένων Νοσοκομείου Γεννηματάς, ο Θανάσης Καμπαγιάννης από την Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων. 

«Η Ελλάδα είναι στη χειρότερη θέση αυξημένου κόστους στέγασης στην Ευρώπη. Δεν μπορεί ένα νέο ζευγάρι να φοβάται να κάνει ένα παιδί γιατί δεν έχει να πληρώσει το νοίκι του. Δεν μπορεί οι φοιτητές να μην γράφονται στα πανεπιστήμια γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο. Δεν μπορεί ένας συνταξιούχος να διαλέγει να πληρώσει ή το ενοίκιο ή τα φάρμακά του. Δεν μπορεί τα νησιά και τα χωριά μας να μένουν χωρίς γιατρούς, δασκάλους και εκπαιδευτικούς επειδή δεν βγαίνουν να πληρώσουν τα ενοίκια και να τους πετάνε κάθε Μάιο έξω και να μένουν στα αυτοκίνητα. Δεν μπορεί να είναι η κατοικία πολυτέλεια σε μια χώρα που όλοι πληρώσαμε εισφορές για τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ)» ανέφερε ο Κωνσταντίνος Λιβέρης. «Η Ελλάδα είχε Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας και τον κατάργησαν το 2012. Ε, λοιπόν, εμείς από εδώ πρέπει να τους το φωνάξουμε. Η επανίδρυση του ΟΕΚ είναι η πιο σημαντική προτεραιότητα, η μεγαλύτερη ανάγκη για όλους».

«Σας μεταφέρουμε τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς της Κυψέλης. Σήμερα από το Βέλγιο, τη Γαλλία και την Ιταλία μέχρι την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα οι λαοί ξεσηκώνονται για να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο. Αγωνιζόμαστε για να κερδίσουμε πίσω τα σπίτια, τις ζωές μας, τις γειτονιές μας. Καλό αγώνα!» είπε ο Αλέξανδρος Κουτρουλάρης.

«Κανένας πλειστηριασμός δεν μπορεί να θεωρείται ως μια απλή λογιστική διεκπεραίωση απέναντι σε μια οικογένεια. Ο νόμος οφείλει να προστατεύει και τον πιο αδύναμο, όχι μόνο εκείνον που έχει την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των funds» τόνισε η Τόνια Κατερίνη. «Την ίδια στιγμή χιλιάδες άνθρωποι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο κόστος ενοικίου που στην Ελλάδα είναι το υψηλότερο της Ευρώπης. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα με μηδενικές πολιτικές κοινωνικής κατοικίας, σε μια περίοδο που η τουριστικοποίηση οξύνει ακόμα περισσότερο το στεγαστικό πρόβλημα και που οι όποιες “πολιτικές” για τη στέγη προστατεύουν την αγορά και τα κέρδη εκμισθωτών και κατασκευαστών. Σε αυτή την προσπάθεια δεν περισσεύει κανένας μας. Προτείνουμε κοινές πρωτοβουλίες, ανοιχτές συνελεύσεις, συλλογική νομική υποστήριξη, κινηματικές δράσεις μέσα και έξω από τη Βουλή, μπροστά στα υπουργεία, στα πρακτορεία των funds (servicers, δικηγορικά γραφεία). Να οργανωθούμε περνώντας από το τί μας εξοργίζει, στο τί πρέπει να κάνουμε».

Διευρυμένο κοινωνικό μέτωπο

«Ως Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών δώσαμε το προηγούμενο διάστημα έναν από τους λίγους νικηφόρους αγώνες για την στέγη και την πόλη με αιχμή τους δυο απεργούς πείνας» ανέφερε ανάμεσα σε άλλα ο εκπρόσωπος της κοινότητας που πήρε το λόγο στη συγκέντρωση. «Ήταν το αποτέλεσμα ενός διευρυμένου κοινωνικού λαϊκού μετώπου. Χωρίς την ενότητα τόσων πολλών και διαφορετικών δεν θα τα είχαμε καταφέρει. Είναι ένας αγώνας απέναντι στο κεφάλαιο, το κράτος και τον φασισμό». 

«Οι γειτονιές των Αμπελοκήπων είναι εδώ και μαζί τους είναι και το Σωματείο των εργαζομένων στο νοσοκομείο του Άγιου Σάββα» τόνισε η Κατερίνα Πατρικίου. «Είμαστε εδώ εργαζόμενοι από πολλά νοσοκομεία που παλεύουμε να σώσουμε τη δημόσια και δωρεάν Υγεία και ενώνουμε τις φωνές μας για δημοσια, δωρεάν, φθηνή αξιοπρεπή κατοικία. Αυτός ο αγώνας πρέπει να γίνει αγώνας των συνδικάτων, μαζί με τους μισθούς, τις προσλήψεις και τα άλλα αιτήματα. Παλεύουμε για να γίνει κεντρικός στα συνδικάτα. Επόμενο μεγάλο βήμα, η απεργία στις 25 Νοέμβρη». 

«Είμαστε εδώ για να δηλώσουμε ότι η πολιτική της φτωχοποίησης περνάει μέσα και από την εμπορευματοποίηση της κατοικίας» είπε ο Θανάσης Καμπαγιάννης από την Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων. «Η κυβέρνηση προσπαθεί να αποφύγει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας, όπως επιχείρησε με το άρθρο 23 στο πρόσφατο νομοσχέδιο που έφερε στη Βουλή και αποσύρθηκε κάτω από τις τεράστιες αντιδράσεις και του ΔΣΑ που στηρίζει τη σημερινή κινητοποίηση. Οι χιλιάδες πλειστηριασμοί πρέπει να σταματήσουν. Δικηγορία δεν είναι εισπρακτικές εταιρίες και δικηγόροι που βγάζουν τον κόσμο από τα σπίτια του, σημαίνει υπεράσπιση των συμφερόντων της κοινωνίας».

Δωρεάν Δημόσιες Εστίες

«Είμαστε εδώ από τα πανεπιστήμια για να πούμε ότι θέλουμε δημόσιες δωρεάν εστίες, με αξιοπρεπή διαβίωση μέσα σε αυτές, για όλους/ες/α μας» είπε η Μαριάννα Σπυριδάκη. «Δεν είναι δυνατόν φέτος 400 πρωτοετείς φοιτητές στην Πάτρα να μην πάνε να σπουδάσουν λόγω των υψηλών ενοικίων. Θα είμαστε στον δρόμο του αγώνα και σήμερα και στην πορεία της 17ης Νοέμβρη. Δεν αποδεχόμαστε τις διαγραφές, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και μια κοινωνία που πετάει τη νεολαία έξω από τα πανεπιστήμια και τις εστίες».     

«Η στεγαστική κρίση που ζούμε όλο και πιο έντονα δεν έπεσε από τον ουρανό. Έχει οικονομικές αιτίες και πολιτικές ευθύνες. Η μάχη για τη στέγη δεν είναι απλώς μια μάχη για τέσσερις τοίχους. Είναι η μάχη για το δικαίωμα να ζεις σήμερα και να σχεδιάζεις το μέλλον σου χωρίς να ζητάς άδεια από έναν επενδυτή. Και αυτή τη μάχη είτε θα τη δώσουμε μαζί σήμερα, με τα σωματεία μας μπροστά, είτε θα συνεχίσουμε να βλέπουμε ο καθένας μόνος του την αδικία να συνεχίζεται» τόνισε η Αθηνά Βάσου. 

«Για τους πρόσφυγες/ισσες, για τους μετανάστες/ριες, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη, υπάρχει ένα επιπλέον εμπόδιο. Και αυτό είναι ο ρατσισμός κατά την αναζήτηση ενός σπιτιού» ανέφερε η Άντλα Σασάτι. «Άνθρωποι αποκλείονται λόγω της καταγωγής, του χρώματος, του ονόματος ή της εθνικότητάς τους. Και από πάνω ακούγονται από κυβερνητικά χείλη απειλές για την απομάκρυνση μεταναστών από τις κατοικίες τους, ακόμη και με τη χρήση της λογικής της συλλογικής τιμωρίας. Μας ανησυχεί βαθιά η αυξανόμενη παρουσία ρατσιστικού λόγου. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για διακρίσεις και ρατσιστική βία».

«Βρισκόμαστε εδώ για να στείλουμε ένα μεγάλο αγωνιστικό χαιρετισμό στα εκατομμύρια των εργαζόμενων που βγήκανε σήμερα στην Ισπανία και κλείσανε εργοστάσια, κλείσανε σχολεία, νοσοκομεία κλείσανε τα πάντα από χθες βράδυ με μια φοβερή περιφρούρηση ενάντια στα αφεντικά και η απεργία τους ήταν απεργία για το δικαίωμα στη στέγη» τόνισε ο Πέτρος Κωνσταντίνου. «Αυτή είναι η δύναμη που έχουμε για να παλέψουμε παντού και να αλλάξουμε μια κοινωνία που οι καπιταλιστές, οι τραπεζίτες, τα φαντς λυμαίνονται τα σπίτια των φτωχών ανθρώπων. Μπορούμε να αντιστρέψουμε την καταστροφή που φέρνουν τα μνημόνια, να ξαναστήσουμε τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας σαν ένα δημόσιο φορέα που θα πάρει επάνω του τα εκατοντάδες χιλιάδες κενά σπίτια. Αυτή είναι η δύναμη που έχουμε, και αυτό που ξεκινάμε σήμερα από εδώ, με την “Πρωτοβουλία Αγώνα Κατοικία για Όλους” είναι να ενώσουμε όλες τις δυνάμεις».

«Σαν υγειονομικοί ξέρουμε πολύ καλά ότι οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε στην Αθήνα ούτε στα νησιά για να πληρώσει ένας πρωτοδιόριστος νοσηλευτής το νοίκι του» είπε η Μαρία Χαρχαρίδου. «Στα νοσοκομεία στα επείγοντα, δεχόμαστε ολους τους άστεγους, τους ανθρώπους που ζούνε στην εξαθλίωση και το τελευταίο τους καταφύγιο είναι το νοσοκομείο, και όταν φεύγουν από εκεί δεν έχουν που να πάνε ή είναι σε κακή κατάσταση τα σπίτια τους και δεν μπορούν να έχουν την αποθεραπεία που χρειάζονται. Όπως και τα σπίτια μας έτσι και τα νοσοκομεία χρειάζονται συντήρηση. Οι “ανακαινίσεις” του Άδωνη είναι μια τρύπα στο νερό. Διεκδικούμε τα σπίτια και τα νοσοκομεία που μας αξίζουνε».


Εκτός από την Ισπανία (διαβάστε στη σελ. 7) δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους σε περισσότερες από 30 πόλεις της Πορτογαλίας για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην ραγδαία αύξηση των ενοικίων, απαιτώντας επείγουσα δράση για την αντιμετώπιση της επιδεινούμενης στεγαστικής κρίσης στη χώρα. 

Οι διαδηλώσεις του Σαββάτου, που οργανώθηκαν από την πλατφόρμα «Casa Para Viver» (Ένα Σπίτι για να Ζήσουμε), πραγματοποιήθηκαν με το σύνθημα «Δεν θα μας κλέψουν το δικαίωμα σε ένα σπίτι» με διαδηλώσεις στη Λισαβόνα, το Πόρτο, το Φάρο, το Πορτιμάο, την Κοΐμπρα, τη Μπράγκα και άλλες πόλεις.

Ήταν η μεγαλύτερη μέρα πανεθνικής δράσης από τότε που ξεκίνησε το κίνημα πριν από μερικές εβδομάδες. Στη Λισαβόνα χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών βάδισαν με τύμπανα, μουσική και συνθήματα απαιτώντας πλαφόν στα ενοίκια, νομική προστασία των ενοικιαστών από την έξωση, πιο προσιτή στέγαση και ανάκληση των προτεινόμενων κυβερνητικών επιθέσεων στη νομοθεσία περί ενοικίων. Ακολούθησαν ακόμη πιο μαζικά συλλαλητήρια στις 14/11.

Στην Ιταλία διαδηλώσεις έγιναν στο Μιλάνο, το Τορίνο, τη Γένοβα, συνολικά σε έντεκα σημεία σε όλη τη χώρα. «Στο Μιλάνο εκατοντάδες άνθρωποι, φοιτητές και εργαζόμενοι, βγήκαν στους δρόμους για να απαιτήσουν προσιτή στέγαση και ανακούφιση από τα εκτοξευόμενα ενοίκια απαιτώντας φθηνότερη στέγαση και μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης των ενοικίων, ξαναφέρνοντας στο προσκήνιο την κρίση στέγασης στην Ιταλία» ανέφερε το ρεπορτάζ.


Διεκδικούμε το δικαίωμα στη στέγη για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς, υγειονομικούς και γενικότερα, όπου κι αν βρίσκονται στην περιφέρεια της χώρας όπου έχουμε οξύτατο πρόβλημα στέγασης στους αναπληρωτές και νεοδιόριστους. Είναι βασικό κομμάτι του αγώνα ενάντια στη λιτότητα και τις περικοπές.

Γρηγόρης Καλομοίρης, 
Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών

 

Είμαστε σήμερα εδώ να παλέψουμε για το δικαίωμα στη στέγη. Η στέγη δεν είναι μόνο τέσσερις τοίχοι, είναι η ασφάλεια να ξέρεις ότι κάπου μπορείς να στεγάσεις την οικογένειά σου και τοι μέλλον σου. 

Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση με πρόσχημα τον πόλεμο αφήνει την ακρίβεια, τους κερδοσκόπους και τα funds να κατυαστρέφουν τις ζωές μας. Για πολλούς από τους συναδέλφους τα νοίκια που ζητάνε είναι μεγαλύτερα από τον μισθό. Απαιτούμε αυξήσεις στους μισθούς, έλεγχος στις τιμές στη στέγη, περιορισμός των funds, προστασία των δανειοληπτών.

Σταυρούλα Παπαδημητρίου,
πρόεδρος Ομοσπονδίας Εργαζομένων Υπουργείου Εργασίας

 

Δίνουμε σήμερα το παρών εδώ για να διατρανώσουμε το ιερό δικαίωμα στη στέγη. 

Κανένα σπίτι σε αυτά τα κοράκια που δεν σέβονται την εργατική τάξη και τον μόχθο των ανθρώπων που έχουν χτίσει τα σπίτια με τον ιδρώτα και το αίμα τους. Οι εκπαιδευτικοί έχουμε καταντήσει να μην αποδεχόμαστε διορισμούς έξω από την πόλη που κατοικούμε λόγω των χαμηλών μισθών και των υπέρογκων ενοικίων ή να καταφεύγουμε σε σκηνές και αυτοκίνητα. Ανασυγκρότηση εδώ και τωρα του ΟΕΚ. 

Άννα Καρλαύτη,
πρόεδρος ΣΕΠΕ «Αθηνά»

 

Συγκέντρωση για την στέγη πραγματοποιήθηκε και στην Θεσσαλονίκη στις 11 Νοεμβρίου. Συντονιζομενες με το διεθνές κίνημα και την μαζική απεργία που πραγματοποιήθηκε την ίδια μέρα στην Ισπανία, συλλογικότητες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Νίκου Παπάζογλου στην Τούμπα. 

Πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στην γειτονιά και σύνδεση της μάχης για κατοικία για όλους με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν και κατάφεραν να αναβληθεί η έξωση του ηλικιωμένου ζευγαριού από το σπίτι τους μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 2027. Η Πρωτοβουλία Αγώνα Κατοικία για Όλους/ες/α συμμετείχε στην συγκέντρωση, μοίρασε υλικό και μίλησε με τον κόσμο της γειτονιάς.

Δήμητρα Κομνιανού,
Θεσσαλονίκη

 

Τα σωματεία στην πρώτη γραμμή    

«Είμαστε σήμερα εδώ γιατί πιστεύουμε ότι τα σωματεία πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα για τη στέγη» είπε ο Νίκος Τουρνάς. «Τα προηγούμενα χρόνια μαζί με όλα τα άλλα μας έκλεψαν και το δικαίωμα στη στέγη. Οι εργαζόμενοι του υπουργείου Οικονομικών στηρίζουμε το αίτημα για ανασύσταση του ΟΕΚ. Ξέρουμε πολύ καλά και άλλη μια όψη του ζητήματος, τον παροπλισμό του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων που ήταν ένα εργαλείο για τους εργαζόμενους στο δημόσιο να παίρνουν δάνεια με αξιοπρεπείς όρους και σήμερα λειτουργεί με όρους μνημονιακής τράπεζας».    

«Είμαστε σήμερα εδώ, σε μια μέρα ορόσημο, που δεν είναι μόνο στην Ελλάδα, μια μέρα που διαδηλώνουμε για το ζήτημα της κατοικίας, ίσως το πιο σημαντικό ζήτημα της ακρίβειας σήμερα» τόνισε η Μυρτώ Πασχαλίδου. «Η κυβέρνηση έχει ευθύνες γιατί η ίδια δημιούργησε την κρίση, και σήμερα, όχι μόνο δεν κάνει τίποτα για να λύσει το πρόβλημα, αλλά με το κατάπτυστο νομοσχέδιο που έφερε, δίνει το δικαίωμα στα funds και τις τράπεζες να κλέβουν τα σπίτια του φτωχού λαού, Σήμερα πρέπει να γίνει η αρχή για έναν αγώνα που κανένα δεν θα πεταχτεί από το σπίτι του».

«Η κυβέρνηση, η ΕΕ, ο ΟΟΣΑ και οι λοιποί προσπαθούν να μας πείσουν ότι η αιτία του προβλήματος είναι η ανισορροπία της προσφοράς και της ζήτησης στη χρηματαγορά και η λύση είναι η αύξηση της προσφοράς» τόνισε ο Κώστας Βουρεκάς από τον ΣΑΔΑΣ. «Πρόκειται για μια πολιτική που αποσκοπεί να αυξήσει τον κύκλο εργασιών του κατασκευαστικού και τραπεζικού κεφαλαίου. Η πραγματική αιτία της κρίσης στέγασης είναι η στροφή του κεφαλαίου στην κατοικία ως επενδυτικό προϊόν. Λύση είναι η επιβολή φραγμών στην κίνηση του κεφαλαίου».