Η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ αλλά και της ΕΕΣΣΤ (εταιρεία που συντηρεί το τροχαίο υλικό του ΟΣΕ) μεθοδεύεται συστηματικά εδώ και καιρό. Πρόσφατα η συντήρηση του δικτύου αποφασίστηκε να παραχωρηθεί σε ιδιώτη με ΣΔΙΤ ενώ διαγράφτηκαν και τα χρέη του ΟΣΕ προς το δημόσιο.

 

Είχε προηγηθεί η μείωση προσωπικού και η περικοπή «ασύμφορων» δρομολογίων. Είναι ενδεικτικό ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια υπήρχε σιδηροδρομική σύνδεση από τον Πειραιά μέχρι την Ειδομένη, το μικρό αγροτικό χωριό στα σύνορα που αυτή τη στιγμή είναι κόμβος της προσφυγικής ροής. Το δρομολόγιο όμως κρίθηκε μη κερδοφόρο και καταργήθηκε. Αυτό το δρομολόγιο θα ήταν σε θέση να διευκολύνει το μακρύ ταξίδι χιλιάδων προσφύγων που σήμερα γίνεται μετ’ εμποδίων.

 

Όμως ποτέ η αγορά δεν ενδιαφέρθηκε για τις ανάγκες των απλών ανθρώπων, είτε είναι ντόπιοι είτε μετανάστες. Ακόμα και αν δεχτούμε την λάσπη της δεξιάς, ότι η Ελλάδα είναι η «τελευταία σοβιετία» και ο «ανορθολογικός κρατισμός» είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη, μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στη Βρετανία που από το 1994 έχει επιλέξει τον δρόμο των ιδιωτικοποιήσεων για το τεράστιο σιδηροδρομικό της δίκτυο.

 

 

Η ιδιωτικοποίηση ολοκληρώθηκε το 1997 με το σπάσιμο υπηρεσιών και την πώλησή τους σε πολλές δεκάδες εταιρίες και υπερ-εργολάβους,. Καμία αισθητή βελτίωση δεν παρουσιάστηκε στις τιμές των εισιτηρίων, τις θέσεις εργασίας ή τις επενδύσεις παρά την αύξηση των επιβατών, ενώ μόλις 3 χρόνια αργότερα έγινε ένα από τα χειρότερα ατυχήματα των τελευταίων δεκαετιών και ανάγκασε την κυβέρνηση να επανακρατικοποιήσει την εταιρεία που συντηρεί το δίκτυο.

 

Σε μια πρόσφατη έρευνα το 66% των Βρετανών επιθυμούν την κρατικοποίηση των σιδηροδρόμων και σίγουρα όχι επειδή έχουν «ιδεολογικές αγκυλώσεις» που θα έλεγε και ο Πάσχος Μανδραβέλης. Σήμερα εξάλλου η λιμνάζουσα πολιτική σκηνή της Βρετανίας ταράζεται από την άνοδο του Τζέρεμι Κόρμπιν στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, έχοντας μάλιστα ψηλά στην ατζέντα του κρατικοποιήσεις υποδομών όπως τα τραίνα και τις ηλεκτροπαραγωγές εταιρείες. 

---

Με γρήγορους ρυθμούς προχωράει και  η ιδιωτικοποίηση 14 κερδοφόρων περιφερειακών αεροδρομίων στην κοινοπραξία των εταιρειών Fraport-Slentel. Η πρώτη είναι γερμανικός κολοσσός με έδρα τη Φρανκφούρτη και η δεύτερη ανήκει στον όμιλο του Κοπελούζου.

 

Πολλά θα μπορούσαν να γραφτούν για τις γενικές επιπτώσεις ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων στις εργασιακές σχέσεις, στις θέσεις εργασίας, το περιβάλλον, τον τουρισμό αλλά και τα κρατικά ταμεία. Μόνο το παράδειγμα του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος» θα ήταν αρκετό. Παρουσιάζεται ως έργο-μοντέλο, σε κάθε όμως σχετική παρουσίαση εντέχνως «ξεχνιούνται» τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα που το συνοδεύουν. Για παράδειγμα παρά τις σχετικές προβλέψεις των συμβάσεων από το 1995 το αεροδρόμιο δεν πληρώνει δημοτικά τέλη!

 

Παλαιότερα εξάλλου είχε καταδικαστεί η επίσης γερμανική εταιρεία Hochtief ότι δεν απέδωσε ΦΠΑ ύψους 600 εκατ. ευρώ καθιστώντας την τον μεγαλύτερο φοροφυγά στη χώρα. Όσον αφορά στη Fraport τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, μιας και είναι βουτηγμένη στα σκάνδαλα σε όλο τον πλανήτη, από τις Φιλιππίνες μέχρι τις ΗΠΑ. Όπου πατάει το πόδι της ακολουθούν μαζικές απολύσεις, ενώ το 80% των εργαζομένων της στις ΗΠΑ δεν έχει ιατρική κάλυψη και πληρώνεται με τους χαμηλότερους μισθούς της αγοράς. Στις δε Φιλιππίνες έχει καταδικαστεί για δωροδοκίες πολιτικών, για παραβίαση του συντάγματος και για εταιρείες-βιτρίνα.

 

Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ για την ιδιωτικοποίηση αυτή είναι η Lufthansa, που «τυχαία» είναι και μέτοχος της Fraport.

 

 

Είναι τόσο σκανδαλώδης η πώληση των αεροδρομίων στη Fraport που φτάσαμε στο σημείο συνδικαλιστές από τις ΗΠΑ να ταξιδεύουν στην Ελλάδα για να… πείσουν το ΣΥΡΙΖΑ να μην προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση!

 

Όσο για τον Δημήτρη Κοπελούζο, είναι γνωστός στα μέρη μας από παλιά. Ανήκει στους λεγόμενους ολιγάρχες με τους οποίους θα συγκρούονταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Προ διετίας στα ΜΜΕ που κατείχε είχαν γίνει μαζικές απολύσεις ενώ το όνομά του συνδέεται με σκανδαλώδεις συμβάσεις με τη ΔΕΗ και τη ΔΕΠΑ.

---

Το μεγαλύτερο φιλέτο όλων όμως είναι τα λιμάνια, με πρώτο και καλύτερο τον ΟΛΠ. Η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών δεν πρόκειται να φέρει καμιά «ανάπτυξη» και αυτό το αποδεικνύει πέραν όλων των άλλων η μέχρι τώρα πορεία της Cosco. 

 

 Ο κινέζικος όμιλος και οι «φίλοι» του στην Ελλάδα μας είχαν γεμίσει με υποσχέσεις για τη ραγδαία αύξηση της κίνησης που θα έφερνε στο λιμάνι η ιδιωτικοποίηση, οι οποίες προσωρινά μόνο επαληθεύτηκαν. Πέρσι η αύξηση ήταν 23,3% ενώ φέτος επηρεασμένη από την ύφεση και τα προβλήματα της Κίνας, ασθμαίνοντας έφτασε το 1,3%.

 

Θυμίζουμε ότι φορολογικά ισχύει ειδικό καθεστώς που είχε εξασφαλίσει η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων για την Cosco. Εξαιτίας του το ελληνικό δημόσιο το 2014 έχασε πάνω από 30 εκατ. ευρώ. 

 

Στην Εργατική Αλληλεγγύη Νο 1169 γράφαμε «Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι στην ουσία η Cosco δεν θέλει καν τον υπόλοιπο ΟΛΠ.

 

Με τους προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ που διαχειρίζεται ήδη διαθέτει δυνατότητες πολύ πάνω από τις ανάγκες που έχει ή σχεδιάζει να έχει στα επόμενα επτά χρόνια. Ο μόνος λόγος που φαίνεται να ενδιαφέρεται είναι για να εξασφαλίσει ότι δεν θα «πατήσει πόδι» κάποιος ανταγωνιστής της στον Πειραιά» και από ότι φαίνεται δικαιωθήκαμε. Συγκεκριμένα, όπως γράφει η «Καθημερινή»: «Όπως προκύπτει από σχετική ανάλυση της εταιρείας ερευνών και παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών Drewry Maritime Research, στο επίκεντρο βρίσκεται η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, η MSC, η οποία ταυτόχρονα τυγχάνει να είναι και ο μεγαλύτερος πελάτης του λιμανιού του Πειραιά (…) έχει αρχίσει να μετακινεί φορτία ανατολικότερα και κυρίως προς την Τουρκία» όχι όμως επειδή είναι πιο βολικό ή αποδοτικότερο το λιμάνι στη Τουρκία αλλά απλούστατα επειδή το αγόρασε μέσω μιας θυγατρικής της. Έτσι από πελάτης της Cosco στον Πειραιά έγινε ανταγωνιστής της! Με παρόμοιο σκεπτικό η Cosco αγόρασε και ένα άλλο λιμάνι στην Τουρκία και τώρα ανταγωνίζεται τον εαυτό της, ένα πραγματικό τρελοκομείο δηλαδή.

---

«Δεν υποχωρούμε αν δεν δικαιωθούμε», ήταν το οργισμένο σύνθημα των εργατών της Cosco έξω από το Yπ. Eργασίας στην κινητοποίηση που πραγματοποίησαν τη Δευτέρα 19/10. Οργή για τις απερίγραπτες συνθήκες εργασίας, τα συνεχή εργατικά ατυχήματα χωρίς την παραμικρή καταγραφή, τις συμβάσεις 15 ημερών, τις απληρωσιές και την τρομοκρατία που έχουν επιβάλει οι εργολάβοι με τις πλάτες της Cosco στους εργάτες που δουλεύουν στο λιμάνι. 

 

Οι ιστορίες που έχουν όλοι να πουν, συνταρακτικές. Κόσμος που μεταφέρεται με αγροτικά αυτοκίνητα σε κοντινά νοσοκομεία για να μην καταγραφεί σαν εργατικό το ατύχημα, εναερίτες που δένουν κοντέινερ σε ύψος 25 μέτρων χωρίς να είναι δεμένοι, χωρίς να τους παρέχονται κράνη ή στολές. Βαριά εργαζόμενοι που όχι μόνο δεν τους κολλάνε βαρέα και ανθυγιεινά αλλά τους καταγράφουν σαν ...”συσκευαστές σταφίδας”.

 

 

Οι αποκαλύψεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν εισαγγελική παρέμβαση, όμως όποιος τολμήσει να μιλήσει βγαίνει σε αργία. Αυτή είναι η απίστευτη πραγματικότητα στην προβλήτα που ελέγχει η Cosco, την στιγμή μάλιστα που για μια ακόμα χρονιά δηλώνουν αύξηση της κερδοφορίας.

 

«Έχουμε κατέβει σήμερα σε παράσταση διαμαρτυρίας και σε συμβολική κατάληψη της εισόδου Υπ. Εργασίας. Διεκδικούμε ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά, διεκδικούμε αναγνώριση των ειδικοτήτων μας και να δηλωθούμε λιμενεργάτες. Διεκδικούμε τη σύναψη ΣΣΕ του σωματείου με την εταιρία και δικαίωση όλων των αιτημάτων μας άμεσα. Σήμερα είναι μαζί μας η Ένωση Λιμενεργατών ΟΛΠ, η Εργατική Αλληλεγγύη και έχουμε λάβει και χαιρετιστήριες επιστολές για τη συγκέντρωσή μας από τα περισσότερα σωματεία του Πειραιά. Τους ευχαριστούμε όλους. Θα ενημερωθούν οι συνάδελφοι και θα κάνουμε ό,τι αποφασίσει η συνέλευσή μας», τόνισε μιλώντας στην Ε.Α. ο Δαμιανός Βουδιγάρης, μέλος του σωματείου εργαζόμενων στην Cosco.

 

Αμέσως μετά την συνάντηση με τον υπουργό, ο πρόεδρος του σωματείου Γιώργος Μπεκρής τόνισε πως από την μεριά του υπουργείου υποσχέθηκαν πως μέχρι την Πέμπτη 22/10 θα έχει προσκληθεί η εργοδοσία σε τριμερή συνάντηση για να συζητηθούν τα αιτήματα των εργαζόμενων αλλιώς θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους ακόμα και με απεργία ή κατάληψη της προβλήτας. 

---

 

“Μια απεργία για να έχει επιτυχία θα πρέπει να οργανωθούν περιοδείες, συγκεντρώσεις σε διαφορετικούς χώρους για να προετοιμάσουμε την συμμετοχή μας στην απεργία. Με το πολυνομοσχέδιο έχει παρθεί πλέον η απόφαση για το ξεπούλημα των σιδηρόδρομων, αυτό είναι ένα γεγονός που δεν μπορεί κανείς να το παραβλέψει. Ο κανόνας ήταν να σπάνε τις επιχειρήσεις σε όλο και περισσότερα κομμάτια να συκοφαντούν όλους τους εργαζόμενους ώστε να μην αντιδράει η κοινωνία όταν φτάνει η ώρα για την ιδιωτικοποίηση. Η ώρα για τον ΟΣΕ ήρθε τώρα, πουλιέται το κομμάτι της εμπορευματικής και εμπορικής κίνησης που είναι χρυσοφόρο κομμάτι, αυτό είναι το κομμάτι που μπορεί να φέρει καθαρά έσοδα. Απαλλάσσεται από όλες τις αμαρτίες και τα χρέη της προηγούμενης περιόδου ώστε ο ιδιώτης που θα πάρει αυτό το κομμάτι από την πρώτη στιγμή να βγάζει κέρδη χωρίς να έχει πληρώσει ούτε ένα ευρώ”, τόνισε μιλώντας στην Ε.Α. ο Παναγιώτης Τερζόγλου, μέλος της διοίκησης της ΠΟΣ. 

 

 

“Βέβαια ο ιδιώτης αυτός το προσωπικό δεν θα το κρατήσει όλο. Παραλαμβάνει ένα προσωπικό με διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, που δουλεύει 12 ώρες και 30 μέρες το μήνα ασταμάτητα γιατί υπάρχουν τεράστια κενά σε προσωπικό. Έχουν μειωθεί οι μισθοί κατά 40% τα τελευταία χρόνια. 

 

Δυστυχώς και σήμερα άσχετα αν στα πράγματα βρίσκεται μια κατ' επίφαση αριστερή κυβέρνηση, χρησιμοποιεί τις παλιές παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού άσχετα αν δεν πρόσκεινται στην κυβέρνηση. Τις χρησιμοποιεί γιατί παίζουν το ίδιο ρόλο με πριν, της κυβερνητικής παράταξης. Μαζί πλέον με τους συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ. Το συνδικαλιστικό κίνημα εδώ βρίσκεται σε μια καμπή, και πρέπει να χαράξει έναν καινούριο δρόμο σε ταξική, ριζοσπαστική κατεύθυνση γιατί μόνο μέσα από εκεί μπορούν να βρεθούν οι απαντήσεις. 

 

Μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν δυνάμεις που έχουν ήδη προσεταιριστεί τον κυβερνητικό συνδικαλισμό αλλά υπάρχουν και δυνάμεις που είναι έτοιμες να αντιταχθούν. Πιστεύω πως η πλειοψηφία των εργαζόμενων είναι υγιής και θα ξαναβγεί στο δρόμο για να αντιταχθεί στα μνημόνια όμως χρειάζεται να αποδείξουμε πως η ελπίδα δεν έχει τελειώσει και πως υπάρχουν δυνάμεις που παλεύουν. Αυτή την προοπτική πρέπει να την ξαναδώσουμε. 

 

Και πιστεύω πως το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να ανοίξει την συζήτηση για το τι σιδηρόδρομους θέλουμε. Το συνδικαλιστικό κίνημα μαζί με τα κινήματα πρέπει να αντιταχθεί στις ιδιωτικοποιήσεις αλλά πρέπει να συζητήσει για το πώς πρέπει να είναι ο δημόσιος πλούτος π.χ. για την κοινωνία, την τοπική αυτοδιοίκηση, τους μετανάστες”. 

---

Τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες βρίσκουν μπροστά τους τα κλιμάκια της γερμανικής Fraport που κάνουν επισκέψεις στα 14 αεροδρόμια που ξεπουλάει η κυβέρνηση προκαλώντας την αγανάκτηση και την κινητοποίηση τοπικών φορέων, κατοίκων και φυσικά σωματείων εργαζόμενων σε όλη την χώρα. 

 

Ήδη στην Κέρκυρα στις 14/10, σε ένα από τα πρώτα αεροδρόμια που τόλμησαν να πατήσουν το πόδι τους, βρήκαν μπροστά τους εργαζόμενους που έκαναν κατάληψη στα γραφεία της διοίκησης ενώ στην κινητοποίηση βρέθηκε σύσσωμη η τοπική κοινωνία με την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων να βγάζει ανακοίνωση πως δεν πρόκειται να αποδεχτεί το πέρασμα του αεροδρομίου στα χέρια της πολυεθνικής εταιρίας.

 

Με τον ίδιο τρόπο απάντησαν και στην Ρόδο όπου εργαζόμενοι και κάτοικοι με πανό, πλακάτ και συνθήματα δεν επέτρεψαν να πραγματοποιηθούν οι επιθεωρήσεις του κλιμακίου της Fraport και του ομίλου Κοπελούζου που έφτασαν στο νησί για να τσεκάρουν τις επικείμενες “επενδύσεις” τους.

 

 

Και στην επίσκεψή τους στη Θεσσαλονίκη αναγκάστηκαν να ακούσουν τις φωνές των εργαζόμενων να τους αντιμετωπίζουν όχι ως επενδυτές, αλλά ως “κατακτητές”, όπως ήταν η ατάκα που ακούστηκε εκνευρίζοντας τον εκπρόσωπο της εταιρίας, ενώ και στα Χανιά το τοπικό σωματείο των εργαζόμενων στο αεροδρόμιο ξεκίνησε καμπάνια για το σταμάτημα της ιδιωτικοποίησης. 

 

Μιλώντας στην Ε.Α. ο ΓΓ της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΟΣΥΠΑ), Ρόνης Μαθιουδάκης τόνισε πως τα ποσά που καταβάλλονται από την Fraport δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για αναπτυξιακές επενδύσεις, αλλά για την αποπληρωμή του χρέους, όπως παραδέχεται το ΤΑΙΠΕΔ. “Στον αντίποδα το δημόσιο σήμερα εισπράττει ετησίως 450 εκατ. ευρώ, πολύ περισσότερα από τα 330εκατ. ευρώ που θα καταβάλλει ο ιδιώτης για να τα εκμεταλλεύεται για 50 χρόνια. Πρότασή μας είναι να μην προχωρήσει η παραχώρηση/ξεπούλημα των κρατικών αεροδρομίων”.

---

Διήμερο κινητοποιήσεων ξεκινάνε οι εργαζόμενοι στα λιμάνια ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών της χώρας. Την Τετάρτη 21/10 υπάρχει στάση εργασίας από την αρχή της βάρδιας έως τις 10:30πμ και παραστάσεις σε όλες τις διοικήσεις των οργανισμών.

 

Για την επόμενη μέρα έχει προκηρυχθεί 24ωρη Πανλιμενική Απεργία με συγκέντρωση στις 11πμ στην πλ. Καραϊσκάκη στον Πειραιά και πορεία στο Υπουργείο Ναυτιλίας. Την κινητοποίηση στηρίζουν συνδικάτα, η τοπική αυτοδιοίκηση, κοινωνικοί και παραγωγικοί φορείς του Πειραιά. 

 

Σε κοινή ανακοίνωση που εξέδωσαν η ΟΜΥΛΕ και η Ένωση Λιμενεργατών ΟΛΠ τονίζουν πως σκοπός των κινητοποιήσεων είναι η αποτροπή κάθε μορφής ιδιωτικοποίησης και ειδικότερα η ακύρωση του ξεπουλήματος ΟΛΠ και ΟΛΘ. Σε αντίστοιχο μήκος κύματος βρίσκεται και η ανακοίνωση του ΔΣ των εργαζόμενων στον ΟΛΠ.

 

Μιλώντας στην Ε.Α. ο Γιώργος Γώγος, ΓΓ της Ένωσης Λιμενεργατών ΟΛΠ, τόνισε: «Εδώ και δέκα χρόνια παλεύουμε ενάντια στο ξεπούλημα του ΟΛΠ. Η νέα προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι κομμάτι των προαπαιτούμενων του νέου μνημόνιου. Το αίτημά μας είναι να σταματήσει αυτή η διαδικασία και να ανοίξει ένας διάλογος για το τι λιμάνι θέλουμε με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Θέλουμε δημόσιο χαρακτήρα του λιμανιού. Το μέλλον αν ξεπουληθεί το λιμάνι είναι μαύρο, όχι μόνο για εμάς αλλά και για όλους όσους ζουν κοντά ή χρησιμοποιούν το λιμάνι. 

 

Πέντε χρόνια της Cosco στο λιμάνι το μόνο που έχουμε δει είναι οι εργολάβοι, οι ελαστικές μορφές απασχόλησης και ένας μακρύς κατάλογος αντεργατικών επιθέσεων. Και μπορεί να εστιάζουμε στα εργασιακά αλλά τελικά μιλάμε συνολικότερα για έναν άλλον ΟΛΠ που δεν θα επιβάλλει πράγματα στις τοπικές κοινωνίες χωρίς διαβούλευση, που θα προσανατολίζεται στις κοινωνικές ανάγκες του κόσμου. Έναν ΟΛΠ που θα έχουν συμμετοχή οι δήμοι στις λήψεις των αποφάσεων, που δεν θα νοιάζεται μόνο για φαραωνικά έργα βιτρίνας που εξυπηρετούν μόνο το μεγάλο κεφάλαιο αλλά που θα ευθυγραμμίζεται με τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας».

 

Και στη Θεσσαλονίκη οι εργαζόμενοι έχουν εξαγγείλει συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενώ τη Δευτέρα 19/10 καλέστηκε από τα σωματεία του ΟΛΘ σύσκεψη για το συντονισμό αγωνιστικών δράσεων.