Πάνω από 100 χιλιάδες διαδηλωτές πήραν μέρος στις διαδηλώσεις, τα συλλαλητήρια και τα πολιτικά και καλλιτεχνικά δρώμενα ενάντια στη σύνοδο κορυφής των G20, του κλαμπ των 20 πλουσιότερων και ισχυρότερων κρατών του κόσμου, που έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Αμβούργο της Γερμανίας.
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τόσο στην ίδια τη Γερμανία όσο και στο υπόλοιπο κόσμο περιόρισαν τα ρεπορτάζ τους αποκλειστικά στα "σοβαρά επεισόδια" που διαδραματίστηκαν αυτές τις μέρες στους δρόμους του Αμβούργου. Δηλαδή στον εμπρησμό από "κουκουλοφόρους" μερικών αυτοκινήτων, τις συγκρούσεις ανάμεσα στο "μαύρο μπλοκ" και την αστυνομία, τον τραυματισμό μερικών εκατοντάδων αστυνομικών και διαδηλωτών και τις συλλήψεις. Αυτή η εικόνα, όμως, είναι πέρα για πέρα παραπλανητική.
Κατ΄ αρχήν, η συμμετοχή στις εκδηλώσεις ενάντια στους G20 ήταν μαζική. Δεν ήταν ένας κλεφτοπόλεμος ανάμεσα στους "κουκουλοφόρους" από τη μια και την αστυνομία από την άλλη. Ήταν μια διαδήλωση του 99% ενάντια στο 1%. Δεν ήταν μόνο οι χιλιάδες διαδηλωτές που έφτασαν από κάθε γωνιά της Γερμανίας (και όχι μόνο της Γερμανίας) στο Αμβούργο. Ολόκληρη η πόλη στάθηκε στο πλευρό τους. Το Αμβούργο, μια εμπορική μεγαλούπολη, χόρευε το Σαββατοκύριακο στο ρυθμό του Σιάτλ, της Πράγας και της Γένοβας. Όπως γράφει στη σελίδα της στο Facebook μια διαδηλώτρια, "ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς που άνοιξαν τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους για να ακούσουν τις φωνές μας και να κρύψουν τους διαδηλωτές που καταδίωκε η αστυνομία... Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς που μας έδιναν νερό και προμήθειες. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα τα πατώματα, τους καναπέδες, τις αυλές και τις βεράντες που μας φιλοξένησαν..."
Μέσα σε αυτές τις δυο μέρες οργανώθηκαν πάνω από τριάντα διαφορετικές εκδηλώσεις. Το πρωί της Παρασκευής οι διαδηλωτές προσπάθησαν να μπλοκάρουν (με τη φυσική τους παρουσία) την μετακίνηση των επισήμων προς το εκθεσιακό κέντρο του Αμβούργου όπου θα γινόταν η συνάντηση. Η Μελάνια Τραμπ, αναγκάστηκε να μείνει για κάποια ώρα κλεισμένη στο ξενοδοχείο της. "Η αστυνομία δεν μας έδινε το ελεύθερο να κινηθούμε" δήλωσε στο CNN η εκπρόσωπός της. Όλες διαλύθηκαν βίαια από την αστυνομία. Και η πορεία των μαθητών, που βάδιζαν πίσω από ένα πανό με το σύνθημα "Διαδήλωση της Εκπαίδευσης - Η Νεολαία ενάντια στους G20" διαλύθηκε από την αστυνομία.
Η κεντρική διαδήλωση, οργανωμένη από τα συνδικάτα, είχε προγραμματιστεί για το μεσημέρι του Σαββάτου. Η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε την αστυνομία να επιτελέσει και πάλι το "έργο της": τα "ΜΑΤ" επιτέθηκαν απρόκλητα στην πορεία και προσπάθησαν να την κόψουν στα δυο μέσα από ένα όργιο χημικών, ξυλοδαρμών και συλλήψεων.
Για όλα τα "σοβαρά επεισόδια" μοναδική υπεύθυνη είναι η αστυνομία. Η κυβέρνηση και η δημαρχία της πόλης (ελέγχεται από μια συμμαχία Σοσιαλδημοκρατών και Πράσινων) είχαν αποφασίσει από την αρχή να περάσουν τους διαδηλωτές -όχι μόνο το "μαύρο μπλοκ", όλους τους διαδηλωτές- δια "πυρός και σιδήρου". Η αστυνομία χρησιμοποιούσε κάθε δυνατή δικαιολογία για να επιτεθεί: ένα άδειο μπουκάλι που πέταξε ένας μεθυσμένος, ένα πανό που ήταν μεγαλύτερο από το επιτρεπόμενο όριο (!) του 1,5 μέτρου, ένας διαδηλωτής με κουκούλα (υπάρχει και στη Γερμανία κουκουλονόμος). Ακόμα και οι συντηρητικές εφημερίδες αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι η αστυνομία «υπερέβαλε». Η κυβέρνηση, ήταν σαφές, δεν ήθελε διαδηλώσεις ενάντια στους G20 στο Αμβούργο.
Η προκλητικότητα της αστυνομίας φάνηκε με το "καλημέρα", με την επίθεση το απόγευμα της Πέμπτης στη συναυλία, με τίτλο "Καλωσορίσατε στην Κόλαση" που είχε οργανωθεί στην παλιά Ψαραγορά του Σαν Πάουλι με τη συμμετοχή 12.000 κυρίως νέων ανθρώπων. Όπως γράφει η εφημερίδα (ευρείας κυκλοφορίας) Süddeutsche Zeitung, "άρχισε σαν ένα χάπενινγκ με συγκροτήματα και συνθήματα... Για μερικές ώρες έμοιαζε σαν να επρόκειτο να εξελιχθούν ομαλά τα πράγματα... Στη σκηνή υπήρχαν, είναι αλήθεια, γραμμένα συνθήματα του είδους 'Να μπλοκάρουμε, να σαμποτάρουμε, να διαλύσουμε'. Αλλά στο τέλος οι διαδηλωτές άρχισαν να βαδίζουν ειρηνικά συνοδευόμενοι από μουσική ρέιβ. Και όμως μέσα σε λίγα λεπτά τα πράγματα εκτροχιάστηκαν". Πως; Με μια αναίτια και απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας -που είχε κλείσει ήδη τους δρόμους με αντλίες νερού, θωρακισμένα οχήματα και εκατοντάδες "ματατζήδες" που σκόρπισαν με γκλομπ και χημικά τον πανικό και διέλυσαν τη συγκέντρωση. Όλη αυτή η βία δεν πέτυχε στο τέλος να διαλύσει τους διαδηλωτές.
Καυγάδες μέσα στη Σύνοδο
Η βίαιη διάλυση των διαδηλώσεων από την αστυνομία δεν κατάφερε να σώσει τη σύνοδο κορυφής των G20 που -κατά γενική ομολογία- κατέληξε σε μια οικτρή αποτυχία. Οι "πλανητάρχες" κατάφεραν μεν να συμφωνήσουν σε ένα κοινό ανακοινωθέν, με το οποίο επιβεβαίωσαν την "προσήλωσή τους" στα δυο ακανθώδη ζητήματα: το ελεύθερο εμπόριο και τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή. Αλλά όλοι ξέρουν ότι τα ζητήματα δεν έχουν κλείσει.
Όπως γράφει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel "οι G20 δεν στηρίζονται σε κάποιες κοινές αρχές αλλά σε κοινά συμφέροντα". Η διπλή (οικονομική και γεωπολιτική) κρίση, όμως, που ταλανίζει το σύστημα τα τελευταία χρόνια έχει οξύνει τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις "Μεγάλες Δυνάμεις" και έχει στενέψει τα περιθώρια για κοινά συμφέροντα και κοινές αντιμετωπίσεις.
"Στο διεθνές εμπόριο δεν άλλαξε κατ' αρχήν τίποτα" συνεχίζει το Der Spiegel, "και αυτό είναι στα μάτια των περισσότερων συμμετεχόντων ήδη μια επιτυχία". Ο Ντόναλντ Τραμπ υποσχόταν προεκλογικά να "ξαναφέρει τις δουλειές πίσω στην Αμερική" με μια πολιτική οικονομικού προστατευτισμού. Τον περασμένο Μάρτη ο εκπρόσωπός του στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών των G20 είχε μπλοκάρει το συνηθισμένο κοινό ανακοινωθέν υπέρ του "ελευθέρου εμπορίου" και υπήρχαν φόβοι ότι θα έκανε το ίδιο και στο Αμβούργο. Δεν το έκανε. Αλλά αυτό όλοι ξέρουν ότι μόνο συμβολική σημασία έχει.
Αντίκτυπος
Η αμερικανική κυβέρνηση απειλεί αυτές τις μέρες να επιβάλλει υψηλούς δασμούς στις εισαγωγές χάλυβα στις ΗΠΑ -κάτι που θα έχει πολύ σοβαρό αντίκτυπο για τη βιομηχανία χάλυβα τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Κίνα. Το αν θα το κάνει τελικά παραμένει αυτή τη στιγμή ακόμα άγνωστο. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα την εμποδίσει το κοινό ανακοινωθέν του Αμβούργου.
Και το ίδιο ισχύει σε σχέση με τη συμφωνία του Παρισιού για την Κλιματική Αλλαγή. Ο Τραμπ την έχει ήδη καταγγείλει και δεν άλλαξε στάση στο Αμβούργο. Και εδώ η "επιτυχία" της συνόδου κορυφής ήταν ότι δεν ακολούθησαν και άλλοι: οι 19 υπέγραψαν το ανακοινωθέν που δηλώνει πίστη στις αποφάσεις του Παρισιού. Αλλά και πάλι, οι υπογραφές δεν εξασφαλίζουν καμιά εγγύηση. Λίγες ώρες μόνο μετά την υπογραφή του, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία σκέφτεται να μην τηρήσει τη συμφωνία.
Τι θα μείνει τελικά στην ιστορία από τη σύνοδο κορυφής των G20 στο Αμβούργο; Σίγουρα το όργιο της αστυνομικής βίας. Σίγουρα οι φωτογραφίες και τα βίντεο με τους δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές να βαδίζουν, παρά τις απαγορεύσεις, τις αντλίες, τα χημικά και τις συλλήψεις, μέσα από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Το τι ειπώθηκε και τι αποφασίστηκε μέσα στις κλειστές αίθουσες αυτό κανένας δεν θα το θυμάται. Όχι σε μερικά χρόνια. Ούτε σε μερικές εβδομάδες.