Με απόφαση της γενικής συνέλευσης του Σωματείου που έγινε στο χώρο του λιμανιού αποφασίσαμε να συμμετέχουμε στην απεργία που είχε κηρύξει η ΓΣΕΕ με τα Εργατικά Κέντρα στις 30 Μάη με σκοπό να ικανοποιήσουμε τα αιτήματά μας. Τα αιτήματα που έχουμε θέσει προς τις εταιρίες είναι η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με κριτήριο το ίση αμοιβή για ίση εργασία σε όλες τις ειδικότητες, να γίνουν όλοι οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης, να μην υπάρχει εργαζόμενος τριμηνίτης που είναι η νέα μόδα στο λιμάνι, να μην μπαίνουν παιδιά με διαφορετικούς μισθούς, να πάρουν όλοι οι λιμενεργάτες Βαρέα και Ανθυγιεινά ένσημα, να αναγνωριστούν όλες οι ειδικότητες στο λιμάνι, να τηρούνται όλα τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και για το λόγο αυτό να υπάρξουν και επιτροπές υγιεινής και ασφάλειας.
Πόσο κρίσιμα είναι αυτά τα ζητήματα για έναν εργαζόμενο στο λιμάνι;
Τα θέματα υγιεινής και ασφάλειας είναι το άλφα και το ωμέγα στη δουλειά μας. Το μοτίβο μας είναι “όπως φεύγουμε από το σπίτι μας, έτσι να γυρίζουμε”. Έχουμε κάθε μέρα εργατικά ατυχήματα. Έχουμε παιδιά εικοσιπέντε και τριάντα χρονών σακατεμένα. Έχουμε συνάδελφο με τρεις κοίλες κομμένες στη σπονδυλική του στήλη, που οι γιατροί εργασίας και οι γιατροί στα νοσοκομεία του είπαν ότι απαγορεύεται να κάνει βαριά εργασία ξανά. Όταν ζήτησε από την εταιρία να τον μεταφέρει σε άλλη θέση, η απάντησή τους ήταν να του στείλουν σπίτι την απόλυση.
Ζητάμε αύξηση μισθών γιατί ξεκινήσαμε να δουλεύουμε σε ένα λιμάνι που έκανε 100.000 κοντέινερ και έχουμε φτάσει σε ένα λιμάνι που ξεπερνά τα 3.000.000 κοντέινερ. Και βλέπουμε όλοι την κατάσταση που επικρατεί γενικά στην οικονομία έξω, τι γίνεται με θέματα ακρίβειας. Όλοι έχουμε σπίτια και οικογένειες.
Είμαστε 1300-1400 εργαζόμενοι στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της ΣΕΠ. Οι περισσότεροι είμαστε σε εργολάβους. Υπάρχουν πέντε εργολάβοι και ένας υπερεργολάβος. Μόνο 50 εργαζόμενοι είναι στη ΣΕΠ, χειριστές και οδηγοί. Υπάρχουν συμβάσεις αορίστου χρόνου που είναι δεκαέξι μεροκάματα το μήνα, εκ περιτροπής εργασία δηλαδή. Υπάρχουν συμβάσεις αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης που είναι εικοσιδύο μεροκάματα το μήνα. Και υπάρχουν και συμβάσεις για τρεις μήνες που ανάλογα με κριτήρια που βάζει η εταιρία ανανεώνουν τους συναδέλφους.
Εμείς διεκδικούμε ΣΣΕ για όλους, με μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, ίδιους μισθούς για όλους, καμία διάκριση μεταξύ των εργαζομένων. Η μοναδική “διάκριση” να είναι οι τριετίες μας ώστε οι νέοι να μπαίνουν με τους ίδιους μισθούς με εμάς γιατί όλοι την ίδια δουλειά κάνουμε.
Ποια είναι η στάση της εταιρίας;
Υπάρχει μεγάλη κοροϊδία από την πλευρά την εταιρίας. Αγνοεί συνεχώς όλες τις παρατηρήσεις που έχουμε κάνει, ειδικά στα θέματα της υγιεινής και ασφάλειας. Δεν παίρνει τα μέτρα που πρέπει. Για όσους πιστεύουν στο Θεό, μας προστατεύει ο Θεός, η αγία τριάδα και οι άγιοι. Για όσους πιστεύουν στους εξωγήινους μας προστατεύουν οι εξωγήινοι και ούτω καθεξής. Μας λένε “δείτε το σα μια εμπειρία”. Δε βλέπουμε διάθεση να αλλάξει κάτι, ο μοναδικός καημός μας είναι να φοράμε κράνος και γιλέκο. Τα ωράρια εργασίας είναι εξαντλητικά. Όπως είπα ξεκινήσαμε με 100.000 κοντέινερ και έχουμε φτάσει στα τρία εκατομμύρια. Ειδικά για τα νέα παιδιά που ζουν και με ένα καθεστώς φόβου και τρόμου, είναι δωδεκάωρα, με ένα τηλέφωνο στο χέρι, να είναι απίκο, με το που τους πάρουν τηλέφωνο να μπορούν να κατέβουν για δουλειά. Αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει, τέρμα, δε γίνεται άλλο.
Αυτή είναι η διάθεση όλων των εργατών αυτή τη στιγμή. Οι συνάδελφοι σπάσανε το φόβο. Μετρήσαμε πολλά βήματα μπροστά, έχουμε θεμελιώσει το σωματείο μέσα στο χώρο δουλειάς, πατάμε και με τα δύο πόδια μέσα. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουμε βήμα πίσω. Όλοι οι συνάδελφοι είναι μαζί μας. Ακόμα και όσοι φοβούνται, τα μηνύματα που παίρνουμε είναι ότι “παιδιά είμαστε μαζί σας, το παλεύουμε κι εμείς να κάνουμε το βήμα μπροστά”. Γι’ αυτούς είμαστε εδώ, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε και είμαστε σίγουροι ότι και αυτοί που φοβούνται και δειλά δειλά κάνουν το βήμα προς το σωματείο είναι αυτοί που θα είναι η επόμενη σπορά του σωματείου μέσα στο λιμάνι.
Πώς αποφασίσατε να συνεχίσετε μετά την πρώτη 24ωρη;
Το καθοριστικό ήταν η δύναμη που μας έδωσε ο κόσμος, η συσπείρωση που έδειξε γύρω από το σωματείο και το γεγονός ότι έδειξε να μην ανέχεται άλλο αυτή την κατάσταση. Οι γενικές συνελεύσεις ήταν όχι απλά μαζικές, ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Όλες οι αποφάσεις ήταν ομόφωνες. Η COSCO έκανε προσπάθειες απεργοσπασίας. Την μία ημέρα είχαμε να κάνουμε με μια εργοδοσία που ήθελε να κάνει καταδρομείς τους εργαζόμενους και τους έκρυβε μέσα σε δάση και άλση και ήθελε να τους βάλει μέσα με πούλμαν. Την άλλη μέρα είχαμε μία εργοδοσία που ήθελε να κάνει τους εργαζόμενους αμφίβιους και πήγε να τους βάλει μέσα με το πλοίο της αγάπης. Ευτυχώς γλυτώσαμε και δεν μπήκαν και με αλεξίπτωτα. Επιπλέον πήγε στα δικαστήρια και τώρα έχουν κριθεί παράνομες και η απεργία που κηρύξαμε εμείς και η απεργία του ΕΚΠ.
Πώς οργανώθηκε η απεργία;
Η οργάνωση της απεργίας έγινε θεωρώ παραδειγματικά. Ξεκινήσαμε πολύ καιρό πριν την απεργία. Λειτουργήσαμε άψογα και σαν διοίκηση του Σωματείου αλλά και όλα τα μέλη και οι εργαζόμενοι που βοήθησαν. Πολλοί γράφτηκαν στο σωματείο προς τιμήν τους. Έτσι καταφέραμε την ημέρα της απεργίας της ΓΣΕΕ να κλείσουμε το λιμάνι από τις 12 το βράδυ μαζί με το Εργατικό Κέντρο Πειραιά και την Ένωση Λιμενεργατών ΟΛΠ. Πρέπει να πω ότι από την πρώτη στιγμή και τα παιδιά της Ένωσης Λιμενεργατών στηρίξανε τον αγώνα μας. Κήρυξαν κι αυτοί απεργία και την επόμενη μέρα κήρυξαν και νέα 24ωρη απεργία στήριξης, γιατί κι αυτοί έχουν σχεδόν τα ίδια προβλήματα με μας. Βέβαια με λίγο καλύτερες συνθήκες καθώς ακόμα συνεχίζει να επικρατεί το καθεστώς που επικρατούσε παλιότερα επί ΟΛΠ, το οποίο για μας αυτό πρέπει να είναι το καθεστώς μέσα στα λιμάνια: 6ωρες πόστες, άλλα ωράρια οι χειριστές, καλύτερα διαλείμματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ωστόσο οι συνάδελφοι δίπλα παλεύουν κι αυτοί για νέα ΣΣΕ. Κι εμείς πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι θα τους στηρίξουμε σε κάθε αγώνα τους γιατί αυτό που θέλουν κάποιοι, το διαίρει και βασίλευε δεν ισχύει. Είμαστε συνάδελφοι, τις ίδιες αγωνίες έχουμε, αποδείξαμε ότι μπορούμε να σταθούμε δίπλα δίπλα και θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε.
Νέα απεργία και μαζική περιφρούρηση του λιμανιού καλούν οι εργαζόμενοι στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της COSCO και το Σωματείο τους, ΕΝΕΔΕΠ, την Τετάρτη 6 Ιούνη, στις 6πμ. Οι εργάτες της COSCO, που την περασμένη εβδομάδα νέκρωσαν για τρεις μέρες το λιμάνι, συνεχίζουν τη μάχη και έχουν τη δύναμη να τσακίσουν την κινεζική πολυεθνική.