Αφιέρωμα

Το 2015 για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες στην Ελλάδα ξεκίνησε, όπως και για τους ντόπιους, γεμάτο προσδοκίες για τις μεγάλες αλλαγές που έρχονται. Η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση συνοδεύτηκε από τη δημιουργία για πρώτη φορά στην Ελλάδα Υπουργείου Μετανάστευσης. Ακόμα και αν, όπως από πολύ νωρίς άρχισε να φαίνεται, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κατέληγε τελικά να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του για σκίσιμο των μνημονίων, αρκετοί έλπιζαν ότι τουλάχιστον θα μπορούσε να επιβάλει αλλαγές σε θέματα που δεν θα είχαν άμεσο οικονομικό κόστος.

 

Παραδείγματος χάρη η Αμυγδαλέζα. Την Πέμπτη 19 Φλεβάρη έγινε αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια που κάλεσαν η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας και η ΚΕΕΡΦΑ με αίτημα να κλείσει το στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας, που αποτελούσε και δέσμευση της κυβέρνησης. Στις 21 Φεβρουαρίου έγινε από αντιρατσιστικές οργανώσεις κι άλλη διαδήλωση στην Αμυγδαλέζα. Μια βδομάδα μετά, στις 28/2 εκατοντάδες μετανάστες από τη Γουϊνέα διαδήλωσαν στην πλ. Αμερικής μετά τον άδικο θάνατο του 20χρονου Μοχάμεντ Καμαρά στο αστυνομικό τμήμα Κηφισιάς γιατί δεν του έδωσαν φάρμακα για το διαβήτη. Ήταν ο τέταρτος θάνατος μετανάστη σε χώρο κράτησης μέσα στο διάστημα ενός μήνα.

 

Αυτές οι πιέσεις ανάγκασαν την κυβέρνηση να αφήσει ελεύθερους μετανάστες που κρατούνταν παράνομα 18 και 25 μήνες σε άθλιες συνθήκες και να σταματήσουν οι καθημερινές επιχειρήσεις σκούπα. Όμως το κολαστήριο της Αμυγδαλέζας δεν έκλεισε ποτέ.

Ακολούθησαν οι κινητοποιήσεις στις 21 Μάρτη. Στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη πραγματοποιήθηκαν συλλαλητήρια: Λονδίνο, Γλασκώβη, Εδιμβούργο, Κάρντιφ, Δουβλίνο, Κόρκ, Νέα Υόρκη, Άμστερνταμ, Γάνδη, Κοπεγχάγη, Βερολίνο, Βιέννη, Βουδαπέστη, Ρώμη, Τορίνο, Βαρκελώνη, Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Χανιά, Λευκωσία, Παρίσι. Στις 21 Μάρτη, δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν σε σχεδόν 50 πόλεις σε όλη την Ευρώπη ενάντια στον ρατσισμό, την ισλαμοφοβία, τον σεξισμό, τον φασισμό. Το “Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά” στα μπαλόνια των παιδιών από την Κοινότητα των Αφγανών ήταν ένα από τα βασικά αιτήματα δίπλα στο άσυλο στους πρόσφυγες, νομιμοποίηση για τους μετανάστες, να κλείσουν τα στρατόπεδα, να καταδικαστούν οι δολοφόνοι της Χ.Α.

 

Στην Ελλάδα η καμπάνια που κράτησε τρεις ολόκληρους μήνες συνοπτικά περιλάμβανε πάνω από 40 εκδηλώσεις σε πόλεις, συνοικίες και σχολές, εξορμήσεις σε πάνω από 50 σχολεία και πάνω από 200 χώρους δουλειάς, δεκάδες εκδηλώσεις μαθητών και εκπαιδευτικών, μοίρασμα υλικού σε 7 γλώσσες στις γειτονιές των μεταναστών και 15 τζαμιά της Αθήνας, αποφάσεις στήριξης πάνω από 70 εργατικών Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων, Συνδικάτων, Συλλόγων Εργαζομένων, 11 Φοιτητικών Συλλόγων, 13 Κοινοτήτων και οργανώσεων μεταναστών, 6 Δημοτικών Συμβουλίων, πάνω από 30 δημοτικών παρατάξεων, στεκιών, πολιτικών οργανώσεων και άλλων συλλογικοτήτων και στήριξη από εκατοντάδες καλλιτέχνες σε όλη τη χώρα.

 

Τελικά το νομοσχέδιο για την Ιθαγένεια ήρθε στη Βουλή τον Ιούνη λίγο πριν το δημοψήφισμα. Ψηφίστηκε επί της αρχής στις 25/6 και στη συνέχεια διακόπηκε λόγω της εξαγγελίας του δημοψηφίσματος για να ακολουθήσει στις 7-8 Ιούλη η ψηφοφορία και επί των άρθρων. 

 

Ο νόμος ήταν, το λιγότερο, κατώτερος των προσδοκιών και των περιστάσεων αφού με διάφορους όρους άφησε έξω από την χορήγηση ιθαγένειας το μεγαλύτερο μέρος από τα περίπου 200.000 παιδιά δεύτερης γενιάς που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα. Όσον αφορά στο ζήτημα της νομιμοποίησης, συνέχισε την πολιτική της μη νομιμοποίησης νέων μεταναστών χωρίς να βελτιώσει στο παραμικρό τη διαδικασία για όσους θεωρούνται ήδη επί μακρόν διαμένοντες. 

 

Τη δεξιά στροφή της κυβέρνησης δεν ακολούθησε ο κόσμος. Αν για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το καλοκαίρι του 2015 ήταν το καλοκαίρι του "ρεαλισμού" και του συμβιβασμού, για τους πρόσφυγες, τους μετανάστες και το αντιρατσιστικό κίνημα ήταν το καλοκαίρι του "όλα είναι δυνατά" και της αλληλεγγύης. Οι πρόσφυγες με αποφασιστικότητα, συλλογικότητα και την αλληλεγγύη των ντόπιων τρύπησαν τα σύνορα της Ευρώπης Φρούριο ξεσηκώνοντας τον κόσμο στη Γερμανία, την Αγγλία, ακόμα και σε χώρες που δεν φημίζονται για τεράστια κινήματα όπως η Αυστρία.

 

Χιλιάδες κόσμος βρέθηκε στον πλευρό των προσφύγων ξεκινώντας από τα νησιά, που ήδη από την Άνοιξη καταλάβαιναν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένα τεράστιο προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα. Στη Λέσβο, οι αλληλέγγοι είχαν να αντιμετωπίσουν την καταστολή της αστυνομίας και του λιμενικού που τους έστελνε στο αυτόφωρο, σαν διακινητές, αν τολμούσαν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες - κάτι που σταμάτησε μετά από κινητοποίηση του κόσμου. Στην Κω είχαν να αντιμετωπίσουν δίπλα σε αστυνομικούς που δεν δίστασαν να βγάλουν μαχαίρια και τη δημοτική αρχή που, αντί να οργανώσει τη φιλοξενία, σε ανοιχτή επικοινωνία με τους βουλευτές της Χ.Α κυνηγούσε τους πρόσφυγες. 

 

Όταν οι πρόσφυγες άρχισαν να καταφθάνουν μαζικά στην Αθήνα και το Πεδίον του Αρεως να μετατρέπεται σε πρόχειρο καταυλισμό με τους Σαμαράδες και τα ΜΜΕ να ουρλιάζουν ρατσιστικά για τους "λαθρο-μετανάστες" που λιάζονται στις πλατείες, εκατοντάδες κόσμος ακόμα και μέσα στο βαθύ Αύγουστο βρέθηκε στο πλευρό τους, προσφέροντας νερό, τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης, ρουχισμό. Ενώ αρχικά η υπουργός Μετανάστευσης δήλωνε ότι θα βρεθεί χώρος για να στεγαστούν "εκτός Αττικής", τελικά κάτω από πιέσεις άνοιξε σαν χώρος φιλοξενίας ο Ελαιώνας, στη συνέχεια το Ελληνικό και τέλη Σεπτέμβρη λίγες μέρες μετά τις εκλογές το Παλαί στο Γαλάτσι - μετά από δύο αντιρατσιστικές συγκεντρώσεις στην πλ. Βικτωρίας όπου την εμφάνισή τους προσπάθησαν να κάνουν "επιτροπές αγανακτισμένων" και χρυσαυγίτες. 

 

Όλοι αυτοί απομονώθηκαν. Κυριολεκτικά εκατοντάδες συνδικάτα, οργανώσεις, αθλητικοί, πολιτιστικοί σύλλογοι, σύλλογοι φιλάθλων και δεκάδες χιλιάδες κόσμου κινητοποιήθηκαν, συγκεντρώνοντας πράγματα και βοηθώντας οι ίδιοι, προσπαθώντας να καλύψουν το τεράστιο κενό της σχεδόν απόλυτης ανυπαρξίας οποιασδήποτε ουσιστικής στήριξης σε μέσα και προσωπικό από την πλευρά της κυβέρνησης. 

 

Το τέλος του 2015 ήταν γεμάτο από αντιρατσιστικές-αντιφασιστικές διαδηλώσεις, που ξεκίνησαν στις 18 Σεπτέμβρη με μαζικά συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και θα κορυφωθούν τη νέα χρόνια, στις 23-24 Γενάρη στον Έβρο με αίτημα να πέσει ο φράχτης-να ανοίξουν τα σύνορα.  

 

Μπροστά στην αντεπίθεση της ΕΕ που "θωρακίζει" την Ευρώπη Φρούριο αποφασίζοντας αναβάθμιση της Φρόντεξ και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που συμφωνεί, φτιάχνοντας στρατόπεδα "διαλογής" και στέλνοντας ΜΑΤ σε πρόσφυγες και αλληλέγγυους από την Ειδομένη μέχρι τον Πλάτανο της Συκαμιάς, λέμε ένα μεγάλο No Pasaran.

---

 

Και δίκης των Ναζί